[นิยายแปล] Glutton Berserker คนคลั่งจอมตะกละ ตอนที่ 5 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Glutton Berserker คนคลั่งจอมตะกละ

Ch.5 - กลืนกิน


ตอนที่ 5   กลืนกิน


 

ผมซ่อนอยู่ในพุ่มไม้  ใกล้กับทางเข้าของทุ่งก็อบลิน   ไกลออกไปเล็กน้อยผมเห็นก็อบลินตัวหนึ่ง นั่งหาวอยู่   


 

ผิวของมันมีสีเขียว และเสื้อผ้าที่มันใส่น่าจะขโมยมากจากมนุษย์    มันดูผ่อนคลายโดยที่ไม่ได้สังเกตเห็นผม


 

ผมมองไปรอบๆ กลั้นลมหายใจและย่องไปด้านหลังของมัน  ผมก็ใช้ทักษะ [ประเมิน]


 

ก็อบลิน  นักสู้ LV3

 

ความอดทน   : 30

พลัง             : 40

เวทย์มนต์     : 10

พลังจิต        : 10

ความว่องไว  : 30

 

สกิล :  เพิ่มพลัง (เล็กน้อย)


 

ก็อบลิน นักสู้    หืมมม จากการประเมินหลายครั้ง  ดูเหมือนพวกนี้จะมีสเตตัสน้อยกว่าผม  ผมตรวจสอบสกิลของมัน


 

เพิ่มพลัง (เล็กน้อย) : เมื่อโจมตีทางการภาพ จะเพิ่มโบนัสพลังโจมตี (เล็กน้อย)


 

สกิลในการแก้ไขสเตตัส?   ผมคิดว่าน่าจะมี(เล็กน้อย) (ปานกลาง) (เยอะมาก) อีกแน่


 

ผมจะต้องรีบได้สกิลพวกนี้มาเร็วๆ


 

ก็อบลินดูง่วง และหลับไป   นี่เป็นโอกาสฟ้าประทาน


 

ผมพุ่งออกมาจากพุ่มไม้ไปทางก็อบลิน   ดูเหมือนว่ามันจะได้ยินเสียงผมและพยายามหันหลังมา แต่มันก็สายไปแล้ว


 

ผมเล็งไปที่คอ และใช้ดาบสีดำกรีดตัดหัวของมันในครั้งเดียว


 

มันตายโดยที่ยังไม่ทันได้ขัดขืนหรือส่งเสียงร้องออกมา  และผมก็ได้ยินเสียงเข้ามาในหัวผม


 

<<สกิลตะกละ ทำงาน>>

 

<<ความอดทน +30, พลัง +40, เวทย์มนต์ +10, พลังจิต+10, ความเร็ว +30>>

<<สกิล :  เพิ่มพลัง (เล็กน้อย)  ถูกเพิ่ม>>


 

เอาล่ะ  ผมยืนยันโดยการใช้ประเมินกับตัวเอง


 

เฟต  กราเฟีย   Lv1

 

ความอดทน   : 151

พลัง             : 191

เวทย์มนต์     : 111

พลังจิต        : 111

ความว่องไว  : 161

 

สกิล :  ตะกละ ,การประเมิน ,อ่านใจ ,ปกปิด  ,ทักษะดาบมือเดียว ,เพิ่มพลัง (เล็กน้อย)


 

เพิ่มขึ้น  มันเพิ่มขึ้น  อืม ผมเแข็งแกร่งขึ้นแล้ว


 

ผมกำลังดีใจที่สกิลและสเตตัสของผมเพิ่มขึ้น  แล้วกรีดก็หัวเราะออกมาอย่างหน้าเกลียด


 

[แค่ก็อบลินตัวเดียวนายก็ดีใจซะขนาดนี้   ถ้านายดีใจแบบนี้ทุกครั้งที่จัดการก็อบลินได้ ตะวันคงตกตินก่อนแหง่ๆ]


 

[เอาน่า   นี่เป็นครั้งแรกที่ผมจัดการมอนสเตอร์ได้เชียวนา]


 

แน่นอนว่าถ้าเป็นนักรบปกติเขาคงไม่ดีใจขนาดนี้กัน  อย่างไรก็ตามผมเคยเป็นมนุษย์ธรรมดาที่เคยกลัวพวกมอนสเตอร์จนถึงเมื่อวานนี้   ผมรู้สึกเป็นอิสระเมื่อตำแหน่งมันสลับกันกับตัวผมเมื่อวาน


