[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง

Ch.7 - มิอาจวัดได้นะ


วันต่อมา

ชั้นไปที่กิลด์ตามเวลานัด, ก็มีผู้เข้าสอบคนอื่น กับครูฝึกรออยู่

ป้ายชื่อ บอกว่าเป็น『ครูฝึกเรจิน』レジン

คนนี้คงเป็นคนคุมสอบกระมัง

“เอาล่ะ、มาครบแล้วนะ! ผู้เข้าสอบคราวนี้ เป็นนักดาบ 3, นักเวท 2, แล้วก็ ……”

ครูฝึกเรจินมองผู้เข้าสอบ แล้วก็หันมาสบตาชั้น....

“tamer…..แถมยัง สไลม์รึ.....ได้ยินมาว่าใช้เวทได้หรอก, แต่เดี๋ยวคำโกหกก็ความแตกแล้วนา?"

พอดูสไลม์ที่ขี่อยู่บนไหล่ชั้น ก็ทำเสียงเหมือนเวทนา

ดูเหมือน tamer ที่ฝึกสไลม์ จะโดนมองเป็นพวกบอบบางแฮะ

ก็นะ, ดูแบบนี้ สไลม์มันก็อ่อนแอจริงๆนั่นล่ะ

แล้วก็, ท่าทาง tamer ปกติ จะใช้เวทไม่ได้จริงๆ

แต่.....เมื่อชั้นใช้ได้แล้ว มันก็ช่วยไม่ได้

“ก็ไม่ได้เขียนอะไรโกหกลงไปนะครับ”

ชั้นบอกงั้นและชี้กระดาษที่ครูฝึกเรจินถืออยู่

เป็นแบบฟอร์มสมัครสอบที่กรอกเมื่อวานไง

“……เดี๋ยวจากนี้ก็จะได้ลองกันแล้ว, เกี่ยวกับสไลม์ ก็เพิ่งมีข่าวลือน่าสนใจซะด้วยสิ”

"หมายถึง เรื่องของเกอิลซังเหรอ?"

"เอ่อ, ที่ว่ามีสไลม์ใช้เวทมนต์ได้ มาช่วยเกอิลซังไว้…..."

ผู้เข้าสอบ 2 คน คุยกันเมื่อได้ยินที่ครูฝึกเรจินว่า

สไลม์นั่น.....คุ้นๆเนอะ

“อื้อ, แต่ก็คงดูผิดไปนั่นล่ะ, คงเป็นกระสุนจากนักเวทที่สู้อยู่แถวนั้น ปลิวหลงมาพอดี”

เอิ่ม, คนเราจะไปดูผิดพลาดกันได้ถึงขนาดนั้นเชียวรึ

พูดไปก็มีแต่จะต่อความยาวสาวความยืด, พอดีกว่า

“งั้นก็, จะได้เวลาเริ่มแล้ว, แล้วก็ยูจิ ถ้าคิดจะเป็นนักผจญภัย ไม่ต้องใช้คำสุภาพนักก็ได้”

……สุภาพ, แล้วผิดด้วยเรอะ

“รับทร.....เข้าใจแล้ว, แบบนี้สินะ?”

“อื้อ, นักผจญภัยที่พูดจาสุภาพเนี่ย ไม่ได้เห็นมานานแล้ว”

ดูเหมือนนักผจญภัย จะต้องเถื่อนๆหน่อยนึง

ถ้าอีกฝ่ายเป็นมอน จะยังไงก็ได้หรอก, แต่พอเป็นมนุษย์ หากแสดงท่าทีอ่อนน้อม ก็เหมือนแสดงความอ่อนแอ

มองจากภายนอก, ความนอบน้อมเกินไป ก็เหมือนมีสถานะต่ำกว่าอีกฝ่ายอ่ะนะ

“’แล้วก็, การสอบรอบแรก.......สำหรับผู้ใช้เวทเท่านั้นล่ะนะ......นักเวท 2 คน....แล้วก็ยูจิ มาทางนี้ที”

ครูฝึกเรจินว่างั้น ให้เรามาที่เคาน์เตอร์ของกิลด์

บนเคาน์เตอร์ มีของไม่รู้จัก ทรงเหมือนบอลคริสตัล

“เอามือจับสิ่งนี้”

ครูฝึกว่ากับนักเวททั้ง 2 ให้เอามือแตะบอลคริสตัล

พอมีการทำงั้น, บอลคริสตัลก็ออกแสงสีแดงนิดๆ

“ไฟรึ……เป็นคุณสมบัติที่เหมาะกับนักผจญภัย, พลังเวทมีไม่มากนัก แต่ถ้าฝึกฝนก็คงไปได้สวย......ต่อไป!”

แล้วนักเวทคนที่ 2 ก็มาแตะบอลคริสตัล

คราวนี้บอลคริสตัลเปล่งสีน้ำตาล

แสงสว่างกว่าของคนแรกเยอะเลย

“ดิน……คุณสมบัติทั่วไป แต่พลังเวทเยอะดีนะ, เวทดินนั้นสามารถใช้งานได้ง่าย หากชำนาญแล้ว ก็จะเป็นนักเวทที่ดี, การสอบคราวนี้ เป็นการเก็บเกี่ยวที่ดีนะ!”

ครูฝึกเรจินบอกงั้น…..แล้วก็หันมาทางชั้นต่อไป

“งั้น, ยูจิก็มาแตะนี่ด้วย, หากใช้เวทมนต์ไม่ได้ สิ่งน็ไม่ส่องแสงหรอกนะ”

……งี้นี่เอง

ที่บอกว่าถึงจะโกหกเรื่องเวท เดี๋ยวความก็แตกอยู่ดี คืองี้นี่เอง

ถึงแม้ว่าไม่ใช้ของแบบนี้ตรวจ แต่เมื่อใช้เวทจริงๆ จะเห็นผลได้เหมือนกันก็เหอะ

คิดแล้ว, ชั้นก็เอามือยืดไปหาบอลคริสตัล.......แต่ บอลมันออกอาการแปลกๆ

มันออกแสงแบบไม่เสถียร แล้วก็สั่นๆ

พอชั้นถอนมือออกมา, แสงและการสั่นก็หายไป......นี่ไม่แปลกๆไปหน่อยรึ

“นี่, ปลอดภัยที่จะแตะแน่เหรอ?”

ชั้นถามครูฝึกเรจิน

รู้สึกไม่สบายใจเลย

ชัดเจนว่าส่องแสงอย่างอาการไม่สู้ดี

“แน่นอนสิ, แต่ถ้าอยากแก้ใบนี้ ไม่ต้องแตะก็ได้นะ.......”

ครูฝึกเรจินเขย่าใบสมัครที่อยู่ในมือ

แต่ชั้นไม่อยากแก้นี่นา

แต่ไหนแต่ไร, อุตส่าห์เขียนเรื่องจริงแล้ว ทำไมยังต้องแก้อีก

……เอาน่า, แตะไปก็คงไม่เป็นไรมั้ง

ทำใจได้แล้ว ชั้นก็ยืดมือไปแตะบอลคริสตัล

ยิ่งมือเข้าใกล้, บอลคริสตัลก็ยิ่งสั่นและเปล่งแสง……

――พอมืออยู่หน้าบอล, แคร่ก, บอลก็แตก

"...หา...?"

……ครูฝึกเรจิน ออกเสียงดังท่ามกลางกิลด์ที่เงียบงัน




NEKOPOST.NET