Superstars of Tomorrow ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Superstars of Tomorrow

Ch.18 - หลงเซี่ยงเทียนหลัว


018 หลงเซี่ยงเทียนหลัว

วีรบุรุษสงครามจากยุคหายนะไม่เหมาะสมที่จะนำมาเป็นวิชวลไอดอล ตอนที่วิชวลไอดอลได้รับการแนะนำเป็นครั้งแรก บริษัทจำนวนหนึ่งปั้นไอดอลของพวกเขาจากวีรบุรุษสงคราม แต่พวกมันมักบิดเบือนไปจากตัวจริง ซึ่งทำให้ลูกหลานของวีรบุรุษเกรี้ยวโกรธ พวกเขารวมตัวกันควบคุมแนวความคิดนี้

บริษัทวิชวลไอดอลที่มีพื้นการออกแบบจากวีรบุรุษสงครามตัวจริงจากยุคหายนะหรือกระทั่งใช้ชื่อของพวกเขาต่างถูกแบนทั้งหมด เมื่อมีข้อยกเว้นเกิดขึ้น พวกเขาจะโดนเรียกร้องการเบิกความต่อศาล ผู้ที่ฝ่าฝืนต้องเผชิญหน้ากับการดำเนินการทางกฎหมาย

แต่ฟางจ้าวยังคงต้องการดึงดูดความสนใจจากผู้คนและเหตุการณ์นั้นที่ทิ้งความประทับใจแก่เขาอย่างลึกซึ้ง หากคนตัวจริงจากวันสิ้น​โลก​ถูกจำกัด เช่นนั้นเขาก็ต้องค้นหาแรงบันดาลใจจากอย่างอื่น

ฟางจ้าวทำงานต่อเนื่องสองวัน เพียงพักตอนกินกับนอน เขาทำงานในด้านของตัวเอง การร่างและร่างใหม่ก่อนการสร้างตัวต้นแบบ เขาไม่ใช่ศิลปินวิชวล — ทักษะการเสก็ตช์ภาพของเขามีจำกัด เขาต้องทิ้งมันให้กับผู้เชี่ยวชาญในการเจียระไนการออกแบบของเขา เขาเพียงแค่ร่างแบบคร่าว ๆ ออกมา

อีกเที่ยงวันมาถึง ข้างนอกสว่างโร่ยิ่งขึ้นและยิ่งขึ้น

แบบร่างปรากฏบนแผ่นกระดาษที่กางอยู่บนโต๊ะเบื้องหน้าของฟางจ้าว แม้ว่ามันจะไม่มีรายละเอียดและไม่ได้รับการขัดเกลานัก — ไม่มีอะไรมากไปกว่าโครงร่างคร่าว ๆ — ใครก็สามารถบอกได้ว่ามันคือภาพของต้นไม้

ฟางจ้าวสูดลมหายใจลึก เขาไม่รู้ว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องหรือไม่ แต่นี่คือสิ่งที่เข้ามาในความคิด

'หลงเซี่ยงเทียนหลัว'​

หลงเซี่ยงเทียนหลัว คือต้นไม้ที่มีทั่วไปในช่วงโลกาวินาศ ไม่มีใครรู้ว่ามันหน้าตาเป็นอย่างไรก่อนวันสิ้นโลก แต่ตัดสินจากขนาดของมัน บางทีคงสืบสายมาจากสายพันธุ์ที่แพร่หลายและพบได้ทั่วโลก สายพันธุ์มากมายที่ตายไปในวันสิ้นโลกซึ่งเห็นได้เลยว่าเป็นการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ แต่พืชบางชนิดอยู่รอดหลังจากการกลายพันธุ์ อย่างเช่น หลงเซี่ยงเทียนหลัว เป็นต้น

ชื่อ หลงเซี่ยงเทียนหลัว มีความหมายคร่าว ๆ ว่าพลังอันแผ่กิ่งก้านสาขา ได้รับการประกาศชื่อจากนักพฤกษศาสตร์คนหนึ่ง​ น่าเสียดายที่นักพฤกษศาสตร์คนนี้​เสียชีวิตในช่วงวันต้น ๆ ของโลกาวินาศ ไม่มีใครจำชื่อของเขาได้ แต่ชื่อ หลงเซี่ยงเทียนหลัว นั้นอยู่รอด

