NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง

Ch.2 - ใช้เวทนะ


".... Tame เนี่ย มีขีดจำกัดจำนวนรึเปล่าหว่า?"

Tame สไลม์ไป 80 ตัวซะแล้ว

สมกับเป็นฝันแบบเกม, ระบบแย่จังแฮะ

……เอาเถอะ, แม้จะ tame ไปซักเท่าไหร่ ก็เป็นแค่สไลม์อยู่ดี

ว่าแต่....

"พวกแกทำอะไรได้มั่ง? ต่อสู้ได้ป่าว?"

ชั้นถามแล้วก็ดูสไลม์

สไลม์ต่างหันหนีไม่สบตา....

"……พวกเอ็งเนี่ยน้า……"

ดูเหมือนจะต่อสู้ไม่ได้

ก็นะ ตั้งแต่เจอกันตอนแรก รู้สึกเหมือนมันไม่คิดจะสู้อยู่แล้วด้วย

คิดๆแล้ว....ในหัวก็เกิดเสียงปิ๊ง

พอดูสเตตัส....

―――――――――――――――――――――――――――――――――
ยูจิ

อาชีพ: tamer

สกิล: taming   เวทแสง   เวทมืด   เวทไฟ   เวทน้ำ   เวทดิน   เวทสายฟ้า   เวทลม   เวทสูญ   เวทพิเศษ   เวทยิ่งใหญ่   เวทใช้งาน   เวทมอบหมาย  

คุณลักษณะ: ไม่มี

HP 10/138

MP 32/629
―――――――――――――――――――――――――――――――――

มีเวทใช้งาน 使役魔法 กับเวทมอบหมาย 付与魔法 เพิ่มขึ้นมา

แบบนี้ MP ชั้นก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว

นี่มันยังไงกัน

พอดูสไลม์ตรงหน้า.....ก็ทำให้รู้เหตุผล

สไลม์มัน, อ่านหนังสืออยู่

"หรือว่า....พวกแกอ่านหนังสือแทนชั้นรึ?"

ได้ยินชั้น พวกสไลม์ก็ตัวสั่นๆ

เหมือนจะเป็นการตอบรับ

บรรยากาศเองก็เหมือนจะสื่อว่าใช่

แล้วเหล่าสไลม์ก็อ่านหนังสือในสิ่งปลูกสร้างนี้แทนไปเรื่อยๆ

ก็เช่นเคย มีแต่หนังสือชื่อจูนิ อย่าง『ตำราชีพอมตะ』不死の秘伝書 หรือ 『คัมภีร์หิมะต้องห้าม』氷雪の禁術 ……

ยังไงก็ตาม เหมือนสกิลจะเพิ่มขึ้นมาเช่นกัน

ถึงไม่อ่านด้วยตัวเอง ก็ได้สกิลรึ

ท้ายที่สุด สกิลก็กลายเป็นงี้

―――――――――――――――――――――――――――――――――
ยูจิ

อาชีพ: tamer   ปราชญ์

สกิล: taming   เวทแสง   เวทมืด   เวทไฟ   เวทน้ำ   เวทดิน   เวทสายฟ้า   เวทลม   เวทสูญ   เวทพิเศษ   เวทยิ่งใหญ่   เวทใช้งาน   เวทมอบหมาย   เวทประดิษฐ์   วิชาต่อสู้สุดยอด     加工魔法     超級戦闘術

คุณลักษณะ: ไม่มี

HP 65/138

MP 302/1326

―――――――――――――――――――――――――――――――――

สเตตัสเพิ่มขึ้นเยอะ, สกิลเพิ่มขึ้นมาอีก 2

แล้วก็ ไม่รู้ทำไมถึงมีอาชีพ『ปราชญ์』เพิ่มขึ้นมาด้วย     賢者

"......เวทมนต์, จะใช้ได้เหรอ?"

ไงๆก็ลองใช้อันที่ดูปลอดภัยก่อนไหม

ที่นี่มีสไลม์อยู่เยอะแยะด้วยสิ, เอ่อ เวทใช้งาน.....เวทใช้งาน, คือยังไงล่ะ?

