[นิยายแปล] จอมมารดำ ตอนที่ 324 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.324 - ตอนที่ 324 บุกทะลวงสู่เนินเขาอีสเคียร์


ชั้นวิ่งฝ่ากลุ่มกลุ่มของมอนสเตอร์ที่มุ่งหน้ามายังหมู่บ้านได้อย่างง่ายดายด้วยจากการยิงสนับสนุนจากโกเลม

 

โกเลมคนนี้มีรูปร่างแปลกประหลาดอย่างมีหูกระต่ายและมีสีผิวขาว-สลับดำ

 

แม้ว่าจะมีรูปร่างแปลกประหลาด แต่เขาก็เป็นนักธนูฝีมือฉมังคนหนึ่ง

 

ลูกธนูที่ยิงออกไปนั้น ไม่ใช่ลูกธนูธรรมดา แต่มันใหญ่และรุนแรงราวกับว่ามันเป็นมิซซายเลยก็ว่าได้

 

จุดที่ลูกธนูยักษ์ตกลงไปในกลุ่มของศัตรูนั้น เกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่เปิดกว้าง แล้วชั้นก็รีบควบแมรี่ฝ่าช่องว่างนั้นไปอย่างรวดเร็ว

 

และแล้วพวกเราก็สามารถผ่านระลอกคลื่นโจมตีแรกมาได้ แต่ทว่าการท้าทายที่แท้จริงกลับพึ่งเริ่มขึ้นเท่านั้น

 

โครโน่ “เยอะชะมัด…”

 

พวกเราได้เข้าปะทะกับฝูงมอนสเตอร์อีกครั้ง

 

พวกยืนเรียงเป็นแถวต่อยาวขึ้นไปบนเนินเขาราวกับเป็นมด

 

ทั้งเซนทอร์ แกะเงียบ กอบลิ้น สไลม์ ดอร์โทส มังกรดิน มอจูเรีย

 

และยังมีมอนสเตอร์อีกมากมายที่ชั้นไม่รู้จักพบเห็นมาก่อนรวมอยู่ในฝูงนั้นด้วย

 

ราวกับว่ามอนสเตอร์ทั่วทั้งดันเจี้ยนได้ถูกขนออกมาเลยเช่นนั้น

 

ท้องฟ้าเริ่มสว่างขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว จนชั้นได้ถูกบังคับให้จำใจต้องมองพวกมอนสเตอร์ตรงหน้านี้

 

ชั้นวิ่งลึกเข้าไปในดันเจี้ยนหุบเขาใในขณะที่พวกมอนสเตอร์วิ่งสวนกลับออกมาแทน

 

โครโน่ “พวกมันมุ่งหน้าไปที่หมู่บ้านอีสเคียร์อย่างงั้นเรอะ อืมม”

 

แม้ว่าจะวิ่งออกจากหมู่บ้านมาช่วงหนึ่งแล้ว ชั้นก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้

 

เนล “หมู่บ้านไม่เป็นไรหรอกค่ะ”

 

เนลกระซิบบอกชั้น

 

เนล “คุณออร์คผิวแดงเมื่อกี้คือหัวหน้าปาร์ตี้แรงค์ 5 และเป็นชายที่รู้จักกันดีในสปาด้า ส่วนคุณโกเล็ม คุณไซคลอบ คุณมิโนทอร์ คนเมื่อกี้เองก็ก็เป็นหนึ่งในสมาชิกเช่นกัน ด้วยพลังของพวกเขา หมู่บ้านไม่ไม่มีทางถูกถล่มได้ง่าย ๆ หรอกนะคะ”

 

โครโน่ “เข้าใจละ”

 

แต่นั่นไม่ใช่เป็นเรื่องเดียวที่ชั้นรู้สึกกังวลอยู่

 

โครโน่ “แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ที่ป้อมปราการก็ยิ่งอันตรายหนักยิ่งกว่าเดิมนะสิ”

 