ในช่วงเวลาที่พืชส่วนใหญ่เหี่ยวเฉา ต้นไม้สายพันธุ์นี้เอาตัวรอดจากวันสิ้นโลกมาได้ มันคือหนึ่งในพืชหายากในช่วงโลกาวินาศที่ไม่มีพิษและมีมูลค่าทางการแพทย์ ในช่วงโลกาวินาศ หยูกยาหลายชนิดสกัดมาจากหลงเซี่ยงเทียนหลัวนี้เอง

ตอนที่ออกแบบตัวต้นแบบของเขา ฟางจ้าวนึกย้อนถึงบทสนทนาที่เขามีกับสหายเก่าสองสามคน —

"เหล่าจ้าว ไม่คิดว่าพวกเราสามคนก็เหมือนกับต้นหลงเซี่ยงเทียนหลัวหรอกเหรอ ? ก่อนวันสิ้นโลก พวกเราเป็นแค่คนธรรมดา ฉันเป็นพัศดี ซูมู่เลี้ยงวัวควาย..."

"ผิดแล้ว เหล่าซี ฉันเลี้ยงแกะ" ซูมู่แก้ไข

"ก็เหมือน ๆ กันแหละ ดูซิ เหล่าจ้าว — คนเลี้ยงแกะ, อาจารย์, พัศดี แล้วก็นายที่เป็นนักแต่งเพลง คนทั่วไปทั้งนั้น โลกาวินาศเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ไม่ใช่แค่พวกเราเท่านั้น​ คนที่รอดมาได้ถึงตอนนี้ มีใครบ้างที่ยังเป็นเหมือน​วันวาน ? มันไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง ไม่ว่าจะพวกเราจะกลายเป็นตัวอะไร ทั้งหมดอยู่ในนามแห่งการเอาชีวิต​รอด"

……

ในระหว่างวันสิ้นโลก เขาเคยใช้เครื่องมือสองสามอย่างที่ทำจากต้นหลงเซี่ยงเทียนหลัว วัคซีนก็สกัดจากต้นไม้ สามารถพูดได้เลยว่าหลงเซี่ยงเทียนหลัวและมนุษยชาติเอาชีวิตรอดในโลกาวินาศแบบพึ่งพาอาศัย

ครั้งหนึ่งมีบางคนพูดติดตลกว่าต้นหลงเซี่ยงเทียนหลัวคือสหายร่วมทุกข์สุขอีกคน

ฟางจ้าวรวบภาพวาดของตัวเอง ล้างหน้าล้างตา และลงบันไดไปข้างล่าง

หลังจากเห็นฟางจ้าวเป็นครั้งแรกในรอบสามวัน เย่ว์ฉิงและอ้ายหวันต่างเข้าหามาพูดคุย

"สองสามวันมานี้แกอุดอู้ทำงานงั้นเหรอ ?"

"ใช่" ฟางจ้าวซื้ออาหารจากร้านของเย่ว์ฉิงเพิ่ม เขาจะกินตอนนั่งรถไฟ

"เป็นสายครีเอทีฟไม่ใช่เรื่องง่าย ต้องใช้พลังงานสมองเยอะ" อ้ายหวันว่า

ฟางจ้าวคุยกับเย่ว์ฉิงและอ้ายหวันคร่าว ๆ เมื่อดวงอาทิตย์เริ่มลับไป เขากลับไปที่ห้องเช้าของตัวเองเพื่อจัดระเบียบ จากนั้นหยิบกระเป๋าเอกสารของตัวเองและมุ่งหน้าไปสำนักงานใหญ่ซิลเวอร์วิงก์ เขาตรงไปชั้นที่ 50

เขาสงสัยว่าหากจู่เหวินจะอยู่เล่นเกมในออฟฟิศของตัวเองทั้งคืนอีก พนักงานคนเดียวของเขาก็ตอบรับหลังจากการตะโกนเรียกหลายที

"นายเป็นใคร ?... อ๋อ ! โปรดิวเซอร์คนใหม่ !" จู่เหวินยังมึน ๆ เขาเกือบลืมแล้วว่าฟางจ้าวได้รับมอบหมายงานในแผนกวิชวลไอดอล โชคดีที่นึกออกทัน

"ตัดสินใจเลือกตัวต้นแบบแล้ว ?" จู่เหวินถามพลางหาววอด

"ฉันร่างเสร็จแล้ว" ฟางจ้าวเปิดสมุดบันทึกและวางต่อหน้าจู่เหวิน

จู่เหวินมองหน้ากระดาษและหัวว่างไปสองวินาที เขาลูบลูกตาตัวเองและดูชัด ๆ อีกที หลังจากความเงียบเชียบอันยาวนาน เขาพูดโพล่ง "ฉันคงยังตื่นไม่เต็มตา หรือไม่นายก็บ้าไปแล้ว"

ปฏิกิริยาแรกของจู่เหวินคือไม่เชื่อ ล้อกันเล่นป่ะเนี่ย ?