พอคิดแล้ว ก็มีคำแบบ  『เชื่อมประสาทสัมผัส』感覚共有   『เสริมมอน』モンスター強化   『ย้ายโจมตี』攻撃転送   『ปกป้อง』守護……ขึ้นมาในใจ

นี่คือ....รายการของเวทใช้งาน ที่สามารถใช้ได้รึ

เป็นแค่ฝันแท้ๆ ระบบเวทมนต์ทำออกมาดีเชียวนะ

ไม่สิ ก็เพราะเป็นฝันเนี่ยล่ะ, ในความเป็นจริง จะทำโปรแกรมระบบงี้ คงลำบากน่าดู

คิดแล้ว ชั้นก็ลอง 『เชื่อมประสาทสัมผัส』 ดู

พอทำงั้น....ในหัวก็เกิดภาพต่างจากที่ชั้นเห็นอยู่

ท่าทางจะเป็นสิ่งที่สไลม์กำลังมองเห็น

รู้สึกแปลกๆแฮะ

แล้วก็ หิวจัง

ที่นี่ไม่มีอาหารด้วย, ย้ายที่ดีกว่ามั้ย

"เห้ย! ทุกราย ตามมา!"

ชั้นว่า แล้วสไลม์ทางนี้ทางนั้นที่แยกย้ายกัน ก็มารวมตัว

แต่....จะว่าไงดี ดูอ่อนแอชะมัด

ถ้ามอนเก่งๆออกมา คงโดนเชือดหมดในพริบตา

น่าสงสารแฮะ....

ขณะคิด ก็มีคำว่า 『สไลม์รวมร่าง』 スライム合体 ขึ้นมาในหัว

"....สไลม์รวมร่าง"

พอว่า, สไลม์ก็รวมตัวกันในที่เดียว....กลายเป็นสไลม์ตัวใหญ่

งี้นี่เอง, รวมตัว คือแบบนี้เหรอ

ฟิวชั่นกันได้....ถ้างั้น

"แยกตัว"  分離

ว่าแล้ว สไลม์ก็แยกจากกันเป็นเหมือนเดิม

ถึงจะไม่ได้นับจำนวน แต่คงเท่ากับตอนแรก

"รวมร่าง"

ชั้นว่าแล้ว สไลม์ก็รวมร่างอีกครา

เพราะขนาดที่เปลี่ยนไปเมื่อรวมร่างรึเปล่า ทำให้ดูแข็งแกร่งขึ้นหน่อย

อยู่ในสภาพนี้ไปซักพักดีกว่ามั้ย

คิดแล้ว ชั้นก็ออกจากสิ่งปลูกสร้าง

 

◇ ◇

 

"นี่ พวกแก, รู้จักแหล่งหาอาหารแถวนี้บ้างไหม?"

ชั้นคุยกับสไลม์

ฟังแล้ว สไลม์ก็สั่นๆตัว

ดูเหมือนมันอยากพูดอะไร

……แต่น่าเสียดาย ที่ชั้นไม่รู้ภาษาสไลม์

คิดงี้....แล้วก็มีคำผุดขึ้นมาในหัว

『สกิล Tamer:สื่อสาร』テイマースキル:意思疎通

ดูเหมือนจะเป็นเวทที่ใช้สื่อสารกับมอนที่ tame แล้วได้

เมื่อใช้งาน ก็ได้ยินเสียงสไลม์

『นายท่าน, ทางนั้น』

『ใบไม้นั่น, กินได้ล่ะ』

『หญ้านี่, อร่อยนะ』

เหมือนว่าแม้สไลม์จะรวมร่างกัน แต่ก็มีเจตจำนงแยกกัน

ทั้งที่เป็นร่างเดียว แต่เหมือนสไลม์จำนวนมากกำลังพูด เลยรู้สึกแปลกๆ

……แต่ว่า, หญ้ากับใบไม้รึ.......

เป็นความฝันทั้งที อยากจะกินอะไรที่มันหรูกว่านั้นหน่อยนะ

"......ไม่มีข้าวหรือเนื้อเหรอ? ว่าแต่เมืองอยู่ทางไหนล่ะ?"

『เมือง? 』

『นายท่าย, เมืองคืออะไร? 』

อืมม, ไม่รู้จักเมืองสินะ

และอีกอย่าง...

"เลิกเรียกว่านายท่านดีกว่าไหม?"