กรีดกอร์ที่เป็นผู้บัญชาการกองทัพมอนสเตอร์ บางทีอาจจะใช้กำลังทั้งหมดที่มีเพื่อถล่มหมู่บ้านกับป้อมปราการในวันนี้เลยก็เป็นไปได้อยู่

 

หรืออย่างในกรณีที่เลวร้ายที่สุดก็คือข้างบนนั้นถูกถล่มยับลงไปแล้ว…

 

ไม่ ไม่หรอกน่า พวกเขาต้องปลอดภัยอยู่แน่นอน

 

อย่างน้อยก็ไม่มีพวกนักเรียนปนอยู่กับฝูงมอนสเตอร์ไม่ใช่หรือไง

 

พวกมันใช้ปรสิตควบคุมร่างในการสั่งการ ถ้าหากพวกนักเรียนพ่ายแพ้ไปแล้วละก็ มันคงต้องเอาไปทำเป็นกองทัพมากกว่าเอาไปใช้เป็นอาหารแน่นอนอยู่แล้ว

 

แต่คิดไปก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ตอนนี้ชั้นควรเพ่งสมาธิไปกับการมุ่งหน้าสู่ป้อมปราการเท่านั้น

 

โชคดีที่พวกมอนสเตอร์นั้นไม่ได้สนใจพวกเราเลย พวกมันสนแต่ที่จะวิ่งลงจากเนินไปเท่านั้น

 

และระยะห่างระหว่างชั้นกับพวกมันก็เริ่มร่นเข้ามาเรื่อย ๆ แล้ว

 

ถ้าหากวิ่งฝ่าไปโดยที่พวกมันไม่สนใจพวกชั้นได้มันก็คงจะดีละนะ

 

โครโน่ “มันไม่ง่านอย่างงั้นจริง ๆ ด้วยสินะ”

 

เนล “อ้า พวกเซนทอร์หันมาทางนี้แล้วค่ะ !”

 

อย่างที่เนลตะโกนขึ้นมามีฝูงมอนสเตอร์กลุ่มหนึ่งแตกแถวออกมาเพื่อวิ่งเข้ามาหาพวกชั้นแล้ว

 

และพวกมันก็คือฝูงเซนทอร์

 

พวกเซนทอร์นั้นต่างวิ่งนำกลุ่มอยู่ และพวกมันก็กำลังพยายามที่จะเข้ามาขวางทางพวกเราเอาไว้

 

เมื่อพิจารณ์จากเส้นทางแล้ว จึงไม่มีทางเป็นไปได้ที่จะหลีกหนีพวกมันอีกต่อไป

 

ซึ่งนั่นก็แปลว่าเหลือแค่ตีฝ่าไปเท่านั้น

 

โครโน่ “นั่นตัวหัวหน้าสินะ ฮืม..”

 

หนึ่งในเซนทอร์นั้นมีผมสีแดงและรูปร่างสูงใหญ่เด่นกว่าตัวอื่น

 

มันทำตัวราวกับเป็นหัวหน้าอยู่ท่ามกลางสิ่งมีชีวิตครึ่งคนครึ่งม้าเหล่านั้น

 

และมันยังเป็นตัวเดียวที่สวมชุดเกราะเหล็กป้องกันและถือหอกเอาไว้

 

ไม่ผิดแน่ มันต้องเป็นหัวหน้ากลุ่มแน่นอน

 

พวกเซนทอร์ที่วิ่งตามมานั้น ล้วนแต่สวมชุดเกราะขนสัตว์สีดำ บางทีพวกมันคงเอามาจากขนของแกะเงียบพวกนั้น

 

อาวุธส่วนใหญ่ก็คือหอกกับธนู

 

เซนทอร์พวกนี้ดูคุ้นชินกับอาวุธในมือมาก แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่สัตว์ป่าก็ตาม

 

และดูท่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดที่สุดในดันเจี้ยนแห่งนี้

 

