[นิยายแปล] Mushi Uta ตอนที่ 0.02 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Mushi Uta

Ch.0.02 - บทนำ: The Others


บทนำ

 

The Others

 

 

ในดวงตาของทุกคนมีสายตาแบบเดียวกัน

 

ภายใต้ดวงอาทิตย์ยามเช้า เหล่าผู้ที่อยู่ในสายตาต่างก็เดินบนถนนไปยังจุดหมายปลายทางของพวกเขา — ภาพทั่วไปในเมืองซึ่งไม่มีอะไรผิดแปลก อย่างไรก็ตามมันขาดความเป็นจริงในภาพเหล่านั้น สาเหตุส่วนใหญ่มาจากนัยน์ตาไร้ชีวิตเหมือนลูกแก้วที่พวกเขามี ทำให้พวกเขาดูเหมือนตุ๊กตาว่างเปล่าจำนวนมากที่กำลังเดินไปมา

 

---- มองไปด้านข้าง ----

 

ผ่านหน้าต่างร้านคาเฟ่ สามารถเห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกับดวงตาที่ราวกับถูกสร้างขึ้น เด็กผู้หญิงอยู่ในช่วงวัยรุ่นและมีทรงผมที่ตัดเสมอกันจนสั้น ดูเหมือนเด็กสาวจะไม่รู้ตัวว่าความจริงแล้วรูปลักษณ์ที่สะท้อนจากหน้าต่างนั้นเป็นของเธอเอง

 

เบนสายตาออกจากหน้าต่าง เธอเดินต่อไป

 

ไม่จำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับสถานที่ที่จะไปหรือที่ที่เธอจากมา เพราะสำหรับ "ที่นี่" จิตสำนึกอะไรนั้นไม่จำเป็น

 

กำแพงที่เธอเดินผ่านมีภาพกราฟิตีขนาดใหญ่เขียนอยู่บนนั้น [East - 33 GARDEN]

 

เด็กสาวหยุดชะงัก

 

สถานีรถไฟอยู่ฝั่งตรงข้ามของถนน

 

เธอไม่แน่ใจเหตุผลว่าทำไมอยู่ดี ๆ เธอจึงหยุด แต่ถ้าจำได้ไม่ผิด...เธอต้องเลี้ยวขวาตรงนี้...

อย่างไรก็ตามเธอรู้สึกเจ็บแน่นในอก… ขณะที่เธอจ้องมองเหนือสถานี --- ไปยังท้องฟ้าที่ค่อย ๆ สว่างไสวเพราะดวงอาทิตย์ยามเช้า

 

แม้ว่าเด็กสาวจะคิดไม่ออกว่าอะไรอยู่ในทิศนั้น แต่เธอก็ยังจ้องมองไปที่จุด ๆ หนึ่งบนเส้นขอบฟ้า--ไม่สั่นไหวแม้แต่นิดเดียว

 

“สี่ปีมานี้………”

 

เสียงดังขึ้นด้านหลังเธออย่างกะทันหัน

 

เมื่อเด็กสาวหันกลับไป หญิงสาวตัวสูงคนหนึ่งก็อยู่ที่นั่นแล้ว แว่นกันแดดรูปกลมอย่างสมบูรณ์ที่อยู่บนใบหน้าและเสื้อโค้ทสีแดงเข้มที่หล่อนสวมอยู่นั้นสะท้อนแสงของดวงตะวันจนส่องสว่าง

 

เธอรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นผ่านหน้าอกอีกครั้งหนึ่ง

 

หญิงสาวตรงหน้านี้เป็นคนที่เธอรู้จักอย่างแน่นอน....ถึงกระนั้นเธอก็จำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่หรือที่ไหนที่พวกเธอเคยพบกันมาก่อน และเธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะนึกมันให้ออกเช่นกัน

 

หญิงสาวลดศีรษะเพื่อมองเด็กสาวและพูดขึ้นมาขณะที่กำลังยิ้ม

 

“ในช่วงเวลาสี่ปีมานี้เธอเป็นแบบนี้อยู่ตลอดเลยเหรอ? ไม่คิดอะไรและไม่ปรารถนาสิ่งใดเลย…… ”

 

เธอเชยคางของเด็กสาวด้วยมือที่สวมถุงมือหนังสีแดง

 

“งั้นเหรอ… ความฝันแสนอร่อยของเธอสูญเปล่าซะแล้ว ถึงแบบนั้นก็ไม่เป็นไร เพราะเธอจะนึกมันออกแน่นอนอยู่แล้วนี่ จริงไหม?”