『นายท่าน ไม่ได้เหรอ?』

"ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้หยุด"

ถูกเรียกแบบไม่คุ้นเคยเช่นนั้น เลยรู้สึกแปลกๆ

『งั้นก็……หัวหน้าแก๊ง!』

"เดี๋ยวดิ......ไม่ใช่โจรนะ เรียกอย่างอื่นเหอะ"

『นายเหนือหัว』  

"ไม่เอาเฟ้ย….อ่ะ เรียกชื่อปกติเถอะ, ชั้นคือยูจิ"

『เข้าใจแล้ว ยูจิ』

ดีมาก

สไลม์เลิกเรียกชั้นเป็นนายท่านซักที

คิดๆอยู่ สไลม์ก็เริ่มโหวกเหวก

『ยูจิ, มังกรมาล่ะー』  

『แข็งแกร่งล่ะー! หนี!』

『ทางนั้นー! ทางนั้น!』

พวกสไลม์เรียกร้องจะหนี

แต่....สายไปแล้ว

『แว้ก!!!』

『มาทางนี้แล้ว!!!』  

สไลม์ตัวหดตัวห่อกลมกับพื้น

ทันใดนั้น, ต้นไม้ใกล้ๆก็โค่นกระเด็น

ชั้นเองก็กระเด็นด้วย

"...หะ...?"

ชั้นตัวปลิวขณะส่งเสียงงง ไปกระแทกต้นไม้ถึงหยุด

ปกติ กระแทกด้วยความเร็วขนาดนี้คงม่องเท่ง....สมกับเป็นฝัน

แม้รู้สึกเจ็บที่หลัง แต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บ

……เอ๋? ……เจ็บรึ?  

เป็นฝันแต่เจ็บ ไม่แปลกไปหน่อยเหรอ?

แล้วสิ่งที่ทำลายป่า ก็ปรากฏออกมา

――มังกร

ขนาดใหญ่ราว 10 เมตรเลย

ขนาดงี้, ไม่แปลกเลยที่ต้นไม้จะถูกซัดปลิวอย่างเศษไม้

"อ, เอาจริงดิ......"

จริงอยู่ ว่าชั้นอยากกินเนื้อ.....แต่ไม่ได้เรียกมอนออกมานะเห้ย

ถ้าใช้เวทมนต์, ความเป็นไปได้ในการย่างมอนกินก็มีอยู่หรอก

มีสกิลอะไรที่มันมีประโยชน์ แบบ tamer เมื่อกี้บ้างไหม

คิดแล้ว....รายการเวทก็แสดงขึ้นมา

จำนวนมากเกินไป, จึงยืนยันไม่ได้....แต่ก็มีที่ชื่อคุ้นๆอยู่

คงเป็นเวทที่เขียนอยู่ในหนังสือ(『หนังสือเวทพิฆาตเทพ』 หรืออะไรเนี่ยล่ะ)

นี่ก็ใช้ได้แบบเดียวกับสกิลของ tamer เหรอ

คิดแล้วก็เลือกอันที่ดูแจ่มๆออกมา

สกิลที่ดูแข็งแกร่ง, พบเจอได้ในทันที

『เพลิงแห่งจุดจบ』終焉の業火 ดูโหดชะมัด

อาวล่ะ ลองอันนี้เลย

“เอ้า……『เพลิงแห่งจุดจบ』"

พอชั้นว่าออกมา.....ทิวทัศน์ก็ กลายเป็นสีแดง

ต่อหน้า มีเสาเพลิงเกิดขึ้น กลืนกินมังกร

ไม่ใส่ ไม่ใช่แค่มังกร, ป่าที่อยู่ตรงหน้าชั้น ก็โดนกลืนกินเข้าไปด้วย

『แว้ก!』

สไลม์ที่เห็น ยิ่งทำตัวหด

โชคดี ที่เราอยู่คนละทางกับเสาไฟ, สไลม์เลยไม่โดนลูกหลงไปด้วย

จนกระทั่ง....หลายสิบวินาทีผ่านไป

ภาพตรงหน้าที่ควรจะเป็นป่า ก็กลายเป็นที่โล่งโจ้ง

เหลือแต่สไลม์ที่ตัวห่อๆอยู่ตรงเท้าชั้น

ไม่เห็นมังกรที่จะเข้ามาลุยกับเราเลย.....เหลือแต่กระดูกไหม้ๆ

ลองดูดีๆ เป็นโครงกระดูกเหมือนร่างมังกรด้วยสิ

……เอ๋?

มังกร, แค่นี้ก็ถูกกำจัดแล้วเหรอ….?




NEKOPOST.NET