Superstars of Tomorrow ตอนที่ 34 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Superstars of Tomorrow

Ch.34 - เขาร้อนใจ


034 เขาร้อนใจ

ร็อดนี่ย์ยังคงสงสัยตอนที่มาถึงชั้นที่ 50 ในวันถัดมา เขาไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือไม่ที่ตัดสินใจย้าย เขามีคำถามมากมายที่อยากถามตอนที่เขามาแวะมาชั้น 50 เมื่อวาน แต่ด้วยเหตุผลบางประการ พวกมันไม่หลุดปากออกมาเลย เขาเซ็นสัญญาและเข้าลิฟท์ไปแบบสมองกลวง

หลังจากจัดข้าวของในออฟฟิศแล้ว ฟางจ้าวมอบหมายงานให้เขา ร็อดนี่ย์เข้าไปในสตูดิโอ

"สวัสดีครับ รุ่นพี่ ผม ร็อดนี่ย์ เป็นพนักงานใหม่..." ร็อดนี่ย์อยากแนะนำตัวเองก่อน

"หยุดพูดไร้สาระ แล้วมาช่วยทำงานซะ !" จู่เหวินชี้พื้นที่ว่างข้าง ๆ โดยไม่ยกศีรษะขึ้นมา คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อื่น ๆ วางไว้ที่นั่นแล้ว

นอกจากจู่เหวินกับเจิงฮว่าง สตูดิโอยังมีอีกสามคนที่รับเพิ่มเมื่อวานนี้และร็อดนี่ย์ รวมทั้งสิ้นเป็นหกคน ช่างเทคนิคที่ยืมตัวมาจากแผนกอื่นกลับไปแล้ว จากนี้ไปเป็นโปรเจ็กต์งานภายใน

ถึงแม้แผนกจะขยับขยาย แต่งานก็ยังคงหนักหน่วงมาก พวกเขายังไม่เสร็จงานของวันนี้ ดังนั้นจึงไม่มีเวลาต้อนรับเด็กใหม่

ร็อดนี่ย์เลิกพูด ตรงไปที่พื้นที่ทำงานของตัวเอง และเปิดอุปกรณ์​ เขากวาดตามองรายการงานที่ได้รับมอบหมาย เขาประหลาดใจ ไม่ต้องสงสัยเลยที่แผนกต้องขยาย ฉากขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับองค์ประกอบมากมาย ฟางจ้าวยังเป็นโปรดิวเซอร์ที่ให้ความสนใจทุกรายละเอียดอีกต่างหาก จะทำตัวเหลวไหลไม่ได้ เป็นเวลาจริงจัง

ฟางจ้าวกำลังพาผางผู่ซ่งไปบันทึกเพลง เขาไม่พึงพอใจนักหลังจากผ่านมาแล้วสองวันติดของการอัดเสียง ดังนั้นพวกเขาจึงทำกันต่อวันนี้ ราว ๆ เที่ยง งานที่ได้รับมอบหมายตอนเช้าในสตูดิโอของจู่เหวินก็เสร็จสิ้น และร็อดนี่ย์ยังคงไม่เห็นฟางจ้าว

"ในที่สุดก็เสร็จตอนมื้อเที่ยง !" จู่เหวินขยี้ตา

"ฉันจะซื้ออาหารเที่ยง" เจิงฮว่างว่า มันเป็นตาเขาซื้ออาหารกลางวัน เขาไปที่โรงอาหารหลังจากถามร็อดนี่ย์แล้วว่าไม่แพ้อาหารอะไร

จู่เหวินจึงหันความสนใจมาทางร็อดนี่ย์

"มาใหม่ ? ได้ยินว่านายก็มาจากมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหยานโจว ?" จู่เหวินว่า

"ครับ ผมเคยได้ยินเรื่องของรุ่นพี่ด้วยครับ โปรเจ็กต์จบของรุ่นพี่ยังจัดแสดงในห้องโถงนิทรรศการผลงานชั้นเลิศของสถาบันอยู่เลยครับ" ร็อดนี่ย์ตอบรับ

"ทำงานดี ๆ เข้าไว้ แผนกของพวกเรามีอนาคตที่สดใส นายเลือกบอสถูกแล้ว" จู่เหวินเริ่มเพิ่มขวัญกำลังใจ

"บอสของพวกเรา ?"

"ฟางจ้าวน่ะสิ เขาเป็นหัวหน้าแผนกเรา"

"อ้อ" ร็อดนี่ย์พยักหน้าและครุ่นคิดสั้น ๆ เขาถามด้วยคำถามอื่น "ว่าไป รุ่นพี่คิดว่าผู้จัดการฟางคล้าย ๆ กับผู้เฒ่าเฉินมั้ยครับ ?"

