[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 84 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.84 - ตอนที่ 84 เชื่อมสัมพันธ์


บทที่หก สู่สปาด้า

ตอนที่ 84 เชื่อมสัมพันธ์

 

 

แผนการทำลายเครื่องอุปโภคบริโภคที่หมู่บ้านอิรุสเป็นไปอย่างราบรื่นกว่าที่ชั้นคิดเอาไว้
 
ตอนแรกชั้นก็คิดว่าจะเผาได้แค่อาคารเก็บเสบียงเท่านั้น แต่ด้วยเวทมนต์ที่บ้าคลั่งของฟิโอน่า พวกชั้นเลยสามารถทำลายล้าง... ใช่ทำลายล้างทุกอย่างรวมถึงอาคารและพื้นที่ทั้งหมดที่อยู่ศูนย์กลางของหมู่บ้านเป็นพื้นที่รกร้างไปเลย
 
ก็สถานการฉุกเฉินนี่นะ คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง? บางทีทุกคนก็คงคิดแบบนี้เหมือนกัน 
 
และเนื่องจากพวกชั้นจะเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ออกมาจากหมู่บ้านในฐานะกองระวังหลัง ตอนนี้พวกชั้นเลยดื่มกินกันอย่างเต็มที่เลยละ
 
ไม่แน่ว่านี้อาจจะเป็นมื้ออาหารสุดของพวกชั้นก็เป็นได้ แต่ถึงแม้ว่าทุกคนจะคิดแบบนี้ก็ไม่มีคิดที่จะพูดมันออกมาตรงๆ
 
แวลคัน : “เป็นอะไร รู้สึกไม่ดีหรือไง? ตอนที่แกบอกว่าจะไปประจำการบนหลังคา ข้านึกว่าแกจะอ้วกออกมาอยู่บนนั้นซะแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า!!”
 
แวลคันตบหลังของชั้นเบาๆ ถ้าเป็นพวกมนุษย์สัตว์ก็คงจะไม่รู้สึกอะไร แต่สำหรับมนุษย์ชั้นแล้วมันรู้สึกเจ็บอยู่นิดหน่อยเหมือนกัน
 
โครโน่ : “อธิบายไปหมดแล้วไม่ใช่หรือไง? ชั้นว่าชั้นทำหน้าที่ของตัวเองได้สมบูรณ์แบบอยู่นะ”
 
จอมเวทโครงกระดูก : “ขอยสิเบิ่งสู่เป่าหัวศตรูตายหยังเขียดเลยสิน่อ” (tn : มนุษย์กระดูกพูดคันไซครับ ผมเลยแปลแบบนี้)
 
คนที่อยู่ๆ ก็พูดภาษาคันไซแปลกๆ ออกมาคือจอมเวทโครงกระดูก คุณลุงโม (モっさん)
 
เขาคือคนที่ใช้เวท [กำแพงคนตาย (邪心防壁・デス・ウォルデファン)] ในวันนี้ได้อย่างสวยงามนั่นเอง
 
ด้วยชุดสวมใส่ที่ดูเหมือน [ชิมิกามิ] อีกทั้งอาชีพ [จอมขมังเวทมนต์ดำ] ที่ระบุอยู่ในกิลการ์ดนั้น มันทำให้ชั้นรู้สึกเหมือนกับว่าเขาเป็นร่างอวตาลของจอมปีศาจเลยละ แต่ว่า
 
ลุงโม : “น่า สามารถควบคุมเวทมนต์ดำได้ทั้งที่ยังเด็กแบบนี้ ขอยสิเบิ่งสุ่อัจฉริยะแท้น่อ! พวกมันสิเป็นบ่หยัง เพียงแค่เด็กวิ่งให้สู่ขับไล่เท่านั้นสิบ่ เกียฮะฮะฮ่า!!”
 