 

มีเสียงเบา ๆ ดังขึ้นข้างเด็กสาว

 

หันสายตาไป เธอสังเกตเห็นคนแปลก ๆ กำลังยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนของนักเรียนและพนักงานเงินเดือน พิจารณาจากเรือนร่างแล้วคน ๆ นั้นดูเหมือนจะเป็นผู้หญิง หล่อนสวมแว่นก็อกเกิลขนาดใหญ่ที่คลุมใบหน้าไปครึ่งหนึ่งและใส่โค้ทยาวสีดำเข้ม

 

“นี่ คุณกำลังทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?”

 

ผู้สวมก็อกเกิลก้าวข้างหน้าไปหาเด็กสาว อย่างไรก็ตามคำถามของหล่อนไม่ได้มุ่งตรงไปที่เด็กสาว แต่ไปที่หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ

 

หญิงสาวชุดแดงปล่อยมือของเด็กสาว

 

“ผู้สังเกตการณ์ของสำนักงานอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมพิเศษ? เด็กคนนี้เป็นคนอยู่ใต้การดูแลของเธอที่นี่?”

 

“ฉันต่างหากที่เป็นคนถาม ถ้าคุณไม่ถอยห่างเด็กผู้หญิงคนนั้นหรือทำตามคำสั่งของฉัน….”

 

จากนั้นไม่นาน ผีเสื้อก็โผล่ออกมาจากความว่างเปล่าและเกาะบนไหล่ของคนสวมก็อกเกิล มันเป็นผีเสื้อที่มีปีกสีขาวราวหิมะ

 

“อะไรกัน[มูชิ]ของเธอก็มีรูปร่างแบบนี้? ...บังเอิญจริงนะ!” “…หมายความว่ายังไง?”

 

เบือนสายตาออกจากร่างของผู้หญิงน่าสงสัยที่สวมก็อกเกิล หญิงสาวหันหน้าเข้าหาเด็กสาวและกล่าวว่า

 

“สิ่งที่เธออยากทำ สถานที่ที่เธออยากไป ตอนนี้เธอสามารถทำได้ตามที่รู้สึกแล้ว ครั้งหน้าที่เราพบกัน บอกความฝันของเธอให้ฉันอีกครั้งจะได้รึเปล่า?”

 

ในดวงตาของเด็กสาว ความรู้สึกเริ่มพรั่งพรูออกมา...แม้ว่าเธอจะไม่เข้าใจสิ่งที่หญิงสวมแว่นกันแดดพูดจนถึงตอนนี้ แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงแรงไม่ทราบที่มาผลักดันร่างของเธอให้เคลื่อนไหว

 

“บ้าเอ๊ย... แกเป็นใครกัน!

 

เท้าของคนสวมก๊อกเกิลที่ก้าวไปข้างหน้าจนถึงบัดนี้ หยุดเคลื่อนไหวในทันที

 

หญิงสาวที่สวมแว่นกันแดดรูปกลมยื่นมือออกมา ที่ปลายนิ้วของเธอ ผีเสื้อที่มีลวดลายหลากสีสันเกาะอยู่

 

ด้วยความตกตะลึง คนสวมก็อกเกิลนิ่งค้างในทันที

 

“[มูชิ]นั่น…!! หรือว่า! แกคือ [โอกุย*]…?!” (*ตะกละ)

 

"เธอก็ดูจะมีความฝันที่ค่อนข้างอร่อยอยู่เหมือนกันนี่"

 

ผีเสื้อบนปลายนิ้วมือของหญิงสาวจู่ ๆ เริ่มแปรเปลี่ยน ปีกงดงามของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้น พร้อม ๆ กับเสียงแตกร้าวดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

“นี่ บอกความฝันของเธอให้ฉันได้รึเปล่า?




NEKOPOST.NET