NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.321 - ตอนที่ 321 วิ่งสิแมรี่


ตัดกลับมาปัจจุบัน

 

โครโน่  “พวกเราจะวิ่งฝ่าประตูหน้าไปเลย เกาะให้แน่น ๆ นะเนล  !!”

 

เนล  “ค่ะ !! โครโน่คุง!! ”

 

แมรี่ เจ้าม้าตัวโปรดของชั้นได้วิ่งฝ่าฝูงชนไปตามถนนหลักของสปาด้าอยู่

 

ขนสีดำที่เงางามของมันทอประกายแสงไฟจากถนนที่กระทบเข้ากับผิวของมัน

 

ชั้นได้ยินทหารยามพยายามที่จะเรียกพวกเรา แต่ชั้นหิ้วเจ้าหญิงเนลมาด้วย ดังนั้นมันก็น่าจะไม่น่าเป็นอะไร ชั้นจึงควบม้าออกมาโดยไม่สนใจทหารยามแล้วควบม้าฝ่าประตูเมืองออกไปทันที

 

เอาน่า พวกเขาคงไม่เข้าใจผิดว่าชั้นกำลังลักพาตัวเจ้าหญิงหรอก…มั้งนะ ?

 

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะต้องเป็นห่วงเรื่องนั้น

 

ชั้นกำลังรีบอยู่นะ

 

แล้วพอผ่านเขตประตูเมืองสปาด้ามาได้สักพัก พวกเราก็มาอยู่ทีถนนหลักซึ่งเปิดโล่งไร้ผู้คน

 

ด้วยสภาพเช่นนี้ ชั้นจึงสามารถให้แมรี่ควบไปด้วยขาของมันที่ความเร็วสูงสุดในทันที

 

ร่าวกับเป็นความรู้สึกเฉกเช่นเหยียบคันเร่งรถเต็มเหนี่ยวไปตามทางด่วน ชั้นได้เฆี่ยน​เมรี่ให้เร่งความเร็วมากยิ่งขึ้นไปอีก

 

ฮีสกี้จัง “วิ่งสิ วิ่งสิเจ้าม้า~ จงวิ่งเพื่อนายท่านของเจ้าซะ !!”

 

สิ่งที่ใช้เฆี่ยนมันแทนแส้ของนักฝึกม้านั้น ก็คือหนวดสีดำจากถุงมือต้องสาปนั่นเอง

 

ชั้นว่าชั้นได้ยินเสียงที่ฟังดูโหดเหี้ยมซาดิสต์​ของน้องเมดดังก้องอยู่ในหัว

 

แถมเมรี่เองก็ไม่ได้รังเกียจ​ เธอกลับตอบรับแล้วซิ่งออกไปด้วยขาของมันที่รวดเร็วยิ่งกว่าเดิม

 

แต่เท่านี้ยังไม่พอหรอก

 

โครโน่  “ฝากด้วยนะเนล”

 

เนล “ค่ะ”

 

เนลกำลังเกาะหลังชั้นอยู่ในสภาพเดียวเมื่อตอนที่ชั้นออกเดทกับฟิโอน่า

 

ชั้นรู้สึกได้ถึงความนุ่มนิ่มของร่างกายเธอ ความอบอุ่น รวมไปถึงความรู้สึกยินดีและเขินอายของตัวเอง

 

เนล  “「يعمل من خلال سرعة القدم لتشغيل أسرع」”

 

พร้อมกับเสียงบรรเลงแห่งคำร่ายมนต์ตรา พลังเวทย์​ก็ได้เริ่มเข้าปกคลุมชั้นกับแมรี่เอาไว้

 

เนล  “เพิ่มความเร็วขั้นสูง -​ ไฮ สปีด บูส!”

