Superstars of Tomorrow ตอนที่ 23 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Superstars of Tomorrow

Ch.23 - ฉบับของฉัน ฉันคือกฎ


023 ฉบับของฉัน ฉันคือกฎ

สำหรับฟางจ้าว การดึงอารมณ์บางอย่างออกมานั่นขึ้นอยู่กับเพลง ไม่ใช่ภาพ

เหมือน​กับโปรแกรมเมอร์ที่ทุกอย่างกลายเป็นโค๊ดอย่างไร ฟางจ้าวเองก็เปลี่ยนทุกอย่างให้กลายเป็นดนตรีได้แบบนั้น

เพลงของมิวสิควิดีโอ เขาเลือกไว้แล้ว มันเป็นเพลงที่เขาแต่งในช่วงโลกาวินาศ​ มันไม่เสร็จสมบูรณ์ — เขาเพิ่งเติมเต็มมันเมื่อเร็ว ๆ มานี้เท่านั้น เขายังได้เรียบเรียงมันใหม่และปรับบางส่วนให้เข้ากันกับเสียงของผางผู่ซ่ง

ตอนที่ถ่ายทำ เขานึกย้อนหลายเหตุการณ์ แต่ความทรงจำสำหรับสองสามปีแรกของโลกาวินาศนั้นพร่ามัว แต่กระนั้น เพลงที่เขาแต่งในช่วงนั้นยังคงสดใหม่ในหัวของเขา

ทุกครั้งที่เขารื้อฟื้นเพลงที่ไม่สมบูรณ์ ฟางจ้าวสามารถสัมผัสความรู้สึกของวันสิ้นโลกนั้นได้อีกครั้ง

หลังจากแปลงแบบดวงตาที่บันทึกลงบนวิชวลไอดอล จู่เหวินเรียกฟางจ้าวมาดูตัวอย่าง

ที่ด้านหนึ่งของหน้าจอคือภาพดวงตาไม้สีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยรอยหยาบแตกของเปลือกไม้ อีกด้านคือภาพดวงตาของฟางจ้าวที่บันทึกไว้

"มันก็ดูเหมือนกันไม่ใช่รึไง ? พอใจยัง ?" จู่เหวินถาม

ฟางจ้าวพยักหน้า

เห็นได้ชัดว่าเป็นดวงตาสองชุดที่แตกต่าง แต่พวกมันถ่ายทอดสายตาและอารมณ์แบบเดียวกัน ราวกับว่าทั้งสองมีวิญญาณเดียวกันในร่างที่แตกต่าง

มิติเร็กซ์ — ช่างเป็นเทคโนโลยีที่มหัศจรรย์จริง ๆ !

บางทีนั่นคงเป็นเหตุผลว่าทำไมวิชวลไอดอลที่ถูกสร้างด้วยมิติเร็กซ์จึงเรียกแฟน ๆ ได้มากมาย แม้ว่าพวกมันจะดูแตกต่างจากมนุษย์มาก แต่มันง่ายที่จะลืมไปเลยว่านั่นคือภาพเสมือนและแทนที่ด้วยการเชื่อพวกมันมีวิญญาณจริง ๆ

"เอาที่สบายใจ" จู่เหวินเกาแขนตัวเอง "หน้าตาพื้นฐานเสร็จแล้ว ต่อไปเรื่องการทำมิวสิควิดีโอ มันจะดีกว่าที่จะหาคนเพิ่ม อีกสักคนก็ยังดี ถ้ามีแค่ฉัน มีแต่พระเจ้าเท่านั้นจะรู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะทำเสร็จ ถ้านายอยากเห็นผลงานเสร็จสมบูรณ์ในสิ้นปี นายต้องหาคนเพิ่มให้ฉัน" หลายวันมานี้จู่เหวินยุ่งมากจนไม่มีแม้แต่เวลาให้เล่นเกม

"ฉันถามดูแล้ว คนที่คุณพูดถึงที่รู้วิธีการใช้มิติเร็กซ์ไม่อยากย้ายมา บริษัทไม่ได้จ้างคนใหม่มาในปีนี้ แล้วพวกเขาก็ไล่ไปเป็นกระบุงเมื่อปีที่แล้ว ลืมเรื่องยืมคนในมาได้เลย" ฟางจ้าวอธิบาย

