NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.91 - ตอนที่ 91 ยึดครองอิรุส


บทที่เจ็ด เตรียมพร้อมโต้กลับ

ตอนที่ 91 ยึดครองอิรุส

 

 

ในวันที่ 25 ของเดือนตะวันใหม่ กองทัพครูเสดเดอร์ก็ได้เข้ามายึดหมู่บ้านอิรุสได้เป็นที่สำเร็จ 
 
ถึงจะเกิดเหตการณ์ที่หน่วยของเคอร์วองและหน่วยสอดแนมถูกกวาดล้างไปทั้งหมด แต่สุดท้ายพวกเขาก็มาถึงหมู่บ้านแห่งนี้จนได้
 
เพราะเป็นกองทัพหลัก ขบวนแถวเลยยาวเหยียดอีกทั้งหลาย ๆ เหตผล พวกเขาเลยใช้เวลามากกว่าปกติในการเคลื่อนทัพ
 
โนรุส : "พวกมันหนีไปหมดแล้ว" 
 
ถึงแม้โนรุสจะไม่มีหลักฐานว่าพวกเขาหนีไปยังสปาด้าจริงหรือไม่ แต่ชาวบ้านก็ได้หนีหายไปจากหมู่บ้านนี้หมดแล้วจริง ๆ
 
และสิ่งที่กำลังรออยู่ตรงหน้าเขาก็คือข่าวร้ายที่กำลังถาโถมเข้ามา
 
ซิลเวียร์ : "ไม่ใช่แค่ชาวบ้าน แต่เครื่องอุปโภคบริโภค รวมทั้งของมีค่าก็ถูกทำลายและไม่มีเหลืออยู่แล้วด้วย"
 
ผู้ช่วยของเขา ซิสเตอร์ซิลเวียร์ได้รายงานให้เขาฟัง
 
เนื่องจากนักผจญภัยของโครโน่ได้ใช้ยุทธวิธีสก็อตเอิร์ทเผาทำลายทุกอย่างรวมทั้งอาคารกิลไปแล้วนั่นเอง
 
โนรุส : "เชี่ยเอ้ย ปีศาจ ไอพวกปีศาจช่างทำตัวอวดดีนักนะ!" 
 
โนรุสที่เคยมีประสบการณ์จากสงครามในสาธารณะรัฐ ก็เคยเจอยุทธวิธีแบบนี้แบบนี้เช่นกัน
 
โนรุส : "แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก พวกเรามีสเบียงที่ยึดมาจากหมู่บ้านก่อนหน้านี้เพียงพอแล้ว รีบให้พวกมันขนมาที่นี่เร็ว ๆ ได้แล้ว"
 
แผนการสก็อตเอิร์ทนั้นจะได้ผลก็ต่อเมื่อศตรูถูกตัดขาดการส่งสเบียงเท่านั้น 
 
และตอนนี้โนรุสก็ไม่เห็นว่าจะต้องมีอะไรที่ต้องเป็นกังวลสักนิด เพราะเขามีสเบียงเพียงพอจากหมู่บ้านที่แล้วอยู่แล้วนั่นเอง
 
ซิลเวียร์ : "งั้นจะดำเนินการตามนั้นให้นะ"
 
โนรุสที่คิดว่าเธอจะพูดถากถางกลับมาเหมือนทุกที ก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่าเธอนั้นเห็นด้วยกับความคิดของเขา
 
โนรุส : "วันนี้เธอเป็นอะไรหรือเปล่า ซิสเตอร์ซิลเวียร์"
 
ซิลเวียร์ : "ต่อสู้เป็นหน้าที่ของนาย มันมีเป็นหน้าที่ของฉันที่ต้องเตรียมสเบียงให้เพียงพอนะ"
 
ถึงแม้ว่าเธอจะใช้น้ำเสียงเย็นชาแบบปกติ แต่คราวนี้ดูสุภาพถ่อมตนกว่าทุกครั้ง
 
โนรุส : "โฮ่ งั้นหรอกหรือ?"
 