 

แล้วความเร็วของเมรี่ก็เพิ่มขึ้นไปอีกสองเท่าตัวจากเดิม

 

โครโน่ “สุดยอด…”

 

ชั้นรู้สึกได้ถึงสายลมเย็น ๆ ที่วิ่งมาปะทะใบหน้า

 

ปกติแล้วเจ้าแมรี่จะวิ่งช้ากว่ามารี แต่ถ้าจับมาวิ่งแข่งตอนนี้ เจ้าแมรี่จะต้องชนะได้อย่างง่ายดายแน่นอน

 

ชั้นไม่รู้ว่ามันวิ่งเร็วกี่กิโลเมตรต่อชั่วโมง แต่ที่สำคัญคือมันวิ่งเร็วมาก

 

แมรี่วิ่งด้วยความเร็วที่น่ากลัวไปตามถนนใหญ่ และเป็นเพราะชั้นเองก็เริ่มชำนาญในการขี่ม้าแล้วด้วย เลยทำให้ไม่มีปัญหากับการควมคุมและหลบเลี่ยงคนเดินเท้าที่พบเห็นได้บ้างบนถนนสายหลักนี้

 

และด้วยความเร็วนี้ จึงทำให้ชั้นมองไม่เห็นรายละเอียดรอบข้างว่าได้พุ่งผ่านอะไรมากบ้าง

 

ดีแล้วละที่ชั้นให้เนลร่ายเวทเพิ่มความเร็วในตอนที่พวกเรามาอยู่นอกประตูเมืองแล้วแบบนี้

 

เนล “หุ หุ หุ ขอบคุณค่ะ”

 

ด้วยคำชมของชั้น เลยทำให้เนลเอยคำขอบคุณด้วยความดีใจ

 

ในเวลาต่อมา ชั้นก็สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ อยู่ที่แผ่นหลัง

 

เนลกำลังแนบชิดร่างกายของชั้นในระยะที่รู้สึกได้ถึงลมหายใจของเธอเลย

 

แต่ด้วยความเร็วขนาดนี้ มันก็คงช่วยไม่ได้ละยะที่ต้องแนบเนื้ออย่างที่เห็น ณ ตอนนี้

 

เสื้อโค้ท​สีดำตัวนี้ยังสกปรกและเปื้อนเลือดของชั้นจากเหตุการณ์​ต่อสู้ที่มหาโคลอสเซี่ยมอยู่เลย

 

แต่มันช่วยไม่ได้ เพราะว่ามันอันตราย เนลจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยอมทนเกาะเสื้อสกปรกตัวนี้เอาไว้เท่านั้น

 

เพราะงั้นชั้นจึงรู้สึกผิดมากที่มารู้สึกใจเต้นกับสภาพที่ฉาบฉวย​เช่นนี้ ชั้นมันแย่จริง ๆ แต่ก็นะ มันเป็นปฏิกิริยา​ปกติของผู้ชายอยู่แล้ว คงช่วยไม่ได้หรอกนะ

 

ยังดีที่ความรู้สึกผิดอันน่าอายนี้เนลจะไม่มีวันรับรู้ เพราะว่าเธอไม่ใช่เผ่าแฟรี่เหมือนอย่างลิลี่ละนะ

 

โครโน่ “ชั้นต่างหากที่ต้องขอบคุณเธอ ด้วยสภาพนี้ พวกเราต้องไปถึงป้อมปราการอีสเคียร์เร็วกว่าปกติแน่นอน”

 

ชั้นปัดความคิดที่เสียมารยาทออกไปจากหัวก่อนที่จะพูดกับเธอด้วยท่าทีที่จริงจัง

 

เนลมีอาชีพหลักเป็นนักบวช ดังนั้นแล้วเธอจึงทำได้ทังรักษาและเสริมพลังในเวลาเดียวกัน

 

และเธอก็ไม่ได้เป็นแรงค์ 5 เพียงเพื่อเอาไว้ดูเล่น เธอมีเวทเสริมพลังที่ยอดเยี่ยมไม่แพ้เวทรักษาเลยทีเดียว

 

เวทเสริมความเร็วระดับสูงนั้นเป็นเวทเสริมพลังในระดับกลาง แต่ผลลัพธ์​ที่เกิดขึ้นนี้ ราวกับว่าเป็นเวทเสริมพลังระดับสูงเลยละ