 

เพื่อเป็นหลักฐานว่าผมได้กำจัดก๊อบลินได้  ผมตัดหูของมันออกมาทั้งสองข้าง


 

อาณาจักรจะมอบผลตอบแทนให้กับผู้ที่จัดการกับมอนสเตอร์ได้  ถ้าหากนำหลักฐานไปสถานที่ขึ้นเงินก็จะได้รับเงินตอบแทนมา


 

มันน่าจะประมาณ  10 เหรียญทองแดงสำหรับก็อบลิน  มันดีกว่าค่าจ้างรายวันที่ผมทำงานเฝ้าประตูซะอีก


 

งานของนักรบอาจจะอันตราย  แต่มันก็ทำเงินได้ดี ผมโยนหูก็อบลินไว้ในถุงที่เตรียมไว้


 

เอาล่ะ  ต่อไป  ในขณะที่ผมระวังตัว  ผมเห็นก็อบลินสองตัวกำลังเดินอยู่ในที่โล่ง   ตัวนึงถือดาบ ส่วนอีกตัวนึงถือแค่โล่อันใหญ่


 

ผมอยากจะรู้ และใช้สกิลประเมินทันที


 

ก็อบลิน  การ์ด LV3

 

ความอดทน   : 40

พลัง             : 20

เวทย์มนต์     : 10

พลังจิต        : 10

ความว่องไว  : 10

 

สกิล :  เพิ่มความอดทน (เล็กน้อย)


 

อย่างงี้นี่เอง   เจ้านี่แค่มีพลังทนทานมากกว่าก็อบลินนักสู้เล็กน้อย  นอกจากนี้เหมือนมันยังมีสกิลเพิ่มความทนทานเล็กน้อยอีกด้วย


 

ถ้าผมต่อสู้อย่างรอบคอบ ผมน่าจะหลีกเลี่ยงการโจมตีได้   น่าจะไหวแฮะ


 

ผมซ่อนตัวจากเงามืดในพุ่มไม้จากก็อบลินทั้งสองตัว  เอาล่ะ จะจัดการตัวไหนก่อนดี


 

มันน่าจะดีถ้าหากจัดการกับก็อบลินที่ถืออาวุธก่อน  แต่หากพลาดขึ้นมาก็อบลินการ์ดจะเข้ามาขวางและกลายเป็นการต่อสู้ที่ยืดเยื้อ


 

ถึงผมจะยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับการต่อสู้ แต่ก็อยากจะลองดู


 

ตัสสินใจล่ะ  ผมจะจัดการก็อบลินการ์ดก่อน


 

ผมรอจังหวะที่มันสองตัวอยู่ห่างจากกันก่อน



 

ตอนนี้แหละ   แม้ว่าผมจะพุ่งออกไปตอนที่มันหันหลังให้อยู่ ก็อบลินการ์ดก็ยังสังเกตุเห็นผมด้วยเซนต์ที่เฉียบคม และตั้งโล่ของมัน ผมคิดว่าดาบน่าจะกระเด็นออกเมื่อโดนโล่แน่นอน แต่ว่า…


 

ก็อบลินการ์ดกรีดร้องออกมา  

 

ผมไม่รู้สึกถึงความต้อนทานของโล่เลย  ดาบสีดำกรีดคงจะคมกว่าที่เห็น ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ผมสามารถโจมตีได้สบาย


 

<<สกิลตะกละ ทำงาน>>

 

<<ความอดทน +40, พลัง +20, เวทย์มนต์ +10, พลังจิต+10, ความเร็ว +10>>

<<สกิล :  เพิ่มความอดทน(เล็กน้อย)  ถูกเพิ่ม>>


 

ขณะที่ฟังเสียงไปด้วย  ผมวิ่งไปทางก็อบลินนักสู้อีกตัว  แน่นอนว่ามันหยิบดาบขึ้นมาควงเหมือนจะขู่ผม


 

อยากควงก็ควงไปเถอะ   ผมไม่สนใจและฟาดดาบลงไปที่มัน


 

ก็อบลินล้มล้งด้วยตาสีขาวที่เปิดขึ้น


 

<<สกิลตะกละ ทำงาน>>

 