และถึงแม้ว่าพวกมันจะรับเชื้อปริสตควบคุมร่างอยู่ แต่ดูเหมือนการประสานงานของพวกมันจะไม่ได้ด้อยลงเลยด้วย

 

พวกกองทหารม้าเซนทอร์นั้น เป็นกองทัพที่ทรงพลังมาก

 

แต่ว่านะ---

 

โครโน่  “เนลฝากเรื่องเวทสนับสนุนและป้องกันด้วยนะ พวกเขาที่อยู่ตรงหมู่บ้านกำลังทำศึกอยู่ อย่างน้อยช่วยลดจำนวนให้พวกเขาสักเล็กน้อยก็ยังดี”

 

เนล “ได้เลยค่ะโครโน่คุง !”

 

แม้ว่าจะมีเพียงแค่สองคน พวกเราก็ยังสามารถตีฝ่าได้อยู่ !

 

และถึงแม้ว่านี่จะเป็นศึกแรกที่ชั้นกับเนลได้ประสานงานต่อสู้ร่วมกัน แต่ชั้นกลับรู้สึกวางใจเธออย่างน่าประหลาดอีกด้วย

 

โครโน่ “ลุยเลย !”

 

ชั้นเฆี่ยนแมรี่ทีหนึ่งด้วยหนวดจากถุงมือ

 

แล้วพวกเราก้พุ่งไปที่กองทัพเซนทอร์ตรงหน้า

 

เนล “「كيكو هيروشي تلبية العديد من عناصر قوية –『เสริมพลังธาตุ - Element Boost!』」”

 

และในเวลาเดียวกันเนลก็ใช้เวทมนต์เสริมพลังออกมา

 

การที่เธอสามารถร่นคำร่ายได้เช่นนี้ แสดงให้เห็นว่าเธอนั้นเป็นผู้ชำนาญการด้านเวทมนต์ขนาดไหน

 

ฟิโอน่าเองก็ทำเรื่องแบบนี้ได้เช่นกัน

 

เวลาที่พวกเธอร่ายเวทมนต์นั้น ช่างดูงดงามเสียจริง

 

ในตอนที่ชั้นคิดเรื่องไร้สาระอยู่นั้น เวทมนต์ก็เริ่มทำงาน ผลของการเสริมพลังนั้นได้ทำให้พลังเวทในร่างไหลเวียนเพิ่มพูนเป็นสองเท่าตัว ไม่สิ บางทีอาจยิ่งมากไปกว่านั้นอีก --- ั้นรู้สึกเช่นนั้น

 

การเสริมพลังธาตุนั้น ก็คือการเสริมพลังเวทของธาตุต่าง ๆ ตามตัวอักษรนั่นละ

 

แต่ว่ามันไม่รวมเวทธาตุมืดด้วยนี่สิ จะว่าไปเวทมนต์ธาตุมืดนี่มันมีวิธีเสริมพลังธาตุยังไงกันละหว่า ?

 

เนล “「محامية مبكرة سريعة وعيه كلمة – เสริมพลังสมาธิ - Concentration Boost!」”

 

แล้วการเสริมพลังเวทอีกตัวก็ได้ถูกร่ายขึ้นมา

 

การเสริมพลังตัวนี้ จะช่วยให้ผู้ได้รับการเสิรมพลัง มีพลังสมาธิและเพิ่มประสิทธิภาพของการใช้เวทมนต์มากขึ้น

 

สรุปคือเพิ่มความเร็วในการร่ายนั่นละ รวมไปถึงสามารถร่ายเวทมนต์ในใจได้ และยังสามารถใช้เพื่อร่่ายเวทซ้อนได้ด้วย

 

โครโน่ “กระสุนปีศาจ !”

