Reincarnated as My Little Sister : เกิดใหม่เป็นน้องสาว ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Reincarnated as My Little Sister : เกิดใหม่เป็นน้องสาว

Ch.5 - The Term Known as Friend


ฉันเข้าไปในอาคารของโรงเรียนและเดินไปถึงหน้าล็อกเกอร์รองเท้าที่ซึ่งฉันสามารถได้ยินเสียงเรียกชื่อของฉันจากข้างหลัง

 

“นารู~อรุณสวัสดิ์!”

 

เมื่อ ฉันหันหลังกลับไปก็ถูกสวมกอดอย่างแนบแน่นโดย เพื่อนตั้งแต่สมัยประถมของฉัน นาตามิ ยูนะจัง ในช่วงแรก ฉันต่อต้านการสวบกอดอย่างแนบแน่นแบบนี้ แต่ตอนนี้ก็กลายเป็นว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติไปแล้ว

มันน่ากลัวเมื่อเวลาผ่านไป (it's scary as time goes on)

 

ถึงแม้ว่ามันจะมีเหตุผลหลายๆอย่างที่พวกเรากลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน แต่ฉันคิดว่าเหตุผลที่สำคัญที่สุดคือพวกเรานั้นอยู่ห้องเดียวกันตลอด

ฉันสัมผัสได้ถึงโชคชะตาของพวกเรา ใช่ไหมนะ? ใช่…..หรือเปล่า!?

 

อีกทั้ง ยูนะจังถูกจัดอยู่ในอันดับที่สูงของเด็กที่อย่างเป็นเจ้าสาวของพี่ชาย แน่นอน,ฉันคิดว่าเด็กผู้หญิงที่ สดใส และ มีพลังเหมาะสมกับพี่ชายของฉัน ในอีกแง่หนึ่ง...ฉันอยากได้พี่สาวล่ะ(sister)

ฉันไม่ได้แสดงความความต้องการที่แอบซ่อนนั้นออกมา และ โดยทันทีฉันก็ทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม

 

“ยูนะจัง! อรุณสวัสดิ์”

“นารุ รอยยิ้มของเธอก็ยังน่ารักเหมือนเดิมนะวันนี้! นั้นมันไม่แฟร์เลย...แต่ก็ น่ารัก!”

 

อย่างที่ได้กล่าวไป ฉันก็ถูกกอดอีกครั้ง

ลืมบอกไปเลย แต่ตอนที่พวกเราพบกันครั้งแรก เธอเกลียดฉันอยู่ข้างเดียวล่ะ มันราวกับว่าเธออิจฉาฉันในทุกๆอย่าง ก็พอดีว่าในชาติที่แล้วฉันเป็นประเภทที่เรียนได้ดีอยู่แล้วดังนั้นจะบอกว่ามันไม่แฟร์ก็ได้นะ ฉันเดาว่าแบบนั้น

 

“ยูนะจังน่ะ น่ารักว่าอีก”

“ฉันละแปลกใจจริงๆที่เธอสามารถพูดอะไรแบบนั้นออกมาจากใจจริงได้ตลอดเวลา”

“หืม?”

“ไม่มีอะไรหรอก รีบไปเข้าห้องเรียนกันเถอะ”

“แน่นอน รอแป๊ปนึงนะ”

เมื่อฉันเปิดล็อกเกอร์รองเท้าของฉันออกมา กระดาษแผ่นหนึ่งก็หล่นลงมา

 

อา...นี่สินะที่เค้าเรียกว่าการกลั่นแกล้งกัน

อย่างไรก็ตาม มันไม่เป็นไรหรอก ถ้าเกิดฉันใช้หัวใจอันแข็งแกร่งของฉันที่เป็นความรุ้สึกของฉันในชาติที่ผ่านมา...ฉันหวังว่าจกหมายนี้จะเป็น...

อา-- ,นี่สินะที่เขาเรียกว่า “จดหมายรัก” ใช่ไหม

อย่างไรก็ตาม มันไม่เป็นไรหรอก ถ้าเกิดฉันใช้หัวใจอันแข็งแกร่งของฉันที่เป็นความรุ้สึกของฉันในชาติที่ผ่านมา... อะไรนะ!!!!

