NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Isekai Yururi Kikou

Ch.88 - ดื่มสังสรรค์ช่วงเย็น


88 ดื่มสังสรรค์ช่วงเย็น

 

มื้อเย็นของวันนี้ได้มีท่านวาร์ทกับคุณไอแซคมาร่วมด้วยทำให้ครึกครื้นกว่าปกติ

สำหรับมื้อเย็น พวกเราได้เตรียมหอยเชลและหอยตาวัวที่โลกนี้เรียกว่าหอยยาร์ดมาปิ้งกับเนยและซอสถั่วเหลือง

อีกอย่างก็ปลามูนิเย่ปรุงรสด้วยผงแกงกับผักแท่งจิ้มกับมายองเนส

หัวหน้าเชฟของบ้านริสเนอร์ คุณไรอัน ได้ลองผิดลองถูกหลายอย่างเพื่อสร้างเมนูใหม่ๆขึ้นมา

ท่านวาร์ทกับคุณไอแซคที่ไม่เคยเห็นอาหารพวกนี้ก็ได้แต่มองอย่างตกตะลึง

ผมคิดว่าคุณเซดริกได้เล่าเรื่องอาหารพวกนี้ให้ฟังทางจดหมายไปแล้วซะอีก แต่ดูเหมือนจะบอกไปเฉพาะเรื่องของเยลลี่อย่างเดียว

เนื้อหาหลักๆในจดหมายนั้นเกี่ยวกับการค้นพบดันเจี้ยนใหม่ที่ทำให้ท่านวาร์ทกับคุณไอแซคได้รับการติดต่อจากเมืองหลวง

เพื่อให้ออกเดินทางจากชิรินแล้วรีบมายังไบเล่ และพึ่งมาถึงในวันนี้

นั่นหมายความว่าคุณเซดริกรู้อยู่แล้วว่าท่านวาร์ทกับคุณไอแซคจะต้องมายังเมืองนี้...

 

“อร่อยสุดๆ~”

“นี่มันอร่อยมากเลยนะครับ”

 

ทั้งสองคนพอใจกับอาหารแบบใหม่นี้มาก

หลังจากรับประทานอาหารกันเสร็จก็เหลือแต่กลุ่มผู้ใหญ่นั่งดื่มกันไปคุยกันไป

 

“โอ้ พวกหนูสองคนนั่นยังสบายดีใช่มั้ย~”

“ก็ สบายดีอยู่ครับ.... แต่คิดว่าตอนนี้น่าจะอารมณ์ไม่ค่อยจะดีเท่าไร”

 

แน่นอนว่าการเหลือแต่กลุ่มผู้ใหญ่ หมายความว่าอเลนกับเอเลน่าก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย

ผมพยายามเอาพวกเขาไปนอนกันก่อนในห้องที่ผมได้ยืมเอาไว้

และผมก็อัญเชิญจูลกับตัวอื่นๆออกมานอนเป็นเพื่อนอเลนกับเอเลน่าแล้วด้วย

 

“ทั้งสองคนติดนายน่าดูเลยนะ~”

“ช่วยไม่ได้หรอกนะครับ เพราะสภาพแวดล้อมที่พวกเขาได้ผ่านมาทำให้เป็นแบบนี้ แต่การที่ทั้งสองคนสามารถแยกจากคุณทาคุมิได้ในระยะเวลาสั้นๆแบบนี้ก็หมายถึงการที่ได้เห็นการพัฒนาของพวกเด็กๆไปทีละนิดๆ ก็ถือว่าดีแล้วนะครับ”

 

ตามที่คุณไอแซคบอกเลย ถึงจะแค่นิดหน่อย แต่ผมก็คิดว่ามันแสดงถึงการเติบโตของอเลนและเอเลน่า

ทั้งสองคนถูกเลี้ยงดูมาด้วยสภาพแวดล้อมอันโหดร้าย แต่ก็ยังเติบโตมาโดยอ่อนน้อมและมีจิตใจที่บริสุทธิ์

ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ดีมากเลย

 

“สภาพแวดล้อมทำให้เป็นอย่างนั้น?”