 

แต่ชั้นไม่มีปัญหาเรื่องการร่ายเวทไม่ร่ายเวทตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ต่อให้ขี่ม้าแบบนี้ชั้นก็ยังใช้เวทมนต์ของชั้นได้อยู่

 

เส้นกระสุนสีดำได้พวยพุ่งปรากฏอยู่รอบตัวแมรี่ก่อนที่จะพุ่งยิงออกไปอย่างเงียบงัน

 

และด้วยการเสริมพลังสมาธิ ชั้นเลยสามารถใช้เวทบทต่อไปในเวลาพร้อมกันได้---

 

โครโน่ “ดาบปีศาจ---”

 

มันคือเวทมนต์ที่ชั้นชอบใช้ แต่ครั้งนี้ออกจะแตกต่างไปนิดนึงอยู่

 

โครโน่ “--ดาบต้องสาปไร้ชื่อทั้งเก้า !”

 

เพราะว่าดาบปีศาจที่ชั้นอัญเชิญออกมาใช้ในคราวนี้ ไม่ใช่ของคุณภาพต่ำอย่างดาบยาวหรือซากดาบ แต่เป้นดาบต้องคำสาปทั้งเก้าเล่มที่ชั้นเก็บมาเมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้

 

ดาบยาว มีด เรเปีย ดาบสั้น ขวานสงคราม ขวานโทมาฮอค ทวนสั้น หอกขวาน และตรีศูล

 

แม้ว่ารูปร่างของพวกมันจะแตกต่างกันไป แต่พวกมันล้วนมีสีดำเพราะอยู่ภายใต้อำนาจควบคุมของชั้นอยู่

 

อาวุธทั้งเก้าต่างสงเสียเจี้ยวจ้าวดังก้องอยู่ภายในหัวของชั้น พวกเธอกำลังคุยกันเองจนถึงเมื่อกี้ ก่อนที่จะเริ่มทำตามคำสั่งอย่างเงียบ ๆ

 

ฮีสกี้จัง “พวกหน้าใหม่ทั้งหลาย พวกเธอจงอุทิศ​ตนอย่างหนักเพื่อเจ้านายซะนะค่ะ !!”

 

เสียงของฮีสกี้จังดังก้องยิ่งกว่าเดิม อยู่ ๆ เธอก็ส่งเสียงดังขึ้นมากลางอากาศซะงั้น แล้วนี่เธอคิดว่าเป็นหัวหน้าเมดของเหล่าอาวุธต้องสาปหรือยังไงกันเนี่ย ?

 

เนล “「يعمل من خلال سرعة القدم لتشغيل أسرع–『เพิ่มพลังความเร็ว - Speed High-Boost!』」”

 

แล้วนี่ก็คือการเสริมพลังตัวสุดท้าย

 

ยิ่งกว่าเพียงแรงลมปะทะใบหน้า ชั้นพุ่งผ่านด้วยความเร็วระดับที่ว่าตัวเองได้กลายเป็นสายลมไปแล้ว

 

เซนทอร์ “โอ้ววววววววว !!”

 

ดซนทอร์ผมสีแดงคำรามก้องพร้อมออกคำสั่งโจมตี

 

ทั้งชั้นและพวกมันต่างควบม้าเป็นฝุนตลบเพื่อหมายที่จะพุ่งเข้าปะทะกันตาต่อตาฟันต่อฟัน

 

โนูและหอกต่างได้ถูกใช้โจมตีออกมา

 

ธนูที่สร้างจากกิ่งไม้กำลังถูกง้างขึ้นมาจนมีเสียงไม้ลั่น

 

แต่ชั้นขอเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อนละนะ

 

ในมือขวาของชั้นนั้นไม่ใช่แส้หนวดสำหรับเฆี่ยนแมรี่อีกต่อไป แต่เป็นพร้าสีแดงฉานที่ชื่อว่า [แขนขวาแห่งราสปัน]  

 

แล้วชั้นก็เรียกเพลิงทมินอัคคีออกมาหอหุ้มมันเอาไว้

 

ด้วยการเสริมพลังธาตุผสานเข้ากับแขนขวาแห่งราสปัน พลังของมันจึงเพิ่มพูนขึ้นมาอีกเท่าตัว

 

และการเสริมพลังนี้ชั้นก็ได้ทดลองตอนอยู่ในสนามฝึกของโรงเรียนมาแล้วด้วย

 

โครโน่ “กระสุนระเบิด !”