ภายในกลับเป็นแค่ตาลุงโอซาก้าธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นเอง
 
ตอนที่ชั้นพยายามคุยกับเขา ชั้นก็พบว่าเขาเป็นคุณลุงที่เปี่ยมไปด้วยพลัง และยังเป็นคน(?)ดีอย่างน่าเหลือเชื่อแบบนี้
 
ซู : “บอกว่าเป็นเด็กที่วิ่งเล่นบนฝ่ามือแบบนั้นก็พูดเกินไปหน่อยมั้ง แต่คุณโครโน่นี่ก็เป็นผู้นำที่เชื่อถือได้จริงๆตามที่พูดมา แถมยังมีเวทมนต์เฉพาะตัวที่แข็งแกร่งขนาดนั้นอีกด้วย”
 
คนที่พูดจาอย่างใจเย็นคือสไลม์ คุณซู
 
ในเกม RPGs พวกสไลม์ก็เป็นแค่เจลลี่เหลวๆเท่านั้น แต่บางครั้งพวกมันก็สามารถกลายร่างเป็นไปตามที่ต้องการได้เมื่อพวกมันแข็งแกร่งพอ เพียงแต่ว่าการที่จะแปลงเป็นหนุ่มหล่อหรือสาวสวยนั้น ต้องมีทักษะสูงและใช้พลังเวทมนต์ที่มากขึ้นตามทักษะนั้น
 
และแน่นอนว่าความสวยเป็นลักษณะหนึ่งที่ทำให้คนเกิดการ[หลงไหล]ในโลกนี้ และมันยังนับเป็นเวทมนต์ประเภทหนึ่งด้วยเช่นกัน
 
ทั้งหมดนี้ชั้นเองก็พึ่งรู้เหมือนกัน ความจริงเธอนั้นชื่อ ซูซุ (スース) แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างพวกชั้นเลยเรียกแค่ว่าคุณซูกัน ...ไม่ใช่มาจากคุณซูที่มาจากสไลม์ (スライム) หรอกนะ จริงๆนะ!
 
อิรีน่า : “แต่ที่น่าตกใจที่สุดคงเป็นเวทมนต์ของคุณฟิโอน่านี่แหละ”
 
ฟิโอน่า : “งั้นหรือคะ?”
 
อิรีน่า : “เออสิ”
 
คนที่กำลังคุยกับฟิโอน่าที่ทำหน้าตาง่วงนอนตลอดเวลาอยู่ คือเอลฟ์สาวที่กำลังยิ้มอย่างอ่อนโยน 
 
เธอคือหัวหน้าของปาร์ตี้ [องค์หญิงนักล่าทั้งสาม] และยังเป็นพี่สาวคนโตสุด คุณอิรีน่า (イリーナ)
 
พวกเธอทั้งสามคนมีผมสีบรอนดวงตาสีน้ำเงิน และร่างกายที่ผอมสวยได้รูปนางงามเหมือนกันอย่างไม่ผิดเพี้ยน จะมีก็แค่ทรงผมที่แตกต่างกันจึงทำชั้นสามารถแยกสามพี่น้องนี้ออกจากกันได้หน่อย
 
คุณอิรีน่าไว้ทรงผมเปียยาวลงมาจนถึงต้นคอของเธอ
 
ลุงโม : “เวทมนต์ขั้นสูงขนาดนั้น ถ้าพวกข่อยสิเบิ่งใกล้ๆคงมอดม้วยไปด้วยแล้วละน่อ”
 
ซู : “ดีที่วางเธอไว้ในตำแหน่งได้ถูกต้องละนะ”
 
เมื่อได้ฟังที่คุณโมและคุณซูบอกมา ชั้นก็รู้สึกดีใจที่ได้รู้เรื่องเวทมนต์ของเธอมาก่อนหน้านี้
 
อย่างที่เคยคาดการไว้ ถ้าเธอไปยิงพลังเวทแบบนั้นในดันเจี้ยนละก็คงขำไม่ออกแน่นอน
 
ฟิโอน่า : “นี่ฉันกำลังถูกชมอยู่งั้นหรือคะ?”
 
โครโน่ : “อือ เวทมนต์ของคุณฟิโอน่ามีพลังสุดยอดมาก ต้องขอบคุณพระเจ้าเลยละที่ได้เธอมาร่วมปาร์ตี้ของชั้น”
 
ฟิโอน่า : “...งั้นหรือค่ะ”
 
ขณะที่เธอพึมพำแบบนั้น แก้มของเธอก็เริ่มแดงขึ้นมา สงสัยคงจะเริ่มเมาแล้วสินะ 
 
โครโน่ : “โอ้จริงด้วยสิ นี่คุณฟิโอน่า?”
 
ฟิโอน่า : “คะ?”
 
ก่อนที่เธอจะเมาจนหลับเป็นตายไปซะก่อน ชั้นมีบางอย่างที่จะบอกเธอเอาไว้
 
โครโน่ : “เดียวมาที่ห้องของชั้นด้วยนะ ได้มั้ย?”
 