"งั้นก็ซื้อตัวคนจากค่ายเล็กหรือค่ายอิสระ หรือคนนอกมาทำสัญญา ถึงบริษัทจะไม่ชอบคนนอกมาทำโปรเจ็กต์แบบนี้ก็เถอะ พวกหัวหน้าชอบที่จะดูแลคนในมากกว่า แต่ลองดูเถอะ ถ้านายสามารถชิงใครสักคนจากบริษัทอื่นได้ มีเด็กจบใหม่เยอะแยะจะตายข้างนอกนั่น ต้องมีบ้างแหละที่ยังหางานทำไม่ได้น่ะ ใช่มั้ย ? เริ่มจากหลอกพวกนั้นมาทำงานเถอะ" จู่เหวินเสนอความเห็นให้ฟางจ้าว พลางจัดการตัวอย่างดวงตา

คำแนะนำของจู่เหวินทำให้ฟางจ้าวนึกถึงใครบางคน "ช่างเทคนิคมิติเร็กซ์ที่คุณต้องการต้องมีประสบการณ์สักกี่ปี ?"

"ไม่ต้องตั้งสูงนักหรอก สิ่งสำคัญที่สุดคือ หลอกใครมาช่วยฉันก็ได้ เร็ว ๆ มานี้ฉันเหนื่อยเจียนตายแล้ว"

จู่เหวินกลับสตูดิโอของตัวเองเพื่อง่วนกับการทำงาน ฟางจ้าวส่งข้อความให้เจิงฮว่างตอนที่เขากลับออฟฟิศ

เจิงฮว่างตอบรับอย่างรวดเร็ว

"มีอะไรเหรอ ต้าจ้าว ? โปรเจ็กต์ไปได้ไม่ดีเหรอ ?" เจิงฮว่างรู้ว่าฟางจ้าวติดพันกับโปรเจ็กต์วิชวลไอดอลและกระทั่งเคยเสนอตัวช่วยเหลือ แต่เวลานั้นฟางจ้าวปฏิเสธ บอกว่าเขาต้องศึกษาเรื่องโปรเจ็กต์ให้มากขึ้นก่อน

"งานในทีมของนายยุ่งรึเปล่า รับลำไพ่ทำเพิ่มมั้ย ?" ฟางจ้าวถาม

"นายจะจ้าง ?"

"ใช่ พวกเราขาดช่างเทคนิคมิติเร็กซ์ ถ้านายไม่ว่าง นายรู้จักใครที่ยังไม่มีงานทำหรืออยากเปลี่ยนงานบ้างรึเปล่า ? ฉันไม่ต้องการคนมีประสบการณ์มาก คนที่รู้พื้นฐานก็พอ"

"ช่างเทคนิคมิติเร็กซ์ที่ไม่มีประสบการณ์ ยังหางานไม่ได้หรืออยากเปลี่ยนงาน..."

"ใช่ มีแนะนำมั้ย ?"

"ฉันไง"

"..."

"ฉันอยากเปลี่ยนงาน นายก็รู้ฉันเด็กจบใหม่ — ไม่ได้มาจากสถาบันมีชื่อเสียงมาก เงินเดือนได้ตามมาตรฐาน ฉันกำลังมองหางานใหม่อยู่ ในเมื่อทางนายกำลังขาดคน นั่นก็พอดีเป๊ะเลย"

ความคิดของจู่เหวินคือการหลอกคนมาช่วย แต่ตอนที่ฟางจ้าวบอกเจิงฮว่าง เขาบอกเกี่ยวกับสถานการณ์ตามตรง เจิงฮว่างเสนอตัวช่วยเหลือเขาในจุดที่ยากลำบาก มันคงเป็นเรื่องแย่ที่คิดใช้ประโยชน์จากเพื่อน

หลังจากฟางจ้าวอธิบายคร่าว ๆ เจิงฮว่างบอกว่าเขาต้องคิดดูก่อน แต่หลังจากวางสายไปได้ไม่เกิน 10 นาที เขาก็โทรกลับ

"ต้าจ้าว ต้องการคนอื่นด้วยรึเปล่า ? ทำไมไม่ให้ทั้งฉันกับว่านเย่ว์ช่วยนายเลยล่ะ เธอรู้เรื่องมิติเร็กซ์สักอย่างสองอย่าง แต่ว่าความถนัดของเธอคือโพสต์โปรดักชั่น ฉันว่าน่าจะเป็นประโยชน์นะ"

"ได้" ฟางจ้าวยิ้ม "ขอบคุณ !"

