[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล ตอนที่ 17 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นยัยหมูขาวลูกสาวท่านเอิร์ล

Ch.17 - ฉันหาชุดเหมาะๆ ไม่ได้


การเจรจากับริชาร์ดประสบความสำเร็จ ดูเหมือนเพราะเขาได้ยินว่าฉันขอถอนหมั้นให้เขาได้สำเร็จ เขาเลยดูดีใจมาก

 

ฉันเริ่มเบื่อหน่ายกับการต้องมาล้างน้ำมะนาวออกจากเส้นผม จึงใช้ข้าวไรย์และพลัมในการสระผมแทน ซึ่งเป็นกรด - กรดซิตริกที่อุดมไปด้วยสารอาหารแทนมะนาวและมะนาวในครัวก็เหลือน้อยแล้วด้วย

 

พักนี้ดูเหมือนคนรับใช้ในห้องครัวจะเริ่มคุ้นเคยกับท่าทีแปลกๆ ของฉันกันแล้ว

 

“บริทานี ดูเหมือนต้นมะนาวจากดินแดนเพื่อนบ้าน จะส่งมาถึงแล้วล่ะ”

 

ขณะที่ฉันกำลังเก็บกวาดห้องวิจัย ลูกพี่ลูกน้องของฉันก็เดินเข้ามา

 

ต้นมะนาวมีจำนวนดูท่าจะปลูกที่แถวชายฝั่งใกล้ๆ ได้ และนอกจากนี้ยังมีต้นมะกอกอีกด้วย

 

ริชาร์ดใจดีกว่าที่คิดแฮะ

 

“สองอาทิตย์จากนี้ พี่จะไปข้างนอกเพื่อตรวจสอบดูทุ่งมะนาว บริทานีจะไปด้วยกันกับพี่มั้ย?”

 

“ก็อยากไปอยู่หรอกค่ะ แต่ว่าท่านปู่จู่ๆ ก็วางแผนจัดการเลี้ยงน้ำชานะสิค่ะ… แล้วเผอิญมันเป็นวันเดียวกัน”

 

“ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้นะ เพราะบริทานีชอบงานเลี้ยงน้ำชานี่นา”

 

เห็นชัดเลยว่าพี่ริวเซ่เข้าใจผิดว่าฉันชอบงานเลี้ยงน้ำชา

 

ฉันไม่อยากปล่อยให้พี่เข้าใจผิด จึงต้องรีบหาทางอธิบายให้เร็วที่สุด

 

“...เพราะท่านปู่กังวลที่ฉันอยู่กับลูกของคนรับใช้ ท่านปู่จึงคิดว่าคงดีหากฉันมีเพื่อนเป็นลูกสาวขุนนาง ฉันก็ไม่มั่นใจหรอกว่าจะทำได้มากน้อยแค่ไหนค่ะ”

 

เพราะสายตารังเกียจในอดีตเป็นต้นเหตุนั่นเอง

 

อีกอย่างงานเลี้ยงน้ำชาก็เป็นหนึ่งในการเปิดตัวสู่สังคม ความจริงฉันอยากปฏิเสธ… แต่เพราะคำเชิญถูกส่งไปแล้ว ถ้าฉันไม่เข้าร่วมก็เสี่ยงที่ท่านปู่จะเสียเกียรติได้

 

อย่างน้อยฉันก็จะขอให้พ่อครัวทำอาหารที่ดีต่อสุขภาพไว้บ้างแล้วกัน

 

“อา ท่านพี่คะ ฉันเพิ่งทำแชมพูเสร็จ แต่ว่า…”

 

“เดี๋ยวนะ นั่นมันอะไรน่ะ?”

 

“เหมือนกับสบู่แต่เอาไว้ใช้สระผมค่ะ”

 

“งั้นเหรอ พี่เองก็อยากลองใช้ดู ช่วยวางทิ้งไว้ที่บ่อน้ำพุร้อนได้มั้ย?”

