NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] จอมมารดำ

Ch.120 - ตอนที่ 120 บุกโจมตีอีกครั้ง (บทที่ 9 วันที่ 6 ของเดือนเพลิงปฐมฤกษ์)


บทที่ 9 วันที่ 6 ของเดือนเพลิงปฐมฤกษ์

วันที่ 6 เดือนเพลิงปฐมฤกษ์

 

ในช่วงกลางดึกชั้นได้ตื่นขึ้นมา ที่บนหลังของกิล ชั้นมองดูไปยิงท้องฟ้าที่เปิดโล่งในยามค่ำคืน ดวงดาราที่เต็มท้องฟ้าแบบนี้คงไม่อาจเห็นได้ในยุคปัจจุบันที่ญี่ปุ่นแล้ว

 

เนื่องจากไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เกิดขึ้นเมื่อวาน แสดงว่าพวกมันต้องมาบุกวันนี้ ชั้นได้คาดการณ์เอาไว้แบบนั้น แถมเมื่อวานตอนช่วงพระเอทิตย์ตกดิน ชั้นเองก็เห็นกลุ่มของครูเสดเดอร์แถวฝั่งตรงข้ามด้วย

 

โครโน่ : “ทุกคนเตรียมประจำสถานีรบ วันนี้พวกศตรูต้องบุกเข้ามาด้วยทุกอย่างที่มันมีแน่”

 

ในช่วงที่ตะวันกำลังจะเริ่มฉายแสงแห่งรุ่งอรุณ ร่างสีขาวของกองทัพครูเสดเดอร์ก็ปรากฏตัวขึ้นมา ชั้นรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวของนักผจญภัยที่ได้รับคำสั่งจากชั้นแล้ว

 

ทหารพลหอกที่ปลายแหลมยาวเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ จอมเวทที่ถือคฑาติดอัญมณีส่องประกาย อัศวินชุดเกราะหนักทั้งตัวที่ไร้ช่องว่าง อัศวินเพกาซัสที่โบยบินบนฟ้าโดยมีแสงอาทิตย์เป็นฉากหลัง วพกมันกำลังมุ่งตรงมาทางพวกเราเป็นทิวแถวอย่างเป็นระเบียบ ธงตรากางเขนโบกสะบัดอยู่ภายในท้องฟ้าของพืนแผ่นดินนี้

 

วันนี้บางที คงจะได้กลายเป็นทะเลเลือด บางทีพวกเราคงจะถูกกวาดล้างถ้าหากผิดพลาดสักครั้ง ชั้นรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมาจากกองทัพตรงเส้นขอบฟ้านั้น

 

แต่มันไม่ใช่เหตุผลที่พวกเราจะมาล่าถอยได้ พวกเราไม่อาจถอยทัพตรงนี้ได้ เพื่อที่จะปกป้อง ชั้นจะต้องฆ่าพวกชั่วร้ายตรงนั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

 

โครโน่ : “ลุยกันเลย”

 

…………….

 

โนรุสได้นำทัพบุกเข้ามาที่หมู่บ้านอาลซัสทางถนนทิศตะวันตกเฉียงเหนือเหมือนกับเมื่อสี่วันก่อน

 

โนรุส : “สถานการณ์ฝั่งต้นน้ำเป็นยังไง ?”

 

ทหาร : “ครับ ! ไม่พบเงาของศตรูเลยครับ แล้วก็ไม่มีร่องรอยของสิ่งก่อสร้างอยู่ด้วยครับ”

 

พอได้ยินรายงานแล้ว โนรุสก็เริ่มโล่งใจขึ้นมา

 

ในการบุกครั้งแรก พวกเขาติดกับกับดักจำนวนมาก แต่ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมติดกับแบบนั้นอีกแล้ว

 

ดังนั้นในครั้งนี้เขาเลยระมัดระวังกลยุทธ์ของศตรูเป็นพิเศษ

 

วันนี้ท้องฟ้าก็โปร่งสดใส ไม่มีทางที่จะเกิดฝนตกลงมาและทำให้มีน้ำป่าทะลักแบบนั้นได้

 

ตอนนี้มีเพียงบ้านกล่องดำที่ตัดกับท้องฟ้ายามเช้าตรู สิ่งที่เป็นเสมือนสัญลักษณ์ต่อต้านพวกเราโดยพวกปีศาจเหล่านั้น

 

ต่อให้มันเป็นแค่เวทมนต์ระดับต่ำที่ปกป้องมันเอาไว้ แต่มันก็ยังคงทนรับการโจมตีจากการปูพรมระเบิดของจอมเวทฝั่งเราได้มาถึงสี่วัน พวกเราทุกคนได้เรียนรู้ถึงความแข็งแกร่งของมันแล้ว

 

แต่วันนี้ ทุกคนและโนรุสรู้สึกมั่นใจว่า พวกเขาจะต้องบกล่องดำนั้นให้หายไปจากโลกนี้ได้อย่างแน่นอน

 

