[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 29 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.29 - 29 มาตรการตอบโต้มอธเพลิง


ฉันใช้เวลากว่าสี่วันในการอัดข้อมูลเรื่องสัตว์อสูรและมาตรการตอบโต้พวกมันเท่าที่จะสามารถทำได้ และท่านเอิร์ลเทเรเซียก็ได้ประกาศเรื่องการตอบโต้เพื่อนำไปปฏิบัติต่อกรกับพวกมอธเพลิงภายในอาณาเขต

เนื่องจากรายงานบอกว่าตอนนี้เป็นช่วงฤดูของพวกมัน เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงซึ่งเป็นหน้าแล้ง อันตรายของอัคคีภัยจากพวกมอธเพลิงจะยิ่งทวีคูณ ในฤดูร้อนนี้ ตัวเลขของพวกมันยังเป็นไปตามค่าเฉลี่ยปกติ แต่ฤดูหนาวครั้งล่าสุดมันมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น ตามปกติแล้วพวกมอธเพลิงจะหายไปในช่วงฤดูหนาว ทว่าดูเหมือนฤดูหนาวที่ผ่านมาพวกมันกลับยังคงปรากฏตัวและสร้างความเสียหายต่อบ้านเรือนอยู่

 

"มาร์แชน ไม่ผิดพลาดแน่หรือที่น้ำเกลือเป็นสิ่งที่มีประสิทธิภาพที่สุดในการกำจัดมอธเพลิง ?"

"แน่นอนค่ะ"

"ข้าต้องการเห็นมันด้วยตาของข้าเอง ช่วยบอกเบลเวย์ว่าข้าต้องการมอธเพลิงสักสามตัว จับมันมาให้ข้าที"

 

มอธเพลิง หน้าตาเหมือนกับผีเสื้อและมอธทั่วไป มันมีเกล็ดปีกที่ไล่น้ำได้ และยิ่งไปกว่านั้นมอธเพลิงก็ดูเหมือนจะกันน้ำได้ด้วย ดังนั้นการใช้เพียงแค่น้ำธรรมดานั้นเปล่าประโยชน์

อย่างไรก็ตาม มอธเพลิงดูเหมือนว่าจะพ่ายแพ้ต่อเกลือ ฉันไม่เข้าใจเหตุผลที่แท้จริงนัก แต่ก็จำได้ว่าในวิชาวิทยาศาสตร์ในชาติก่อน มันก็มีเรื่องที่ว่าแมลงบางอย่างที่ไม่ถูกกับเกลืออยู่นะ

 

เมื่อได้รับคำร้องขอของฉัน นางมาร์แชนก็รีบออกไปจากห้อง ถ้าเป็นปกติฉันจะสั่งคามิล แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว และสำหรับตอนนี้นอกเหนือไปจากบทเรียน นางมาร์แชนก็ได้มารับผิดชอบหน้าที่แทนเขา และยิ่งไปกว่านั้นนางมักติดตามฉันไปทุกที่ มันจำเป็นสำหรับลอร์ดประจำดินแดนที่จะต้องมีคนคอยถ่ายทอดคำสั่งของพวกเขา นั่นคือสิ่งที่นางมาร์แชนสอน และฉันก็รู้สึกขอบคุณที่นางมาร์แชนเป็นคนใจกว้างและยอมรับความคิดที่แตกต่างด้วย

 

"เกลือ เอ....."

 

เมื่อคิดถึงเกลือแล้ว ในอัร์คเซีย เกลือคือเครื่องปรุงรสที่ถูกที่สุด ถึงแม้ว่ามันจะยังคงค่อนข้างแพงเกินจำเป็นที่จะใช้ชีวิตประจำวันก็ตาม ฉันตั้งใจจะดูว่าจะสามารถหาสิ่งทดแทนอย่างอื่นได้หรือไม่ สำหรับตอนนี้ ฉันคิดได้เพียงว่ามาตรการตอบโต้พวกมอธเพลิงด้วยน้ำเกลือเป็นอาวุธหลักเท่านั้น

 

จากนั้นในเมื่อเรารู้ว่าน้ำเกลือสามารถต้านทานพวกมอธเพลิงได้ พวกเราก็ควรจะตระเตรียมเกลือไว้เพื่อช่วยหมู่บ้านต่าง ๆ

มันไม่ใช่เรื่องยากที่มอธเพลิงจะจุดไฟ แต่เพราะต้นไม้พื้นเมืองที่นี่มีความชื้นสูง สิ่งสำคัญที่ต้องคำนึงก็คือพวกกองฟืนตามคลังของหมู่บ้านต่างหาก​ล่ะ​