"เอ่อ ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิด นายวาด... ต้นไม้ ?"

จู่เหวินข้องใจ​ตลอดสองวันที่ผ่านมาว่าฟางจ้าวจะเอาอะไรมา เขายังเดาด้วย​ว่าฟางจ้าวคงหยิบเลือกคุณสมบัติจากวิชวลไอดอลทั่วไปเหมือนกับที่นักออกแบบวิชวลไอดอลคนก่อนเคยทำ — จมูกแบบนี้, ตาแบบนั้น, หน้าแบบนี้ แล้วก็ร่างกายแบบโน้น เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าฟางเจ้าจะยื่นต้นไม้มาให้

เคยมีวิชวลไอดอลมาแล้วทุกประเภท — มนุษย์, สัตว์, เซียน และปิศาจ แต่ในฐานะนักออกแบบวิชวลไอดอลมีประสบการณ์ จู่เหวินไม่เคยเห็นต้นไม้มาก่อน

ถ้ามันจะเป็นต้นไม้ก็เป็นไป แต่มันมีอะไรที่โดดเด่นล่ะ ? อย่างเช่น น่ารักกว่าปกติ, น่าดึงดูดกว่าต้นไม้ทั่วไป หรือแฟนซีกว่าก็ไม่เลว กล่าวคือ วิธีการเรียกร้องความสนใจของผู้คน แต่ฟางจ้าวมาคนละเรื่องเลย

พวก นี่นายกำลังพยายามจะสาดโคลนใส่โลกวิชวลไอดอลยุคปัจจุบันอยู่หรือไง ?!

จู่เหวินมอง และเมื่อเห็นฟางจ้าวพยักหน้ายืนยัน เขารู้สึกว่าโลกถล่มแล้ว

"เป็นต้นไม้ชนิดไหน ?" จู่เหวินถาม ชี้ที่ภาพวาด เขาอยากจะฉีกมันเป็นชิ้น ๆ นัก

"หลงเซี่ยงเทียนหลัว"

"อะไรนะ ?"

"ปกติพวกคุณรู้จักในฐานะต้นเทียนหลัว"

"ต้นเทียนหลัวถูกเรียกว่า 'หลงเซี่ยงเทียนหลัว' ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?" จู่เหวินไม่เชื่อเริ่มพิมพ์ข้อความบนคอมพิวเตอร์ของตัวเอง

"ต้นเทียนหลัว ยังเป็นที่รู้จักในฐานะ หลงเซี่ยงเทียนหลัว เป็นผลผลิตจากยุคหายนะ คือมังกรคชสารแห่งโลกพฤกษศาสตร์ในวันสิ้นโลก..." จู่เหวินอ่านงานวิจัยที่เขาค้นหาคำต่อคำโดยไม่ละอายใจสักนิด "โทษที ฉันตกวิชาพฤกษศาสตร์ เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินชื่อนี้เลย"

"นายอยากทำเจ้านี่จริง ๆ ? ฉันหมายถึง คุยกับหัวหน้า​ตู้แล้ว ?" จู่เหวินถาม

"ช่วงนี้หัวหน้าตู้ยุ่ง ไม่มีเวลาน่ะ" ฟางจ้าวตอบ

"เข้าใจล่ะ" ไม่ว่าตู้อังจะยุ่งจริงหรือไม่ เขาไม่อยากยืนยันเรื่องนั้นหรอก สรุปคือตอนนี้แผนกวิชวลไอดอลมีแต่ต้องฟังโปรดิวเซอร์เท่านั้น

"คุณต้องใช้เวลาในการสร้างภาพวิชวลโดยละเอียดเท่าไหร่น่ะ ?" ฟางจ้าวถาม

"จากแบบร่างของนาย บางทีคงสักสัปดาห์ อย่าคิดว่าฉันทำงานช้านะ — ถึงยังไงมันก็มีแค่ฉันเท่านั้น สัปดาห์เดียวค่อนข้างเร็วแล้ว"

ตัวต้นแบบเป็นเหมือนกับภาพร่างเสก็ตช์ ก้าวแรกคือการตัดสินหน้าตาของวิชวลไอดอล การปรับปรุงและปั้นดีไซน์ยังเป็นเรื่องที่ต้องทำ

