อิเซไค คาเอริ โนะ ยูฉะ กะ เกนได ไซเคียว! ตอนที่ 56 | Nekopost.net 
NEKOPOST

อิเซไค คาเอริ โนะ ยูฉะ กะ เกนได ไซเคียว!

Ch.56 - อาจารย์มาใหม่


มุมมอง:โมริชิตะ ไดกิ

หลังจากนั้น 
ชั้นกับคุณซาคากุจิก็โดนดาบฟันไปทั่วทั้งร่าง 
คุณซาคากุจินั้นมีความสามารถในการฟื้นฟูอัตโนมัติ ส่วนชั้นก็เป็นผู้กล้าก็เลยพอทำอะไรได้...แต่ก็โดนแทงยับราวกับตกนรกเลยล่ะ
ให้ตายสิ คิดอะไรอยู่กันเนี่ยผู้หญิงคนนั้น 
ถ้าเป็นคนธรรมดาตายไปแล้วนะเฟ้ย 


หลังจากนั้นคุณซาคากุจิที่โดนอัดซะสะบักสะบอมอยู่ฝ่ายเดียวก็ฟิวส์ขาดแล้วสวมชุดเวท 
คุณซาคากุจิที่ถือหอกลองกินุสกับรุ่นพี่อาเบโนะที่ถือบิเซนโอซาฟุเนะก็เถียงกันไปเถียงกันมาแล้วกระโดดออกจากห้องชั้น...หายไปในความมืดยามค่ำคืน 

หลังจากนั้นมีอะไรเกิดขึ้นก็ไม่ค่อยรู้หรอก แต่1ชั่วโมงหลังจากนั้นรุ่นพี่อาเบโนะก็ส่งเมลมาบอกว่า[หายเข้าใจผิดแล้วค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ] 

แต่ว่าคุณซาคากุจิหยุดรุ่นพี่อาเบโนะที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนั้นได้ยังไงกันนะ 
ท่าทางไม่น่าจะกล่อมได้ด้วยสิ...


ก็นะ ยังไงตอนนี้ก็เป็นโฮมรูมตอนเช้า 
เพื่อนร่วมชั้นหน้าเดิมๆ ภาพแบบทุกที
แต่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่ต่างออกไป

"ตั้งแต่วันนี้ไปฉันจะมาเป็นครูประชั้นของพวกเธอชื่อทานากะ ฮานาโกะค่ะ! อายุ23ปัยังไม่เคยมีแฟน!"

ผมเงินตาฟ้าสวมเชิ้ตสีแดง
ดวงตาสีฟ้าดูองอาจกับผิวที่ขาวทั่วเรือนร่าง
ใบหน้าดูเป็นระเบียบสุดๆ โครงจมูกได้รูปผิดจากคนญี่ปุ่น
แขนขาเรียวเองก็มีสไตล์คนละระดับกับคนญี่ปุ่น 

"ที่บ้านเป็นชาวญี่ปุ่นแท้ๆที่อาโอโมริค่ะ!"

ไม่เนียนว้อย!?
ที่อาโอโมริเนี่ยมันมีชาวคอเคซอยด์ผมเงินตาสีฟ้าเกิดเป็นปกติเหรอฟะ? 

แล้วตอนนั้นชั้นก็มองไปยังคุณซาคากุจิที่นั่งอยู่ข้างๆ 
ก็เห็นเธอหัวเราะออกมา 

"คุณซาคากุจิ?"
"หืม? อะไรเหรอ?"
"ทำไมถึงหัวเราะล่ะ?"
"ก็นะ เดี๋ยวอธิบายทีหลังละกัน แต่ว่า...นี่มันสุดยอดไปเลยเนอะ เหมือนกับอาเบโนะ คากุยะเมื่อวานเลย"
"เมื่อวาน หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอ?"
"ก่อนอื่นก็จัดการอาเบโนะ คากุยะจนหมดแรงก่อน"
"หืม"
"หลังจากนั้นก็จับแก้ผ้ามัดห้อยหัว--"

แล้วชั้นก็ยกมือขึ้นหยุดคุณซาคากุจิที่กำลังดีใจ

"พอจะเข้าใจแล้ว ไม่อยากได้ยินมากกว่านั้นอีกแล้ว"


