[นิยายแปล WN] Imouto ni Fianse wo Yuzure to Iwaremashita, Saikyou no Ryuu ni Kiniirarete ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล WN] Imouto ni Fianse wo Yuzure to Iwaremashita, Saikyou no Ryuu ni Kiniirarete

Ch.3 - ตอนที่ 3 ชายแปลกหน้า


“อืม… หืม ? นี่มัน !?”

 

ช่างแปลกยิ่งนัก

 

เมื่อยามที่ตัวข้านั้นตื่นขึ้นมา ข้านึกว่าจะอยู่ในดินแดนแห่งปรโลกไปเสียแล้ว

 

แต่ทว่ากลับมีหยาดน้ำที่เย็นไหลรินลงมาบนใบหน้าแทน

 

รู้สึกได้ถึงน้ำที่กำลังกรีดลงบนใบหน้า

 

ข้าใช้มือของตนเองปาดน้ำออก

 

เกิดอะไรขึ้น..กับตัวข้ากันหรือ ?

 

ข้าจำได้ว่าตนเองได้ทิ้งร่างลงสู่ห้วงลึกของแม็กม่าที่ร้อนระอุแล้วมิใช่หรือ ?

 

“ตื่นแล้วหรือ ?”

 

และดูเหมือนว่าจะมีบุคคลอื่นกำลังเฝ้าดูข้าอยู่

 

ข้าลืมตาตื่นขึ้น

 

แต่ทว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้านั้นหาใช่มนุษย์ไม่

 

แต่เป็นบางสิ่งที่ใหญ่โตจนกลืนกินไปทั่วทัศนวิสัย

 

--- มันคือมังกร

 

“กรี๊ด !?”

 

เสียงอันตื่นตระหนกได้ดังออกมาจากผิวปากของข้า

 

“หนวกหู”

 

มังกรผู้นี้ได้นำนิ้วของของมันมาชี้ปิดที่ปากของเขาเอง

 

มังกรผู้นี้คือเจ้าของเสียงนั้น

 

แต่ทว่าตัวข้านั้นกลับยังคงรู้สึกสับสนนัก

 

มังกรผู้นี้คือสิ่งมีชีวิตที่อาศัยในปล่องภูเขาไฟแห่งนี้ และได้ทำสัญญากับประเทศเพื่อคงสันติภาพเอาไว้

 

ด้วยการถวายหญิงสาวมาเป็นเจ้าสาวของมังกร

 

ดังนั้นข้าต้องไม่ทำสิ่งใดที่เป็นการรบกวนเขาเด็ดขาด

 

ข้าควรที่จะล้มตัวก้มกราบ

 

มันคือหนทางเดียวของคนบาปที่จะขอการให้อภัยต่อหน้าองค์ราชาผู้ยิ่งใหญ่

 

ข้านั้นไม่กลัวตาย เพราะว่าข้านั้นได้ตายทั้งเป็นไปแล้ว แต่ถ้าหากข้าทำให้ท่านมังกรโกรธเคือง ตัวข้าก็มิอาจที่จะบรรลุภารกิจนี้ได้

 

ไม่อาจได้รับแม้แต่เกียรติยศ

 

“นั่นเจ้าทำอะไรเนี่ย ?”

 

แต่ดูเหมือนว่าจะไม่สามารถเปลี่ยนใจท่านมังกรได้

 

ยิ่งมีขนาดร่างกายต่างกัน ก็ยิ่งทำให้ดูไม่แตกต่างถึงแม้ว่าข้าจะยืนหรือล้มตัวก้มกราบก็ตาม

 

หากมองจากดวงตาของเขา มังกรก็คงไม่เข้าได้ถึงความแตกต่างของการโน้มตัวลงต่ำเช่นนี้ได้

 

ข้ารู้สึกสั่นกลัว ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมาจ้องไปที่มังกร

 

เขามีเกล็ดสีแดงทั้งตัวและมีดวงตาสีเขียวมรกตที่งดงาม

 

ข้าพึ่งเคยเห็นมังกรเต็มตาเป็นครั้งแรก

 

อ๊า… ช่างเป็นสิ่งมีชีวิตที่สง่างามอะไรเช่นนี้

 

“ช่างสวยงาม…”

 

ดูเหมือนว่าข้าจะได้ยินอะไรเช่นนี้ลอดออกมาจากปากของท่านมังกร

 

ทั้งข้าและมังกรต่างกระพริบตาให้กันและกัน แต่เนื่องจากยังไม่ได้รับอนุญาตให้เอยปากพูด ข้าจึงทำได้แค่ยืนนิ่งเฉยเท่านั้น

 

แต่อย่างน้อยข้าก็ไม่รู้สึกถึงความโกรธของเขา

 

“อืม…”