 

ผลลัพธ์​ของเวทมนต์นั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับระดับของมนต์ตราเพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ขึ้นอยู่กับผู้ใช้เวทอีกด้วย

 

มันเหมือนกับฟิโอน่าที่ใช้เวระดับต่ำแต่ให้ผลลัพธ์​อยู่ในระดับสูงแบบนั้นเลยละ

 

แต่ก็นะ อย่างกรณีของฟิโอน่ามันเกิดจากการที่เธอควบคุมพลังเวทมนต์ไม่เก่งต่างหาก ไม่เหมือนเนลที่มีความสามารถควบคุมพลังเวทมนต์ดีกว่ามาก

 

โครโน่ “ถ้าแบบนี้ละก็ สามวัน… ไม่สิ สองวันก็น่าจะถึงแล้วละ”

 

เนล “ขอโทษด้วยนะคะ ถ้าหากโครโน่คุงมาคนเดียวละก็ คุณก็น่าจะเดินทางได้เร็วกว่านี้แล้วแท้ ๆ ค่ะ”

 

ชั้นรู้สึกได้ว่าแขนของเนลกำลังโอบรัดเอวของชั้นเอาไว้อยู่

 

โครโน่ “ก็จริงที่ว่าชั้นสามารถเดินทางคนเดียวได้โดยไม่ต้องหลับนอน แต่ว่านะ”

 

ร่างกายของชั้นมันเป็นร่างกายที่รับการดัดแปลงมา บางทีเจ้าพวกบ้านั้นคงต้องการให้ชั้นทำงานอย่างหนักโดยไม่ต้องหลับนอนนั่นละ

 

โครโน่ “--แต่ว่ายังไงเจ้าแมรี่เองก็ต้องการพักเช่นกัน การมีเธอมาช่วย มันทำให้เร็วกว่าเดิมอยู่แล้วละ”

 

เนล  “แต่ว่า ฉันตัวออกจะ… หนัก.. นะคะ”

 

ชั้นรู้สึกว่ามันช่างเป็นเหตุผลที่บ้าบอสิ้นดี แต่เพราะว่ามันเป็นคำตอบที่ออกจะน่ารักน่าชัง ชั้นเลยไม่ได้ต่อว่าอะไรเธอกลับไป

 

โครโน่  “เธอไม่ได้หนักขนาดที่ต้องใส่ใจหรอกนะรู้ตัวหรือเปล่า ?”

 

ลิลี่เป็นแฟรี่ที่ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้แต่แรก

 

ถ้าจะเปรียบเทียบก็ต้องเป็นเนลกับฟิโอน่า แต่ว่านะ---สำหรับเนลแล้วนั้น ถ้าตัดเรื่องปีกสีขาวออกไป เธอก็ไม่ได้ต่างไปจากเด็กผู้หญิงอายุ 17 ปี ธรรมดาเลยสักนิดเดียว

 

แต่จะว่ายังไงดี ชั้นรู้สึกว่าเรื่องแบบนี้มันอันตรายเหมือนกับกำลังเดินอยู่กลางดงกับระเบิดอยู่อย่างงั้น ชั้นจึงไม่ขอพูดถึงเรื่องนี้ไปมากกว่านี้แล้วละ

 

เนล  “ค่ะ ถ้าโครโน่คุงพูดแบบนั้นฉันก็จะเลิกกังวลแล้วละคะ”

 

เนลดูดีใจมาก ดูท่าชั้นจะเลือกคำตอบถูกต้องสินะ

 

เธอกอดเอวชั้นแน่นขึ้น แต่คงเป็นเพราะว่ามันเป็นอันตรายจากการขี่ม้ามากกว่าละมั้ง

 

ชั้นรู้สึกผิดกับเนลอยู่ แต่ชั้นไม่อาจลดความเร็วได้ เพราะในตอนนี้พวกเราต้องรีบรุดหน้าไปหยั่งป้อมปราการอีสเคียร์ให้เร็วที่สุดละนะ !