"เฮ้ นายกำลังคุยกับใครอยู่ ต้าจ้าวอย่ากดดันตัวเองมากเกินไป พวกเรายังเด็ก ต่อให้ล้มเหลว ก็นับเป็นประสบการณ์ เป็นการดีที่เราจะเสี่ยง"

"เข้าใจแล้ว"

"ถ้านายเข้าใจก็ดี ว่านเย่ว์กับฉันจะไปหาพรุ่งนี้นะ !"

เหมือนกับผางผู่ซ่ง เจิงฮว่างกับว่านเย่ว์เซ็นสัญญาในฐานะคู่สัญญาเฉพาะกิจ ไม่ใช่พนักงานประจำ ฟางจ้าวได้อธิบายลักษณะของงานชั่วคราวแล้ว แต่เจิงฮว่างยืนกรานจะเข้าร่วม พิจารณาจากสถานะของโปรเจ็กต์วิชวลไอดอล เจิงฮว่างและแฟนสาวไม่มีแรงจูงใจซ่อนเร้น พวกเขาแค่อยากยื่นมือช่วยฟางจ้าวเท่านั้น

เจิงฮว่างยังคงหดหู่ ทำไมปีนี้โชคไม่เข้าข้างฟางจ้าวเลยนะ ? ช่างเรื่องที่โดนขโมยเพลงไป ฟางจ้าวพยายามอย่างหนักในการสร้างชื่อให้ตัวเองในการแข่งขันผู้มีความสามารถหน้าใหม่ — เพียงเพื่อถูกโยนลงหลุมมรณะ เขาไม่อยากเห็นพี่น้องตัวเองไปก้มหัวขอร้องคนอื่น ดังนั้นเขากับว่านเย่ว์จึงออกจากงานของตัวเองทั้งคู่ ถึงอย่างไรพวกเขาก็ยังเด็ก และมีโอกาสสำหรับงานอื่นมากมายในอนาคต ในเวลานี้พวกเขาเลือกที่จะช่วยเหลือฟางจ้าว

วันถัดมา เจิงฮว่างกับว่านเย่ว์ติดตามฟางจ้าวมาที่ซิลเวอร์วิงก์ หลังจากเซ็นสัญญากันแล้ว ฟางจ้าวให้บัตรผ่านเข้าบริษัทกับพวกเขา

นอกจากเจิงฮว่างและว่านเย่ว์ เป่ยจี๋ที่เพิ่งเสร็จจากการเข้าค่ายฝึกก็แวะมาหา เขารู้ว่าเขาติดหนี้ความสำเร็จในการแข่งขันผู้มีความสามารถหน้าใหม่กับฟางจ้าว พอได้ยินว่าเขาอยู่ที่ชั้น 50 จึงตัดสินใจมาช่วยเหลือ

"หา ? แล้วพวกเขาก็ปล่อยให้นายมา ไม่กลัวกระทบอาชีพเรอะ ?" จู่เหวินถามเมื่อเขาเห็นเป่ยจี๋

เป่ยจี๋ไม่สน "ไม่เป็นไรนี่ การฝึกจบแล้วและงานถัดไปผมยังไม่เริ่ม ผมมีเวลาว่างสามวัน ก็เลยมาช่วยที่นี่แหละ"

ผางผู่ซ่ง, ซ่งเหมี่ยว และเป่ยจี๋ง่วนทำงานอยู่ข้างนอก ตอนที่ฟางจ้าวคุยกับจู่เหวินและเจิงฮว่างเกี่ยวกับเนื้อหาของมิวสิควิดีโอภายในออฟฟิศของเขา

เพราะมิวสิควิดีโอมีเนื้อหาเกี่ยวกับวันสิ้นโลก พวกเขาต้องมีสัตว์กลายพันธุ์จากยุคนั้นประกอบ จู่เหวินเปิดภาพที่เขารวบรวมมาให้ฟางจ้าวดู