 

มังกรทำท่าครุ่นคิดบางอย่าง

 

มันเป็นช่วงเวลาที่สั้น แต่ก็ช่างยาวนานนัก

 

ความร้อนของปากปล่องภูเขาไฟทำให้ร่างกายของข้าเริ่มร้อนจนแทบเป็นบ้า

 

ข้าไม่สามารถหยุดร่างกายที่กำลังสั่นเทาได้

 

“ดีละ ตัดสินใจแล้ว”

 

เสียงนั้นเข้ามาใกล้ตัวข้ามากขึ้น

 

มันเป็นเสียงของบุรุษหนุ่ม

 

ในเวลานั้นเองที่ร่างของมังกรตรงหน้าได้หายไป แล้วแทนที่ด้วยบุรุษที่งดงาม

 

เขามีผมสีแดงยาวกับดวงตาที่ช่วนให้รู้สึกสงบจิตใจ

 

แต่ทว่าม่านตาของเขากลับเป็นรอยแยกแนวตั้งที่ดูดุร้ายเหมือนกับดวงตาของมังกร

 

ข้าพยายามมองหาร่างของมังกรตัวเมื่อกี้

 

แต่ทว่ามันหายไปแล้ว

 

ไม่มีอะไรอยู่ที่นี่อีกแล้วนอกจากพื้นที่รกร้างและแม็กม่าที่ไหลคดเคี้ยว

 

ข้ารู้สึกทั้งผิดหวั่งและโล่งใจในเวลาเดียวกัน

 

บางทีในหัวใจลึก ๆ ของข้าคงหวังให้ตัวเองถูกมังกรกินเป็นหนทางเลือกสุดท้าย

 

“นี่ เจ้านะ”

 

ชายตรงหน้ากอดอกตัวเองพร้อมกับทักทายมาทางนี้อย่างสนอกสนใจ

 

ข้ารีบแก้ไขท่ายืนของตัวเองใหม่อีกครั้ง

 

ข้าคือบุตรีดยุค ลูมิแยร์ จะต้องไม่เผยท่าทางอันน่าอับอายต่อหน้าบุคคลที่พึงพบกันเป็นครั้งแรกให้เห็นเป็นอันขาด

 

ข้าใช้เสมหะที่มีอยู่ไปทั่วร่างมาจัดแต่งชุดที่หลุดและฉีกขาดบางส่วนให้กลับมาเข้าที่เข้าทาง

 

ถึงจะเจ็บปวดและอยู่ในสภาพที่ไม่น่าดู แต่จะให้มาเสื่อมเสียเกียรติ์ลงตรงนี้ไม่ได้

 

ข้าจะไม่ลืมความภาคภูมิใจของตัวเองตามอย่างที่ท่านบิดาได้พร่ำสอนมา

 

ตราบใดที่ยังมีชีวิต ข้าก็จะจักเชื่อฟังคำสั่งสอนของท่านบิดาเอาไว้โดยมิให้ขาดตกบกพร่องเด็ดขาด

 

“ข้าคือ เอเลียน่า บุตรีแห่งดยุคลูมิแยร์ ต้องขออภัยที่เสียมารยาท แต่ไม่ทราบว่าท่านคือใครคะ ?”

 

ความจริงข้าไม่ควรเอยนามของตระกูลออกไป

 

แต่ข้าต้องการจะวัดทัศนคติและท่าทีการตอบรับของบุรุษตรงหน้า ว่าเขาจะมีปฏิกิริยาเช่นใดต่อนามของดยุคนี้

 

แต่กระนั้นเขาก็ไม่ได้มีท่าทีเปลียนแปลงใดเป็นพิเศษ

 

แสดงว่าเขาเป็นชาวต่างแดนที่ไม่ทราบถึงนามตระกูลดยุคที่มีชื่อเสียงนี้

 

เขาไม่สนใจแม้แต่คำเอยหน้าที่เป็นของดยุคเสียด้วยซ้ำ ราวกับว่าไม่เข้าใจถึงอำนาจของชื่อที่เอยออกไป

 

ข้ารู้สึกประหม่าเหมือนกับที่ถูกมังกรตัวเมื่อกี้จับจ้อง

 

เขากำลังจ้อมมองมาที่เรือนร่างของข้าอย่างละเอียดถี่ถ้วน ก่อนจะพยักหน้าออกมาอย่างพึงพอใจ

 

“เราชอบเจ้าแฮะ หลังจากนี้เป็นต้นไป เจ้าคือของเรา เป็นของเรา [กรีด] ผู้นี้”

 

[กรีด] นั่นคือชื่อของมังกรในตำนานที่อาศัยอยู่ในปล่องภูเขาไฟแห่งนี้มิใช่หรือ ?




NEKOPOST.NET