ซิลเวียร์ : "เออสิ ฉันจะไม่พูดอะไรมาก ดังนั้นได้โปรดสั่งการมาได้เลย"
 
โนรุส : "ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่ง"
 
สุดท้ายเธอก็รู้จุดยืนของเธอเองแล้วสินะ
 
ปกติเธอมักจะพูดจาไร้สาระตลอด แต่พอการต่อสู้เริ่มกระชั้นชิดเข้ามา เธอก็ไม่หลุดคำพูดไร้สาระใด ๆ ออกมาเลย
 
บางทีการที่เธอเป็นคนโปรดของพระคาร์ดินัลได้นั้น อาจเป็นเพราะความฉลาดและอาวุธของผู้หญิงที่เธอมีอยู่ตรงนั้น แต่พอถึงคราวศึกสงครามแบบนี้ เธอก็สามารถทำหน้าที่เป็นผู้รับคำสั่งได้อย่างดีเยี่ยมเช่นกัน
 
และนั่นทำให้ภาพลักษณ์ซิลเวียร์ในสายตาของโนรุสเปลี่ยนไป
 
ถ้าปล่อยให้เป็นอย่างเดิม เขาก็ไม่แน่ใจว่าตอนนั้นเลือกหนทางถูกต้องหรือเปล่า ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีทางที่เขาจะแพ้พวกปีศาจได้ แต่หากผู้ช่วยของเขาคอยพูดจาถากถางไร้สาระอยู่เหมือนเมื่อก่อนละก็ มันก็เหมือนกับว่าเธอไม่ได้ทำอะไรเลยกับชัยชนะของสงครามที่จะมาถึงนี้ แต่ได้หน้าไปเต็ม ๆ เหมือนกับเด็กที่ถูกสปอยแบบนั้น
 
โนรุส : "ฮึ คงเป็นพรุ่งนี้สินะ คงต้องขออาละวาดให้หนำใจหลังจากที่ไม่ได้ทำมานานซะหน่อยละ"
 
ซิลเวียร์ : "พรุ่งนี้ ?"
 
โนรุส : "อะไรกัน? นี่เธอไม่รู้หรือไงว่าพวกปีศาจมันต้องรออยู่ที่หมู่บ้านควอล? พรุ่งนี้ต้องเกิดการปะทะกันแน่นอน"
 
ไม่รู้เรื่องอะไรเลยงั้นเรอะ ? โนรุสที่ซ่อนความนัยแบบนั้นได้พูดต่อ
 
โนรุส : "ควอลเป็นหมู่บ้านแห่งเดียวที่มีกำแพงหิน ถ้าหากพวกมันต้องการซื้อเวลาให้ชาวบ้านหนีไป แน่นอนว่าพวกมันต้องเลือกหมู่บ้านนี้เป็นแนวป้องกัน"
 
ซิลเวียร์ : "แต่ รายงานของหน่วยสอดแนมพบว่าไม่มีศตรูเหลืออยู่ในหมู่บ้านนั้นเลยนะ"
 
โนรุส : "......อะไรนะ?"
 
เขาย้ำคำถามเธออีกครั้ง
 
ซิลเวียร์ : "ไม่มีใครอยู่ที่ควอลเลยค่ะ"
 
ตอนแรกเขารู้สึกอายเล็กน้อยที่หน้าแตก แต่ต่อมาเขาก็คิดถึงความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งขึ้นมา
 
โนรุส : "เดี่ยวก่อน หรือว่าพวกทหารและนักผจญภัยพวกนั้นจะหนีไปพร้อมกับชาวบ้านแล้ว ?-- ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไอพวกขี้ขลาดเอ้ย!!" 
 
หลังจากที่เขารู้ว่าพวกมันได้ทำลายหน่วยเคอร์วองและหน่วยสอดแนมได้ เขาก็คิดว่าจะต้องเจอกับการต่อสู้รออยู่ข้างหน้าแน่นอน
 
แต่ถ้าหากพวกมันหนีไปหมดแล้วละ ? นั่นหมายความว่าที่หมู่บ้านควอลก็จะไม่มีการลอบโจมตีใด ๆ เกิดขึ้นได้
 
โนรุส : "หรือว่าพวกมันคิดจริง ๆ ว่าจะสามารถหยุดพวกเราด้วยแผนที่สำเร็จครึ่งกลาง ๆ อย่างสก็อตเอิร์ทแบบนี้ได้ ? ไม่สิ บางทีพวกมันคงมีคนสั่งการที่แย่มาก ๆ มากกว่า ไม่ว่าจะอย่างไหน ถ้าหากพวกปีศาจหนีไปแล้ว งั้นก็ไม่ต้องมาคอยระวังตัวกันแล้ว รีบไปสั่งการให้พวกทหารเคลื่อนพลเลย พวกเราจะไม่ปล่อยให้ปีศาจสักตัวเดียวรอดหนีไปได้เด็ดขาด !!"
 