 

อ๊ะจะว่าไป ผมไม่เคยเล่าอดีตของอเลนกับเอเลน่าให้คุณเซดริกฟังเลยนี่นา

 

“อเลนกับเอเลน่าเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกเลี้ยงมาแบบไม่ค่อยจะดีน่ะครับ”

“อย่างนั้นเหรอ....ก็หมายความว่าเด็กๆไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกับคุณทาคุมิน่ะสิ....”

 

คุณเซดริกแสดงความตกใจออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจเขา นั่นเป็นสิ่งที่ผมสังเกตเห็น

แต่นั่นหมายความว่าเขาเห็นพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างนั้นเหรอ? นั่นเป็นสิ่งที่ดีมากเลย

 

“ก็ทาคุมิกับฝาแฝดสองคนนั่นสนิทกันยิ่งกว่าพี่น้องจริงๆอีกนั่นแหละ”

 

ท่านวาร์ทได้ยืนยันสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่ในทันที

 

“ท่านวาร์ท ต้องขอบคุณมากเลยนะครับ ผมรู้สึกยินดีมากที่ท่านได้พูดออกมาแบบนี้”

“งั้นเหรอๆ เอ้าทาคุมิ ปกตินายไม่ค่อยดื่มเลยนี่นา? วันนี้ดื่มเยอะๆไปได้เลย!”

“ได้เลยครับ อ๊ะใช่แล้ว ลองดื่มนี่กันดูมั้ยครับ?”

 

ผมหยิบขวดบรั่นดีที่ได้มาจากในดันเจี้ยนออกมาหลายขวด

ตอนกำลังกลับ ผมได้เห็นร้านที่ขายขวดหรูๆอยู่ ผมเลยซื้อมาเพื่อใส่บรั่นดีที่เก็บมา

 

“หืม? นี่มันคืออะไรงั้นเหรอ?”

“นี่คืออะไรเหรอครับ คุณทาคุมิ?”

“เป็นเหล้าน่ะครับ ผมคิดว่าน่าจะหายากพอควรเลยล่ะครับ”

“อะไรนะ!? เหล้าหายากงั้นเหรอ!! มาดื่มกันเถอะ”

 

เมื่อผมบอกว่ามันเป็นเหล้าหายาก ท่านวาร์ทก็หยิบขวดขึ้นมาเทใส่แก้วของพวกเราทันที

 

“สีสวยอะไรอย่างนี้ ถึงมันจะคล้ายๆกับเอลแต่ว่า....มันไม่เหมือนกันเลย แค่กลิ่นก็แตกต่างกันแล้ว”

“ใช่แล้วครับ ผมไม่เคยได้กลิ่นเหล้าแบบนี้มาก่อนเลย”

“นี่เป็นเหล้าที่เรียกว่าบรั่นดีน่ะครับ”

“นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ยินชื่อเลยแฮะ”

“ใช่แล้วครับ”

 

ดูจากปฏิกิริยาแล้ว หมายความว่าตลาดก็ยังไม่รู้จักบรั่นดีกันสินะ

 

“เยี่ยมไปเลย!!”

“เหล้านี่แรงพอดูเลยนะครับ?”

“ใช่แล้วล่ะ”

 

พวกเราทั้งสี่คนได้ดื่มบรั่นดีกัน แต่มันก็แค่การดื่มแบบเปล่าๆ ผมอยากได้น้ำแข็งจังเลยแฮะ~

แต่ดูเหมือนแค่นี้ก็ถูกปากกันแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่ผมเห็น

 

“นี่เป็นเหล้าที่แรงเกินไปสำหรับการดื่มรวดเดียวนะครับ มันเหมาะกับการดื่มทีละนิดๆโดนผสมกับน้ำหรือน้ำแข็งมากกว่าการดื่มเพียวๆแบบนี้”