สำหรับป่าในอาณาเขตของฉัน แทนที่จะส่งทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ภายใต้อาณัติไปดูแล ฉันอยากให้พลเมืองในอาณาเขตของฉันสามารถปกป้องตัวเองได้ด้วย ในตอนนี้ฉันต้องการหลีกเลี่ยงการเพิ่มความหวาดกลัวของชาวบ้านจากการที่เราส่งทหารเข้า​ไป

 

มอธเพลิงจะเคลื่อนไหวในเวลากลางวัน แม้ว่าจะเป็นช่วงฤดูของมัน แต่ก็เป็นเรื่องยากสำหรับมอธเพลิงที่จะปรากฏตัวในเวลากลางคืน ในอาณาเขตของฉันดวงจันทร์มักถูกบดบังด้วยเทือกเขาเอม็อนนอร์ ในเวลากลางคืนจึงมืดมาก ดูเหมือนว่าพวกมอธเพลิงจะมองไม่เห็นในความมืด ดังนั้นพวกมันจึงไม่สามารถบินได้โดยปราศจากแสงจันทร์

อย่างไรก็ตาม เพราะชาวบ้านไม่มีไฟ กลางคืนจึงกล้ำกรายมาเร็วสำหรับพวกเขา พวกเขาจึงจบวันและเข้านอนทันทีเมื่อดวงอาทิตย์ตกดิน มันจำเป็นที่จะต้องจัดหน่วยลาดตระเวนรอบ ๆ หมู่บ้านในแต่ละวันจนกว่าฟ้าจะมืดสนิทในเวลาเที่ยงคืน และต้องหาอาสาสมัครเพื่อทำสิ่งนั้น

 

......การจัดการชาวบ้านให้ปกป้องหมู่บ้านของพวกเขาเอง ฟังดูคล้ายกับเป็นหน่วยรักษาการณ์ประจำหมู่บ้าน ในกรณีนี้มันอาจจะเป็นการดีที่สุดแล้ว หากฉันจะทำอย่างจริงจังและจัดตั้งหน่วยรักษาการณ์ลาดตระเวนขึ้นมา

 

นอกจากนี้ยังมีสถานการณ์ของประเทศเพื่อนบ้านทางตะวันออก เราต้องคำนึงไว้ว่าคาลเดียอาจจะถูกรุกรานจากศัตรูได้ นี่อาจเป็นโอกาสอันดีที่จะสอนให้ชาวบ้านรู้จักการป้องกันตัวเองขั้นต้น ในตอนนี้ฉันต้องการสร้างองค์กรร่วมกับชาวบ้านเพื่อพัฒนาความร่วมมือและการสื่อสารของพวกเราไว้

 

ฉันทำแผนการขั้นพื้นฐานสำหรับระบบการจัดตั้งหน่วยรักษาการณ์ลาดตระเวนเสร็จ และออกมาจากห้องเพื่อไปยังห้องทำงานของท่านลอร์ด

เมื่อฉันเคาะประตูและเข้าไป ท่านเอิร์ลเทเรเซียที่กำลังง่วนอยู่กับทำงานตามปกติมองฉันอย่างประหลาดใจ

 

".....ไม่น่าเป็นไปได้ แต่ว่างานของเจ้าเสร็จแล้วรึ ?"

"มิได้ค่ะ ข้าขออภัยด้วย ที่ข้ามาพบท่านที่นี่เป็นเพราะข้าต้องการหารือเกี่ยวกับกฏระเบียบทางการทหารของอาณาเขตและข้อมูลเกี่ยวกับพลทหารค่ะ"

 

กฏระเบียบทางการทหารของอาณาเขต เมื่อได้ยินแบบนั้นท่านเอิร์ลก็เลิกคิ้วขึ้น ฉันบอกเขาเกี่ยวกับแผนการของฉันสำหรับการจัดตั้งหน่วยรักษาการณ์ลาดตระเวน ขณะที่เขาฟังด้วยสีหน้าแคลงใจ เขาก็หยิบเอาแผ่นไม้ออกมาจากโต๊ะหนังสือของเขาด้วยเหตุผลบางอย่าง

 

"นี่คือ ?"

