[นิยายแปล] Mushi Uta ตอนที่ 6.01 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Mushi Uta

Ch.6.01 - ชีกะ The Last


6.01

 

ชีกะ The Last

 

 

บางสิ่งเย็นๆ ตกลงบนแก้มของชีกะซึ่งกำลังนอนอยู่บนพื้น

 

อา หิมะตก...

 

ชีกะพึมพำอย่างเฉยเมยในใจ ลืมเรื่องท้องของเธอซึ่งเลือดยังคงไหลอยู่ไปจนหมดสิ้น

หิ่งห้อยสีขาวสู้กับกลุ่มคนสวมก็อกเกิลต่อไปราวกับกำลังปกป้องชีกะ อย่างไรก็ตามมันไม่ได้โจมตีอย่างไร้ความปราณีเหมือนเมื่อก่อน เมื่อมองผ่านดวงตาทั้งคู่ที่ปกคลุมไปด้วยหมอกบางๆ ชีกะพบเงาร่างของหิ่งห้อยที่ดูจะมึนงงเล็กน้อย

 

ทำไม...เราถึงยังมีชีวิตอยู่......

 

ชีกะใช้ความสามารถของ[มูชิ]มาตั้งแต่เริ่มเรื่อง แม้แต่สี่ปีที่แล้วเธอก็ไม่เคยใช้พลังมากขนาดนี้ในคราวเดียว

เกล็ดน้ำแข็งจำนวนมากตกลงบนร่างของเด็กสาว

 

……ไดสึเกะคุง...…

 

น้ำตาเริ่มไหลลงจากแก้มของชีกะอีกครั้ง...เธอรู้สึกเหมือนว่าเวลาเมื่อตอนที่รินะบอกเธอไม่ให้ร้องไห้เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อนานมาแล้ว

ไดสึเกะคุงกำลังรอฉันที่สวนสนุกรึเปล่า? รินะกำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?

ในขณะที่ชีกะนึกถึงทั้งสองคนในใจ จู่ๆ ภาพของอีกคนก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับพวกเขา

มันเป็นภาพของเด็กหนุ่มที่สวมเสื้อโค้ทยาวสีดำ และถึงแม้เขาจะหลงทาง เขาก็ยังจ้องตรงมาที่ชีกะ

---- เธอเติมเต็มความฝันของเธอแล้วรึยัง?

 

ชีกะนึกถึงคำพูดที่[โอกุย]กล่าวในการพบกันครั้งล่าสุดของพวกเธอในห้องเรียนศิลปะ

 

[คัคโค]คุง……[คัคโค]คุงทำให้ความฝันของเขาเป็นจริงรึยังนะ......?

 

เด็กหนุ่มที่ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกปกปิดด้วยแว่นก๊อกเกิลขนาดใหญ่เป็นคนที่มีความฝันแบบเดียวกับชีกะ มูชิทสึกิคนหนึ่งที่ยังคงมองหาสถานที่ที่เป็นของเขา

ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกันนะ? เขากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่?

 

เขามีแฟนที่จะออกเดทด้วยในช่วงคริสต์มาสไหมนะ? ถ้าไม่มี...คงไม่แย่นักใช่ไหมถ้าฉันออกไปเที่ยวกับเขาในวันนั้น?

เมื่อคิดเช่นนั้น ชีกะอดหัวเราะคิกคักเบาๆ ไม่ได้

 

คิดแบบนั้นแล้วก็ทำให้เรารู้สึกเสียใจกับไดสึเกะคุงเหมือนกัน

 

หิมะตกลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มืดมิดต่อไป สร้างพรมสีขาวลงบนพื้น

 

ทันใดนั้นชีกะก็เห็นภาพลวงตาของตัวเองลอยอยู่บนท้องฟ้า จ้องมองที่พื้นดินราวกับว่าท้องฟ้าและพื้นดินสลับที่กัน

 

ชีกะผ่อนคลายริมฝีปากสีซีดของเธอ

 

ทันใดนั้น หิ่งห้อยที่อยู่ข้างๆ เธอเริ่มส่องสว่างขึ้น

 

ราวกับว่ามันกำลังสั่นไหวด้วยความเริงร่า ร่างกายของมันก็เริ่มเปล่งแสงสว่างที่ขาวเสียยิ่งว่าหิมะมากขึ้นไปอีก

เกิด...อะไรขึ้น?

 

ชีกะซึ่งแก้มของกระตุกอยู่เล็กน้อยเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งโผล่เข้ามาในวิสัยทัศน์ของเธอ เด็กหนุ่มใบหน้าซีดขาวอุ้มชีกะขึ้นมา

----[คัคโค]คุง?

 

ชีกะคิดอย่างนั้นชั่วขณะ

 

แต่มันไม่ใช่เขา เด็กหนุ่มภายใต้ดวงตาซึ่งกำลังค่อยๆ พร่ามัวของชีกะ โอบกอดชีกะแน่น

ชีกะรู้สึกว่ามันตลกในตอนที่เธอรู้ตัวว่าเธอจำเขาผิดไปเป็นคนอื่น

 

เรา...เป็นเด็กไม่ดีจริงๆ ...เข้าใจผิดว่าไดสึเกะคุงเป็นคนอื่นได้ยังไงกันนะ...

 

ขณะที่ขอโทษข้างใน ชีกะรู้สึกได้ว่าหัวใจของเธอค่อยๆ เต็มไปด้วยความรู้สึกอบอุ่นในเวลาเดียวกัน

"ไดสึเกะคุง...อยากเจอจริงๆ นะ..."

 

ชีกะรู้สึกว่า...น้ำตาบนแก้มของเธอมันช่างอบอุ่น




NEKOPOST.NET