“ข้าคิดว่าแบบนี้ก็ดีแล้วนะ แต่วิธีดื่มแบบที่ว่าก็ฟังแล้วดูดีเหมือนกัน”

“เข้าใจละ การทำให้เย็นก็ทำให้รสชาติเปลี่ยนไปสินะครับ”

“อย่างนั้นเหรอ? งั้นข้าไปเตรียมน้ำแข็งก่อนล่ะ”

 

โอ้ การหาน้ำแข็งนั้นเป็นเรื่องง่ายอย่างนั้นเหรอ? ดูเหมือนว่าจะมีอุปกรณ์เวทที่ทำหน้าที่เหมือนตู้เย็นสินะ

แต่ก็คงจะแพงพอควรเลยล่ะ แต่นี่เป็นคฤหาสน์ของเจ้าเมืองเลยนะ ไม่แปลกที่จะมีอยู่หรอก

หรือว่าจะมีพวกห้องเย็นไว้เก็บของกันนะ? หรือว่าจะสร้างจากคนที่ใช้เวทน้ำแข็งกันนะ?

ไว้ให้จูลสร้างน้ำแข็งจากน้ำมาเก็บไว้ใน 《Infinite Storage》บ้างดีกว่า ......หืม?

ไม่สิ การแช่แข็งน้ำให้กลายเป็นน้ำแข็งก็สามารถทำได้ด้วยเวทชีวิตประจำวัน《แช่แข็ง》นี่นา?

จะว่าไปพอพูดถึงน้ำแข็งแล้ว ไว้ลองทำน้ำแข็งไสหรือไอศกรีมกินดีกว่า

ตอนนี้อากาศก็ร้อนพอดู ไว้ทำเป็นของว่างสำหรับเด็กๆก็น่าจะดี

อ๊า แต่ผมไม่มีอุปกรณ์สำหรับไสน้ำแข็งนี่นา ไว้ลองทำด้วยมีดดูจะได้มั้ยนะ?

ส่วนไอศกรีมก็น่าจะทำได้ล่ะมั้ง? ก็แค่เอาไข่ตีผสมกับน้ำตาลแล้วก็ใส่ครีมแล้วเอาไปแช่แข็งก็น่าจะออกมาดีอยู่

พุดดิ้งก็น่าจะทำได้อยู่นะ ยังไงวัตถุดิบก็คล้ายๆกัน แต่ยังไงก็ต้องเสียเวลาในการกะตวงส่วนผสมแน่ๆ

ไว้ลองทำดูดีกว่า ยังไงก็ต้องปรับปรุงแก้ไขไปเรื่อยๆ

 

“จะว่าไปทาคุมิ นายเอาเหล้าพวกนี้มาจากไหนกันเหรอ?”

 

ขณะคิดถึงขนมแบบใหม่ๆ ท่านวาร์ทก็ถามถึงแหล่งผลิตเหล้าพวกนี้? ไม่สิหมายถึงร้านที่ผมซื้อมาสินะ?

 

“อืม? เหล้าพวกนี้ได้มาจากน้ำพุเหล้าในดันเจี้ยนละลอกคลื่นน่ะครับ”

 

ผมบอกไปตรงๆเพราะไม่มีเหตุผลที่จะต้องปิดบังเอาไว้

 

“””หา?”””

 

แล้วก็มีเสียงตกใจออกมาจากคนที่ฟังอยู่

 

“เอาให้ละเอียดก็จากชั้นที่ 28 น่ะครับ”

“””หา!?”””

 

คราวนี้เสียงตกใจดังกว่าเดิมอีก แถมประสานเสียงพร้อมกันซะด้วย

 

“ดะ เดี๋ยวสิ ชั้นที่ 28 งั้นเหรอ? ข้าได้ยินมาว่าดันเจี้ยนระดับกลางมี 30ชั้น....หรือว่า.....”

“หืม? อ๋อผมพิชิตไปเรียบร้อยแล้วล่ะครับ บอสที่นั่นเป็น Little Kraken น่ะครับ”
“““หา!!!?”””