 

เนล  “งืมมม… โครโน่คุงง…หุ หุ หุ”

 

ดูเหมือนว่าขนาดในฝันเนลก็ยังตามมาดูแลชั้นอยู่เลย ช่างเป็นเจ้าหญิงที่อ่อนโยนเสียจริง

 

ถ้าหากเธอไม่มาอยู่ตรงนี้แล้วละก็ ชั้นคงต้องวิ่งมาด้วยสภาพเลือดท่วมหลังจากเสร็จงานประลองที่โคลอสเซี่ยมแน่ ๆ

 

เท่านั้นไม่พอ อีกเดียวพวกเราจะต้องไปเผชิญหน้า​กับกองทัพมอนสเตอร์แล้ว และด้วยพลังเวทของเนล ก็จะช่วยให้ชั้นมีพลังในการต่อกรมากกว่ามาเพียงคนเดียวอีกด้วย

 

โครโน่ “เธอเองก็วิ่งได้ดีเลยทีเดียว ขอบใจมากนะ”

 

แมรี่กำลังหลับพักผ่อนอยู่

 

เนลไม่ได้เพียงร่ายแค่เวทเสริมความเร็วเท่านั้น แต่ยังร่ายเวทลดน้ำหนักเพิ่มเข้าไปเพื่อลดภาระของแม่รี่อีกด้วย

 

ถ้าชั้นมาคนเดียว แมรี่ก็จะรับภาระหนักมากจนไม่ไหวแน่นอน

 

เพราะแบบนั้นชั้นถึงสามารถสงบใจเช่นนี้ได้

 

โครโน่ “ไม่เป็นไร คราวนี้ละ… ชั้นไปทันแน่นอน คราวนี้ละ…”

 

และแล้วเลาก็ได้วิ่งผ่านไปสู่วันใหม่

 

สู่วันที่  27 ของเดือนพระจันทร์​สีคราม

 

พวกเราควบม้าทั้งวันทั้งคืน และในตอนนี้พวกเราก็มาได้ราวครึ่งทางแล้ว

 

ถ้ายังรักษาความเร็วระดับนี้ได้ พวกเราก็จะไปถึงที่หมายได้ภายใน 2 วันแน่นอน

 

พวกเราไม่สนใจที่พักตามหมู่บ้านรายทาง ตั้งแคมป์​กลางป่า กินนอนกลางป่า แล้วก็ออกเดินทางอีกครั้ง

 

ชั้นให้เนลนอนอยู่บนตัวของแมรี่ที่ยืนหลับอยู่ แผ่นหลังที่กว้างของวันใหญ่เพียงพอจะรับคน ๆ หนึ่งได้

 

เนลนอนอยู่บนม้าพร้อมผ้าห่มอย่างมีความสุขอยู่บนตัวของมันเช่นนั้น

 

ส่วนชั้นก็ทำหน้าที่เฝ้ายามพร้อมกับเตรียมความพร้อมของอาวุธ​ทั้งหลายเอาไว้

 

เสื้อโค้ท​อ้อมกอดแห่งเดียโบนั้นยังมีส่วนฉีกขาดอยู่ คงต้องใช้เวลาอีกาักพักให้มันฟื้นตัวขึ้นมา

 

แต่มันคงไม่ดีที่จะใช้เสื้อโค้ทขาด ๆ ไปออกศึก ชั้นจึงเอาเสื้อเกราะสีดำทั้งตัวที่เคยเตรียมเอาไว้ก่อนหน้านี้ออกมาสวมใส่แทน

 

ใช่แล้ว มันคือตัวเดียวกับที่เตรียมไว้เพื่อต่อสู้กับกรีดกอร์นั่นเอง

 

แม้ว่าชุดเกราะช่วงลำตัวจะถูกส่งไปซ่อมอันเนื่องจากรอยแผลที่ลูโดร่าทำเอาไว้ แต่ชุดเกราะตอนนี้ก็มีเพียงพอแล้ว

 

ถุงมือ เสื้อโค้ทสีดำ ช่วงแขนขวาที่ขาดก็มีเกราะสีดำปกป้องเอาไว้

 

เรียกได้ว่าเป็นการผสมผสานกันของอุปกรณ์ป้องกันหลากหลายชนิดรวมเอาไว้ด้วยกัน และนี่ก็เป็นชุดเซ็ตที่ดีที่สุดเท่าที่ชั้นมี ณ ตอนนี้แล้ว

 

โครโน่ “ยังพอมีเวลากว่าจะพระอาทิตย์ขึ้นสินะ อืม..”

