Superstars of Tomorrow ตอนที่ 13 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Superstars of Tomorrow

Ch.13 - ฉันมอบหน้าที่นี้ให้เธอ


013 ฉันมอบหน้าที่นี้ให้เธอ

ทั้งแผนกแต่งเพลงออนไลน์ตรงเวลา หลังได้รับคำว่าตู้อังเรียกประชุมวิดีโอคอนเฟอเรนซ์ เช่นเดียวกับฟางจ้าว เขากำลังเดินเล่น แต่กลับบ้านทันทีหลังจากรับทราบเกี่ยวกับการประชุม

ทันทีที่ทุกคนออนไลน์ ตู้อังทิ้งระเบิดเวลาใส่หน้าพวกเขา

บุคลากรทุกคนของซิลเวอร์วิงก์รู้ดีว่า วิชวลโปรเจ็กต์คือหลุมมรณะที่กลืนกินเงินและผู้คน ใครก็ตามที่ร่อนลงมีแต่ถึงคราวหมดสิ้นเคราะห์กรรม

บวกกับว่านี่เป็นเรื่องนอกเหนือจากความชำนาญของพวกเขา พวกเขารู้วิธีการแต่งเพลง ไม่ใช่วิธีการปั้นวิชวลไอดอล พวกเขาเป็นคนนอกที่ไม่รู้เรื่องอะไรจึงไม่มีความคิดเลยว่าจะตอบรับตู้อังอย่างไร

ดังนั้นหลังจากตู้อังทิ้งระเบิดใส่ ทุกคนจึงเงียบกริบ พวกเขาก้มศีรษะลง กระทั่งหายใจเบา ๆ เพื่อไม่เรียกความสนใจเหมือนนักเรียนที่หลบสายตาจากอาจารย์ ได้สบตาเมื่อไหร่ พวกเขาอาจถูกเรียกชื่อได้

ฟางจ้าวเองก็เงียบ เขาไม่รู้อะไรมากนักเกี่ยวกับเทคโนโลยีเสมือนจริง ดังนั้นมันจึงไม่ใช่หน้าที่ที่เขาจะอาสาลงไปทำ

เด็กใหม่ที่เซ็นสัญญาพร้อมกับฟางจ้าวที่เหลืออีกสามคน ถูกล่อลวงด้วยคำสัญญาเรื่องการเลื่อนตำแหน่ง แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคนว่าเป็นเช่นไร พวกเขาก็รู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น โปรเจ็กต์นี้เป็นของร้อน ไม่มีทางที่พวกเขาจะเสี่ยงต่อน้ำหนักอันหนักหนาไปได้ พวกเขาถูกปั้นมาจากการแข่งขันผู้มีความสามารถหน้าใหม่ ดังนั้นพวกเขาจึงหุบปากเงียบและทำทีว่าเป็นเพียงก้อนหิน

ตู้อังหงุดหงิดเป็นอย่างมากเมื่อเห็นว่าบุคลากรของตัวเองแกล้งโง่ ดูสิ เขาบอกกับเบื้องบนแล้วว่าพวกเขาไม่สามารถทำโปรเจ็กต์นี้ได้หรอก — แม้แต่คำสัญญาเลื่อนขั้นยังไม่ได้ผลเลย แต่ตู้อังไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งจากเบื้องสูงได้เช่นกัน

เบื้องบนแค่อยากให้มันผ่าน ๆ ไป พวกเขาไม่มีความคาดหวังสูงอยู่แล้ว แค่ให้งานบรรลุเป็นพอ ดังนั้นตู้อังครุ่นคิดสั้น ๆ และทำงานความเงียบ

"โอเค พวกเราทั้งหมดรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่ ฉันจะไม่ด่าหรอก พวกเราติดแหง็กกับโปรเจ็กต์นี้ เราแค่รวม ๆ บางอย่างที่สามารถนำเสนอได้เข้าด้วยกัน — นั่นแหละ งบประมาณของพวกเรามี 2 ล้าน..."