 

ชั้นครามยิงกระสุนระเบิดออกไปจากพร้า

 

กระสุนสีดำได้ถูกยิงออกไปใส่ฝูงเซนทอร์

 

แล้วในเวลาต่อมาทะเลเพลิงนรกสีดำก็ได้พวยพุ่งขึ้นมา

 

กระแทก ระเบิด ปะทุ แล้วกลายเป็นทะเลเพลิง

 

ทั่วทั้งทัศนวิสัยของชั้นได้กลายเป้นทะเลเพลิงสีดำขนาดใหญ่

 

เนล “สุดยอด….”

 

เนลส่งเสียงแปลกใจดังขึ้นมา

 

เป็นยังไงละกับเวทมนต์ของชั้น มันสีสันฉูดฉาดดีใช่ไหมละ ? ก็อยากจะพูดโออ้วดอยู่หรอกนะ แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาแบบนั้นนะสิ

 

เซทอร์ “โอ้ววววว !!”

 

พวกเซนทอร์คำรามก้องมาจากอีกฟากของทะเลเพลิง แล้ววิ่งข้ามซากศพของพวกพ้องเข้ามา

 

ด้วยผลจากปรสิตควบคุมร่าง พวกมันจึงไร้ซึ่งความกลัว แล้ววิ่งฝ่ามาทั้ง ๆ แบบนั้น

 

และโดยไม่รอให้เกิดช่องว่าง ชั้นก็ใช้การโจมตีต่อไปในทันที

 

โครโน่ “ยิงเต็มกำลัง !!”

 

กระสุนสีดำได้ถูกลั่งออกไป เพื่อไม่ให้พวกเซนทอร์เข้ามาใกล้ได้

 

ใช้จงใจใช้กระสุนระเบิดเพื่อเปิดช่องทางเล็ก ๆ เอาไว้ แล้วบีบให้พวกมันต้องวิ่งฝ่ามาในเส้นทางนี้

 

และเส้นทางแคบ ๆ นั้นก็มีกระสุนปีศาจรอให้พวกมันกินเอาไว้อยู่

 

แต่ต่อให้มีการเสริมพลังของเนลแล้ว การใช้เวททั้งกระสุนระเบิดกับยิงกระสุนออกไปพร้อมกัน ๆ ชั้นก็ยังทำได้ไม่รวดเร็วเท่านัก

 

มันยังมีช่วงว่างของเวลาเล็ก ๆ อยู่

 

ดังนั้นชั้นจึงเปลี่ยนไปใช้เป็น---

 

โครโน่ “กราดยิง-แก็ตลิง”

 

ชั้นใช้มือซ้ายถือปืนรุ่นต้นแบบที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อให้มัน แล้วลั่นกระสุนเวทออกมาจากรังเพลิงคู่นั้น

 

และในที่สุดชั้นก็สามารถปิดช่องว่างของช่วงเวลาเล็ก ๆ ของกระสุนทั้งสองประเภทที่ยิงออกไปได้แล้ว

 

ส่วนแมรี่นั้น มันเองก็ทำหน้าที่ได้อย่างยอดเยี่ยม มันไม่สะดุดซากศพ แล้ววิ่งผ่านกองศพของเซนทอร์ไปได้อย่างปลอดภัย

 

แต่จากมุมมองของชั้น พวกเรายังไม่อาจหนีพ้นจากการปะทะของศัตรูได้อยู่

 

แม้ว่าชั้นจะจัดการพวกเซนทิร์ที่เข้ามาใกล้ได้ไปเป็นจำนวนมากด้วยแก็ตลิง แต่ระยะยิงมันยังสั้นไปอยู่

 

พวกมันไม่ได้เหมือนกับกองทัพตอนศึกที่อาซัส เพราะว่าพวกมันล้วนเปรียบเหมือนกองทัพทหารม้าดี ๆ นี่เอง

 

เซนทอร์ “ไฮ่ ย่าาาาา !”