 

 

“ก็คือ เธอไม่รู้ว่าควรทำยังไงหรอ”

“ไม่หรอก ฉันกำลังคิดว่าจะปฏิเสธไปน่ะ”

 

มันเป็นการตอบรับที่ทันทีทันใดมาก

ถึงแบบนั้น ฉันก็อยากที่จะรอ มันเป็นอะไรที่ไม่สามารถตัดสินใจแบบไม่รับผิดชอบได้

ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นจดหมายรักและฉันก็ดีใจมากๆ

 

แต่ว่า อีกฝ่ายนั้นเป็นผู้ชาย โดยสัตย์จริงฉันไม่สามารถตัดสินใจได้

ฉันไม่สามารถเห็นผู้หญิงเป็นเพียง สิ่งของที่ตับสนองความสนใจในเรื่องรักใคร่ได้

ดังนั้นชายหนุ่ม....คำตอบคือ ไม่

นอกจากนี้หากจะให้พูด แผนการเริ่มแรกของฉันคือการทำให้พี่ชายของฉันมีความสุข รวมถึงครอบครัวในอุดมคติของฉันด้วย

ฉันเลยคิดว่ามันยังไม่เป็นอะไรที่สำคัญตอนนี้

 

สรุป ฉันเป็นบราค่อน ดังนั้นฉันเลยมีแฟนไม่ได้

 

“มันค่อนข้างยากที่จะคบกับใครสักคนที่เธอไม่รู้จักใช่ไหมล่ะ”

“ช-ช-ใช่แล้วล่ะ! ฉ-ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”

“เธอดูลุกลี้ลุกลนนะ จะอะไรก็ตาม เธอมีปัญหากับกับความคิดนั้นหรอ?” (you seemed to be trouble at your first though)

“ไม่หรอก แต่ถึงแบบนั้นความรักชายหญิงยังไงก็ต้องมีอยู่ดี ฉันเองเร็วๆนี้ก็ถูกจัดอยู่ในผู้หญิงที่... ไม่ ไม่มีอะไรหรอก”

 

ถึงจะบอกแบบนั้นก็เถอะ ฉันเองก็เข้าใจความรู้สึกของเด็กผู้ชายอยู่นะ ดังนั้นมันเลยเป็นอะไรที่ยากในการปฏิเสธ

ฉันคิดว่า แค่สารภาพรักออกมานั่นมันก็เหลือเชื่อแล้วล่ะ

 

“แต่จดหมายก็ดูเป็นรสนิยมที่เก่าไปหน่อยนะ ,ไหนขอฉันดูหน่อย”

“อา! อย่าเอาไปอ่านตามใจชอบนะ! มันอาจจะเป็นความชอกช้ำทางจิตใจเลยก็ได้

ถ้าฉันเป็นผู้ชายมันถึงขั้นที่จะทำให้ฉันตายได้เลยล่ะ”

 

แค่คิดภาพก็... ฉันอยากตาย...

ถึงแม้ว่า มันจะไม่เคยมีเหตุการณ์อันดำมืดแบบนั้นเกิดขึ้นในชาติก่อนของฉัน

 ดังนั้นที่สุดแล้วมันก็เป็นได้แค่จินตนาการ

 

“ก็ มันก็ค่อนข้างที่จะตรงจุดเกินไปหน่อย มันเขียนเอาไว้ว่า โปรดมาหลังจากเลิกเรียน ว่าแต่เธอจะไปหรอ”

“ฉันก็คิดว่าจะไปนั่นแหละ ในอีกทาง ฉันต้องเผชิญหน้ากับเขาแบบจริงจัง”

 

แน่นอนว่า ฉันจะไป เข้าต้องเสียใจมากแน่ๆหากอีกฝ่ายไม่ยอมไปพบเขา แต่ว่าฉันก็ไม่รู้ความคิดของเขาหรอกนะ

 

“แต่ว่านะ นารุ เธอต้องไปที่ชมรมไม่ใช่หรอ แล้วเธอก็ต้องเริ่มซ้อมในทันทีด้วย

ดังนั้นไม่ใช่ว่าเธอไม่มีเวลาหลังเลิกเรียนหรอ”

 

ฉันลืมไปสนิทเลย ฉันรู้สึกเหมือนฉันมีเวลาหลังเลิกเรียน แต่ความเป็นจริงฉันมีชมรมอยู่ด้วย

อย่างไรก็ตาม ชมรมของฉันเป็นชมรม ซอฟท์เทนนิส

ด้วยเหตุผลที่ว่าลูกมันนิ่ม ฉันเลยเข้าชมรมโดยคิดว่ามันจะไม่เจ็บถ้าโดนมัน

ฉันดูถูกมันเกินไป...ขอโทษ

เมื่อบอลมันมาโดนตัวฉัน มันเจ็บล่ะ

 

“เปลี่ยนกำหนดการ! ฉันจะรีบไปในทันทีและรีบกลับมา!”