ในตอนที่โนรุสกำลังจะเริ่มไล่ล่านั้น ซิลเวียร์ก็เริ่มรายงานต่อด้วยสิหน้าที่ตึงเครียดเล็กน้อย
 
ซิลเวียร์ : "ต้องขอเปลี่ยนเรื่องก่อนแปบหนึ่ง แต่มีจดหมายปิดผนึกส่งตรงมาถึงนาย ผู้ส่งคือบิชอบเกรกอริอุส (グレゴリウス司教)”
 
โนรุส : "คงไม่ใช่เป็นคำสั่งเรียกตัวกลับหรอกนะ ?"
 
ถึงแม้ว่าหน่วยเคอร์วองจะถูกทำลาย แต่มันก็ไม่ใช่อยู่ในระดับที่ถึงขั้นต้องเรียกกลับไปทั้งกองทัพแบบนี้ อีกอย่างตั้งแต่แรกแล้วบิชอบเกรกอริอุสก็เอาแต่นั่งสบายอยู่ในเมืองไดดารอสเพียงอย่างเดียว ดังนั้นเขาที่ไม่เคยส่งรายงานอะไรกลับไป เขาไม่น่าจะรู้ได้
 
และโนรุสที่ได้กวาดล้างชาวบ้านอย่างตามใจชอบนั้น เขาก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับสิ่งนี้ด้วย
 
หลังจากที่เขาได้คิดถึงความเป็นไปได้หลาย ๆ อย่างแล้ว โนรุสก็เริ่มเปิดซองผนึกออกมา
 
โนรุส : "....กำลังเสริมงั้นหรือ?"
 
เขาพึมพำออกมาโดยมิได้ตั้งใจ
 
ซิลเวียร์ : "เขาขอกำลังเสริมงั้นหรือ?"
 
โนรุส : "ตรงข้ามเลย เขาส่งกำลังเสริมมาให้ต่างหาก นี่ลองอ่านดูสิ"
 
ซิลเวียร์เปิดจดหมายและเริ่มอ่านออกมา
 
ซิลเวียร์ : "[เราได้เห็นลางไม่ดีของเงามืดที่คืบคลานเข้ามาหาจุดหมายที่พรีสโนรุสกำลังจะมุ่งหน้าไปอยู่นี้] คือเขียนมาแค่นี้ มันเป็นรหัสอะไรกันนะ?"
 
โนรุส : "ไม่รู้เหมือนกัน บางทีอาจจะมีความหมายอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ในตัวหนังสือนี้ก็ได้ บิชอบเกรกอริอุสเป็นคนน่าสงสัยที่ยกตัวเองว่าเป็น [ศาสดา] นี่เธอไม่รู้หรอกหรือ ? "
 
โนรุสเรียกคนที่มีตำแหน่งสูงกว่าตัวเองว่า [คนน่าสงสัย] 
 
ในโลกนี้นั้นไม่มีใครทำนายอนาคตได้ แต่ทว่าชายคนนี้กลับยกตัวเองว่าเป็น [ศาสดา] ดังนั้นไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขานั้นน่าสงสัยเป็นอย่างมาก
 
ซิลเวียร์ : "งั้นนี้ก็เป็นแค่การคาดการณ์อนาคตที่กำลังจะเจองั้นหรือ ?"
 