"เอานี่ออกไป" ฟางจ้าวว่า ชี้ที่ภาพหนึ่ง

"ทำไม ?" จู่เหวินถาม

"ฉันไม่เคยเห็นมันมาก่อน" เพราะเขาไม่เคยเห็นมันมากก่อน เขาไม่แน่ใจว่ามันมีอยู่จริง ฟางจ้าวเลือกที่จะเอาตัวที่ไม่คุ้นเคยออกไป

"ว้าว อย่างกะนายเคยเห็นของจริงมาก่อน" จู่เหวินตอบโต้ แต่ไม่ได้ต่อต้าน ลบสัตว์ออกจากหน้าจอ

ฟางจ้าวชี้ที่อีกภาพ "ลดขนาดหัวเจ้านี่อีกหน่อย"

"แบบนี้ ?"

"เล็กกว่านี้"

"แบบนี้ ?"

"มากไป... ขอฉันทำ"

ฟางจ้าวมองภาพที่คล้ายกับลอยเหนืออากาศ และเอื้อมมือเข้าไปปรับภาพนั้น

แม้จะไม่รู้สึกว่าสัมผัสวัตถุจริง ๆ แต่ซอฟท์แวร์ออกแบบอัจฉริยะอนุญาตให้แม้แต่คนที่ไม่ใช่ช่างเทคนิคบิดภาพได้เหมือนบิดหุ่นดินเหนียว

"ดูพิลึกนะ" จู่เหวินว่า

"ไม่เลย นี่แหละที่พวกมันเป็น เอาหนวดออกด้วย"

"ไม่มีหนวด ? แน่ใจเหรอ ? ฉันจำได้ว่าเห็นพวกมันมีหนวดในหนังเกี่ยวกับยุคหายนะหลาย ๆ เรื่องนะ" จู่เหวินข้องใจตรวจสอบการค้นคว้าของตัวเอง เขาดาวน์โหลดฐานข้อมูลจากวารสารวิทยาศาสตร์ชั้นนำที่รวบรวมโดยนักวิชาการซึ่งศึกษาสัตว์กลายพันธุ์จากยุคหายนะ งานวิจัยได้รับการพิจารณาว่าเป็นหน่วยงานชั้นนำของโลกในเรื่องนี้ การดาวน์โหลดค่อนข้างแพง แต่เขาติดบิลกับโปรเจ็กต์

"มันมีหนวดในหนังที่ฉันเล่นนะ" จี้โป๋หลุนที่กำลังมองพวกเขาทำงาน เสนอความเห็น

"นั่นมันเรื่องแต่ง" ฟางจ้าวเคยเห็นภาพยนตร์ที่จี้โป๋หลุนแสดง มีสิ่งที่ไม่ถูกต้องมากมาย แต่คุณไม่สามารถคาดหวังกับภาพยนตร์เชิงพาณิชย์ได้อยู่แล้ว มันก็แค่ความบันเทิง

"แต่วิชวลไอดอลของคุณก็ไม่ใช่ของจริงเหมือนกัน" จี้โป๋หลุนจำได้ว่ารูปลักษณ์ของวิชวลไอดอลก็เป็นแบบเหนือจริงขึ้น

"ฉบับของฉัน ฉันคือกฎ" ฟางจ้าวพูดเสียงห้วน

"ได้ คุณเป็นหัวหน้าโปรเจ็กต์ ตามใจเลย"

เวลานั้นเอง จู่เหวินเจอภาพของสัตว์กลายพันธุ์ที่ว่าในฐานข้อมูลแล้ว "ไม่มีหนวดจริงด้วย"

หลังจากนั้นสัตว์กลายพันธุ์อีกหลายตัวที่ฟางจ้าวเรียกให้ปรับต่างตรงกับภาพที่เชื่อถือได้ในฐานข้อมูล ครั้งนี้จู่เหวินไม่ได้เปิดดูแล้ว แต่เป็นจี้โป๋หลุนที่เช็คกับฐานข้อมูล หลังจากตรวจสอบแล้ว เขาพูดเสียงเบา "ร้ายกาจ"

ทุกคนในห้องคิด คนคนนี้เก่งประวัติศาสตร์ขนาดไหนกันถึงจำรายละเอียดได้มากขนาดนี้ ?

 



NEKOPOST.NET