 

เรื่องราวมันต่างออกไปถ้าเกิดว่าฉันมีกิจกรรมชมรม

ดังนั้นรีบทำมันให้จบด่วนๆเหมือนอาหารจานด่วนกันเถอะ

ขอโทษที เจ้าหนูที่ฉันไม่รู้จักเอ๋ย ฉันจะคิดเกี่ยวกับบริการหลังการขายนะ

มันช่วยไม่ได้ที่เร็วๆนี้กิจกรรมชมรมมันสนุกดี ดังนั้นฉันเลยไม่อยากที่จะลาหยุด

 

“เธอจะรักชมรมมากเกินไปแล้วนะ! เธอไม่สนใจเกี่ยวกับ... เธอรู้ใช่ไหม ถ้าพวกเขามีความประทับใจแรกที่ดี

ตอนที่เธอเจอพวกเขา บางทีฉันอาจจะลองคบกับพวกเขาดู”

“มันอาจจะเกิดขึ้นได้ถ้าเกิดมันเป็นมังงะอะนะ”

 

มันไม่มีทางเกิดขึ้นได้จริงๆหรอกใช่ไหม...ใช่ไหม!?

อีกอย่างไม่ใช่ว่าฉันชอบกิจกรรมชมรมหรอกนะ ฉันแค่พยายามมองหาเจ้าสาวสำหรับพี่ชายฉันจากเพื่อนร่วมชมรมเท่านั้นเอง

ฉันชอบซอฟท์เทนนิสแค่ นิดดดดดดด เดียวเท่านั้น! อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ!

 

“ฉันล่ะเป็นห่วงอนาคตของเธอจริงๆล่ะรู้ไหม”

“ฉันสามารถเรียนได้ดีนะ ดังนั้นฉันคิดว่าฉันไม่ได้กังวลอะไรเกี่ยวกับอนาคตของฉันสักเท่าไหร่”

“...ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย เอาเป็นว่า ช่างมันเถอะคาบเรียนจะเริ่มแล้ว”

ยูนะจัง กลับไปที่ที่นั่งของเธอและเตรียมตัวที่จะเข้าสู่คาบเรียน

ตัวฉันที่กำลังงงก็เตรียมตัวเช่นกัน

 

หลังเลิกเรียน

 

“ขอโทษด้วย แต่ฉันคิดว่าฉันยังไม่พร้อมสำหรับเรื่องรักใคร่”

“งั้น....ก็...ขอบคุณมากๆนะ”

“แต่ยังไง...เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ!”

“นับตั้งแต่ที่เราได้พบกัน มันน่าเศร้านะถ้าจะให้มันจบแค่ตรงนี้”

“อะ...ครับ”

 

“ก็ มันก็ประมาณนี้แหละ หึๆๆ เธอคิดยังไงกับการปฏิเสธของฉันล่ะ”

“มันต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ มันไม่เป็นอะไรหรอกนะถ้าจะไปสายนิดหน่อย และฉันก็อยากจะบอกมันให้เธอรู้ให้เรียบร้อย แต่ถึงแบบนั้น....”

“แต่เธอรู้ไหม เธอไม่สามารถแค่จะพูดว่า ‘มันคงเป็นไปไม่ได้ บาย’ นั้นเลยเป็นเหตุผลว่าทำไม!  ไอเหตุผลที่เธอดันเค้าไปอยู่ใน friend zone แต่ก็ไม่เชิงว่า friend zone นั่นมันมากกว่าที่พวกผู้ชาย(guyish)คิดจะทำกัน เธอไม่คิดแบบนั้นหรอ”

“พอเธอพูดแบบนั้น....ฉันก็ว่าแบบนั้นเหมือนกัน”

 

ก็ โดยกำเนิดจริงๆแล้วฉันเป็นผู้ชาย

ดังนั้น ความรู้สึกจริงๆของฉันคือ อยากที่จะเป็นเพื่อนกับเขา

ฉันมีเพื่อนเล็กน้องในชาติก่อนของฉัน ดังนั้นฉันคิดว่าในชาติฉันน่าจะมีมากขึ้นแต่นี่มันก็ข้ามขั้นเกินไป....ฉันคิดว่านะ

 

ในทางกลับกัน...เพราะว่าตอนนี้เราอยู่ระหว่างกิจกรรมชมรม ฉันคิดว่าเธอควรจะตั้งใจกับมันนะ!

มาตีลูกกันเถอะ!

“ก็ถ้านารุพอใจกับมัน ก็ตามนั้น แต่นั่นไม่น่าสนใจเสียเลย”

“ฉันไม่ได้ต้องการให้มันน่าสนใจเสียหน่อย”

 

ยูนะจัง หมดความสนใจในการพูดแล้วกลับไปฝึกซ้อม

ไม่สิ คนที่ถามเกี่ยวกับเรื่องนี้คือเธอเองไม่ใช่หรือไง!




NEKOPOST.NET