โนรุส : “ศตรูมันไม่มีแผนการสำรองแล้ว การเตรียมการข้ามแม่น้ำก็เสร็จสมบูรณ์แบบอีกด้วย”

 

ที่ริมฝั่งของแม่น้ำโรน หน่วยจมอเวทและอัศวินเกราะหนักกำลังเตรียมพร้อมที่จะออกตัวแล้ว

 

ในสงครามครั้งล่าสุด พวกเขาตายเป็นจำนวนมากแม้ว่าจะอยู่อีกฝั่งของแม่น้ำก็ตาม

 

พอรู้แบบนั้น งั้นก็ให้พวกเขาติดไปด้วยแล้วสร้างเขตปลอดภัยไปพร้อมกับข้ามแม่น้ำโรนกับพวกเขาซะ จะดีกว่า

 

โนรุส : “ด้วยสิ่งนี้พวกเราก็จะบุกเต็มกำลังได้แล้ว”

 

พอสะพานพังไปแล้ว พวกเขาเลยเตรียมแพสำหรับใช้ในการข้ามแทน ถึงจะหน้าตาดูไม่ได้ แต่ก็เพียงพอสำหรับใช้ข้ามแม่น้ำแล้ว

 

โนรุส : “ถึงเวลาแล้ว มาแสดงพลังให้ไอพวกปีศาจชั่วร้ายได้เห็นกัน !!”

 

คำสั่งโจมตีได้ถ่ายทอดออกไป และแล้วการต่อสู้แห่งความเป็นความตายระหว่างกองทัพครูเสดเดอร์และนักผจญภัยก็ได้เริ่มต้นขึ้น

 

………….

 

อย่างที่คิดเอาไว้ว่าวันนี้พวกมันจะบุกด้วยการเตรียมความพร้อมมาเป็นอย่างดี

 

โครโน่ : “ถึงจะคิดว่าวันนี้จะมาถึง แต่ก็ไม่น่าเชื่อว่าจะทำได้ถึงขนาดนี้…..”

 

ถึงจะคาดการเอาไว้แล้ว แต่จำนวนขนาดที่กินได้ทั้งพื้นที่ริมแม่น้ำก็มากจนเกินไป

 

จอมเวทและอัศวินเกราะหนักที่หายตัวไปตั้งแต่วันแรก ตอนนี้พวกมันได้ขี่เจ้าสิ่งนั้นข้ามแม่น้ำมาฝั่งนี้เป็นจำนวนมาก

 

ถึงตอนแรกชั้นจะอวดพรเอาไว้ว่าพวกอัศวินเกราะหนักจะถูกฆ่าไปพร้อมกับสะพานตั้งแต่วันแรกไปแล้ว แต่นั่นคงจะตั้งความหวังมากไปหน่อย

 

ตอนนี้อัศวินเกราะหนักจำนวนสองหรือสามหน่วยกำลังบุกข้ามมาแล้ว

 

อิริน่า : “ธนูและเวทมนต์ระดับล่างไม่ได้ผลเลย ! แบบนี้พวกเราจะทำยังไงกันดี !”

 

อย่างที่อิริน่าพูด เกราะและการป้องกันของพวกมันนั้นสูงกว่าที่เห็นมาก อีกทั้งยังมีหน่วยจอมเวทสนับสนุนอย่างใกล้ชิด

 

ชั้นไม่แน่ใจว่าต่อให้พวกมันถูกปืนชั้นยิงเข้าไป จะยังฆ่าพวกมันได้อยู่อีกหรือเปล่า

 

ยังดีที่หน่วยทหารม้าของมันไม่สามารถข้ามด้วยแพมาได้ ส่วนอัศวินเพกาซํสนั้นก็น่าจะได้ลิลี่ถ่วงเวลาไว้สักสามสิบนาที

 

โครโน่ : “พวกมันใช้อัศวินเกราะหนักกับหน่วยจอมเวทบุกมาเป็นแนวหน้าก่อนเลย--”

 

ชั้นมองไปที่ฝ้าเพดาน ไปตรงหลังคาของกิลนี้ ถึงจะมองไม่เห็น แต่ชั้นแน่ใจว่าเธออยู่บนนั้นแน่

 

โครโน่ : “--ก่อนอื่นก็มาจัดการให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ดีกว่า”

 

ผ่านทางเทเลพาธี ชั้นเริ่มออกคำสั่งโจมตีออกไป

 

โครโน่ : “นี่ ฟิโอน่า”

 

ฟิโอน่า : “ค่ะ มีอะไรหรือค่ะ คุณโครโน่ ?”

 

โครโน่ : “ใส่ทุกอย่างเท่าที่มี เอาให้แรงที่สุดเท่าที่ทำได้เลย”

 

หลังจากได้ยินเสียงหายใจเข้าหนึ่งครั้ง เธอก็ตอบกลับมา

 

ฟิโอน่า : “รับทราบค่ะ ทุกคน โปรดระวังไฟด้วยนะคะ”


 



NEKOPOST.NET