NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.43 - หมูขาวกับกลุ่มคนลึกลับ


หลังคดีการยักยอกเงินที่แผนกจัดจำหน่ายสินค้าจบไป ท่านป้ากับท่านลุงก็ถูกจับตัวได้อย่างรวดเร็วในคฤหาสน์ของพวกเขา

 

ที่ดินแดนเราไม่มีเรือนจำ แต่พอจะมีหอคอยที่เชิงเขาที่มีไว้เพื่อกักขังนักโทษ พวกเขาคงต้องไปอยู่ที่นั่นอีกไม่นานนี้

 

จนกว่าเหตุการณ์จะซาลง เราตัดสินใจที่จะไม่เข้าร่วมงานเลี้ยงใดๆ

 

แล้วถึงฉันจะร่วมงานไป ตัวฉันก็แทบไม่มีจุดสนใจ เลยไม่สนใจที่จะเข้าร่วมเป็นพิเศษอะไรหรอก

 

ถึงที่งานจะมีเด็กผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับฉันไปร่วมงานกันมากมาย แต่พวกเขาคงไม่มาสนใจยัยหมูขาวอย่างฉันแน่ เรื่องแค่นั้นแค่คิดนิดหน่อยก็เข้าใจได้แล้วล่ะ

 

คงไม่มีอะไรเปลี่ยนไป นอกจากจะลดน้ำหนักสำเร็จ

 

ในดินแดนของเอิร์ลอัทเธอร์ อดีตคู่หมั้นของฉันและคู่ค้าทางธุรกิจตอนนี้กลับมาอยู่ที่บ้านแล้ว

 

ดูเหมือนช่วงหยุดฤดูร้อน โรงเรียนจะหยุดทำให้มีเวลากลับบ้านหนึ่งเดือน

 

เพื่อมาพบท่านพี่ริวเซ่ เขาบอกว่าจะมาที่ดินแดนเอิร์ลฮาร์คส์ในวันหยุดเช่นกัน

 

(ไม่เข้าใจเลย ตกลงสองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทกันใช่มั้ย?)

 

ริชาร์ดชอบท่านพี่ริวเซ่ ส่วนท่านพี่ริวเซ่ก็เห็นริชาร์ดเป็นเหมือนน้องชายจริงๆ …. พูดตรงๆ เหมือนจะชอบริชาร์ดมากกว่าฉันซะอีก…

 

ฉันก็เห็นด้วยนะ เพราะรูปร่างหน้าตาของริชาร์ดดูน่ารักกว่าฉันนี่นา

 

ขณะที่คิดอยู่ ฉันก็มุ่งหน้าไปฝึกขี่ม้าในช่วงเช้าท่ามกลางอากาศร้อน

 

แต่ที่ฝึกก็มีแค่สวนในคฤหาสน์หรือทุ่งหญ้าใกล้ๆ ถ้ามีผู้คุ้มกันจะออกไปใกล้ๆ แถวนี้ก็ได้อยู่

 

“แฮ่ก- แฮ่ก-...”

 

“ท่านบริทานีอีกนิดเดียว!”

 

ครูสอนขี่ม้าซึ่งเป็นคุณลุงวัยกลางคนกำลังให้กำลังใจฉัน แต่การออกกำลังกายท่ามกลางอากาศร้อนนี่มันสาหัสมากเลยนะ

 

ถึงเวลาแล้วที่ฉันจะฝึกขี่ม้าข้ามทุ่งหญ้าให้ได้

 

หลังจากนั้นไม่นาน ฉันก็เห็นกลุ่มคนขี่ม้าตรงมาหาฉัน

 

ที่ด้านหลังนั้น มีเด็กผู้ชายผมสีส้มอยู่คนหนึ่ง

 

“ริชาร์ด!”

 

เขาคืออดีตคู่หมั้นของฉันและคู่ค้าธุรกิจ วันนี้เขาคงมาเยี่ยมชมดินแดนฮาร์คส์

 

“ไม่เจอกันนานนะบริทานี”

 

ริชาร์ดพูดขณะที่ลงจากม้า เขาโตขึ้นเยอะถ้าเทียบกับครั้งก่อน

 

ก่อนหน้านี้หน้าตาของเขาเหมือนกับเด็ก แต่ตอนนี้ดูเหมือนผู้ชายแล้ว… หล่อขึ้นนิดหน่อยน่ะนะ

 

ในงานเลี้ยง ฉันมั่นใจเลยว่าเขาต้องเป็นที่นิยมในหมู่ผู้หญิงแน่

 

“ลดน้ำหนักอีกแล้วเหรอ?”