"แบบร่างสำหรับองค์กรป้องกันตนเอง ข้าไม่เคยคาดคิดว่าเจ้าจะสามารถคิดอะไรแบบนี้ได้ด้วยตัวของเจ้าเอง"

 

ท่านเอิร์ลดูเหมือนจะรู้สึกผิดเล็กน้อยและฉันผงกศีรษะ

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันคิดวางแผนการสำหรับอาณาเขตด้วยตัวเอง เมื่อตัดสินจากอายุและการขาดซึ่งประสบการณ์ของฉันแล้ว มันก็ไม่น่าประหลาดใจที่ท่านเอิร์ลจะได้เตรียมอะไรแบบนี้ไว้ก่อนแล้ว

 

แบบร่างของท่านเอิร์ลเทเรเซียคล้ายคลึงกับแผนการของฉัน ใช้การเกณฑ์ทหารเข้าในกองกำลังของอาณาเขตเพื่อจัดตั้งองค์กรใหม่ นอกเหนือจากนี้เขายังมีวิธีการในการประสานงานความร่วมมือระหว่างกองกำลังใหม่และกองกำลังของอาณาเขต รวมถึงการผนึกระเบียบวิธีการสื่อสารอย่างรวดเร็วภายในหมู่บ้านที่ฉันยังคงคิดอยู่ด้วย

 

"......เช่นนั้น พวกเราก็ควรจะพยายามทำให้มันเป็นจริง"

"เมื่อเจ้าจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว ส่งพวกมันมาให้ข้า แล้วก็ส่งมาตรการในการตอบโต้มอธเพลิงมาพร้อมกันด้วย"

 

ท่านเอิร์ลเทเรเซียส่งกฎระเบียบทางการทหารและบันทึกการรับราชการทางทหารให้ฉัน รวมถึงรายนามของผู้ที่เกษียณจากกองกำลังของอาณาเขตแล้ว เมื่อฉันออกจากห้องทำงาน เบลเวย์ก็มาพร้อมกับกรงเล็ก ๆ ที่มีมอธเพลิงสามตัวข้างใน

 

"ท่านเอลิซ่าครับ ข้ากำลังจะไปหาท่านพอดี ข้าได้นำมอธเพลิงสามตัวมาให้แล้วครับ"

"อา ขอบคุณมากสำหรับช่วยเหลือ ต้องขอโทษด้วย แต่รบกวนนำมันไปที่สวนแทนข้าที แล้วก็เตรียมน้ำเกลือครึ่งถ้วยมาให้ข้าพร้อมกับน้ำธรรมดาสองถ้วย และเรียกคนสวน โบริสวาฟให้ข้าด้วย​"

"ได้ครับ"

 

ฉันรู้สึกว่าตัวเองได้ข้ามผ่านจุดที่ไม่อาจย้อนกลับได้มาแล้วและได้ทำอะไรที่ไม่ดีลงไปก่อนหน้านี้ ฉันหันกลับมองแผ่นหลังของเบลเวย์ที่จากไป ฉันรู้สึกว่าตัวเองรู้จักใช้งานผู้คนมากขึ้น แต่ก่อนท่านเอิร์ลเทเรเซียเป็นเพียงผู้เดียวเท่านั้นในการออกคำสั่งทุกคนในคฤหาสน์ แต่ตอนนี้ฉันเริ่มทำแบบนั้นบ้างแล้ว

 

ฉันกลับไปที่ห้องของตัวเองเป็นเวลาเดียวกันกับนางมาร์แชน ฉันมองไปที่แขนของนางซึ่งเต็มไปด้วยเอกสารข้อมูลต่าง ๆ และก็ถอนหายใจ เนื่องจากเรื่องนี้มันเป็นเรื่องฉุกละหุก ฉันจึงไม่ได้กล่าวว่าอะไรล่ะนะ

ฉันวางเอกสารลงบนโต๊ะของฉัน และเริ่มร่างแผนการรับมือกับมอธเพลิง จัดหาน้ำเกลือและสถานที่ซึ่งมีการพบเห็นมอธเพลิง

หากไม่มีวิธีการอื่นที่มีประสิทธิภาพเทียบเท่าน้ำเกลือ พวกเราก็ต้องจัดหาน้ำเกลือไว้ เพราะพวกชาวบ้านไม่มีเกลือเป็นของตนเองมากเพียงพอ ยิ่งไปกว่านั้น พวกเรายังไม่มีน้ำเกลือมากพอสำหรับทุกคนอีกด้วย ฉันสงสัยว่าถ้าฉันสามารถใช้สมุนไพรพิษที่ฤทธิ์ไม่แรงพอจะฆ่ามนุษย์ผสมมันลงในน้ำและสังเกตการณ์มอธเพลิงดู

ขณะที่ฉันกำลังเขียนรายงาน เบลเวย์มาพบ เมื่อฉันจะลุกขึ้นยืน เขาก็ห้ามฉันไว้และหันไปคุยกับนางมาร์แชนแทน เข้าใจล่ะ เขามาบอกนางว่าเขาได้ตระเตรียมสิ่งที่ฉันร้องขอไว้เรียบร้อยแล้วสินะ

