[นิยายแปล] บันทึกราชันย์เทพอสูร ตอนที่ 71 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] บันทึกราชันย์เทพอสูร

Ch.71 - เล่มที่ 3 บทที่ 71 ข้าก็มีวิธีใช้ของข้า


        “ข้าเข้าใจ!” หยางซินพยักหน้า ยิ้มบางและพูด

        “เช่นนั้นข้าขอตัวกลับก่อนแล้ว!” เนี่ยหลีพูดกับหยางซิน หลังกล่าวคำอำลากับหยางซินแล้วก็เดินออกจากประตูไปเงียบๆ

        ราคาของหม้ออสูรแห่งฝันร้ายแพงลิ่วจนถึงหนึ่งร้อยยี่สิบล้านเหรียญจิตอสูร ของแบบนี้ย่อมต้องทำให้ผู้คนสนใจอยากได้ ด้วยพลังของเนี่ยหลีในขณะนี้ หากเขาต้องตกเป็นเป้าหมายของใครบางคน คงไม่มีพลังพอที่จะปกป้องสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ได้อย่างแน่นอน ทว่าโชคดี ผู้อื่นไม่รู้ว่าหม้ออสูรแห่งฝันร้ายนี้อยู่ในมือของเนี่ยหลี ทุกคนล้วนคิดว่าหม้ออสูรแห่งฝันร้ายอยู่ในมือของหยางซิน คนทั่วไปย่อมไม่กล้าทำลายแผนการของหยางซิน ไม่ว่าอย่างไร ฐานะของนางในวันนี้ อยู่ในตำแหน่งสำคัญที่มีผลกระทบต่อทั้งเมืองกวงฮุย

        เนี่ยหลีจากไปเงียบๆ พร้อมเนี่ยไห่เนี่ยเอินสองคน นั่งรถม้าของเนี่ยไห่กลับไปยังหมู่บ้านเทียนเหิน

        “หม้ออสูรแห่งฝันร้ายนี้บอกผู้อื่นไม่ได้เป็นอันขาด!” เนี่ยหลีจ้องมองเนี่ยไห่และเนี่ยเอินสองคน พูดขึ้นเงียบๆ

        “ต้องเป็นเช่นนั้น!” เนี่ยไห่และเนี่ยเอินรีบพยักหน้า พวกเขาเข้าใจดีถึงความสำคัญของเรื่องนี้ หากผู้อื่นรู้ว่าหม้อหยกดำลึกลับที่แท้ตกอยู่ในมือของเนี่ยหลี อาจนำพาปัญหาที่แม้แต่ตระกูลเทียนเหินก็ไม่อาจรับมือไหวมาได้

        นับแต่วันนี้เป็นต้นไป ประโยชน์ของเนี่ยหลีก็คือประโยชน์ของตระกูลเทียนเหินทั้งตระกูล!

        “พวกเราจะตรงกลับไปที่หมู่บ้านเลยหรือไม่?” เนี่ยไห่เอ่ยถามขึ้น

        “ไม่!” เนี่ยหลีส่ายศีรษะไหวๆ และพูด “ข้าจะไปที่หอการค้าจิตอสูรเพื่อซื้อจิตอสูร!”

        “ซื้อจิตอสูร? เจ้าก้าวถึงระดับเงินแล้วหรือ?” เนี่ยเอินพลันนึกได้จึงเอ่ยถามขึ้น

        เนี่ยหลีนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งและพยักหน้า เวลานี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องปิดบังเนี่ยไห่และเนี่ยเอินแล้ว

        เมื่อได้รับการยืนยันจากเนี่ยหลี เนี่ยไห่และเนี่ยเอินทั้งสองต่างตกตะลึงจ้องมองเนี่ยหลี พากันสูดอากาศเย็นเข้าปอดคำหนึ่ง พวกเขายังคงจำได้ เมื่อหลายเดือนก่อนเนี่ยหลียังไม่สามารถก้าวถึงระดับทองแดงหนึ่งดาวด้วยซ้ำไป เร็วปานนี้ก็เลื่อนขึ้นถึงระดับเงินแล้วหรือ? ผู้ควบคุมจิตอสูรระดับเงินอายุสิบสามปี โอ้สวรรค์ นี่มันสุดยอดอัจฉริยะชัดๆ ตลอดประวัติศาสตร์ของเมืองกวงฮุย มีคนเช่นนี้เพียงหยิบมือหนึ่งเท่านั้น!