วิชวลไอดอลมีความได้เปรียบเหนือไอดอลจริง ๆ ในแง่จินตนาการไร้ข้อจำกัด เมื่อมันมาถึงเรื่องศักยภาพทางสุนทรียศาสตร์

แต่ว่าต้นไม้จะสวยได้สักเท่าไหร่กันเชียว ? แม้แต่มนุษย์ต้นไม้ยังไม่น่าดึงดูดเลย

แบบน่ารัก ? ออกแบบแนวการ์ตูนน่าจะพอไหว

จู่เหวินกำลังระดมวิธีการปรับปรุงตัวต้นแบบ ตอนที่เขาได้ยินฟางจ้าวพูด "พวกเราต้องเตรียมมิวสิควิดีโอเพื่อเปิดตัววิชวลไอดอลด้วย ?"

"พูดโดยทั่วไปก็ใช่แล้ว โอ้ จริงสิ จะว่าไป นายจำเป็นต้องเริ่มเตรียมการใส่จิตวิญญาณด้วยนะ" จู่เหวินว่า

รูปลักษณ์ของวิชวลไอดอลเป็นเพียงแค่ก้าวแรก ถัดไปเป็นกระบวนการที่สำคัญยิ่งกว่า คือในการใส่จิตวิญญาณ

การใส่จิตวิญญาณ หมายถึงกระบวนการอัดฉีดความมีชีวิตให้กับวิชวลไอดอล พร้อมกับเรื่องราวพื้นหลัง, การเพิ่มเสียง, บุคลิกนิสัย และอื่น ๆ

มีเรื่องราวความเป็นมาอย่างไร ? มาจากที่ไหน ? อุปนิสัยเป็นอย่างไร ?

จุดประสงค์เพื่อให้แฟน ๆ มีความเข้าใจดีขึ้น

นั่นคือทั้งหมดเกี่ยวกับการใส่จิตวิญญาณ

การเปิดตัววิชวลไอดอลมักเกี่ยวข้องกับมิวสิควิดีโอ อย่างที่นีออนคัลเจอร์และทงซานทรูเอ็นเตอร์เทนเมนต์ปล่อยมิวสิควิดีโอตอนที่พวกเขาส่งซุนหวยและเฟ่ยลี่ซีเข้าการแข่งขันหน้าใหม่

พูดโดยทั่วไป มิวสิควิดีโอแรกของวิชวลไอดอลในยุคใหม่คือการแนะนำประวัติส่วนตัวและอุปนิสัยของมันเอง

การเปิดตัววิชวลไอดอลยังเป็นการเล่าเรื่องราว บางทีในตอนแรกลงไม่มีใครให้ความสนใจหรอก แต่ถ้าไอดอลกลายเป็นที่นิยมขึ้นมาล่ะ ? สร้างเรื่องใหม่น่ะเหรอ ?

ทีมวิชวลไอดอลต้องวางแผนร้อยก้าวถัดไป ก่อนการเดินก้าวแรก

ถ้าคุณแค่ทำลวก ๆ คุณจะทำเล่น ๆ และให้สิ่งต่าง ๆ ง่ายเข้าไว้ก็ได้ แต่ถ้าอยากจริงจัง คุณต้องเตรียมการให้พร้อม

นั่นคือสาเหตุว่าโปรเจ็กต์วิชวลไอดอลราคาสูงนัก มันมีรายละเอียดมากมายเกินไปที่ต้องคำนึง

"เรื่องหน้าตาของวิชวลไอดอลฉันทำเองได้ นายใช้เวลามองหาเสียงเถอะ แล้วก็หาช่างเทคนิคคนอื่นเพิ่ม ระบบเสียงหลักต้องให้คนเชี่ยวชาญทำ เฉพาะทางของฉันไม่ใช่ด้านนั้น การจ้างช่างเทคนิคเพิ่มเป็นเรื่องจำเป็น ฉันไม่สามารถจัดการด้วยตัวเองคนเดียวไปตลอดได้ ไม่ว่าจะจ้างใหม่หรือยืมคนจากแผนกอื่นก็เถอะ ยิ่งตัดสินใจเร็วก็ยิ่งดี สำหรับเรื่องเสียง... มีนักร้องที่เซ็นสัญญาในค่ายพวกเราเยอะแยะ แค่ไปเลือกมาก็พอ" จู่เหวินกล่าวเพิ่มเติม




NEKOPOST.NET