โนรุส : "เขาก็ไม่ได้ต่างไปจากพวกหมอดูหมอเดาข้างถนนหรอก ใคร ๆ ก็ให้คำทำนายกำกวมจนถูกต้องได้ทั้งนั้น" 
 
แต่ทว่าชายที่ว่านี้เขาไม่เคยให้คำทำนายกำกวมอย่างที่ว่านี้เลย นั่นเลยทำให้เขาสามารถไต่เต้าขึ้นมาเป็นอาร์คบิชอบระดับสูงได้
 
โนรุส : "คิดว่ามันไม่ใช่คำทำนายแต่เป็นการวิเคราะห์มากกว่า ไม่รู้ว่าทำไม แต่เขาเป็นคนสติไม่สมประกอบที่ชอบบอกว่าการวิเคราะห์ของเขาเป็นการทำนายนะ"
 
ซิลเวียร์ : "[ลางไม่ดีของเงามืด] ที่เขียนในนี้มันไม่ใช่หมายความว่าเกรโกลวุสได้รู้สึกถึงบางอย่าง เขาถึงได้ส่งกำลังเสริมมาหรอกหรือ ? นี่เป็นคำที่บ่งบอกว่าเป็นคำทำนายนะ"
 
โนรุส : "อืมมม แต่ว่า..."
 
โนรุสเริ่มครุ่นคิดอย่างหนักใจ
 
ในจดหมายนั้น ไม่มีรายละเอียดของกำลังเสริมที่ว่านี้เลย 
 
จะมีทหารส่งมากี่คน มีอีกกี่หน่วยที่จะเข้ามาเสริม เป็นหน่วยรบประเภทไหนบ้างก็ไม่มีเขียนเอาไว้
 
บางทีอาจจะเป็นกำลังเสริมทหารราบหนึ่งพันนาย แต่เขาก็ยังไม่เข้าใจถึงเหตผลเบื้องหลังที่มาส่งกำลังเสริมเอาตอนนี้
 
ถ้าจะมีกองทัพไหนต่อต้านกองทัพของโนรุสตอนนี้ได้ละก็ คงจะต้องเป็นกองทัพคนตาย หรือไม่ก็กองทัพมังกรแบบนั้น
 
แต่คำทำนายที่คลุมเครื่อแบบนี้เขาก็ไม่อาจที่จะตีความออกมาได้เช่นกัน ความจริงของเงาดำนั้นคืออะไรเขาก็ไม่รู้ หรือบางทีมันอาจจะหมายถึงการก่อกบฏภายในกองทัพก็เป็นได้เช่นกัน
 
หลังจากที่เขาได้คิดอย่างดีแล้ว โนรุสก็ไม่รู้สึกว่ากำลังเสริมที่ว่านี้จะช่วยอะไรเขาได้เลยสักนิดเดียว
 
กรณีที่เลวร้ายที่สุด เมื่อดินแดนตะวันตกนี้ถูกยึดครองได้สำเร็จ เจ้าบิชอบคนนั้นก็จะอ้างสิทธิ์ว่าเป็นผลงานของตนได้
 
บางทีเจ้าบิชอบนั้นอาจจะบอกว่า "หัวหน้าพรีสโนรุสได้ต่อสู้กับพวกปีศาจอย่างกล้าหาญจนได้ตายลงอย่างมีเกียรติ์ในสนามรบ แต่คนตายนั้นไม่อาจรับรางวัลได้ ดังนั้นเราที่เป็นผู้อาวุโสกว่า จะขอรับรางวัลนี้ไปแทนเอง" แบบนั้นแน่นอน
 
โนรุส : "...ในสถานการณ์นี้พวกเราไม่ต้องการกำลังเสริมหรอก ถ้ากำลังเสริมที่ว่านั้นมาถึงให้พวกมันตั้งฐานอยู่ที่นี่ อย่าให้พวกมันก้าวออกไปไกลเกินกว่าอิรุสเด็ดขาด"
 
ซิลเวียร์ : "รับทราบค่ะ" 
 
ใช่แล้ว โนรุสคิดว่าสามารถทำภารกิจยึดดินแดนแถบตะวันตกของไดดารอสได้เพียงคนเดียวโดยไม่เป็นปัญหาใด ๆ แน่นอน ตราบเท่าที่เขาไม่ถูกลอบฆ่าไปเสียก่อน ดังนั้นถ้าหากเขายอมรับกำลังเสริมที่ว่านี้เข้ามา นั่นละที่จะเป็นปัญหาสำหรับตัวเขาได้
 
...................
 