        “จิตอสูรตนแรก เราต้องเลือกให้ดี! เจ้าคิดจะเลือกจิตอสูรแบบใด พวกเราล้วนสามารถช่วยให้คำแนะนำแก่เจ้าได้!” เนี่ยไห่พูดอย่างจริงจังว่าจิตอสูรที่จำหน่ายอยู่ในหอการค้าจิตอสูรนี้ เต็มไปด้วยจิตอสูรซึ่งมีคุณภาพเยี่ยมที่สุดในภาคเหนือของเมืองกวงฮุย ไปที่นั่นคงจะได้ซื้อจิตอสูรที่ดีแน่

        สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือว่า เนี่ยหลีได้หลอมรวมกับจิตอสูรปีศาจเงาเรียบร้อยแล้ว ครั้งนี้ที่เขากำลังจะไป มิใช่เพื่อจิตอสูรธรรมดาเหล่านั้น เนี่ยไห่จะให้คำแนะนำอันใดแก่เขาได้?

        “ข้ามีแผนอยู่แล้ว!” เนี่ยหลีส่ายศีรษะไหวๆ ตอบ

        เนี่ยไห่และเนี่ยเอินมองหน้ากันและยิ้ม พวกเขาลืมไปเสียสนิท เด็กอายุสิบสามปีตรงหน้าตนผู้นี้มิใช่คนธรรมดา ทว่าเป็นสัตว์ประหลาดผู้หนึ่ง พวกเขาย่อมไม่อาจกำหนดการตัดสินใจใดๆ ของเนี่ยหลีได้

        รถม้าเร่งความเร็วตรงไปเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว เนี่ยหลีขอให้เนี่ยไห่ช่วยตรวจสอบว่าไม่มีผู้ใดติดตามพวกเขามาแน่ๆ จึงค่อยเบาใจ เนี่ยหลียังมีความกังวลอยู่บ้างว่าจะมีใครคอยจับตามองเขาอยู่ ไม่ว่าจะเป็นตระกูลเสินเซิ่งหรือสมาคมมืด กำลังของพวกมันยังคงใหญ่เกินไป ยังดี สมาคมมืดและตระกูลเสินเซิ่งไม่ทันสังเกตเห็นเขา! ผู้มีอำนาจเหล่านี้จะมาสนใจเด็กวัยรุ่นผู้หนึ่งทำไม? เดาว่ากว่าสมาคมมืดและตระกูลเสินเซิ่งจะรู้ถึงความคงอยู่ของเนี่ยหลี เวลานั้นเนี่ยหลีคงเติบโตขึ้นจนพวกมันไม่อาจรับมือเขาได้แล้ว!

        หอการค้าจิตอสูร ห้องรับรองแขกพิเศษ

        เมื่อเนี่ยหลีและพวกแสดงฐานะของตน คนในหอการค้าจิตอสูรก็รีบพาเนี่ยหลีและพวกไปที่ห้องรับรองแขกผู้มีเกียรติทันที ผู้ที่ออกมาต้อนรับเนี่ยหลีและพวกเป็นชายสูงอายุผู้หนึ่งซึ่งมีหนวดผมขาวโพลนแล้ว เขาเป็นเจ้าของหอการค้าจิตอสูรแห่งนี้ ชื่อว่าเส้าหมิงเฟิง

        ในฐานะที่เป็นเจ้าของหอการค้าจิตอสูร การข่าวของเส้าหมิงเฟิงนับว่ารวดเร็วยิ่ง ตระกูลเทียนเหินใช้จ่ายเงินไปมากมายในสำนักประมูล ข่าวนี้ไม่นานก็ผ่านมาถึงหูเขา ดังนั้นตระกูลเทียนเหินจึงถูกขึ้นบัญชีเป็นหนึ่งในลูกค้าคนสำคัญ

        “ทั้งสามท่านโปรดดื่มน้ำชาก่อน!” เส้าหมิงเฟิงยิ้มแย้มผายมือเชิญชวนให้พวกเขาดื่มชา

        “ขอบคุณท่านเจ้าของเส้า!” เนี่ยไห่ยิ้มน้อยๆ “ข้ามาที่นี่ คิดซื้อจิตอสูรให้กับหลานชายของข้า!”