 

ท่ามกลางหมอกควันที่จางลง พวกเซนทอร์ก็ได้คำรามแล้ววิ่งเข้าปะทะพายุกระสุนเข้ามาพร้อมหอกที่ชูขึ้นฟ้า

 

ในตอนนี้ชั้นต้องเปลี่ยนเป็นใช้การโจมตีระยะประชิดแทนแล้ว

 

โครโน่ “ทะลวงมัน ดาบปีศาจ !”

 

ราวกับว่าพวกมันเบื่อที่จะรออีกต่อไปแล้ว ดาบยาวที่ดรอปจากเอลฟ์หนุ่มหล่อก็ได้พุ่งเข้าไปหามัน

 

วิธีใช้ก็เหมือนเดิม ที่เพิ่มเติมคือพวกเธอเป็นอาวุธต้องสาปนั่นเอง

 

แล้วมันก็พุงทะลวงศรีษะของเซนทอร์ที่น่าเกรงขามตัวหนึ่งไป

 

ราวกับว่าต้องการดื่มเลือดมากกว่านี้อีก เธอเลยวิ่งไปหาเซนทอร์ตัวอื่นเพื่อเชือดพวกมันแล้วดื่มด่ำกับเลือดเพิ่มเข้าไปอีก

 

เธอเคลื่อนไหวไปเองก่อนที่ชั้นจะออกคำสั่งเสียอีก ...ราวกับว่าเธอมีความคิดเป็นของตัวเองเลย

 

แต่ตอนนี้รวบตัวของชั้นมีแต่ศัตรู ศัตรู ศัตรู ศัตรู ศัตรู และ ศัตรู ดังนั้นก็ขอเชิญพวกเธอดื่มเลือดได้ตามใจชอบเลยละกันนะ

 

พวกอาวุธไร้นามทั้งเก้า ต่างเคลื่อนไหวกันเอาเองตามอย่างที่ชั้นต้องการได้โดยไม่ต้องสั่ง

 

พวกเหล่าเซนทอร์ที่กล้าหาญไม่อาจผ่านอาวุธทั้งเก้าชิ้นนี้เข้ามาได้

 

โครโน่ “[ดาบแดงแห่งความสงัด・อะคะนะงิ (赤凪)]”

 

ชั้นเริ่มเข้าต่อสู้กับศัตรูด้วยอาวุธชิ้นโปรด [พร้าต้องสาปแห่งการสำนึกเสียใจคุบิดอน] เล่มนี้

 

หอกของพวกมันไม่อาจต้านทานอาวุธต้องสาปได้ และยิ่งชั้นมีเลือดให้เติมเท่าไหร ก็ยิ่งไม่มีปัญหาอีกด้วย

 

เส้นแสงสีเลือดนั้น พวยพุ่งยืดยาวออกไปจากพร้าต้องสาป จนกลายเป็นใบดาบสีเลือดที่ทะลวงตัดผ่านร่างของเหล่าเซนทอร์

 

ราวกับว่ารับรู้และเตรียมพร้อมที่จะโจมตีระรอกสองและสาม อาวุธต้องสาปทั้งเก้าได้หยุดโจมตี และไม่เข้าร่วมการโจมตีของพร้าต้องสาปเล่มนี้

 

แต่ต่อให้ชั้นใช้เวทมนต์ดำและโจมตีได้ง่ายขึ้นขนาดนี้แล้วก็ตาม ชั้นก็ยังไม่อาจเอาชนะจำนวนที่มากมายขนาดนี้ได้ไหวหรอกนะ

 

แม้ว่าการโจมตีจะกว้างไกล แต่มันก็เท่านั้น

 

การโจมตีทั้งหมดของชั้นจบลงแล้ว

 

และก็เป็นช่วงเวลาที่พวกเซนทอร์รอคอย นั่นก็คือการส่วนกลับของพวกมัน

 