พักกลางวัน 
ชั้นกับรุ่นพี่อาเบโนะนั่งอยู่บนม้านั่งในสวนของโรงเรียนตอนพักเที่ยง

"ข้าวกล่องอร่อยไหมคะ? โมริชิตะคุง?"
"ขอบคุณสำหรับทุกครั้งนะครับ อร่อยมากครับ"
"ฟุฟุ"

พอเห็นรุ่นพี่อาเบโนะทำท่าดีใจ ชั้นก็หยิบของหวานออกมาจากกระเป๋า
วุ้นมะพร้าวบรรจุในถ้วยพลาสติกที่ซื้อมาจากห้าง 

"อาระ? โมริชิตะคุง? กินอะไรเหรอคะ?"
"วุ้นมะพร้าว(ナメテココ)ครับ"

แล้วรุ่นพี่อาเบโนะก็เบิกตากว้าง

"เลียตรงนี้(ナメテココ)เหรอคะ? จะมาทำอะไรนัวเนียกันแบบนั้นครั้งแรกกลางแจ้งเนี่ยฉันเองก็สับสนนะคะ"
"ว้อย นี่เธอช่วยไปตายสักรอบจะได้ไหม"
"แต่ว่านะคะ คำขอนั่นถ้าไม่ใช่กลางแจ้งก็ได้อยู่ค่ะ"
"ได้เหรอฟะ!?"
"ค่ะ ถ้าคุณต้องการแบบนั้นล่ะ"

ชั้นที่กำลังท้อใจอยู่ๆก็สงสัยอะไรขึ้นมาก็เลยลองถามรุ่นพี่อาเบโนะดู

"จะว่าไปแล้วรุ่นพี่อาเบโนะตอนเด็กได้เคยดูอนิเมพวกสาวน้อยเวทมนตร์ไหมครับ?"
"สาวน้อยเวทมนตร์?"
"ใช่แล้วครับ สาวน้อยเวทมนตร์ครับ"

เด็กเนี่ยก็ต้องโตด้วยการดูอนิเมสินะ 
ก็เลยรู้สึกสงสัยมากว่ารุ่นพี่ตอนเด็กได้ดูอนิเมแบบคนปกติบ้างหรือเปล่า 

"ฉันเองก็เคยดูพวกอนิเมสาวน้อยเวทมนตร์อยู่ค่ะ พวกที่มันแฟนตาซีสดใสๆสินะคะ?"
"ครับครับ แบบนั้นล่ะครับ"
"ก็นะ ช่างเรื่องนั้นเถอะค่ะ...จะว่าไปแล้ว ฉันก็ใช้คาถาด้วยยันต์ได้นะคะ"
"นั่นสินะครับ"
"แบบนี้ก็เหมือนกับสาวน้อยเวทมนตร์เลยไม่ใช่เหรอคะ?"
"ก็ อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้นะครับ เนื่องจากเป็นนักเรียนมัธยมปลายด้านอายุก็คงจะแทบไม่ไหวแล้วล่ะครับ"
"นั่นสินะ นักเรียนมัธยมปลายคงเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ไม่ได้หรอกค่ะ"
"แล้วอยากจะพูดอะไรครับ?"
"หรือก็คือฉันน่ะ--เป็นสาวบริสุทธิ์เวทมนตร์(魔法処女)ค่ะ"
"หยุดเถอะครับ!"
"ไม่สิ ผิดนิดหน่อยค่ะ จะขอพูดใหม่นะคะ หรือก็คือฉันน่ะ--"

รุ่นพี่อาเบโนะเงียบลง
หลังจากนั้นเธอก็ถอนหายใจเข้าออกเฮือกใหญ่แล้วพูดออกมา 

"--เป็นบิชสาวบริสุทธิ์เวทมนตร์ค่ะ"
"ไม่เหลือความแฟนตาซีแล้วว้อย!"
"เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นไปเดินเล่นกันไหมคะ"
"เดินเล่น?"
"ใช่แล้วค่ะ ฉันอยู่ในวัยที่กังวลเรื่องระดับน้ำตาลในเลือดหลังทานอาหารแล้วนะคะ"

แต่เอาเถอะ ก็ด้วยแบบนั้นหลังจากทานอาหารเสร็จพวกเราก็ออกไปเดินเล่นในอาคารเรียน




NEKOPOST.NET