        “หอการค้าจิตอสูรของพวกเรายินดีรับใช้ลูกค้าทุกท่าน!” เส้าหมิงเฟิงกล่าวพร้อมยิ้มแย้ม ดวงตาจ้องมองเนี่ยหลีครู่หนึ่ง “ไม่ทราบว่าท่านประมุขเนี่ยไห่สนใจซื้อจิตอสูรประเภทไหนหรือ ที่นี่พวกเรามีจิตอสูรทุกชนิด!” เส้าหมิงเฟิงหยิบหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง ในนั้นวาดรูปจิตอสูรเอาไว้นับร้อยๆ ชนิด ไม่ว่าจะเป็นหมวดไหน คุณสมบัติอย่างไร ล้วนระบุไว้อย่างชัดเจน ยังบอกราคาคร่าวๆ เอาไว้อีกด้วย

        หอการค้าจิตอสูรเป็นผู้ค้าจิตอสูรรายใหญ่ที่สุดในภาคเหนือของเมืองกวงฮุย พวกเขาซื้อจิตอสูรจำนวนมากมายจากนักผจญภัยทุกๆ วัน จากนั้นจึงขายปลีกออกไป ไม่เคยขาดแคลนจิตอสูรคุณภาพดีๆ จิตอสูรคุณภาพยิ่งสูงก็ยิ่งหายาก ยิ่งมีราคาแพง จิตอสูรราคาถูกที่สุดตนหนึ่งมีเงินหลักร้อยหรือหลักพันเหรียญจิตอสูรก็สามารถหาซื้อได้แล้ว จิตอสูรราคาแพงตนหนึ่ง หลังจากประเมินคุณภาพแล้ว อาจมีราคาแพงนับล้านเหรียญหรือกระทั่งสิบล้านเหรียญจิตอสูร

        ‘ไม่ทราบว่าตระกูลเทียนเหินจะอยากซื้อจิตอสูรประเภทไหน’ เส้าหมิงเฟิงแอบคิดในใจ สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับว่าประมุขเนี่ยไห่จะให้ความสำคัญกับเนี่ยหลีเพียงไหนแล้ว

        เนี่ยไห่ชำเลืองมองเนี่ยหลี

        เนี่ยหลีไม่ได้ดูหนังสือเล่มนั้นแม้แต่น้อย จ้องมองเส้าหมิงเฟิงและถาม “ท่านเจ้าของเส้า จิตอสูรที่ข้าจะซื้อจากที่นี่ ท่านจะช่วยเก็บเป็นความลับให้ได้หรือไม่?”

        เส้าหมิงเฟิงแปลกใจเล็กน้อย เขามองๆ เนี่ยหลี พยักหน้าและตอบ “แน่นอน พวกเราเก็บรักษาความลับให้แก่ลูกค้าทุกท่าน ไม่เคยเปิดเผยข้อมูลของลูกค้าแต่อย่างใด!”

        “ดี!” เนี่ยหลีพยักหน้าน้อยๆ รับหนังสือเล่มนั้นมา ชี้ไปที่จิตอสูรตนหนึ่ง “จิตอสูรประเภทฝันร้าย ท่านมีอยู่มากน้อยเท่าใด?”

        ได้ยินคำพูดของเนี่ยหลี เส้าหมิงเฟิงงุนงงเล็กน้อย หันไปชำเลืองมองเนี่ยไห่  คำพูดของเด็กชายเช่นเนี่ยหลี ถือเป็นจริงเป็นจังได้หรือไม่

        เห็นเนี่ยไห่พยักหน้า เส้าหมิงเฟิงจึงพูด “จิตอสูรประเภทฝันร้ายเป็นจิตอสูรที่หายากที่สุดและควบคุมได้ยากที่สุด ข้าขอแนะนำคุณชายน้อย จิตอสูรตนแรกไม่ควรเลือกจิตอสูรแห่งฝันร้าย เวลานี้พวกเรามีจิตอสูรแห่งฝันร้ายเก็บอยู่ราวห้าสิบตน!”

        “ข้าต้องการทั้งหมด!” เนี่ยหลีพูด “หวังว่าท่านเจ้าของเส้าจะหาราคาที่เหมาะสม!”