 

“ตั้งแต่พบกันครั้งสุดท้าย ก็ลดได้ประมาณ 2 กิโลนะ”

 

“ขอบคุณเรื่องสบู่มากนะ ขอบคุณที่เธอไม่ได้โอนสิทธิ์ให้พี่ชายฉันแทน”

 

“อ๊ะ ฉันคงเปลี่ยนคู่ค้าก่อนที่จะปรึกษากับนายไม่ได้หรอก ฉันต่างหากที่ควรขอบคุณ ที่อุตส่าห์ช่วยส่งการเรียนในห้องเรียนของโรงเรียนมาให้ ทำให้ฉันได้รู้เรื่องอะไรตั้งหลายอย่าง… อีกอย่างท่านพ่อ-ท่านเอิร์ลอัทเธอร์ยังช่วยเหลือฉันไว้ตั้งมากมาย”

 

ฉันลงจากม้าและมาอยู่ด้านหน้าของริชาร์ด แต่สายตาของเขาเบนไปที่หลังม้า

 

“...บริทานี เธอขี่ม้าได้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

 

“เมื่อไม่นานนี้เอง ก็ไม่ใช่บอกไปตอนนั้นแล้วเหรอว่าอยากฝึกขี่ม้าน่ะ? ตั้งแต่นั้นมาฉันก็ฝึกมาตลอด จนขี่ม้าขั้นพื้นฐานได้แล้ว”

 

“งั้นเหรอ เธอเองก็พยายามเต็มที่เลยสินะ?”

 

“ก็นะ จะว่าไปนายจะไปหาท่านพี่ริวเซ่ใช่มั้ย ไว้ฉันจะนำทางไปคฤหาสน์ให้เอง”

 

ถึงฉันจะอยู่ระหว่างการฝึกซ้อม แต่จะทิ้งแขกไปก็ไม่ได้หรอก

 

แล้วระยะทางจากที่นี่ไปถึงคฤหาสน์เองก็ไม่ได้ไกลมาก

 

ฉันขออนุญาตจากครูฝึก จากนั้นก็ขี่ม้าไปที่คฤหาสน์ แต่ว่า….

 

ในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงจากทิศตรงข้ามกับคฤหาสน์ เป็นเสียงกีบม้าจำนวนมาก

 

“...อะไรกัน? เสียงนี้…?”

 

ริชาร์ดหันหน้าไปทางทิศของเสียงน่าสงสัยนั้น

 

ความตึงเครียดปกคลุมเหล่าผู้คุ้มกัน

 

“ท่านริชาร์ด ท่านบริทานีโปรดรีบหนีไปยังคฤหาสน์โดยเร็วเถอะครับ! มีกลุ่มติดอาวุธกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่!”

 

ทหารยามหันม้าแล้วเร่งให้เรารีบวิ่งไปที่คฤหาสน์

 

แต่มีปัญหาแล้วล่ะ ฉันแทบไม่มีประสบการณ์การขี่ม้าเวลาเจอปัญหาจริงเลย

 

แม้จะขี่ม้าได้เก่งขึ้นแล้ว แต่ก็ยังขี่ตามหลังริชาร์ดกับครูฝึก

 

“เฮ้ บริทานีเร็วกว่านี้อีก!”

 

“นี่มันเต็มที่แล้วนะ!”

 

ฉันเตะท้องม้าเพื่อเพิ่มความเร็ว แต่ก็ยังเร็วไม่เท่าทั้งสองคน

 

(อย่างที่คาดไว้ ก่อนที่จะมาฝึก… ฉันเพิ่งกินอาหารและดื่มน้ำไปตั้งเยอะ เพื่อให้สามารถฝึกได้สบายขึ้น… ดังนั้นม้าตัวนี้เลยเร่งความเร็วได้ไม่เต็มที่)

 

ผู้คุ้มกันค่อยๆ แตกกลุ่มออกไป จากนั้นฉันก็เห็นคนขี่ม้าสอง-สามคนกำลังวิ่งตรงมาทางนี้

 

ฉันพยายามเร่งความเร็วให้เต็มที่ แต่ยังไงความเร็วก็ไม่เพิ่มขึ้น

 

“ริชาร์ดทิ้งฉันไว้เลย! ไปบอกท่านปู่กับท่านพี่ริวเซ่เร็ว!”

 

“ขอปฏิเสธ! ฉันไม่มีทางทิ้งผู้หญิงไว้ข้างหลังแน่!”

 

ริชาร์ดปฏิเสธคำขอของฉัน เขาช่างสมเป็นอัศวินอย่างไม่น่าเชื่อ

 

แทนที่ตัวเองจะวิ่งหนีไป ริชาร์ดสั่งให้ครูฝึกของฉันขี่ม้าไปขอความช่วยเหลือจากที่คฤหาสน์

 

….อดีตคู่หมั้นของฉันเป็นคนดีจริงๆ

 

ในสถานการณ์นี้ ถึงเขาจะทิ้งฉันแล้วหนีไป ฉันก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ



 



NEKOPOST.NET