'ผู้เฒ่าเฉิน' ที่ร็อดนี่ย์พูดถึงคืออาจารย์ที่สอนเรื่อง มิติเร็กซ์ ที่มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีหยานโจว เขามีชื่อเสียงมากในวงการ แต่จริงจังเกินไปและทำผู้คนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหน

นักศึกษาทุกคนที่ได้เรียนกับอาจารย์เฉินล้วนมีความประทับใจฝังลึก สายตาของคนทั้งชั้นที่ให้ความสนใจเขาแบบไม่มีการแบ่งแยก แม้ว่าจิตใจของพวกเขาจะเตลิดเปิดเปิง แต่พวกเขาต้องแสร้งทำทีว่ากำลังฟังอยู่ เพื่อให้ผู้เฒ่าอารมณ์ดี เพราะหากเขาอารมณ์เสียเมื่อไหร่ มันอาจเพิ่มอัตราการสอบตกของเหล่านักศึกษา

ตอนที่ชั้นเรียนก่อนหน้าของร็อดนี่ย์ทำผู้เฒ่าโมโหเข้า ในการสอบปลายภาคเรียน อัตราการสอบตกสูงถึง 50% กว่าครึ่งหนึ่งที่ไม่ผ่าน ขณะที่ผู้เฒ่าเฉินปฏิเสธที่จะจัดสอบซ่อม ดังนั้นนักศึกษาที่สอบตกจึงลงเอยด้วยการเรียนซ้ำในชั้นเรียนของร็อดนี่ย์ คราวนี้พวกเขารู้บทเรียนแล้วและจัดการผ่านมาได้แบบฉิวเฉียด

จู่เหวินเรียนจบสามปีก่อน จึงจำผู้เฒ่าเฉินได้ แต่เขาตีความความเห็นของร็อดนี่ย์ผิดไป

"แกกล้าบอกว่าบอสเหมือนกับคนแก่ ?!"

"แค่ก ๆๆ — ผมพูดถึงออร่า ไม่ใช่อายุ !" ร็อดนี่ย์โบกไม้โบกมือพัลวัน

"ยังไงนายก็พูดออกมาแล้ว ฉันจะจดลงบัญชีดำไว้"

"อย่านะ ผมแค่คิดว่าผู้จัดการฟางออกจะ... ไม่เหมือนใคร ?" ร็อดนี่ย์อธิบายอย่างลนลาน เขาแค่รู้สึกว่าถึงแม้ฟางจ้าวจะอายุน้อยกว่าพวกเขา แต่กลับมอบความรู้สึกชวนประหม่าให้เขาอย่างกับตอนเผชิญหน้ากับอาจารย์อาวุโส

จู่เหวินไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น "พวกสายศิลปินก็แตกต่างจากสายเทคนิคอย่างพวกเราอยู่แล้ว มักมีบางอย่างที่แตกต่างเกี่ยวกับพวกเขาเสมอ ตราบที่เขาปฏิบัติกับพวกเราดีแล้วให้เราเล่นเกมในชั่วโมงทำงานได้ ฉันไม่สนหรอกถ้าเขาจะเป็นสัตว์ประหลาด"

"ครับ" ร็อดนี่ย์ช่างความรู้สึกแปลกประหลาดในใจเมื่อวานนี้ไป จู่เหวินพูดถูก ตราบที่พวกเขารายได้ดีและเล่นเกมในเวลางานได้ ใครจะไปสนเรื่องอื่นอีกล่ะ ? พวกเขาแค่ต้องทำงานที่ได้รับมอบหมายให้ดี ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ก็มีโปรดิวเซอร์คุ้มหัวพวกเขา

"ว่าแต่ว่า รุ่นพี่ ทำไมถึงมีโถฉี่ขนาดต่ำในห้องน้ำด้วยน่ะครับ ? คนในแผนกเราพาเด็กมาที่ทำงานเหรอ ?"

จู่เหวินมองร็อดนี่ย์อย่างเขาเป็นไอ้เบื๊อก​ "ไม่ใช่สำหรับนายและไม่ใช่สำหรับเด็ก นั่นมันของหมา"

"...โอ้"

ในขณะที่ฟางจ้าวกำลังปรับสไตล์การร้องและการออกเสียงของผางผู่ซ่ง และจู่เหวินกำลังทำงานอย่างหนักกับเพื่อนร่วมงานในสตูดิโอ เดโม่มูฟเมนต์ที่สองได้ถูกส่งถึงต้วนเชียนจี๋

นี่คือสิ่งที่ต้วนเชียนจี๋บอกฟางจ้าวไว้ เมื่อเดโม่พร้อมแล้ว ให้เขาส่งตัวก๊อปปี้ให้หล่อนก่อน หล่อนต้องการเช็คคุณภาพ