ลูกธนูได้ถูกลั่นยิงออกมา

 

โครโน่ “พวกมันยิงทั้งที่ชั้นต่อสู้ระยะประชิดแบบนี้เนี่ยนะ”

 

ชั้นไม่รู้ว่าพวกมันต้องการโจมตีแบบนี้จริง ๆ หรือไม่ แต่การที่กล้ายิงใส่ขณะที่มีพองพ้องติดอยู่กับชั้นตรงนี้ ก็นับว่าพวกมันกล้ามาก

 

และพวกมันก็ยิงมาแล้วด้วย

 

ชั้นตั้งสมาธิไปกับการป้องกันลูกธนูนั้น และด้วยสภาพที่ขี่ม้าอยู่ ชั้นก็คงไม่น่าจะหลบไหวด้วย

 

เนล “「منعت كيكو دوامات الرياح هيروشي الجماهير جدار كبير –『กำแพงวายุ - Air Wall Defan.』」

 

แต่ดูท่าจะไม่ต้องห่วงแล้ว เพราะเนลช่วยป้องกันเอาไว้ เธอตอบรับความต้องการของชั้นได้จริง ๆ

 

กำแพงวายุได้ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเรา

 

มันเป่าลูกธนูปลิวหายไปจนหมด


 

ลูกธนูเหล่านั้นเลยพลาดเป้าหลายเป้นยิ่ใส่พวกเดียวกันไปแทน

 

แต่ด้วยความแข็งแกร่งของเซนทอร์ ธนูเพียงนัดสองนั้นไม่อาจที่จะทำอะไรพวกมันได้มากนัก

 

โครโน่ “ชิ อึดจริงนะ….”

 

เมื่อเทียบกับมนุษย์หรือครูเสดเดอร์แล้ว พวกมอนสเตอร์ถือว่าอึดกว่ามาก

 

ขนาดชั้นใช้เวทมนต์และยิงกระสุนไปเป็นโหลแล้ว พวกมันก็ยังตั้งหน้าวิ่งกันต่อไป ไม่สนอาวุธต้องสาป จับอาวุธขึ้นมาด้วยสองมือนั้น แล้วพุ่งเข้ามาหมายที่จะพลีชีพเป็นการโจมตีสุดท้ายใส่พวกเราแทน

 

โครโน่ “กราดยิง-แก็ตลิง”

 

เนล “โล่สีขาว・ลักซ์・ชีลด์”

 

แล้วชั้นก็ยิงออกไปอีกครั้ง

 

และในเวลาเดียวกันก็มีหอกถูกแทงมาจากด้านหลังด้วย

 

แต่การโจมตีนั้นก็มีโล่แสงของเนลเปิดกางรอเอาไว้อยู่แล้ว

 

เกิดเสียงระเบิดของการปะทะ แต่การโจมตีในรอบนี้ของชั้นมันเบาลงกว่ารอบแรก เลยไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับพวกมันมากเท่าไหรนัก

 

แม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บหนัก มีสภาพเลือดท่วมครึ่งเป็นครึ่งตาย มันก็ยังวิ่งฝ่ากระสุนและอาวุธต้องสาปเข้ามาอยู่ดี

 

นี่มันแย่แล้วละสิ ถ้าแบบนี้ละก็ พวกเราจะถูกกระแสคลื่นของพวกมันกลืนลงไปด้วยจำนวนที่เหนือกว่าแน่นอน

 

ถึงจะมีการเสริมพลังความเร็ว พวกเราจึงยังคงวิ่งตรงเป็นเส้นฝ่ากองทัพของเซนทอร์ไปได้อยู่ แต่ถ้าเป็นแบบนี้ พวกเราก็จะไม่อาจหลีกเลี่ยงการปะทะทั้งจากทางซ้ายและขวา จนท้ายที่สุดก็ไม่อาจวิ่งได้เร็วเต็มกำลังจนสลัดหนีไปได้

 

ถ้าหากไม่ลดจำนวนพวกมันได้ละก็ พวกเราก็ไม่อาจจะหนีออกจากฝูงเซนทอร์ไปได้เช่นกัน

 

สุดท้ายจึงไม่เหลือหนทางอื่นนอกจากวิ่งตีฝ่าฝูงทหารม้านี้ออกไปเท่านั้น

 

แม้ว่าเสี่ยง แต่มันก็ยังได้ผล อีกอย่าง ถ้าพวกเราทำไม่ได้ แล้วพวกเราจะมาช่วยทำไมกันละ !!