 

“เข้าใจแล้วค่ะ”

 

แชมพูนี้ฉันทำขึ้นมาในเวลาว่าง โดยใช้น้ำมันมะกอก น้ำมันหอมระเหย และน้ำผึ้ง

 

วัตถุดิบของโลกนี้ใกล้เคียงกับวัตถุดิบเมื่อชาติก่อนของฉัน แต่ว่านะ วัตถุดิบที่เก็บเกี่ยวได้ในดินแดนเรามีจำกัด

 

ถั่วอัลซุกิ น้ำตาลแดง เกลือ เพราะมันใช้แทนกันได้ คงจะดีถ้าใช้ส่วนผสมพวกนี้ใส่แทนกันในแชมพูได้

 

หลังจากพี่ริวเซ่เดินจากไป ฉันก็มุ่งหน้าไปที่ห้องเพื่อตัดสินใจเลือกชุดที่จะใส่เข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชา

 

แต่พอฉันมองเข้าไปในตู้เก็บเสื้อผ้า จึงรู้ว่ามีปัญหาใหญ่ซะแล้ว

 

“ไม่นะ!! รสนิยมการเลือกเสื้อผ้าของบริทานีเลวร้ายสุดๆ !”

 

ภายในตู้ มีเสื้อผ้ารูปร่างน่าเกลียดอัดกันแน่นอยู่เต็มตู้

 

ชุดเดรสสีแดงที่มีริบบิ้นสีม่วง สีน้ำเงินและสีดำ…

 

กระโปรงสีชมพูที่มีระบายลูกไม้สีเขียว

 

เสื้อคลุมสีเหลือง ที่มีลายดอกไม้สีน้ำเงิน

 

(จบสิ้นแล้ว…)

 

จนถึงตอนนี้ฉันใส่ชุดพวกนี้เวลาออกไปรับแขกเหรอเนี่ย พอระลึกถึงความทรงจำในอดีตของบริทานีได้ ฉันก็นอนล้มลงบนเตียงแล้วกลิ้งไปมาด้วยความทรมาน

 

ฉันต้องทำอะไรสักอย่างกับชุดพวกนี้ ที่เป็นสัญลักษณ์อดีตอันดำมืดของฉันซะแล้ว

 

(แม้ฉันจะพูดแบบนั้น แต่ก็ไม่มีเวลาพอจะหาชุดอื่นแล้วด้วย)

 

เพราะชุดของบริทานีนั้นต้องสั่งตัดพิเศษ(ขนาดไซด์มันใหญ่ล่ะนะ) จึงไม่มีชุดที่เหมาะกับลูกสาวเอิร์ลที่ขนาดพอดีตัวเธออยู่เลย

 

ฉันเริ่มสิ้นหวัง

 

(ถ้าเป็นซะแบบนี้ ฉันคงต้องตัดชุดเองแล้วล่ะ)

 

โชคดีที่ฉันมีฝีมือด้านการเย็บปักถักร้อย

 

(แต่ก็มีบางส่วนที่ไม่ได้ ต้องขอให้อาจารย์สอนเย็บปักถักร้อยช่วยซะแล้ว)

 

ฉันเลือกชุดที่มีเนื้อผ้าค่อนข้างดีและทำการรีเมคชุดใหม่อย่างไม่รีรอ ก่อนอื่นก็ตัดสวนตกแต่งที่ไม่จำเป็นออกด้วยกรรไกร

 

สีของชุดที่ฉันเลือกคือสีเขียวมอสที่เหมาะกับฤดูใบไม้ร่วง แต่ว่ายังมีริบบิ้นสีแดงสดใสและลูกไม้สีทองกระจายอยู่ตามชุด พอบริทานีใส่ก็ดูคล้ายกับต้นคริสต์มาสเลยล่ะ (เย้ สุขสันต์คริสมาสนะทุกคน!)

