Reincarnated as My Little Sister : เกิดใหม่เป็นน้องสาว ตอนที่ 8.5 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Reincarnated as My Little Sister : เกิดใหม่เป็นน้องสาว

Ch.8.5 - ตอนพิเศษ : มุมมองของโควโยว ในชาติก่อน


ตอนพิเศษ มุมมองของโควโยวในชาติก่อน, เบื้องหน้าของหลุมศพ

 

เมื่อปีที่แล้ว เพื่อนรักของฉัน ริคุ ถูกฆ่า

นับต้องแต่นั้นมา ฉันก็รู้สึกราวกับว่ามีรูอยู่ในอกของฉัน

ด้วยความสัตย์จริง ฉันก็คิดอยู่แล้วว่าสักวันน้องสาวของเขา

จะทำเรื่องแบบนี้กับเขา

เพราะแบบนั้น เพื่อที่จะลดความเป็นไปได้ฉันจึงทำทุกวิถีทาง

ฉันพยายามที่จะลดเวลาที่พวกเขาอยู่ด้วยกับน้องสาวให้ได้มากที่สุด

และยังใช้ความพยายามอย่างมากที่จะทำให้เขาไม่รู้สึกเครียดมากที่สุดเท่าที่ทำได้

อย่างไรก็ตามการแสดงออกของริคุก็ค่อยๆถูกเก็บกดเอาไว้ที่ละน้อย

 

แม้ว่าฉันจะไม่มีพลังใดๆก็ตามในมือ ริคุนั้นเป็นเพื่อนรักของฉัน

ฉันอยากจะช่วยเขา

มันไม่ใช่ความสงสารหรืออะไรเทือกนั้น ฉันแค่อยากจะหัวเราะและใช้เวลาร่วมกับเขามากกว่านี้

แต่มันก็มีขีดจำกัดต่อฉันที่ยังไม่ใช่แม้แต่เด็ก ม.ปลาย

 

อย่างไรก็ตาม ฉันไม่สามารถปล่อยให้เขาอยู่กับน้องสาวต่อไปแบบนี้ได้แน่นอน

ฉัน ด้วยความคิดในหัวที่มี ได้ทำงานพาทไทม์ และหาที่ๆสามารถจ้างงานเขาได้

มันแค่อีกนิดเดียว แค่อีกนิดเดียวที่เขาจะได้เป็นอิสระต่อน้องสาวของเขา

แต่มันก็สายเกินไป

 

ฉันเข้าใจเหตุผลที่แท้จริง

ในขณะที่ฉันไม่รู้ตัว ฉันได้มอบความเครียดที่ไม่จำเป็นแก่เขา

แม้แต่ตอนที่ฉันไม่มีเวลา เขาก็ยังคงให้ความสนใจต่อสิ่งรอบข้าง

เขาเป็นแค่ไอโง่ มันคงจะดีกว่านุชี้ถ้าเขาใส่ใสตัวเองมากขึ้น

มันคงจะดีกว่าถ้าเขาโยนภาระในการดูแลน้องสาวของฉันออกไป

 

ความรู้สึกของฉันบางทีอาจจะไม่ใช่ความรู้สึกพ่ายแพ้ แต่เป็นความรู้สึกผิดหวังต่อตัวเอง

◆◇◆◇◆◇

ในขณะที่บางอย่างเกิดขึ้น ฉันได้เข้าไปในจุดที่ต้องไปหา ริคุ ที่หลุมศพของเขา

 

ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่เมื่อฉันไปที่หน้าหลุมศพ ความรู้สึก

ที่อยากจะให้เขากลับมาในวันแห่งความสุขเหล่านั้น

นอกจากนี้ฉันยังรู้สึกว่าฉันพูดคนเดียวเก่งขึ้น

 

ฉันไม่ได้คิดอย่างแน่นอนว่าวันหนึ่งฉันจะต้องมาเห็นจุดจบของ ชะตาชีวิตของเพื่อนรักในเวลาแบบนี้

 

“ริคุ นายเห็นไหม เพื่อนที่โรงเรียนของนาย....ให้ตายสิ นี่ฉันกำลังทำอะไรกัน”

 

ในบางครั้ง ฉันจะกลับมาสู่ความรู้สึกของตัวเอง

(Occasionally, I would come back to my senses.)

อีกอย่าง ฉันไม่คิดว่า ริคุจะดีใจที่ฉันพูดอะไรพวกนี้ออกมา

 

“แล้วฉันจะกลับมา ริคุ”

 

เมื่อใกล้เวลาที่ฉันจะกลับ ฉันก็รู้สึกได้ถึงผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เขามาในทางของฉัน

 

“สวัสดีตอนบ่าย” เธอก้มหัวลงและทักทายฉัน

 

“โย่ว นักเรียนแลกเปลี่ยน”

 

ฉันรู้จักผู้หญิงคนนี้

มันเป็นเมื่อสมัยตอน ม.ปลาย ปี2 เมื่อเธอเข้ามาในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน

ถ้าจะไม่ผิด ชื่อของเธอคือ มิคิตะ สินะ

ริคุมักจะมองไปที่เธอ แม้ว่าเราจะอยู่คนละห้องก็ตาม มันเป็นใบหน้าที่ฉันจำได้แม่น

 

“อะฮาๆๆ....ฉันไม่ใช่นักเรียนแลกเปลี่ยนอีกต่อไปแล้วนะ

คุณโมริตะก็มาเยี่ยมหลุมศพของ ยูยามิคุงเหมือนกันหรอ”

 

“มาเยี่ยมหลุมศพสินะ...ก็ประมาณนั้นแหละ เธอค่อนข้างรู้เกี่ยวกับฉันมากเลยนะ”

 

เราไม่เคยคุยกันนะฉันคิดว่า

 

“คุณโมริตะเป็นคนที่สินทกับคนที่ฉันสนใจน่ะ”

 

“หรือก็คือ...”

 

“ใช่ ฉันชอบยูยามิคุง นั่นเลยทำให้ฉันรู้จักคุณที่เป็นเพื่อนสนิทของเขา”

 

แม้ว่าเมื่อฉันได้ยินที่เธอพูดฉันก็ไม่ได้ตกใจเท่าไหร่

คงอาจจะเป็นเพราะฉันสามารถเดาได้ตั้งแต่เริ่มแล้ว

ถ้าไม่ใช่แบบนั้นเธอคงไม่มาเยี่ยมหลุมศพของเขาหรอก

 

“ขอถามได้ไหมว่าทำไมเธอชอบเขา”

 

ฉันไม่จำเป็นที่จะต้องถามเธอขนาดนั้นแต่ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง

และอีกอันคือฉันแค่อยากถามดู

หลังจากที่นักเรียนแลกเปลี่ยนคิดอยู่ชั่วครู่

เธอดูเหมือนจะตัดสินใจได้และมองตรงมาที่ฉัน

 

“ฉันจะบอกคุณถึงเหตุผลที่ฉันชอบเขา แต่ฉันอยากให้คุณบอกฉัน

เกี่ยวกับยูยามิคุงในสิ่งที่ฉันไม่รู้”

 

“ทำไมเธอถึงอยากรู้ล่ะ ในเมื่อมันมีความหมายอะไรอีกต่อไปแล้ว”

 

“ฉันแค่รู้สึก...เหงาเล็กน้อยที่ฉันไม่รู้”

 

“แบบนี้นี่เอง”

 

หลังจากที่เธอได้บอกเหตุผลกับฉัน

เธอบอกว่าบรรยากาศของเขาเหมือนกับคนรู้จักในอดีตของเธอคนหนึ่ง

และเริ่มสนใจในตัวของริคุ

เธอเริ่มมองดูเขาและเริ่มสนใจในความอ่อนโยนและความเอาใจใส่ของเขา

สุดท้ายแล้ว เธอก็ตกหลุมรักเขา

 

มันฟังดูเหมือนเรื่องที่สามรถหาได้ทั่วไป แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง

ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง เมื่อฉันได้ฟังและเข้าใจเกี่ยวกับมัน

 

“นั่นคือความรู้สึกของฉัน”

นักเรียนแลกเปลี่ยน ก็หน้าแดงในขณะที่เธอรู้สึกอาย

 

“อา...ฉันเขาใจแล้ว ถ้าเธออยู่ข้างๆริคุในตอนที่เขายังมีชีวิต

บางทีเขาอาจจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยก็ได้”

 

“เอ๊?”

 

“ไม่มีอะไร!”

ตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของประโยค เสียงของจิตใจของฉันก็ดังออกมา

แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้ยินมัน เกือบไปแล้วๆ

 

“งั้น คุณช่วยบอกฉันเกี่ยวกับยูยามิคุงได้ไหม”

 

“ได้เลย ตามสัญญา”

 

หลังจากนั้นฉันก็เล่าเกือบทุกอย่างให้เธอฟัง

ว่าเขาโตมายังไง ว่าเขาเป็นคนยังไง และเขาตายได้ยังไง

 

ฉันไม่เขาใจเหมือนกันว่าทำไมเราะถึงคุยกันมากขนาดนี้ แต่บางที

ฉันอย่างจะได้ยินเรื่องของริคุจากผู้หญิงที่ชอบเขา...

◆◇◆◇◆◇

 

“ขอบคุณมากนะสำหรับวันนี้”

 

“ฉันก็สนุกมากเหมือนกัน ขอบคุณ”

“แล้วเธอคิดยังไงถ้าหากว่าเราจะมาคุยกันอีกครั้งหนึ่งแบบวันนี้”

“อา เอาไว้คราวหน้านะ”

 

แล้วเราก็แยกทางกันกลับบ้าน

อย่างไรก็ตาม ในท้ายที่สุด ฉันก็ไม่ได้เห็นเธออีกเลย

 

กรุณาอย่าถามผมว่าช่วงสุดท้ายใครเป็นคนพูดอันไหนนะครับ 55555+

 

 




NEKOPOST.NET