[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 236 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.236 - 17 ฟังคำเล่าลือ


ขณะที่ผู้เข้าร่วมการประชุมที่มีไม่มากนักกำลังรวมตัวกันในท้องพระโรงหลัก อาหารค่ำได้ถูกจัดที่ท้องพระโรงที่อยู่ถัดไปแล้ว

 

ที่นั่งมีการจัดตำแหน่งไว้ล่วงหน้า ที่อยู่ถัดจากสมาชิกตระกูลไอน์สบาร์คไป คือที่นั่งสุดท้ายของสมาชิกตระกูลเทเรเซีย

ก็นะ ตามชื่อตระกูลของฉัน แม้จะได้รับนามเต็มจากพ่อ แต่โดยทางการแล้วฉันก็อยู่ภายใต้การคุ้มครองของท่านเอิร์ลเทเรเซีย ตราบที่พวกเราไม่ได้เปิดเผยเรื่องการรับบุตรบุญธรรม ตำแหน่งของฉันก็ยังคงอยู่ใต้ร่มของตระกูลเทเรเซียจนกว่าที่ฉันจะได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ใหญ่

ในอีกทางหนึ่ง การรับบุตรบุญธรรมจะส่งผลกระทบต่อสาธารณะอย่างมาก พิจารณาจากความเสี่ยงในความเป็นไปได้ที่จะถูกลอบสังหาร พวกเราต้องเลือกเวลาที่จะเปิดเผยเกี่ยวกับมันอย่างถี่ถ้วน

 

.....ทั้งเรื่องเด็กและเรื่องเอมิเลีย นอกจากสองเรื่องนั้นแล้วยังมีเรื่องสำคัญอีกสองอย่างที่ต้องให้ความสนใจ การปรากฏตัวของพี่ชายที่เกี่ยวพันทางสายเลือด และปัญหาเกี่ยวกับสายจากต่างแดนกับหนอนบ่อนไส้ของหล่อน

หัวของฉันเริ่มจะหนักมาสักพักหนึ่งแล้ว ได้แต่หวังกับพระเจ้าว่าจะไม่มีปัญหาใด ๆ เกิดขึ้นอีก

 

".....โอ้ ท่านเคาน์เตสคาลเดีย นั่งตรงนี้หรือ !"

 

เพียงตอนที่นั่งลง ฉันก็ต้องยับยั้งการถอนหายใจขณะที่ถูกเรียกจากคนที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามกับฉัน

ตอนที่เหลือบมองไปยังคนที่ว่า ฉันพบหญิงสาวแต่งชุดกระโปรงเต็มยศซึ่งเป็นภาพที่พบเห็นได้ไม่บ่อยนักที่นี่ กำลังยิ้มอย่างสง่างามให้ฉัน

.....ฉันจำได้ว่าเคยเห็นหล่อนมาก่อน ฉันยังจำได้ด้วยว่าเคยได้ยินเสียงนี้ เป็นขุนนางสตรีชั้นสูงที่ฉันเคยแลกเปลี่ยนคำพูดมาก่อน นี่คือ—

 

"ท่านไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟ ?"

"ท่านยังจำได้ ช่างน่ายินดี แม้ว่าตอนที่พวกเราได้พบกันท่านจะยังเล็กนักก็ตาม"

 

นั่นเป็นตอนที่ฉันเดินทางมาเมืองหลวงเป็นครั้งแรก ? ฉันได้พบสตรีคนนี้ตอนที่เข้าร่วมแวดวงสังคมส่วนตัวของท่านเอิร์ลเทเรเซีย ถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นพวกผู้ชายออกเดินทางกัน ปล่อยให้พวกเราผู้หญิงจิบน้ำชาเบนความเบื่อหน่ายของตัวเอง....อะไรทำนองนั้น

ในเวลานั้น หล่อนเป็นเพียงหญิงสาววัย 19 ปีที่ช่างเจรจา แต่บัดนี้หล่อนเข้าสู่วัยผู้ใหญ่เต็มสมบูรณ์แล้ว หน้าตาและน้ำเสียงกระโดกกระเดกของหล่อนเปลี่ยนเป็นความสงบเหมาะสมกับอายุ รอยยิ้มของหล่อนสดใส นัยน์ตาหรี่ลงอย่างระลึกถึง

 

"นานแล้วทีเดียว พอคิดว่าได้มาพบท่านที่นี่—"

 

แม้จะเป็นสตรีสูงศักดิ์มาจนถึงบัดนี้ แต่หล่อนไม่ได้ปรากฏตัวในสภาขุนนางนัก หลังจากกลายเป็นหญิงหม้าย หล่อนได้รับสืบทอดบรรดาศักดิ์ ด้วยรู้สึกกล้ำกลืนที่ต้องเป็นลอร์ดของดินแดนด้วยตัวเอง หล่อนจึงมอบหมายการบริหารดินแดนของตัวเองให้กับพ่อบ้าน นอกจากนั้นหล่อนยังให้ขุนนางอีกคนหนึ่งทำหน้าที่แทนหล่อนในการเข้าร่วมสภาขุนนางในตอนที่จำเป็นมาตลอด

 

"ฮุ ๆ อันที่จริง ข้าได้แต่งงานใหม่เมื่อปีที่แล้วน่ะค่ะ"

 

ฉันเบนสายตาไปยังชายที่นั่งถัดจากท่านไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟ เขาดูจะมีอายุเท่ากับหล่อน ถ้าพวกเขานั่งตรงนี้ก็หมายความว่าเขามาจากตระกูลเทเรเซียสินะ ?