 

ตัดเครื่องประดับแปลกๆ ออก จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นเครื่องประดับที่ดูสบายตาและง่ายๆ

 

(สำหรับลูกไม้นั้นใช้สีดำ)

 

ขณะที่ฉันกำลังทิ่มเข็มลงไป เมดสาวก็เดินเข้ามาในห้องแต่งตัว

 

“คุณหนูคะ เกี่ยวกับชุดที่จะใส่ในงานเลี้ยงน้ำชา … เอ่อ กำลังทำอะไรอยู่เหรอคะ?”

 

“กำลังรีเมคชุดใหม่ เพราะหาชุดเหมาะๆ มาใส่ในงานเลี้ยงไม่ได้นะ”

 

“ค่ะ เพราะเหตุนี้จึงตั้งใจจะแก้ไขชุดเองเหรอคะ?”

 

“ก็แค่ตัดริบบิ้นออกทั้งหมดแล้วเปลี่ยนสีลายลูกไม้ให้เป็นสีที่อ่อนลงเท่านั้นเอง”

 

โชคดีที่มันไม่ต้องใช้การเย็บที่ซับซ้อนมาก

 

พอมองไปที่เหล่าเมด ฉันก็มีความหวังอันริบหรี่ว่าพวกเขาจะช่วยบ้าง แต่กลับตรงกันข้ามปฏิกิริยาของพวกเขาช่างน่ากลัว

 

“อาร๊า ทำไมต้องลำบากรีเมคชุดใหม่ด้วยล่ะคะ ในเมื่อชุดอื่นก็ยังใช้ได้อยู่ไม่ใช่เหรอคะ อย่างชุดสีเขียวตัวนี้”

 

ชุดที่เมดหยิบขึ้นมานั้นคือชุดสีเขียวมรกตที่มีดอกกุหลายสีฟ้าและสีเหลืองติดอยู่ในผ้า นี่งานเลี้ยงน้ำชาเป็นงานคอสเพย์ที่ไหนเหรอไงค๊าเนี่ย?

 

“...พูดจริงเหรอนะ?”

 

“ไม่น่ารักเหรอคะ? ฉันว่ามันออกจะเหมาะกับคุณหนูนะคะ” (ดูถูกกันซึ่งหน้าเลยเว้ย)

 

อา ไม่ไหวจะเคลียร์

 

(คงกำลังคิดว่าเสื้อผ้าประหลาดๆ ก็เหมาะสมกับยัยหมูตอนแล้วนี่นา อยู่ใช่มั้ยเนี่ย)

 

เพราะบริทานีคนก่อนเคยทำเรื่องไม่ดีกับพวกเขาไว้มาก

 

การปฏิบัติตัวกับฉันจึงแย่มาก แม่บ้านคิดแต่เรื่องแย่ๆ กับฉันอ่ะ

 

“เข้าใจแล้ว แต่เพราะฉันยังไม่มั่นใจไว้จะลองไปปรึกษาท่านพี่ริวเซ่ดูแล้วกัน ถึงเธอจะบอกว่ามันเหมาะ แต่ลองถามความเห็นท่านพี่ด้วยคงดีกว่า”

 

หลังจากขอยืมพลังของท่านพี่ริวเซ่มา

 

ดั่งจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่ขอยืมพลังจากเสือ ฉันเองก็เป็นหมูขาวที่ขอยืมพลังจากท่านพี่ริวเซ่ไงล่ะ

 

พอยกชื่อของลูกพี่ลูกน้องมาอ้าง สีหน้าของเมดสาวก็ซีดไปถนัดตา

 

(โอย๊ะ สีหน้าซีดเซียวขนาดนั้นคนเขาก็รู้หมดสิ ว่าจริงๆ แล้วเธอคิดยังไงนะ)

 

ดูเหมือนบริทานีจะเป็นคนที่มีอำนาจน่าดู

 

ตอนนี้พอเข้าใจแล้วล่ะ

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 
ชุดเดรสสีแดง
 
 
 
กระโปรงสีชมพูที่มีระบายลูกไม้สีเขียว
 
เสื้อคลุมสีเหลือง ที่มีลายดอกไม้สีน้ำเงิน
 
 
ชุดต้นคริสมาสต์



NEKOPOST.NET