อิเซไค คาเอริ โนะ ยูฉะ กะ เกนได ไซเคียว! ตอนที่ 67 | Nekopost.net 
NEKOPOST

อิเซไค คาเอริ โนะ ยูฉะ กะ เกนได ไซเคียว!

Ch.67 - การศึกษาระยะสั้น ณ ต่างโลกของรุ่นพี่อาเบโนะ 2


มุมมอง:อาเบโนะ คากุยะ 

พอถึงสถานีฮาโกเนะ ก็เดินเข้าไปในภูเขาอีกสักพัก 
แล้วก็เพื่อลดผลกระทบจากการเคลื่อนย้ายข้ามโลกลงให้น้อยที่สุดโมริชิตะคุงจึงรออยู่ที่ศาลเจ้า 
จากที่โมริชิตะคุงว่ามาจจุดทางวิญญาณนั้นสามารถเปิดช่องว่างมิติได้ง่ายกว่า
แล้วหลังจากนั้นสักพักพอเข้าใกล้ศาลเจ้าที่โมริชิตะคุงจะไปพักอยู่เขาก็ใช้เวทมิติ 

--เอาตามตรง มันเป็นแรงดันวิญญาณที่รุนแรงจนแทบจะทำให้ฉี่ราด 

เจ้านี่มันต้องเป็นพิธีที่ใช้ปริมาณพลังเวทสูงยิ่งกว่าธอร์แฮมเมอร์ที่เขาใช้ตอนเก้าหาหลายเท่าไม่ผิดแน่...แต่ว่า MPที่ใช้กลับเป็นศูนย์
พอคิดถึงเรื่องที่คุยกันตอนอยู่ในรถไฟด่วนพิเศษก็เกิดความรู้สึกไม่ไว้วางใจขึ้นมาหลายๆอย่าง...แต่ว่าตอนนี้ จะมาคิดไปก็ไม่ได้อะไร

ก็ ด้วยเหตุนี้ฉันจึงได้ไปที่ต่างโลก


ระหว่างที่ถูกเคลื่อนย้ายไปต่างโลก ก็ได้พบกับเทพธิดาในมิติปริศนาที่ด้านหนึ่งเป็นสีขาวแล้วได้รับสกิล[เทวาซ้อนเร้น]มา
จากที่โมริชิตะคุงว่ามาดูเหมือนมันจะเป็นสกิลที่ทำให้อสูรระดับค่อนข้างสูงไม่รู้สึกตัว แล้วก็มีประโยชน์อย่างมากในการใช้หนี 
ถ้าคิดจากเวลาจำกัด36ชั่วโมงแล้ว การที่จะเก็บเลเวลให้ได้อย่างที่ประสิทธิภาพที่สุดก็มีแต่ต้องใช้สกิลนี้

แล้วตอนที่ฉันได้รับสกิลมาจากเทพธิดาในมิติสีขาว ก็ต้องเกิดอาการ Culture Shock กับเดินทางไปต่างโลกแบบจริงจัง 
ก็เข้าใจดีอยู่ในหัวแล้วว่าโมริชิตะคุงกลับมาจากต่างโลก แต่ก็ยังคิดแค่ว่าเป็นพวกโลกในนิยายทางเน็ตเท่านั้น 
คิดว่าตัวการหลักๆเลยก็คือการที่ไม่ได้รู้สึกถึงความเป็นต่างโลกจากโมริชิตะคุงเลยสักนิด 

ดังนั้นตอนที่ได้เห็นพวกมิติสีขาวปริศนากับเทพธิดา ก็เลยเกิดความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามันจะมีจริงๆ...ก็เป็นอาการช็อคแบบนั้น
ไม่สิ แต่ว่าตอนที่โมริชิตะคุงว่าสังคมเบื้องหลังของญี่ปุ่นมีองค์กรปราบผีอยู่ ก็นคงจะรู้สึกช็อคแบบเดียวกันนี่แน่ๆดังนั้นถือว่าเสมอกัน
ถึงตรงนั้นฉันก็เปลี่ยนเรื่องที่คิด หลังจากจบอีเวนท์พบเทพธิดาแล้วเป็นการออกเดินทางไปยังต่างโลก 