"2 ล้าน ?!" ใครบางคนอุทาน ไม่ใช่งบประมาณที่มากเกินไปเลย — แค่ขี้ประติ๋ว

ในทางการ บริษัทใช้เงิน 50 ล้านกับโปรเจกต์วิชวลไอดอล​ของปีที่แล้ว แต่คนภายในรู้ดีว่าตัวเลขที่แท้จริง บางทีคงไม่ต่ำกว่า 100 ล้าน และนั่นก็ไม่ใช่ทั้งหมด ไม่อย่างนั้นบริษัทคงไม่โกรธทีมงานจนไล่ออกหรือลดตำแหน่งหรอก แผนกแทบจะไร้พนักงานแล้ว คนที่ยังอยู่ก็ทำตัวเหมือนคนเกษียณ

2 ล้านไม่มีอะไรเทียบกับ 100 ล้านได้เลย ปริมาณการลงทุนยังสะท้อนถึงระดับความเชื่อมั่นของบริษัทที่มีต่อโปรเจ็กต์ การเข้าร่วมไปมีแต่การฆ่าอาชีพการงาน​ของตัวเอง

ตู้อังเหลือบมองคนที่พูดแทรก เขากล่าวโทษ "ฉันยังพูดไม่จบ จะรีบแทรกมาเพื่อ ?!"

หลังจากหยุดครู่หนึ่ง ตู้อังกล่าวต่อ "แต่เดิมงบประมาณคือ 2 ล้าน แต่ฉันวิ่งเต้นขอมาได้อีก 3 ล้าน ทั้งหมดคือ 5 ล้าน"

5 ล้านก็ยังเป็นปริมาณขี้ประติ๋วอยู่นั่นแหละ ทุกคนคิด

ใช้ซุนหวยและเฟ่ยลี่ซีเป็นตัวอย่าง การลงทุนครั้งแรกของวิชวลไอดอลทั้งสองได้รับจำนวนหลาย 10 ล้าน ถ้าพวกเขาทำได้ดี อีก 200-300 ล้านรอการลำเลียงไว้แล้ว ความแตกต่างคือทงซานทรูเอ็นเตอร์เทนเมนต์และนีออนคัลเจอร์รู้วิธีการสร้างเม็ดเงินกับวิชวลไอดอลของตัวเอง ต่อให้พวกเขาเทเงินไปหลายร้อยล้าน ก็สามารถชดเชยการลงทุนของพวกเขาได้ การซื้อขายลูกกวาดของเฟ่ยลี่ซีก็เป็นกรณีหนึ่ง

ทว่าสำหรับซิลเวอร์วิงก์ จนถึงขณะนี้ไม่มีวิชวลไอดอลของพวกเขาที่สร้างรายได้มากเลย ทุกตนต่างตกต่ำต่อหน้าต่อตาหลังจากการเปิดตัว

เห็นว่าไม่มีใครเปิดปาก ตู้อังเคลียร์ลำคอตัวเอง "เมื่อไม่มีใครอยาก งั้นมาจับสลากเอา"

จับสลาก ?!

ทุกคนเริ่มตื่นตระหนก ภาวนาว่า ไม่ใช่ฉัน ขอให้ไม่ใช่ฉัน !

ตู้อังไม่สนว่าผู้คนภาวนาในโชคชะตาอย่างไร เพื่อกันการหาว่าโกง เขาจึงไม่ได้จับสลากด้วยคอมพิวเตอร์ แทนที่ด้วยการใช้แถบกระดาษที่มีชื่อของทุกคนบนนั้น จากนั้นขยำพวกมันและใส่ลงในกล่อง วิธีการแบบเก่า ๆ

"อย่างที่พวกแกทั้งหมดเห็น มันเป็นกระบวนการที่ยุติธรรม ฉันไม่ได้ล็อกเลข แต่ภาวนาว่าแกจะไม่โชคร้ายขนาดนั้นเถอะ" ขณะที่พูด ตู้อังจุ่มมือของตัวเองในกล่อง และดึงเอาเศษกระดาษออกมา เขากางมันต่อหน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขา

ตู้อังกางแถบกระดาษโดยหันเข้ากล้อง ดังนั้นทุกคนจึงสามารถเห็นชื่อบนนั้นได้ แต่เขาไม่

ชั่วขณะที่เขากางชิ้นกระดาษ เขาได้ยินเสียงถอนหายใจด้วยความโล่งอก พวกมันฟังดูเหมือนกับการหายใจของคนจมน้ำที่รับเอาอากาศบริสุทธิ์หลังจากได้รับ​ความช่วยเหลือ

ตู้อังพลิกกระดาษและเห็นคำ "ฟางจ้าว"

เปลือกตาของเขากระตุก ตู้อังประหลาดใจ เขาไม่อยากวางฟางจ้าวในโปรเจ็กต์นี้ จากผลงานในการแข่งขันผู้มีความสามารถหน้าใหม่ของเขา เขามีพรหมลิขิตให้ผลิตเพลงที่ดีกว่าได้ มีคนตั้ง 50 กว่าคนในแผนกแต่งเพลง พิจารณาจาก 1 ใน 50 คน ตู้อังไม่คิดว่าฟางจ้าวจะโดนเลือก แล้วดูสิ !

ไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ เขาจับสลากต่อหน้าทุกคน ถ้าเขาผิดสัญญา ทีมงานได้ก่อจลาจลแน่

ตู้อังพยายามประเมินการตอบสนองของฟางจ้าว ทั้งหมดที่ฟางจ้าวทำคือขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ได้แสดงออกมากมายนัก ตู้อังอาลัยว่าเด็กใหม่คนนี้คงไม่มีความคิดว่ากำลังเผชิญกับอะไรอยู่

แม้ว่าผลลัพธ์จะไม่เป็นไปตามอุดมคติ แต่การตัดสินก็ทำไปแล้ว

"ฟางจ้าว" ตู้อังพูดกับกล้อง "ฉันจะมอบภารกิจนี้ให้เธอ ! คนอื่นไปได้ ฟางจ้าว มาที่ออฟฟิศบ่ายนี้ ฉันจะพาเธอไปดูแผนกวิชวลโปรเจ็กต์คร่าว ๆ"

ไม่นานหลังจากตู้อังสิ้นสุดการประชุม หยาเอ้อหลิน หัวหน้าแผนกเรียบเรียงเสียงประสานก็แวะมา "เหล่าตู้ ฉันได้ยินว่านายโยนภาระให้คนอื่นไปแล้ว ?"

ทันทีที่การประชุมเสร็จสิ้น หยาเอ้อหลินได้รับข้อเท็จจริงจากนักแต่งเพลงหลายคนที่เข้าร่วมประชุมด้วยวิธีการเจ้าเล่ห์ของเขา

"ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของแก !" ตู้อังรู้สึกขัดตาเมื่อเห็นมารหยาเอ้อหลิน ก่อนหน้านี้เขาเคยอยู่ตำแหน่งที่ต่ำกว่า พูดได้แค่สั้น ๆ แต่ตอนนี้พวกเขาอยู่ในตำแหน่งเท่ากัน มีสิทธิ์พูดมากขึ้น

ไม่นานหลังจากเห็นหยาเอ้อหลินจากไป จูเลี่ยนจากฝ่ายปฏิบัติการก็มาหยุดนินทาเช่นกัน "ตู้อัง ฉันได้ยินว่านักแต่งเพลงของนายรับทำโปรเจ็กต์"

จูเลี่ยนมีตำแหน่งสูงกว่าตู้อัง ลำดับ​สูงกว่า ถึงจะเป็นหัวหน้าแผนกทั้งคู่​ แต่ตู้อังไม่อยากผิดใจกับจูเลี่ยน ดังนั้นเขาจึงพูดจาอย่างมีชั้นเชิง

หลังจากกำจัดจูเลี่ยนไป ปู้หลาย หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการกองหลังก็ปรากฏตัว เขาแก่กว่าตู้อัง 30 ปี

"เสี่ยวตู้ ได้ยินว่าหนึ่งในนักแต่งเพลงของเธอรับโปรเจ็กต์ไป"

ตู้อัง "..." เหนื่อยใจว้อย !

