[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง ตอนที่ 1 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] เกิดใหม่ไปเป็นปราชญ์แกร่ง

Ch.1 - taming สำเร็จนะ


 “……นี่, ต้องสู้กับมันเหรอ?"

ก็ไม่รู้ว่าฝันนี่มีระบบแบบไหน....แต่พูดถึงสไลม์ ก็คือศัตรูตัวแรกๆ 

ขึ้นกับเกม อาจเป็นศัตรูแข็งแกร่งที่ต้านการโจมตีกายภาพก็เป็นได้....แต่จากบรรยากาศของสไลม์ตรงหน้า ดูจะไม่ใช่

ไม่รู้สึกถึงความมุ่งร้ายด้วย.....แต่ว่า คงตั้งเรื่องราวว่าสไลม์เป็นศัตรูลองมือตัวแรกๆแน่

ไม่มีอาวุธ, แต่ว่า คงไปหยิบกิ่งไม้ที่ตกตามทางมาสู้ได้......หัวชั้นเริ่มแล่นไปทางนี้

……แต่นี่, ถ้าชั้นปล่อยไว้จนโดนมันอัดแทน จะได้ตื่นแล้วรึเปล่า?

หากตื่นแต่ตอนนี้ ก็ต้องลุยงานต่อกันอีก 3 คืน, ซ้ำเป็นรอบที่สองอีกสินะ?

"อาวล่ะ....มาดิ!"

ชั้นรีบยอมแพ้ ลดตัวลงหาสไลม์

สไลม์พลังโจมตีดูจะไม่สูง, แต่ชั้นมี HP แค่ 10

ถ้ารอซักนิด, เลือดก็จะลด

สไลม์เข้ามาพันมือชั้น

เป็นความรู้สึกแปลกๆมาติดพันที่ไม่ใช่ทั้งของเหลวหรือของแข็ง

หรือจะว่าให้ชัด, เป็นฝันที่เหมือนจริงชะมัด…..

คิดแล้ว ก็มีเสียงปิ๊งดังขึ้นในหัว

ขณะเดียวกัน ก็มีหน้าจอเหมือนสเตตัสแสดงขึ้นมา

―――――――――――――――――――――――――――
『Tame มอนสไลม์แล้ว』

―――――――――――――――――――――――――――

……ทำไมกลายเป็นว่าชั้น tame สไลม์แล้วล่ะ

ทั้งที่ชั้นพยายามจะโดนฆ่าแท้ๆ

ดูเหมือนสไลม์นี่จะไม่อยากฆ่าชั้น

"อืม...... บีบคอเลยดีไหมเนี่ย?"

จริงๆไม่จำเป็นต้องตายเพราะสไลม์ก็ได้

ทำยังไงก็ได้, ถ้า HP เป็น0 เมื่อไหร่ ก็จะตื่น

โชคดี ที่หัวหน้าแผนกเคยสั่งสอนมาแล้ว ว่าการโดนบีบคอมันได้ผลแค่ไหน, ตอนที่ชั้นทำงานพลาด

คิดๆอยู่, สไลม์ที่ tame แล้ว ก็ยืดมือ(?)มาจิ้มชั้น

สไลม์ไม่มีมือหรอก, แต่มันยืดส่วนนึงของร่างกายออกมาเหมือนมือล่ะ

ดูเหมือนมันอยากนำทางชั้นไปไหน

"จะพาชั้นไปหาเชือกเหรอ?"

จริงๆไม่จำเป็นต้องใช้เชือกบีบรัดคอก็ได้, จะวิธีไหนก็ดี ให้ชั้นตื่นจากฝันเป็นพอ

ไม่รู้ว่าความคิดชั้นถูกส่งผ่านไปรึเปล่า.....สไลม์มันนำทางชั้นไปในป่า

 

◇ ◇

 

ซักพัก สไลม์ก็พามาถึงเป้าหมาย

มีสิ่งปลูกสร้างอยู่

ดูเหมือนไม่มีใครอยู่, แต่มีหนังสือเป็นกองภูเขา

สไลม์ที่อยู่ตรงหน้า เหมือนจะบอกให้ชั้นเข้าไป

ไม่รู้ว่าสไลม์มันแสดงออกยังไงหรอกนะ แต่เหมือนความรู้สึกส่งผ่านมาน่ะ

“อาวล่ะ เชือกๆ”

ชั้นเข้าไปในสิ่งปลูกสร้าง เพื่อหาเชือกหรือสิ่งอื่นที่ใช้แทนกันได้, แต่ก็หาไม่เจอ

กลับกัน, เจอชั้นหนังสือใหญ่ เต็มไปด้วยหนังสือเก่าเยอะแยะ

ถ้าทำให้ชั้นหนังสือล้มทับใส่ตัวเองได้ คง HP เป็นศูนย์ทันใดเลย

คิดแล้วก็จะลอง――แต่ชักรู้สึกไม่ค่อยดี

แบบว่า ไม่ค่อยอยากออกจากโลกนี้ ด้วยการฆ่าตัวตายเลยแฮะ

ชักรู้สึกเหมือนกับว่า การไม่ตายจะดีกว่า

ไม่มีเหตุผลหรืออะไรหรอก แต่แค่รู้สึกงั้น, สังหรณ์น่ะ

และสังหรณ์ชั้น มักจะถูกด้วย

……ไงก็ตาม, อย่าทำร้ายตัวเองเลยดีกว่า

เดี๋ยวก็ได้ตื่นด้วยนาฬิกาปลุกแล้ว, จากนั้นก็ต้องลุยงานติดกันอีก 3 วัน

ระหว่างนี้ก็ฆ่าเวลาไป

โชคดี ที่มีหนังสืออยู่มากมาย

อ่านไปพลางรอนาฬิกาปลุกดังดีกว่า

 

◇ ◇

 

"ค่อยๆ......"