 

โครโน่ “โอร่าาาา !”

 

ชั้นเหวี่ยงพร้าตัดเซนทอร์ด้านซ้ายขาดครึ่ง

 

แล้วชั้นก็สามารถเปิดเส้นทางจากทางด้านซ้ายได้สำเร็จ

 

โครโน่ “ย้ากกกก !”

 

แล้วในระยะที่ห่างไปไม่ถึงสิบสองเมตร เซนทอร์ผมสีแดงก็กำลังพุ่งเข้ามาหาพวกเรา

 

ตอนแรกชั้นตั้งใจจะสอยมันไปด้วยกระสุนระเบิด แต่ชั้นว่าเขาไม่ได้มีผมแดงเพราะเอาไว้โอ้อวดเล่น ๆ แน่นอน

 

บางทีเขาคงจะมีความต้านทานธาตุไฟสูงพอควรเลยละ

 

ชุดเกราะเหล็กนั้น มันเองก็อาจจะขโมยมาจากนักผจญภัยก็เป็นได้ และด้วยเสียงคำรามของมัน ก็ทำให้ชั้นรู้ว่าตั้งแต่การโจมตีแรกจนถึงตอนนี้ มันยังไม่ได้รับบาดเจ็บเลยสักนิดเดียว

 

มันกำลังพุ่งมาทางนี้พร้อมกับหอกที่น่ากลัวในมือของเขา

 

มือของเขาชูสูงขึ้นมาและอยู่ในท่าที่พร้อมจะขว้างหอกออกมาใส่ชั้นแล้ว

 

มันไม่ใช่การขว้างหอกธรรมดาแน่ ชั้นรู้สึกได้ถึงพลังเวทมนต์ที่ไหลเวียนอยู่รอบแขนของมันตรงนั้น

 

นี่มัน แย่ละสิ ชั้นต้องรีบหาทางโต้ตอบมัน---

 

เซนทอร์ “โอร่าาาาาาา !!!”

 

โครโน่ “ชิ !”

 

เพื่อป้องกันไม่ให้การโจมตีของหัวหน้าพวกมันถูกขัดขวาง พวกเซนทอร์ตัวอื่น ๆ จึงกรูกันเข้ามาขวางหน้าชั้นเอาไว้

 

เนล “ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเองค่ะ !”

 

โครโน่ “อือ งั้นให้เป็นหน้าที่เธอเลยนะ !”

 

ชั้นปล่อยให้หน้าที่ป้องกันเป็นของเนล ส่วนชั้นก็หาทางฆ่าเจ้าหัวหน้าตัวนั้นซะ

 

ชั้นหยุดยิงกระสุนแล้วเล็งปืนไปทางหัวหน้าตัวนั้น

 

กระสุนพิเศษของชิม่อน ไม่ใช่กระสุนเวทมนต์ที่สร้างจากพลังของชั้น แต่เป็นกระสุนเจาะเกราะชนิดพิเศษที่ทำขึ้นมาเพื่อสำหรับเวลานี้

 

ชั้นจะต้องหยุดมันก่อนที่มันจะขว้างหอกออกมา เสียงเตือนเช่นนั้นได้คำรามก้องอยู่ภายในหัวของชั้น

 

โครโน่ “ได้โปรด ขอให้ทันทีเถอะ !!”

 

แล้วชั้นก็เหนี่ยวไกลงไปในที่สุด




NEKOPOST.NET