<<ความอดทน +30, พลัง +40, เวทย์มนต์ +10, พลังจิต+10, ความเร็ว +30>>


 

หืม   ทำไมสกิลไม่ถูกเพิ่ม  อา อย่างงี้นี่เอง ถ้ามีสกิลเดิมอยู่แล้วสกิลจะไม่ถูกเพิ่มซ้ำ


 

ถ้าผมต้องการสกิลก็ต้องล่ามอนสเตอร์ตัวอื่น  แต่แค่ได้ค่าสถานะผมก็รู้สึกเอร็ดอร่อยแล้ว


 

หลังจากนั้นผมก็ล่า ก็อบลินนักสู้ 25 ตัว ก็อบลินการ์ด  10 ตัว


 

ถุงผ้าของผมเต็มไปด้วยหูของก็อบลิน    ผมยืนยันสถานะปัจจุบันด้วย [ประเมิน]


 

เฟต  กราเฟีย   Lv1

 

ความอดทน   : 1371

พลัง             : 1451

เวทย์มนต์     : 481

พลังจิต        : 481

ความว่องไว  : 1051

 

สกิล :  ตะกละ ,การประเมิน ,อ่านใจ ,ปกปิด  ,ทักษะดาบมือเดียว ,เพิ่มพลัง (เล็กน้อย), พิ่มความอดทน(เล็กน้อย)


 

เฮ้ย  เฮ้ย ความอดทน ,พลัง ,ความว่องไว  ของผมมีถึงสี่หลัก ส่วนพลังเวทย์กับพลังจิตของผมดูเหมือนจะเพิ่มน้อย เพราะว่าศัตรูยังอยู่ในระดับต่ำ


 

ฟุฟุฟุ   แทบไม่น่าเชื่อเลยหากเอาไปเปรียบเทียบกับค่าสเตตัสที่มีแต่เลข 1 ของผมเมื่อวาน


 

แต่ว่า  ผมมีบางอย่างที่ข้องใจอยู่   เลเวลไงล่ะ ผมจัดการกับมอนสเตอร์จำนวนมากได้รับค่าประสบการณ์มากมาย  ไม่แปลกเลยเลเวลจะเพิ่มขึ้น แต่นี่มันยังอยู่ที่เลข 1 เหมือนเดิม


 

ผมกำลังคิดอยู่  กรีดก็หัวเราะขึ้นมา


 

(มันเป็นผลจากสกิลตะกละยังไงล่ะ  คนที่มีสกิลที่กำลายกฏเกณฑ์ของพระเจ้าไม่มีทางที่จะได้รับค่าประสบการณ์หรอก)


 

[กฏเกณฑ์ของพระเจ้า  นายหมายความว่ายังไง]


 

(เหมือนกับนายตอนนี้ไง นายฆ่าแล้วแย่งชิงสเตตัสกับสกิลมา  เป็นเพราะสกิลที่ปฏิเสธกฏของพระเจ้า และมันยังปฏิเสธกฏของเลเวลด้วย  คนพวกนี้จะไม่ได้รับพรของพระเจ้า เลเวลจะคงอยู่แค่ 1)


 

หลังจากนั้นกรีดก็หยุดพูดพักนึง แล้วค่อยพูดออกมา  เหมือนเขาจะคิดบางอย่างอยู่


 

(นอกจากนั้น…...ไม่สิ  ไม่มีอะไร ถึงเวลาที่เราจะต้องกลับเข้าเมืองแล้วนี่)


 

เขาหยุดพูดกลางคัน มันทำให้ผมรู้สึกสงสัย  แต่ว่าผมจะต้องไปที่บ้านของร๊อคซี่ตอนเที่ยง


 

ผมหยุดล่าก็อบลินและกับไปที่เมือง  การยกสถานะของผมไปที่เลขสี่หลักน่าจะพอสำหรับวันนี้


 

ครั้งหน้าผมจะล่าฮ๊อบก็อบลินที่อยู่ไกลออกไปอีกหน่อย  เนื่องจากฮ๊อบก็อบลินเป็นมอนสเตอร์ที่มีระดับสูง ผมน่าจะได้สเตตัสและสกิลที่ดีขึ้นอีก


 

เอาล่ะ  กลับไปที่เมืองหลวงเซฟฟา


 

จบตอน

 




NEKOPOST.NET