NEKOPOST

[นิยายแปล WN] Imouto ni Fianse wo Yuzure to Iwaremashita, Saikyou no Ryuu ni Kiniirarete

Ch.7 - ตอนที่ 7 แม่บ้านของแม่บ้าน ?


หลังจากที่ข้าอาบน้ำชำระกายเสร็จ กรีดก็กลับมาพร้อมกับสตรีที่งดงามผู้หนึ่งกับเสื้อผ้าอีกชุดที่นำมาให้ข้า

 

“ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แม่นางผู้นี้จะเป็นผู้ดูแลเจ้าเอง”

 

น้ำเสียงของเขาทำให้ข้าทราบได้ทันทีว่าอย่าริอาจปฏิเสธเป็นอันขาด

 

สตรีผู้นี้มีผิวสีเหลืองซีดเขียวและไม่ใช่บุรุษเพศปลอมแปลงมา

 

มีเส้นผมยาวปะบ่า รอยยิ้มที่อ่อนโยนอันอุดมด้วยความรัก

 

“ได้ค่ะ แต่… ตัวข้านั้นคือคนรับใช้มิใช่หรือคะ…”

 

ข้าว่ามันแปลกที่มอบคนรับใช้ให้กับคนรับใช้

 

แม้แต่ลูกสาวของผู้สูงศักดิ์ซึ่งทำงานในฐานะแม่บ้านฝึกหัดชั้นสูงในปราสาทใหญ่ให้กับคนราชวงศ์ ยังมิอาจได้รับคนรับใช้เลย

 

ข้ารู้สึกประหลาดใจนัก

 

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณเอเลียน่า นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉัน ดรายแอด จะเป็นผู้รับใช้ให้แก่ท่านเองเจ้าค่ะ”

 

“...ดรายแอด”

 

มันคือนามของชีวิตวิญญาณที่อาศัยอยู่ในต้นพฤกษา

 

นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้เห็นตัวนาง

 

ไม่มีนางไม้ในเมืองหลวง และไม่เคยพบเห็นที่ไหนมาก่อน

 

พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ที่เกลียดชังมนุษย์ และอาศัยในพื้นที่อันห่างไกลจากมนุษย์

 

ข้าจับจ้องไปที่ชีวิตวิญญาณที่งดงามตรงหน้า

 

“รีบแต่งตัวให้แม่นางซะ ก่อนที่นางจะเป็นหวัด”

 

กรีดหันหลังให้พวกเราแล้วออกคำสั่งเช่นนั้น

 

ข้า… จะต้องไม่แสดงความประหลาดใจ

 

ข้าจะต้องปรับตัวให้เข้ากับทุกสิ่งที่น่าอัศจรรย์นี้ให้ได้

 

ดรายแอดช่วยดึงข้าขึ้นมาจากผิวของทะเลสาบด้วยพัลงอันน่าเหลือเชื่อ

 

มอบผ้าผืนใหญ่ให้แก่ข้ามาเพื่อเช็ดชำระกายให้แห้งสะอาด แล้วส่งชุดสีเขียวมาให้สวมใส่

 

มันเป็นชุดที่สวมใส่สบาย ไร้ซึ่งตะเข็บเย็บ และไม่มีการประดับหรูหรา

 

แต่ทว่ามันสวมใส่สบายมากจริง ๆ

 

มันทำให้ข้าเคลื่อนไหวได้อย่างไร้ซึ่งกังวล  เพราะว่ามันไม่ต้องมาคอยกังวลกับเรื่องเครื่องประดับหรือสายรัดเอวอีกต่อไป

 

มันเป็นชุดเดียวกับที่ดรายแอดสวมใส่

 

“ไม่ทราบว่ามีสิ่งใดผิดปกติบ้างหรือไม่คะ ?”

 

เธอถามข้าและคอยเฝ้ามองตัวข้าอย่างใกล้ชิด

 

ดวงตาสีเขียวมรกตนั้นไม่มีนัยตาขาว แต่มันช่างงดงามดุจป่าในฤดูใบไม้ผลิที่อาบแสง

 

“ไม่เลยค่ะ แค่ว่ากำลังปรับตัวเรียนรู้วิธีการอยู่นะ”

 

“วิธีการ ?”

 

ดูเหมือนว่าคำตอบของข้าจะทำให้นางแปลกใจ

 

เธอจ้องมองมาที่รอบคอของข้าด้วยความสนใจ

 

“ข้านั้นเคยมีคนรับใช้ แต่นี่คือความแปลกใหม่ที่ข้าไม่เคยพบเจอมาก่อน ข้านั้นจะต้องรับใช้ท่านกรีด แต่ข้าก็ยังได้รับเสื้อผ้า ได้รับคนช่วยเหลือในการแต่งตัว ข้ารู้สึกแปลกใจมาก และสิ่งนี้คงเป็นการรบกวนเจ้า ดังนั้น ข้าจึงคิดว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุด เพื่อตอบรับสิ่งเหล่านี้ค่ะ”

 

ครายแอดแสดงท่าทีสับสนออกมา

 

ส่วนข้านั้นก็ส่งยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่ซุกซน

 

“ด้วยความยินดีค่ะ”

 

อ๊า…

 

นางมีรอยยิ้มที่สดใสมาก

 

ข้าไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน เลยรู้สึกมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มอันเป็นธรรมชาติของนาง

 

สำหรับข้าแล้ว ข้าคิดว่าตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ ข้ามักขีดเส้นบาง ๆ ขั้นกลางระหว่างตัวเองกับคนรับใช้และสตรีผู้อื่นมาเสมอ

 

บุตรีของชนชั้นสูงอื่นคือคู่แข่งในการแย่งชิงสถานของคู่หมั้นเจ้าชาย ส่วนบิดาของข้าก็มักจะรู้สึกเกลียดชังข้า หากข้าทำตัวเยี่ยงสามมัญชนไปคลุกคลีกับเหล่าข้ารับใช้

 

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้ข้าต้องทนใช้ชีวิตขีดเส้นขั้นกลางกับคนอื่นเอาไว้

 

ผลคือมันทำให้ข้าเหงา

 

วันที่ฝนตก วันที่หิมะร่วงโรย ช่างเป็นคืนวันที่เงียบเหงานัก

 

หัวใจของข้านั้นใช้ชีวิตมาด้วยความเงียบเหงาที่มิอาจจะเค้นคำพูดออกมาได้

 

โอ๊ว--- ข้าเข้าใจแล้ว

 

ตอนนี้ข้าสามารถพูดได้เต็มปากแล้ว

 

ต่อให้เป็นการแต่งทางการเมือง เป็นการหมั้นหมายที่ผิดพลาด

 

แต่ในใจลึก ๆ ของข้านั้นคงต้องการ [ได้รับความรัก] จากเจ้าชาย

 

ข้าอยากได้รับความรักจากน้องสาว ต่อให้ตัวข้าจะถูกยกเลิกถอนหมั้นไปแล้วก็ตาม

 

ข้าก็แค่อยากได้คนที่มาร่วมหัวเราะในฐานะบุคคลที่เท่าเทียมกันเท่านั้น

 

“มีอะไรหรือเปล่าค่ะเอเลียน่า ?”

 

แม่นางดรายแอดเข้ามาเช็ดหยาดน้ำตาของข้าที่กำลังไหลรินลงมาตามใบหน้า

 

“... ไม่มีอะไร”

 

ข้าสาบานกับตัวเองว่าจะทำให้ดีที่สุด นี่ละคือคำตอบที่ข้าค้นพบในตอนนี้

 



NEKOPOST.NET