        “ต้อง... ต้องการทั้งหมดหรือ?” เส้าหมิงเฟิงสูดอากาศเย็นเยือกคำหนึ่ง จ้องมองเนี่ยหลีอย่างตกใจ เนี่ยหลีรู้หรือไม่ว่าทั้งหมดจะเป็นเงินเท่าไหร่? เนี่ยหลีคิดซื้อจิตอสูรมากมายเชียวหรือ? คนๆ หนึ่งอย่างมากก็สามารถหลอมรวมกับจิตอสูรได้เพียงตนหนึ่งเท่านั้น!

        “ไม่ผิด ต้องการทั้งหมด!” เนี่ยหลีพยักหน้าหงึกๆ อย่างจริงจัง

        เนี่ยไห่และเนี่ยเอินต่างก็ตกใจมากเช่นกัน พากันหันไปจ้องมองเนี่ยหลีเป็นครึ่งค่อนวันจึงหันกลับมา

        “วางใจได้ ข้าเป็นคนจ่าย!” เนี่ยหลีพูดเรียบๆ

        เส้าหมิงเฟิงหันมองเนี่ยไห่ เนี่ยไห่ยิ้มขื่นและพยักหน้าพูด “ท่านเจ้าของร้านเส้าโปรดนำจิตอสูรแห่งฝันร้ายออกมาเถอะ พวกเรารับทั้งหมด!”

        “ตกลง!” เส้าหมิงเฟิงแสดงสีหน้าตื่นเต้น กล่าวโดยทั่วไป จิตอสูรแห่งฝันร้ายนั้นสามารถขายได้เพียงเดือนละหนึ่งหรือสองตนเท่านั้น เนี่ยหลีจะซื้อจิตอสูรแห่งฝันร้ายทั้งหมดในคลัง นี่ย่อมต้องเป็นลูกค้ารายใหญ่อย่างแน่นอนแล้ว เขารีบตอบรับ “ในเมื่อทุกท่านจะซื้อจิตอสูรเป็นจำนวนมากในคราวเดียว ข้ารับประกันว่าจะต้องให้ราคาที่ยุติธรรมอย่างแน่นอน!”

        “พวกเราเชื่อใจท่านเจ้าของเส้า ต่อๆ ไป พวกเรายังจะมาซื้อจิตอสูรที่นี่มากกว่านี้อีก!” เนี่ยหลีพูดเงียบๆ

        คำพูดเช่นนี้ เมื่อออกจากปากของเนี่ยหลีในเวลานี้ เส้าหมิงเฟิงก็ถือเสมือนว่าออกจากปากของผู้ใหญ่คนหนึ่งแล้ว ไม่ทราบจริงๆ ว่าเจ้าเด็กน้อยผู้นี้ได้รับการอบรมเลี้ยงดูมาอย่างไร?! ดูเหมือนมีความรู้ราวสัตว์ประหลาดตนหนึ่งก็ไม่ปาน

        “พวกท่านโปรดรอสักครู่ ข้าจะรีบไปจัดเตรียมจิตอสูรแห่งฝันร้ายมาให้เดี๋ยวนี้!” เส้าหมิงเฟิงพูด รีบรุดเดินออกไป

        “เสี่ยวหลี เหตุใดเจ้าจึงซื้อจิตอสูรแห่งฝันร้ายไปมากมายถึงเพียงนี้?” เนี่ยเอินเอ่ยถามด้วยความสงสัย เนี่ยหลีเจ้าหมอนี่ร่ำรวยเกินไปแล้ว ใช้จ่ายเงินวุ่นวายที่สำนักประมูลก็ว่าไปครั้งหนึ่งแล้ว เวลานี้มาถึงนี่ก็ยังซื้อจิตอสูรอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง หากไม่มีเงินจริงๆ ก็คงไม่สามารถใช้จ่ายปานนี้ได้แล้วกระมัง แต่ไม่ว่าอย่างไร คนผู้หนึ่งก็สามารถหลอมรวมกับจิตอสูรได้เพียงตนหนึ่งเท่านั้น

        “ข้าก็มีวิธีใช้ของข้า!” เนี่ยหลียิ้มบาง

 




NEKOPOST.NET