 

เมื่อฉันเขียนรายงานเสร็จ นางมาร์แชนคงรู้สึกได้และแจ้งฉันทันที

 

"เบลเวย์มารายงานว่าเขาได้เตรียมสิ่งที่ท่านต้องการไว้ในสวนเรียบร้อยแล้วค่ะ"

"เข้าใจล่ะ ไปกันเถอะ"

 

เมื่อนางมาร์แชนและฉันไปถึงที่สวน เบลเวย์และคนสวน โบริสวาฟก็รอพวกเราอยู่ก่อนแล้ว ภายใต้คำแนะนำของท่านเอิร์ล เบลเวย์จะต้องอยู่ที่นี่เพื่อดูว่าฉันทำอะไร

ฉันบอกเขาตรงไปตรงมาว่าฉันตั้งใจจะพิสูจน์บรรดามอธเพลิงเพื่อดูว่ามีอะไรที่ฆ่ามันได้บ้าง และฉันโยนเรื่องการอธิบายรายละเอียดให้กับนางมาร์แชน โบริสวาฟอยู่ที่นี่เพื่อช่วยทำการทดลองแทนฉัน เพราะมันเป็นเรื่องไม่เหมาะสมสำหรับฉันหรือนางมาร์แชนที่จะเทน้ำเกลือใส่มอธเพลิงและฆ่าพวกมัน

 

"อย่างแรก ข้าอยากเห็นด้วยตาตัวเองว่าปฏิกิริยาของมอธเพลิงที่มีต่อน้ำเกลือเป็นอย่างไร โบริสวาฟ"

 

ด้วยคำร้องขอของฉัน โบริสวาฟก็นำมอธเพลิงตัวหนึ่งออกมาอย่างชำนาญ ฉันเห็นมอธเพลิงได้อย่างชัดเจนและเป็นครั้งแรกในระยะใกล้ชิด นี่ทำให้เป็นการสังเกตการณ์ที่ดีทีเดียว มอธเพลิงตัวใหญ่พอ ๆ กับผีเสื้อหางติ่ง[1]ในชาติก่อน และปีกของมันเป็นสีแดงเรื่อ เมื่อต้องแสงจะดูประหนึ่งทองคำ ดุจแสงทองคำของหิ่งห้อยในยามราตรี หรืออาจกล่าวได้ว่าเป็นสีของแสงจันทร์ที่ซีดจาง ฉันคิดอย่างนั้นนะ

โบริสวาฟจับปีกของมันไว้และหยดน้ำเกลือลงไป ด้วยความที่เป็นคนสวน เขามีความช่ำชองเรื่องการกำจัดแมลงอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงจัดการมอธเพลิงได้เป็นดีอย่างที่คาดไว้

 

น้ำเกลือเปลี่ยนสีปีกจากแดงระเรื่อเป็นน้ำตาลไหม้ และมอธเพลิงก็กระพือปีกทุรนทุราย เห็นได้ชัดเจนเลยว่ามันกำลังเจ็บปวด ฉันไม่รู้เรื่องทางชีววิทยาของมอธหรือผีเสื้อนักหรอกนะ แต่ว่าเพียงแค่ดูปีกของมันก็สามารถเข้าใจความเจ็บปวดได้เลย

 

"ใช้ได้ ปล่อยมันซิ่"

 

ฉันต้องการเห็นว่ามอธเพลิงจะยังบินด้วยปีกที่บาดเจ็บได้หรือไม่ จึงสั่งโบริสวาฟให้ปล่อยมัน แม้ว่ามอธเพลิงจะกลายเป็นอิสระแล้ว และพยายามกระพือปีก แต่มันดูเหมือนว่ามันจะไม่สามารถบินได้อีกแล้ว

เมื่อฉันเข้าไปดูใกล้ ๆ มันมีรูเล็ก ๆ ที่ปีกของมัน ซึ่งเป็นเพราะน้ำเกลือ

 

"ผีเสื้อและพวกมอธจะบินไม่ได้อยู่แล้วครับ ถ้ามันมีรูเล็ก ๆ ทะลุปีกของมัน"

 

ฉันพยักหน้าให้กับข้อมูลของโบริสวาฟ นี่หมายความว่าฉันไม่จำเป็นต้องใช้เฉพาะน้ำเกลือเท่านั้น และตอนนี้ฉันก็ต้องการเห็นว่าหากฉันจะสามารถหาสิ่งอื่นทดแทนน้ำเกลือได้ หรืออะไรก็ตามที่มีประสิทธิภาพดียิ่งกว่า

 



NEKOPOST.NET