กลุ่มทหารรับจ้างคุบโรสที่ถูกจ้างมานั้น กำลังเดินขบวนเคียงข้างไปกับกองทัพของโนรุสอยู่ และได้มาถึงที่หมู่บ้านอิรุสในวันที่ 25 นี้เช่นกัน
 
ไอซ์กำลังแอบย่องไปรอบ ๆ ของกองทัพโนรุสอย่างระมัดระวังโดยไม่ให้ใครพบเห็น เพื่อที่จะได้ไม่มีใครมาต่อว่าเธอทีหลังได้
 
หลังจากที่เธอเคลื่อนที่ไปรอบ ๆ จนพบที่ว่างแห่งหนึ่ง เธอก็นั่งลงแล้วหยิบ [อาหารพกพา] ขึ้นมาจากกระเป๋าของเธอ ซึ่งมันเป็นของที่ทำมาจากวัตถุดิบอะไรก็ไม่รู้ จากนั้นเธอก็เริ่มกินมันเข้าไป
 
ไอซ์ : "อี๋ แหวะ นี่พวกเขาไม่คิดจะปรุงรสหรือใส่อะไรเพิ่มบ้างเลยหรือไง ? "
 
มันดูเหมือนกับแท่งชอคโคแล็ต แต่จากที่ไอซ์พูดบ่นออกมา มันไม่มีรวชาติเลยอีกทั้งยังมีสัมพัสเหมือนกับขนมปังแห้ง ๆ แข็ง ๆ อีกด้วย
 
มันเป็นของกินที่มีแต่คนหิวโหยอย่างมากเท่านั้นถึงจะยอมกินมันลงไปได้
 
ไอซ์ : "ซึมิกิ ลองกินดูมั้ยจ้ะ? "
 
แมวดำที่กำลังนั่งอยู่ระหว่างขาของเธอ ได้ลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปทันที
 
ไอซ์ : "ไม่เห็นต้องทำปฏิเสธกันแบบนั้นเลย...."
 
ไอซ์รีบวิ่งตามแมวที่กำลังหนีไปของเธอ
 
คุบโรส : "โย่ เธอมาทำอะไรที่นี่กันนะไอซ์ ?"
 
ไอซ์ : "อุว้ะ ไออาหารบ้านี้มันไม่ได้เรื่องเลย"
 
น้ำเสียงของเธอได้แสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน
 
คุบโรส : "อ้า ก็จริงนะ ไออาหารนี้มันโครตเลวร้ายเลยละ แต่เธอก็เก่งนะที่กินมันเข้าไปได้"
 
ไอซ์ : "แกเป็นคนแจกให้กับทุกคนเองนี่ หรือไม่ใช่ละหา ?"
 
คุบโรส : "จริงดิ ? จำไม่เห็นได้เลย"
 
ไอซ์เบนสายตาไปทางอื่นในขณะที่คุบโรสแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง
 
คุบโรสมักจะมีทหารรับจ้างสาวสองคนอยู่ประกบด้วยกันตลอดในฐานะคนคุ้มกัน
 
คุบโรสนั้นเขาเป็นพวกที่ไม่ใส่ชุดเกราะ ในขณะที่พวกเธอทั้งสองคนจะใส่เกราะที่หนาทึบแทน
 
และเพราะทั้งสองสาวนี้ใส่หมวกเหล็กอยู่ เลยไม่รู้ว่าพวกนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ไอซ์ก็ไม่สนใจพวกเธอเหล่านั้นและเริ่มพูดต่อไป
 
ไอซ์ : "อย่าริได้แจกของบ้า ๆ แบบนี้ให้ใครอีก ถ้าหากอาหารยังเป็นแบบนี้อยู่ เดียวก็เกิดการก่อกบฏในหน่วยหรอก แล้วมันนี่ละจะเป็นสิ่งแรกที่จะฆ่าแก ฉันเองก็ยังรู้สึกอยากหยิบมีดออกมาเฉือดแกทิ้งตรงนี้เลย"
 
คุบโรส : "ถ้าเรื่องนั้นละก็ ดูเหมือนไอพวกบ้านั้นจะฉลาดเกินคาดนะ มันเผาอาหารทุกอย่างที่มีเหลือในหมู่บ้านนี้ทิ้งหมดเลย ตอนนี้เลยยากที่จะไปหาอาหารดี ๆ มากินแล้วละ"
 
ไอซ์ : "เอ้? ไม่จริงน่า! "
 
คุบโรส : "เรื่องจริง เธอก็เห็นกองฟางพวกนั้นที่ถูกเผาอยู่ไปทั่วหมู่บ้านแล้วนี่ ?"
 