ลิลี่  : “?!?”
 
*เพล้ง* เสียงของแก้วที่หล่นพื้นและแตกลงได้ดังขึ้นมา
 
โครโน่ : “มีอะไรงั้นหรือลิลี่? เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?”
 
ลิลี่ : “...ขอโทษ”
 
ลิลี่กำลังนั่งอยู่บนตักของชั้น ดูเหมือนว่าที่ทำแก้วหล่นแตกคงเป็นเพราะอุบัติเหตุละมั้ง
 
แวลคัน : “อะไรกัน เจ้าแฟรี่ตัวจิ๋วก็เมาด้วยเหมือนกันงั้นเรอะ?”
 
โครโน่ : “ไม่หรอก ชั้นไม่ปล่อยให้เธอดื่มแน่นอน”
 
เธอไม่ได้เมาหรอก บางทีเธอคงจะเหนื่อยแล้วก็ได้
 
ลิลี่นั้นสามารถกลับคืนร่างเดิมได้ในคืนพระจันทร์เต็มดวง แต่เดียวนี้เธอสามารถคงสติปัญญาเอาไว้ได้แม้ว่าจะอยู่ในร่างนี้ ซึ่งเธอก็ได้แสดงให้เห็นมาแล้วที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้านเมื่อตอนนั้นมาคิดดูแล้วคงจะเป็นเพราะไอเท็มที่เธอนำมาจากน้ำพุแห่งแสงเมื่อตอนนั้นแน่นอน
 
สำหรับลิลี่นั้นเมื่อใช้ [ควีนแบรี่] เธอจะสามารถคืนร่างเดิมได้อยู่ที่สามสิบนาทีต่อวันเท่านั้น
 
นอกจากนี้เธอยังสามารถเปลี่ยนเฉพาะสถานะให้เหมือนกับการใช้พรปกป้องจากราชินีแฟรี่ได้อีกด้วย แต่ต่อให้ใช้ไอเท็มร่วมกันแล้วก็ตาม มันก็เป็นเพียงแค่เพิ่มพลังเวทมนต์ของเธอให้สูงขึ้นเท่านั้นเอง
 
แน่นอนว่าสามสิบนาทีนั้นเป็นขีดจำกัดสูงสุดสำหรับเธอที่จะคงอยู่ในร่างโตเพื่อการ่อสู้ แต่ถ้าเอาแค่คงสติปัญญากับพลังเอาไว้มันก็จะช่วยยืดระยะเลาที่ว่านั้นออกไปได้อีก
 
แต่ความเหนื่อยล้าที่เธอต้องแบกรับนั้นก็ใช่ว่าจะหมดไปในตอนที่อยู่ในร่างเด็กนี้ บางที่มันอาจจะต้องเป็นสิ่งที่สะสมตลอดมาซ่อนอยู่ภายในร่างเล็กๆนี้ก็เป็นได้
 
ตอนนี้ชั้นควรจะพาเธอไปพักที่ห้องได้แล้วสินะ
 
โครโน่ : “ดูเหมือนว่าลิลี่คงจะเหนื่อยแล้วละ ดังนั้นพวกชั้นขอตัวก่อนนะ พรุ่งนี้ตารางของพวกเราก็ตามที่ชั้นได้อธิบายไปแล้ว ขอให้ตั้งใจทำงานกันด้วยนะพวกนาย”
 
 เมื่อได้รับการติบรับจากทุกคน ชั้นก็อุ้มลิลี่ขึ้นมาที่แขนของชั้น
 
ฟิโอน่า : “คุณโครโน่”
 
โครโน่ : “หืม?”
 
ฟิโอน่า : “ฉันก็จะไปด้วยค่ะ”
 
ใบหน้าของฟิโอน่าเองก็เริ่มแดงขึ้นมากกว่าเดิมด้วยเหตุผลบางอย่างที่ชั้นเองก็ไม่รู้
 
……….
 