ภายในชั่วโมงเดียว ทั้งบริษัทได้รู้ว่าโปรเจ็กต์วิชวลไอดอลที่ล่าช้าไปมากได้พบบ้านแล้ว มอบหมายงานให้แก่เด็กใหม่ในแผนกแต่งเพลง

ดังนั้นตอนที่ฟางจ้าวมาถึงซิลเวอร์วิงก์ในตอนบ่าย เขาจึงเป็นจุดสนใจ

"หมอนั่นเหรอ ?"

"ใช่ เขาล่ะ ! เด็กใหม่ที่แผนกแต่งเพลงเซ็นสัญญาปีนี้ คนที่ติดอันดับที่ 5 ในการแข่งขันหน้าใหม่"

"อันดับที่ 5 ในการแข่งขันหน้าใหม่ ? เพลง เหอะเหอะ นั่นน่ะเหรอ ?"

"ใช่ ๆๆ !"

"นั่นแหละ น่าสงสาร"

"ซวยชะมัด"

"ช่วยไม่ได้ เด็กใหม่ปฏิเสธได้ซะที่ไหน น่าสงสารจริง ๆ !"

"นี่ไม่ได้หมายความว่าเด็กใหม่กลายเป็นแพะรับบาปหรอกเหรอ ? คอยดูเถอะ เขาโดยฉีกเป็นชิ้น ๆ แน่นอน"

ทุกคนพิจารณาว่าฟางจ้าวโชคร้าย เขาติดอันดับที่ 5 ในการแข่งขันหน้าใหม่ และผู้คนรู้ดีว่ามันเป็นที่ชัดเจนถึงพรสวรรค์ของแท้ที่ส่งเสริมในอันดับของเขา ตราบที่เขาทำตามที่เอเย่นต์บอก ความร่ำรวยก็รออยู่ข้างหน้าแล้ว ช่างน่าเสียดายที่เขาต้องมาติดแหง็กกับโปรเจ็กต์ปิดทางตันอย่างวิชวลไอดอล

ฟางจ้าวไม่ได้ไปที่ออฟฟิศของตู้อัง ตรงไปที่ชั้น 50 แทน ตามที่หัวหน้าของเขาบอก

ชั้นที่ 50 คือที่ที่แผนกวิชวลโปรเจ็กต์ตั้งอยู่ พวกเขาได้รับทั้งชั้น ในช่วงแรก ๆ หลังจากบริษัทก่อตั้ง แผนกวิชวลโปรเจ็กต์ยึดชั้นที่ 45 ถึง 50 เชียว แต่ผ่านกาลเวลา แผนกก็ร่อยหรอและถูกจัดสรรใหม่ทีละชั้น ๆ ตอนนี้พวกมันเหลือเพียงแค่ชั้นที่ 50 เท่านั้น

ตอนที่ซิลเวอร์วิงก์ทุ่มเงินก้อนให้แผนกปีที่แล้ว ทั้งชั้นแน่นหนา ทว่าตอนที่ฟางจ้าวโผล่มาจากลิฟท์ ทั้งหมดที่เขาสัมผัสได้คือ— ความว่างเปล่า !

ความเวิ้งว้างว่างเปล่ามาจากการเบี่ยงเบนไปของเครื่องมือและบุคลากร เสียงตะโกนสามารถสร้างเสียงสะท้อนดังแจ่มชัดได้เลย

"ทางนี้ !" ตู้อังกำลังรออยู่แล้ว เขานำฟางจ้าวไปยังออฟฟิศที่ว่างเปล่า "นี่คือที่ทำงานของเธอจนกว่าโปรเจ็กต์จะเสร็จ"

ฟางจ้าวมองข้ามไป มันเป็นออฟฟิศขนาดสัก 200 ตารางเมตรที่ตกแต่งอย่างมีรสนิยม สำหรับเขาเพียงคนเดียว มีแค่บริษัททุนหนาอย่างซิลเวอร์วิงก์เท่านั้นที่จะสามารถจัดได้