ไม่ว่าคุบโรสจะพูดเรื่องจริงแค่ไหนคราวนี้ ไอซ์ก็จะไม่มีวันยอมรับเรื่องแบบนี้ได้
 
ไอซ์รู้ว่ากองทหารรับจ้างนี้มีสเบียงอยู่มากน้อยแค่ไหน
 
และถ้าหากพวกเขาไม่สามารถหาอาหารจากพื้นฐินนี้ได้ นั่นหมายความว่าพวกเขา ทหารรับจ้างจะเหลือสเบียงให้กินได้อีกแค่หนึ่งอาทิตย์เท่านั้น
 
ไอซ์ : "งั้นไปขอจากพวกครูเสดเดอร์สิ พวกเขาน่าจะมีส่วนเกินอยู่บ้าง จริงปะ?" 
 
คุบโรส : "เป็นไปไม่ได้หรอก จะให้ข้าคนนี้ไปก้มหัวตาแก่แบบนั้น ข้าทำไม่เป็น ศักดิ์ศรีของข้ามันบอกมาแบบนั้น"
 
คำตอบของเขาทำให้ไอซ์รู้ว่าชายคนนี้ยอมให้ลูกน้องของตนเองอดอาหารดีกว่าที่จะเสียภาพลักษณ์ของตนเอง เขาช่างเป็นชายที่บ้าเกินจะเยียวยาได้เลย
 
คุบโรส : "แต่ว่าเพื่อรับมือกับสิ่งนี้ ข้าเองก็ได้เตรียมของดี ๆ เอาไว้แล้วละนะ ของอร่อย ๆ "
 
ไอซ์ : "แล้วของคนอื่น ๆ ละ?"
 
คุบโรส : "[อาหารพกพา]"
 
ไอซ์ : "มึงไปตายซะเถอะ มึงตายย"
 
บางทีอาจเป็นเพราะไอซ์พูดด้วยน้ำเสียงที่ต้องการจะฆ่าเขาจริง ๆ กาดทั้งสองจึงเอื้อมมือพร้อมที่จะชักดาบออกมา
 
ไอซ์ที่นั่งอยู่ได้รับรู้ถึงอารมณ์ของพวกกาดทั้งสองคนนี้ภายใต้หมวกเหล็กนั้น
 
ไอซ์คิดว่าความซื่อสัตย์ของพวกเธอนั้นเหมือนกับทาสมากกว่าที่จะเป็นของทหาร
 
คุบโรส : "เอาน่า เธอไม่เป็นไรหรอก ตราบเท่าที่มี [อาหารพกพา] กับ [น้ำ] แล้วละก็ เธอยังใช้ชีวิตต่อไปได้น่า ทุกคนเองก็กินแบบนี้เหมือนกัน ..แต่ข้าคนหนึ่งละที่ไม่กินมัน"
 
ไม่รู้ว่าคุบโรสรู้สึกตัวถึงอารมณ์ของทั้งสองคนที่อยู่ข้าง ๆ เขาหรือเปล่า แต่คุบโรสก็ยังคงปล่อยเรื่องตลกโง่ ๆ ของเขาต่อไปไม่หยุด 
 
คุบโรส : "เอาน่า ไม่งั้นไอซ์ เธอก็มากินกับข้าซะสิ คืนนี้ช่วยมาหาข้าได้หรือเปล่า ?"
 
ไอซ์ : "ฮ้าา?"
 
คุบโรส : "ข้ามีเหล้ากับกัญชาเยอะเลยละ มันต้องสนุกแน่นอน!"
 