สันปกหนังสือที่อยู่นี่ ต่างขาดๆยุ่ยๆหมดแล้ว จึงอ่านไม่ออก

เลยค่อยๆเลือกเอาหนังสือที่เหมาะๆออกมา.....

เปิดหน้าแรก ก็เหนื่อยใจแล้ว

『หนังสือเวทพิฆาตเทพ』  神滅の魔導書

หน้าแรก มีชื่อหนังสือเขียนไว้

ไอ้คนเขียนหนังสือนี่ คงเป็นจูนิเบียวแหงๆ......

ไม่สิ เดี๋ยวก่อน นี่มันฝันของชั้นนี่หว่า, ชั้นเป็นจูนิเบียวรึ――

พอเหอะ อย่าไปคิดเรื่องนี้ดีกว่า

เปิดหน้าต่อไป

เขียนอย่างจูนิ จึงอ่านไม่ค่อยเข้าใจ

ถึงตัวอักษรจะอ่านออกก็เหอะ

วิธีควบคุมพลังเวท, วิธีใช้สายมังกร, มีแต่อะไรเพ้อเจ้อจำพวกเนี้ย จนไม่เข้าหัว

แต่ว่า, สำหรับสเตตัสชั้น เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ปิ๊ง, มีการแจ้งว่าชั้นเรียนรู้สกิลขึ้นมา

กลายเป็นงี้

―――――――――――――――――――――――――――――――――
ยูจิ

อาชีพ: tamer  

สกิล: taming  เวทแสง  เวทมืด  เวทไฟ  เวทน้ำ  เวทดิน  เวทสายฟ้า  เวทลม  เวทสูญ  เวทพิเศษ

คุณลักษณะ: ไม่มี

HP 26/26

MP 10/85
―――――――――――――――――――――――――――――――――

นี่มัน....รูปแบบที่แค่อ่านหนังสือ ก็ได้สกิลสินะ

สมกับเป็นฝันชั้น, ระบบยังกะเกม

ถึงรายละเอียดในจอสเตตัสจะมีน้อยก็เหอะ

และ HP กับ MP ก็เพิ่มด้วยแฮะ

ไม่เจออะไรที่เหมือนกับเลเวล, แต่อาจเป็นระบบแบบยิ่งมีสกิลเยอะ ก็ยิ่งพัฒนาขึ้น

เกมทำนองนั้น บางทีก็มีอยู่

คิดแล้วก็เปิด 『หนังสือเวทพิฆาตเทพ』  อ่านจนเสร็จ

สเตตัสกลายเป็นแบบนี้
―――――――――――――――――――――――――――――――――
ยูจิ

อาชีพ: tamer  

สกิล: taming   เวทแสง   เวทมืด   เวทไฟ   เวทน้ำ   เวทดิน   เวทสายฟ้า   เวทลม   เวทสูญ   เวทพิเศษ   เวทยิ่งใหญ่

テイミング  光魔法  闇魔法  火魔法  水魔法  土魔法  雷魔法  風魔法  時空魔法  特殊魔法   大魔法

คุณลักษณะ: ไม่มี

HP 10/128

MP 22/529
―――――――――――――――――――――――――――――――――
มีเวทยิ่งใหญ่เพิ่มขึ้นมา

HP กับ MP เอง ก็เพิ่มขึ้นมามาก

มาถึงจุดนี้ ก็รู้สึกว่ามีอะไรนุ่มๆมาแตะขา

สไลม์จิ้มชั้นด้วยมือ(?)ที่ยืดออกจากร่าง

"มีอะไรรึ?"

พอชั้นหันไป......

ก็มีสไลม์อยู่เพียบ

จำนวน.....80 ตัว

ไม่รู้สึกถึงความมุ่งร้ายเช่นเคย

กลับกัน เหมือนว่าจะเคารพชั้นอยู่ด้วย

นี่มัน.....

"หรือว่า อยากให้ tame เหรอ?"

พอชั้นว่า สไลม์ก็ขยับนิดนึงกันทั้งหมด

ดูเหมือนจะเป็นการตอบรับ

"tame ให้ได้อยู่หรอก....แต่ต้องทำไงล่ะ?"

ชั้นว่าแล้ว ก็เกิดเสียงปิ๊งขึ้น

ขณะเดียวกัน, ก็มีหน้าจอแบบตอน tame สไลม์ตัวแรกขึ้นมา

จุดที่ต่างกับคราวก่อน คือหน้าจอเป็นแนวตั้ง

―――――――――――――――――――――――――――
Tame มอนสไลม์แล้ว     Tame มอนสไลม์แล้ว     Tame มอนสไลม์แล้ว     Tame มอนสไลม์แล้ว     Tame มอนสไลม์แล้ว

―――――――――――――――――――――――――――

ประโยคเรียงกันไปยาวๆ

จำนวนมากไป จึงนับยาก.....แต่คงเท่ากับจำนวนสไลม์ที่นี่แหงๆ




NEKOPOST.NET