แล้วตอนนี้ฉันก็กำลังกินข้าวอยู่ในเมืองชนบทของต่างโลก 
ขนมปังไรย์ น้ำกับซุป...ขนมปังนั้นแข็งเคี้ยวยาก ซุปเองก็รสชาติแย่
ให้พูดตรงๆคือไม่อร่อยอย่างไม่อยากจะเชื่อ 
จากที่โมริชิตะคุงบอกที่นี่คือเมื่องแห่งการเริ่มต้น ถ้าใช้เวทเคลื่อนย้ายคนที่มาจากโลกก็จะมาที่เมืองนี้ 
ระดับอารยธรรมก็ประมาณยุโรปยุคกลาง...ก็ให้ความรู้สึกบบเดียวกับนิยายต่างโลกในเน็ตเลยล่ะ

จากนั้นฉันก็ไปที่กิลด์นักผจญภัยตามที่โมริชิตะคุงบอกมา 
พอเปิดปกติสกปรกๆของอาคาร3ชั้นเข้าไป ที่กำแพงก็มีกระดานที่ติดคำร้องราวกับสำนักงานให้คำปรึกษาด้านอาชีพ 
ดูเหมือนว่าจะมาพวกผู้ชายกล้ามบึกกำลังเลือกงานบนกระดานกันเป็นบ้าเป็นหลังด้วย

"อยากจะมาลงทะเบียนกับกิลด์น่ะค่ะ"

ฉันบอกกับพนักงานต้อนรับตามที่โมริชิตะคุงบอกมา 
จากที่โมริชิตะคุงบอกมาการที่จะออกจากเมืองจำเป็นต้องมีหลักฐานยืนยันตัวตนเพื่อการนั้นการลงทะเบียนกับกิลด์คือวิธีที่เร็วที่สุด 
แถมให้ว่าหญิงสาวพนักงานต้อนรับมีหูเอลฟ์...ใช่แล้ว หูเอลฟ์ค่ะ 
ตั้งแต่เกิดมาพึ่งเคยเห็นเอลฟ์ครั้งแรก แน่นอน...ตื่นเต้นสุดๆค่ะ 
ราวกับเด็กชาวรัสเซีย...ความรู้สึกสมจริงอย่างมากตอนที่ได้เห็นความงามที่หลุดโลกนั่น...ใช่แล้ว นี่มันโลกแฟนตาซีไม่ผิดแน่ทำเอาฉันรู้สึกตื่นเต้นอย่างช่วยไม่ได้

ก็ยังไงฉันก็เป็นเกมเมอร์ค่ะ 
ตามจริงตอนที่ได้ยินว่าไปต่างโลกก็ตื่นเต้นมากๆค่ะ

"ค่ะ ลงทะเบียนสินะคะ ถ้าอย่างนั้นก็ขอ1เหรียญเงินด้วยค่ะ"

ส่งเหรียญเงิน1เหรียญที่ได้รับมาจากโมริชิตะคุงให้ ถึงตอนนั้นก็มีตาลุงกล้ามบึกทักมาที่ด้านหลังของฉัน 

"ฮะฮะ ยัยหนูอย่างนี้เนี่ยนะจะมาลงทะเบียนนักผจญภัย?"
"มีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ?"
"ชุดก็แปลก แล้วผมสีดำนั่น...จากที่เห็นก็คือมาจากทางตะวันออกสินะ"

เอาเถอะ ก็ไม่ได้ผิดหรอก ที่นี่ก็ดูเหมือนจะเป็นตะวันตกด้วย 
แล้วชุดก็เป็นชุดกะลาสีด้วย ถึหลังจากนี้จะไปเปลี่ยนเป็นชุดมิโกะก็เถอะ 

"แล้ว จะทำไมเหรอคะ?"
"ก็บอกว่ายัยหนูอย่างเธอมันเป็นนักผจญภัยมันก็เปล่าประโยชน์ไง! ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ แต่สำหรับยัยหนูที่มีดีแค่หน้าตาอย่างเธอเนี่ยไปเรียกแขกอยู่ในซ่องที่รวมพวกหายากดีๆจะดีกว่า เฮ้ย กำลังชี้นำสั่งสอนอยู่นะเฟ้ยหันหน้ามาซะ"

อุหวา...ฉันคิด 

--นี่คืออีเว้นท์รุ่นพี่กิลด์ที่โด่งดัง...เหรอเนี่ย 

แม้แต่ในนิยายเน็ต[ผมเป็นแค่นักเดินทาง แล้วจะทำไม?]ที่ฉันชอบอ่าน ก็ต้องมีไอ้พวกอย่างนี้โผล่มาตอนลงทะเบียนกิลด์ 
แต่ช่างเรื่องนั้นไปก่อน... 