คุบโรสกำลังใช้สายตาของเขาโลมเลียร่างกายของเธออยู่ แน่นอนว่าเธอย่อมที่จะปฏิเสธเขา
 
ไอซ์ : "สนุกอยู่แต่ในหัวของมึงไปเถอะ ไปมองหาผู้หญิงคนอื่นไป้" 
 
คุบโรส : "แต่ตอนนี้ข้าเหลือแต่ไอซ์แล้วน้า อีกอย่างข้าก็เบื่อยัยพวกนี้แล้วด้วย จะให้ไปลุยกับซิสเตอร์คนนั้นก็ไม่ได้ แถมแถวนี้ก็ไม่มีพวกปีศาจเหลือแล้วด้วย"
 
ไอซ์ : "ฉันไม่สน"
 
ไอซ์ที่ไม่อยากทนคุยกับเขาต่อไป ได้ลงมือกัดคำสุดท้ายลงท้องแล้วลุกขึ้นมา
 
ไอซ์ : "ก่อนอื่นเลย ในฐานะผู้บัญชาการ ช่วยทำอะไรกับอาหารทีเถอะนะ"
 
คุบโรส : "วิ้ววว"
 
โดยไม่ต่อล้อต่อเถียงกับคุบโรสต่อไป ไอซ์ก็ได้เดินออกมาจากที่แห่งนั้น
 
ถึงเธอจะยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะไปที่ไหนดี แต่ตอนนี้เธออยากจะหนีไปให้ห่าง ๆ จากชายคนนี้ให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
 
คุบโรส : "อ้าา ไอซ์จังนี่จีบยากจริง ๆ เลยน้า"
 
คุบโรสพูดอย่างเบื่อหน่าย จากนั้นเขาก็หันหน้าไปทางพวกสาว ๆ ข้าง ๆ แล้วยกมัดชกเข้าไปที่ใบหน้าของเธอคนหนึ่งที่ยืนอยู่
 
เสียงกระดูกที่ถูกหักและเนื้อสดที่แตกออก เลือดจำนวนมากได้ไหลออมาจากจมูกของเธอ
 
แต่เธอคนนั้นก็ มิ ได้ส่งเสียงใด ๆ ออกมาเลย ส่วนอีกคนหนึ่งที่ไม่ได้โดนชกนั้นก็ยืนอยู่เฉย ๆ โดยไม่สนใจ
 
เพราะนั่นคือเรื่องปกติสำหรับพวกเธอ เป้นเรื่องปกติที่จะใช้ความรุนแรงกับพวกเธอ มันไม่ได้มีเหตผลอะไรเลย พวกเธอนั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะถามถึงเหตผลตั้งแต่แรกแล้ว
 
คุบโรส : "อ้าา เชี่ย เชี่ย เชี่ยแม่ง! ทำไปพวกปีศาจถึงหนีไปกันหมดวะ? อย่าหนีไปแบบนี้สิวะ"
 
เขากระทืบผู้หญิงที่ล้มลงไปแล้ว เขากระทืบซ้ำแล้วซ้ำอีกจนไม่อาจนับได้ว่ากระทืบไปแล้วกี่ครั้ง
 
คุบโรส : "แล้วจะให้ข้าทำยังไงวะ? จะให้ข้าไปหาอาหารหรือผู้หญิงจากไหนวะ หรือข้าควรจะลุยไปก่อน--- ไม่ได้นั่นมันอันตรายเกินไป เชี่ยเอ้ย คงต้องรอไปก่อนสินะ"
 
หลังจากที่ได้พ่นถ้อยคำหยาบคายออกมาเบา ๆ เขาก็ใจเย็นลงและเงยหน้าขึ้น
 
คุบโรส : "ช่างมันละกัน ตอนนี้ก็เลือกเอาจากสาว ๆ ที่มีอยู่นี่แหละ ส่วนอาหารก็ปล่อยไว้แบบนี้จนกว่าจะตามเจ้าพวกปีศาจนั้นทันละกัน"
 
---------------------------
 
tn : ใครก็ได้มาฝั่งศพไอบ้านี้ที อยากให้มันเจอแวลคันไม่ก็โครโน่จริง ๆ
 
 
グレゴリウス เกรกอริอุส   อ่านว่า เกร+กอ(โก)+ริ+อุส
ผู้แต่งน่าจะอิงชื่อมาจาก “เกรกอริอุส ไดอาโลกุส” (Gregorius Dialogus)
อึกหนึ่งชื่อที่ทางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้กับพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
ตามหนังสือชื่อ “Dialogues” ที่พระองค์เป็นผู้ประพันธ์ เป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่เป็นนักพรต


สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 หรือ นักบุญเกรกอรีผู้ยิ่งใหญ่



NEKOPOST.NET