 

อืม ประสานเสียงพร้อมกันดีจริงๆ

 

“โอ่ยๆๆๆนายจะบอกว่านายพิชิตดันเจี้ยนที่พึ่งจะค้นพบได้ในเวลาสั้นๆแบบนี้งั้นเหรอ? แล้วยัง Little Kraken นั่นอีก? จัดการได้ง่ายๆเลยงั้นเรอะ!?”

“ก็... ครับ”

 

แล้วท่านวาร์ทก็มองมาที่ผมด้วยสายตาหน่ายๆ

 

“เฮ่อ.....”

“คุณทาคุมิ.....”

 

แล้วคุณไอแซคกับคุณเซดริกก็ถอนหายใจกันออกมา

มันหมายความว่ายังไงกันนะ การแสดงออกแบบนั้นมันไม่ดูหยาบคายไปหน่อยเหรอ?

 

“จะว่าไปคุณทาคุมิมีเหล้านี่เหลืออีกหรือเปล่าครับ?”

“หืม? อ้อ มีครับ ผมตักมาเท่าที่จะทำได้เลย ดังนั้นจึงมีปริมาณเยอะอยู่พอควรเลย”

“งั้นก็คงเหมาะที่จะเอาไปถวายให้กับองค์ราชาตอนอยู่ที่เมืองหลวงพอดีเลยนะครับ”

“เอ๋? ของถวายงั้นเหรอ? นี่มันแค่เหล้าเองนะครับ?”

“ใช่แล้วล่ะ ข้าคิดว่าเหมาะพอดูเลย นี่เป็นรสชาติที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน ไว้ข้าจะหาขวดแจ่มๆมาให้แล้วกัน”

 

หา? ไม่ใช่ว่าคุณเซดริกต้องเตรียมของขวัญไปงั้นเหรอ?

จะว่าไปแล้ว ในจดหมายที่ส่งไปได้อธิบายถึงการค้นพบดันเจี้ยนใหม่แล้วนี่นา

แต่ผมคิดว่ามันก็เป็นหน้าที่ของเจ้าเมืองในการไปรายงานโดยตรงด้วยนี่นา....

หรือเขาจะไปได้ไปด้วยกันนะ?

 

“คุณเซดริกไม่ได้ไปเมืองหลวงด้วยกันงั้นเหรอครับ?”

“ใช่แล้วล่ะ ข้าได้ให้ไอแซคเป็นตัวแทนตัวข้าไปเรียบร้อย”

“ใช่แล้วล่ะครับ ยังไงผมก็อยู่ในตระกูลริสเนอร์เหมือนกันนั่นแหละครับ”

“ยังไงเราก็ต้องไปเข้าเฝ้าพร้อมๆกัน ดังนั้นจะเป็นการดีกว่าที่คุณทาคุมิจะถวายด้วยตัวเองนะครับ”

 

อะไรกัน มันเป็นอย่างนั้นเหรอ ถ้าคุณไอแซคไปเข้าเฝ้าแทนแล้ว คุณเซดริกก็ไม่ต้องไปสินะ

 

“ตอนนี้ก็คุยเรียบร้อยแล้วสินะ ดังนั้นมาดื่มต่อกันเถอะ”

“จริงๆเลยนะครับ หัวหน้าเนี่ย...”

“น่า อย่างที่ท่านรูเวนพูดนั่นแหละไอแซค ตอนนี้เรามาดื่มกันเถอะ ไว้คุยกันทีหลังก็ได้”

“....ก็ได้ครับ”

“ฮะๆๆๆ”

 

แล้วพวกเราก็ตัดสินใจที่จะร่ำแอลกอฮอร์กันต่อ ส่วนเรื่องยุ่งยากไว้คุยกันทีหลัง

 

หอยเชล


หอยตาวัว


ปลามูนิเย่กับผัก


น้ำแข็งไส


ไอติม




NEKOPOST.NET