ตั้งแต่ตู้อังรับงานแผนกวิชวลไอดอลต่อ เขาเป็นหัวหน้าแผนก ฟางจ้าวคือโปรดิวเซอร์ที่เขามอบหมาย

ทว่าความมุ่งเน้นของตู้อังยังคงเป็นที่แผนกแต่งเพลง เขายกแผนกวิชวลไอดอลให้กับฟางจ้าว

"แต่นี้ไป ฟางจ้าว เธอคือโปรดิวเซอร์ของโปรเจ็กต์วิชวลไอดอล ทั้งแผนกวิชวลโปรเจ็กต์เธอใหญ่ที่สุดรองจากฉัน ทุกอย่างขึ้นกับเธอ นี่คือข้อตกลงข้างต้น เอกสารทั้งหมด ข้อมูลประวัติของเธอขึ้นที่ชั้นนี้ ที่เธอต้องทำคือการแตะกำไลข้อมือของเธอเพื่อระบุตัวตน"

ฟางจ้าวพยักหน้า "แล้วคนอื่นล่ะ ?"

"เดินไปทางซ้ายแล้วตรงไปสุดทางเดิน ในมุมออฟฟิศ ฉันเห็นคนนึงกำลังหลับอยู่ คงจะเล่นเกมมาทั้งคืน" ตู้อังตอบ

ฟางจ้าวสงสัย จากอารมณ์ของตู้อัง ทำไมเขาถึงไม่โมโหที่เห็นคนนอนหลับในที่ทำงานกัน ?

"มีคนอื่นในแผนกกี่คนครับ ?" ฟางจ้าวถาม

"หนึ่งคน"

ฟางจ้าว "..."

เขาชูสองนิ้วเพื่อยืนยัน "หมายความว่า... ทีมวิชวลโปรเจ็คทั้งทีม รวมผมแล้ว มีกัน 2 คน ?!"

"อือ... ใช่แล้วล่ะ" ตราบที่ตู้อังหน้าหนาเท่าที่จะทำได้ เขาก็ยังรู้สึกละอายใจ นี่มันรังแกกันชัด ๆ รังแกเด็กใหม่

ฟางจ้าวไม่รู้จะพูดอะไรต่อ เขาเคยได้เรื่องแผนกวิชวลโปรเจ็กต์มาก่อน เขารู้ว่าโปรเจ็กต์ที่ล้มเหลวของปีที่แล้วจบลงด้วยการนองเลือด เขาแค่ไม่คิดว่าบริษัทจะล้างบางเสียสิ้นซาก​ ถ้าตู้อังไม่รับช่วงต่อ บางทีบริษัทคงจะผัดวันประกันพรุ่งต่อไป

"เธอสามารถจ้างใหม่หรือยืมคนจากแผนกอื่นได้" ตู้อังไม่พูดพล่ามอีกแล้ว "เธอใช้เวลาทำให้คุ้นเคยกับที่นี่เถอะ ฉันไปล่ะ ฉันยังมีเรื่องต้องทำอีกเยอะที่แผนกแต่งเพลง" ตู้อังเตรียมโกยแล้ว

"เดี๋ยวก่อน​ !" ฟางจ้าวเรียกตู้อัง

"มีคำถามเพิ่มเติม ?"

"ผมต้องเข้าพิธีจบการศึกษาวันพรุ่งนี้แล้วจัดการเอกสารบางส่วน ผมเริ่มทันทีไม่ได้"

"โอ้ ไม่รีบหรอก" ตู้อังตอบ แน่นอนว่าเขาไม่รีบ เขาอยู่นอกวงปัญหาแล้ว ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล ขณะที่วิชวลไอดอลที่ฟางจ้าวปั้นมาจะเป็นอย่างไร เขาไม่สน ตราบที่เขาบรรลุหน้าที่

เขาตบบ่าของฟางจ้าว "เอ้า พยายามเข้าล่ะ !"




NEKOPOST.NET