"ไม่มีเวลาค่ะ"
" เอาเถอะ ประเด็นก็คือมาดื่มกับข้าดีกว่า ถ้ามาดื่มด้วยจะเลี้ยงให้เต็มที่เลย แต่ก็นะ อาจจะไม่ใช่แค่ดื่มเฉยๆแต่ให้ดูดด้วยก็ได้! ไม่สิ ถ้าเสนอร่างกายให้ล่ะก็ จะให้เข้าปาร์ตี้ที่นำโดยพวกเราที่เป็นนักผจญภัยระดับcก็ได้นะ? ก๊ะฮะฮะ!"

นี่ก็เป็นพวกสวะตามรูปแบบเป๊ะ 

"ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีเวลาค่ะ โดยเฉพาะ...เวลาที่จะมายุ่งเกี่ยวกับขยะอย่างคุณน่ะค่ะ ถ้าจะจีบก็ไปหาคนอื่นดีกว่าไหมคะ?"

รับหลักฐานยืนยันตัวตนจากพนักงานต้อนรับเสร็๗ ฉันก็ไปที่ประตู
แล้วชาย出っ歯รูปร่างผอมก็ตะโกรธใส่ฉันอย่างหยาบคาย

"เฮ้ย หยุดก่อนแกน่ะ! บอกว่าลูกพี่เป็นขยะงั้นเหรอ!? ยัยนี่มันจะเป็นแมวป่าที่ห้าวเกินไปแล้ว!"

ถึงตรงนั้นฉันก็...คิดว่า...อุหวา อีกครั้ง 

--ออกมาแล้ว ลูกกระจ๊อกของรุ่นพี่ในกิลด์ 

เรื่องมันดำเนินมาถึงตรงจุดนี้ตามรูปแบบซะจนฉันรู้สึกเหนื่อยใจ 

ระหว่างที่คิดว่าจะยังไงก็ช่างแล้วออกจากที่นี่ดีกว่า ก็มีชายฟันเหยินรูปร่างผอมมาจับไหล่ของฉัน

"จะจับไปเย็ดซะให้เข็ด! ยัยเด็กเปรต!"

พร้อมกันนั้นผู้ชายร่างผอมก็ลอยไปบนอากาศ

ทุ่มหลัง--แล้วก็ใช้นิ้วเท้าเตะไปที่ใบหน้า
พร้อมกับที่กระแทกเข้าไปหัวก็ตกลงพื้น จากนั้นฉันก็ตั้งท่าคาราเต้แสดงชัยชนะ

"ไอคิโดสายอาเบโนะ--มังกรจรัสแสง"

ฉันหันหลังโบกมือให้ชายร่างผอมที่หัวจมลงไปบนพื้นจนฟองออกปากแล้วฟันหน้าหักจากการเตะแล้วก็เดินไปที่ประตู

"ถ้าอย่างนั้นขอตัวล่ะ"
"แก! ทำให้พี่น้องของเราเลือดไหลสินะ...มันไม่จบง่ายๆหรอกนะเฟ้ย!"

ถึงตรงนั้นฉันก็ถอนหายใจแล้วหันกลับไป 

"แค่นี้ยังไม่เข้าใจความต่างของพลังสินะคะ ได้ค่ะ จะเล่นด้วยสัก20วินาทีก็แล้วกัน"

แล้วชายร่างใหญ่ก็ต่อยมาที่ฉัน 


จากนั้น 

[รุ่นพี่ก็ไม่ได้ต่างจากพวกปลาซิวปลาสร้อยในต่างโลกหรอกครับ ดังนั้นอยู่ในเมืองก็ทำตัวสงบๆหน่อยล่ะครับ!]

--ฉันที่ไม่สนใจคำเตือนของโมริชิตะคุง--ก็โดนอัดจนน่วมไปเรียบร้อยแล้ว 




NEKOPOST.NET