ชายที่ถูกท่านไวส์เคาน์เตสสะกิดด้วยพัดพับเบนสายตามาทางฉัน ชั่วขณะนั้นสายตาของเขาเห็นจะเกรงกลัว เขาพยักหน้าเล็กน้อยและก้มมองต่ำ ดูท่าทางไม่อยากพูดคุยใด ๆ

 

"นี่ เบน....."

 

ท่านไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟตำหนิสามีของตัวเองเกี่ยวกับท่าทีของเขา แต่นั่นไม่เป็นปัญหากับฉันหรอก ไม่จำเป็นต้องข่มขวัญให้ผู้คนหวาดผวาเพิ่มไปอีก

 

"ไม่เป็นไรค่ะ ท่านไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟ นอกจากนั้น ขอแสดงความยินดีกับชีวิตการแต่งงานของท่านด้วยค่ะ"

".....ขอบคุณสำหรับน้ำใจของท่านค่ะ ท่านเคาน์เตสคาลเดีย"

 

ท่านไวส์เคาน์เตสกุมมือที่หน้าอกและถอนหายใจกับสามีของตน หล่อนหันหน้ากลับมาที่ฉันอีกครั้ง ดวงตาสอดส่ายคล้ายจะค้นหาประเด็นพูดคุย

 

"ถึงจะเคยได้ยินคำเล่าลือมาแล้ว แต่ท่านได้เติบโตมางดงามจริง ๆ ....."

 

ก็แบบนั้น ด้วยเหตุผลบางอย่างหล่อนก็พูดคำชื่นชมปริศนาแบบนั้นออกมาเป็นเรื่องเป็นราว ขณะที่ฉันหลุดเสียง "คะ ?" ออกไปอย่างโง่งม จนถึงตอนนี้ฉันไม่เคยได้ยินคำเยินยออย่าง 'งดงาม' กับตัวเองมาก่อน

หรือไม่ คำพูดเหล่านั้นคงเป็นคำติฉินนินทาแก่ฉันที่ยังไม่ถึงวัยผู้ใหญ่ที่จะมีความงดงามแบบผู้หญิงเสียล่ะมั้ง ?

 

"ตายจริง ท่านไม่ทราบเหรอ ? หัวใจของสาวน้อยนักเรียนทั้งหลายที่โรงเรียนขุนนางต่างก็หลงใหลในความงดงามอันน่าทึ่งและเสน่ห์แสนอันตรายของท่านคาลเดียกันทั้งนั้น มีคำเล่าลือจากที่นั่นที่นี่ กล่าวกันว่าท่านเป็นดั่งแวมไพร์ที่หลุดออกมาจากนวนิยาย"

"........หา ?"

 

อะไรล่ะนั่น ไม่สิ นี่มันอะไรกันเนี่ย !?

ฉันไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด.... หรือควรจะพูดว่า ฉันไม่อยากเข้าใจเลยสักนิด หัวของฉันเริ่มวูบ ๆ คล้ายปฏิเสธที่จะยอมรับ

ฉันจำได้ว่าในสนามรบ ทั้งศัตรูและพันธมิตรต่างคุ้นเคยดีกับคำว่าผีดูดเลือด แต่นั่นมันคือสิ่งที่กล่าวว่าฉันเป็นอสุรกายที่สังหารเหยื่ออย่างโหดเหี้ยมอำมหิตเพื่อดื่มเลือดเนื้อของพวกเขา ไม่ได้ล่อลวงสตรีหรือดื่มเลือดพวกหล่อน.... ความหมายของพวกมันไม่ได้เหมือนกันเลย ไม่เลย ไม่ควรจะเป็นแบบนั้นสิ....!

 

"ตายจริง ๆ ท่านไม่ทราบเลยหรือคะ ? ทึ่มจริง ๆ..... บางทีจิตวิญญาณในการรบของท่านคงจะแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ"

 

ท่านไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟหัวเราะเหน็บแนม

 

".....ท่านอาจจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับข่าวลือที่เป็นของบุคคลอื่นกระมัง"

"น่าเสียดาย แต่ว่านั่นเป็นข่าวลือเกี่ยวกับท่านจริง ๆ ค่ะ"

 

…………

……………………

 

ไม่ ไม่ ไม่ ทำไมถึงเป็นแบบนั้นไปได้ล่ะ !? จริง ๆ น่ะเรอะ !!

 

 

 

T/N: [*] ไวส์เคาน์เตสเบเรนดอร์ฟเคยมีบทในตอนที่ 22 
อุตส่าห์ดองไว้กะรอเยอะๆก่อน แต่ถัดจากตอนนี้แล้ว คนแต่งก็ไม่อัพตอนใหม่มาตั้งแต่เดือนกุมภาแล้วค่ะ ฮือ _(:'3JL)_



NEKOPOST.NET