บนเตียงที่ห้องรับรองแขก โครโน่ ลิลี่ และฟิโอน่ากำลังนั่งอยู่ด้วยกันทั้งสามคน
 
โครโน่นั้นกำลังแสดงท่าที่ที่จริงจังออกมา ส่วนฟิโอน่านั้นก็ยังคงสงบนิ่งเฉยเย็นชาเหมือนเช่นเคย ส่วนลิลี่ที่กำลังนั่งขั้นระหว่างพวกเขาอยู่ตรงกลางก็กำลังมีท่าทีไม่สบอารมณ์อะไรบางอย่างอยู่
 
ฟิโอน่า : “(หรือว่าคุณโครโน่ต้องการที่จะให้ฉัน…)”
 
ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้เล็กน้อย พวกนักผจญภัยทุกคนรวมถึงฟ่โอน่าด้วย แต่ยกเว้นโครโน่เท่านี้น ทุกคนต่างก็คิดถึงภาพลามกอนาจารบางอย่างกันอยู่
 
ฟิโอน่า : “(แม้ว่าคุณโครโน่จะเป็นคนให้ไอซ์แคนดี้กับฉัน อีกทั้งยังไม่หนีจากฉันไปแม้จะเห็นเวทมนต์ที่แปลกประหลาดของฉัน เขาเป็นคนดีมากๆ แต่ว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันยังเร็วเกินไปนะ!)”
 
ฟิโอน่าที่ถูกถามว่า “ให้มาที่ห้องชั้นด้วยนะ” ในยามวิกาลแบบนี้ครั้งแรก เธอกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเลยละ
 
ลิลี่ : “ฟิโอน่า เธอ ยัง ไม่ ลืม กฏ ของ ปาร์ ตี้ ใช่ ไหม จ๊ะ?“
 
จังหวะที่ลิลี่ล้มลงนอนบนเตียงก็ได้พูดขึ้นมา จริงด้วยสิ โอกาศที่เธอจะสูญเสียความบริสุทธิในคืนนี้ให้กับโครโน่นั้นคือศูนย์แน่นอนไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
 
อีกทั้งสถานการณ์ตอนนี้คือมีคนสามคนนั่งอยู่บนเตียงนี้อีกด้วย
 
โครโน่ : “ลิลี่ มันไม่เป็นไรเรอะที่จะคงสภาพสติปัญญาเอาไว้แบบนี้ เธอจะไม่เหนื่อยไปงั้นหรือ??...”
 
ลิลี่ : “ไม่เป็นไร อย่าได้ห่วงเลย นอกจากนี้นายกำลังจะคุยเรื่องสำคัญกันใช่ไหมละ? ฉันเองก็ต้องการฟังด้วยเช่นกัน”
 
ลิลี่ตอบกลับเขาด้วยรอยยิ้ม
 
ในเมื่อลิลี่บอกว่าไม่เป็นไร ดังนั้นเขาจึงเริ่มหันไปคุยกับฟิโอน่า
 
โครโน่ : “เหตผลที่ชั้นเรียกคุณฟิโอน่ามาที่ห้องก็เพราะ ชั้นอยากจะบอกเรื่องสำคัญที่สุดบางอย่างกับเธอ ตั้งแต่ที่เธอบอกชั้นว่ามาจากทวีปอาร์คตอนนั้น ชั้นก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องบอกเรื่องของชั้นเองด้วยเช่นกัน”
 
ฟิโอน่าเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงถูกเรียกมาที่ห้องของเขาแบบนี้
 
ฟิโอน่า : “และนายต้องการที่จะรู้เรื่องราวของทวีปอาร์ค, สาธารณะรัฐซินแคล และศาสนากางเขนใช่ไหมคะ?”
 
แม้เธอจะไม่รู้ว่าโครโน่กำลังจะบอกเธอเรื่องอะไร แต่เธอก็รู้ว่าเขานั้นต้องการอะไรจากเธอ
 
และเธอก็ยังรู้ว่าที่เขาเรียกเธอมาที่ห้องนี้นั้น ก็เพื่อที่จะหลบเลี่ยงไม่ให้คนอื่นรู้ว่าเมื่อก่อนเธออยู่กับพวกครูเสดเดอร์
 
โครโน่ : “ใช่แล้ว แต่สิ่งที่ชั้นอยากจะรู้ที่สุดนะมันคือ---”
 
แต่สิ่งที่โครโน่กำลังจะบอกมานั้น ทำให้เธอคาดไม่ถึงเลยว่าเขาจะถามคำถามนี้ออกมา
 
โครโน่ : “---พวกเชี่ย[อัครสาวก]มันคืออะไรกัน?”
 
 
--------------------------------------------
 
 
เสียงเหน่อนี่ไม่รู้จะพิมพ์ไงดีเหมือนกัน ถ้าขัดๆไว้ตอนหน้าจะลองปรับๆดูครับ



NEKOPOST.NET