 

แม้ว่าชั้นจะพึ่งสู้เสี่ยงชีวิตจากช่วงเทศกาล [ปาร์ตี้แห่งอาวุธต้องคำสาป เคลิด-คานิวัล] มาในไม่กี่วันก่อนหน้านี้ แต่ชั้นก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยอะไรเลยสักนิดเดียว

 

ยังไงซะ วันมะรืนนี้ก็น่าจะไปถึงป้อมปราการอีสเคียร์ และหลังจากที่ช่วยชิม่อน วิล และนักเรียนทุกคนได้ เอาไว้ถึงถึงตอนนั้นก็ค่อยกลับไปนอนพักแล้วกัน

 

แต่ถึงจะพูดกับตัวเองแบบนั้น ชั้นก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจอยู่ดี

 

บางทีชั้นอาจจะไปไม่ทัน...ไม่สิ เอาจริง ๆ แล้วกรีดกอร์กับกองทัพของมันเนี่ย พวกเราจะเอาชนะได้เพียงเพราะแค่ว่าชั้นเข้าร่วมสงครามด้วยจริง ๆ นะหรือ ?

 

ที่สำคัญก็คือลิลี่กับฟิโอน่า สหายที่เชื่อมั่นของชั้นนั้นก็ไม่ได้อยู่ ณ เวลานี้ด้วย

 

แผนการปราบกรีดกอร์ที่เคยคิดวางเอาไว้นั้น ต้องมีพวกเธอสองคนนั้นรวมอยู่ด้วย แต่นี่ ถ้าหากชั้นจะต้องไปสู้ตัวต่อตัวกับมันแล้วละก็….

 

การที่นั่งอยู่นิ่ง ๆ อย่างเงียบ ๆ เช่นนี้ มันมีแต่ทำให้ชั้นเริ่มคิดฟุ้งซ่านและก่อความไม่สบายใจขึ้นมา

 

โครโน่ “หรือต่อให้เป็นกรณีอย่างที่ว่านั้นจริง ๆ ถ้าชั้นต้องต่อสู้เพียงคนเดียวจริง ๆ แล้วละก็...นี่สินะที่เรียกว่า [บททดสอบของชั้น] จะตีความแบบนี้ก็ได้ใช่ไหม จอมมารมิอะจัง ?”

 

การที่กรีดกอร์มาปรากฏตัวจำเพาะเจาะจงในช่วงเวลาที่ปาร์ตี้ของชั้นไม่อยู่นั้น จะว่าเป็นเรื่องบังเอิญตามธรรมชาติหรือว่าเป็นความต้องการของตัวเทพเจ้ากันแน่นะ ?

 

จะเป็นบททดสอบที่จอมมารได้วางแผนเตรียมสถานการณ์จำเพาะเอาไว้ให้หรือเปล่าก็ยังไม่รู้ ? หรือว่าจะเป้นเรื่องของความบังเอิญตามธรรมชาติก็ยังไม่รู้เลย

 

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งที่รอชั้นอยู่นั้น ก็คือบททดสอบที่สองไม่ผิดแน่นอน

 

และสิ่งที่ยืนยันข้อสันนิฐานของชั้นนั้นก็คือ ณ ที่ปลายทางข้างหน้านั้น แสงสีแดงอันหมายถึงบททดสอบที่เทพเจ้ามอบให้ชั้นนั้น มันกำลังเรืองแสงสว่างขึ้นมาอยู่ตรงหน้านั้นแล้วนั่นเอง




NEKOPOST.NET