และนั่นก็ครึ่งวันมาแล้ว

ต้วนเชียนจี๋ลงเอยด้วยการวนเดโม่ที่หยาบและไม่สมบูรณ์ซ้ำ ๆ ตลอดบ่าย

หล่อนถอนหายใจยาวและกดปุ่มสองสามปุ่มบนโต๊ะตัวเอง สั่งการผู้ช่วยของหล่อน "ให้เหอเฮ่ากับเวย์นขึ้นมา พวกเราเตรียมตัวสำหรับก้าวถัดไปได้แล้ว"

ดวงตาของจู้เจินส่องประกายประหลาดใจ และตอบ "ค่ะ"

"ถึงเวลาที่พวกเราจะทำให้โลกได้รับรู้แล้วว่า ซิลเวอร์วิงก์ก็สามารถสร้างวิชวลไอดอลได้ ! ไอดอลของจริง !!" ต้วนเชียนจี๋กล่าว มองดวงอาทิตย์ตกในที่ห่างไกล​

"บอสคะ ดูเหมือนว่าอาจารย์กิลเฟตซ์จะถามเรื่องโปรเจ็กต์แสงเหนือไปทั่วเลยค่ะ" จู้เจินถ่ายทอดข่าวลือล่าสุด

กิลเฟตซ์ คืออดีตหัวหน้าแผนกวิชวลโปรเจ็กต์ของซิลเวอร์วิงก์ รับหน้าที่เป็นโปรดิวเซอร์ โปรดิวเซอร์วิชวลไอดอลระดับปรมาจารย์ที่ซิลเวอร์วิงก์ซื้อตัวด้วยเงินเดือนมหาศาล เขาเคยสร้างวิชวลไอดอลที่ประสบความสำเร็จสองสามตัวในสมัยของเขา หลังจากนั้นเขาเกษียณ และกลายเป็นอาจารย์พิเศษตามมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เขาสอนในชั้นเรียนเป็นครั้งคราว, รับลูกศิษย์ และลงทุนในบางโปรเจ็กต์

ปีที่แล้ว ข้อเสนอที่มหาศาลของซิลเวอร์วิงก์ทำให้​โปรดิวเซอร์ปรมาจารย์เกษียนวัยคนนี้ทำงานอีกครั้ง ก่อนโครงการจะเริ่ม เขาลั่นวาจาด้วยความมั่นใจว่าเขาจะยกระดับวิชวลโปรเจ็กต์ที่กระเสือกกระสนมานานของซิลเวอร์วิงก์ แค่ความเป็นจริงกลับตบหน้าแทน

กิลเฟตซ์ล้มป่วยหลังจากโปรเจ็กต์วิชวลไอดอลปีที่แล้วพังครืน คำอย่างเป็นทางการบอกว่าเขาต้องพักฟื้นตัวอยู่ในโรงพยาบาล และต้อง​อยู่​มากกว่าหนึ่งปี

ตอนที่ต้วนเชียนจี๋ 'ล้างเลือด'​ ทีมโปรเจ็กต์ในปีที่แล้ว กิลเ็ตซ์ย่อมโมโหเป็นธรรมดา มีนักเรียนหลายคนในโปรเจ็กต์ที่กิลเฟตซ์เป็นคนแนะนำมา พวกเขาถูกต้วนเชียนจี๋บีบออกทั้งหมด

เมื่อหล่อนได้ยินผู้ช่วยพูดถึงกิลเฟตซ์ ต้วนเชียนจี๋หัวเราะแดกดัน "ตาแก่นั่นคงกำลังร้อนใจ !"

แน่นอนว่ากิลเฟตซ์ร้อนใจ — แผนกวิชวลโปรเจ็กต์ของซิลเวอร์วิงก์ที่เขาล้มเหลว กลับมีกระแสโผล่ขึ้นมาในปีนี้ ! และทันทีที่มันออกมา ก็กลายเป็นประเด็นร้อนแรงในอุตสาหกรรม นั่นเป็นข่าวดีของซิลเวอร์วิงก์ แต่ไม่เลยสำหรับกิลเฟตซ์ ถ้าโปรเจ็กต์แสงเหนือประสบความสำเร็จ ชื่อเสียงที่กิลเฟตซ์สั่งสมมาหลายปีจะกลายเป็นพังพินาศแล้ว

"ช่างเขา ปล่อยให้เขาทำเป็นคนป่วยในโรงพยาบาลไปเถอะ" ต้วนเชียนจี๋อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะในใจ "ไม่รู้ว่าคราวนี้เขาจะ 'อาการทรุด' อีกรึเปล่า"




NEKOPOST.NET