[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta. ตอนที่ 225 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Akuyaku Tensei Dakedo Doushite Kou Natta.

Ch.225 - 06 เด็กผู้หญิงนั้นยากจะเข้าใจ


ฉันไม่คิดว่าจะมีเรื่องที่ฉันจะสามารถพูดได้มากนักในเรื่องของการแบ่งแยกระหว่างชายหญิงหรอกนะ แต่มันก็ยังน่าเบื่อในการกล่าวถึงทั้งเรื่องชุดที่ฉันสวมใส่และยศถาที่ได้รับมอบอันอนุญาตให้ฉันได้รับการเรียนการสอนบรรยายและฝึกฝนในศาสตร์​ต่าง ๆ ที่ตามปกติมีไว้ให้กับเพศตรงข้ามเท่านั้น​

แน่นอนว่าเป็นเช่นเดียวกันในเรื่องของมารยาทซึ่งฉันไม่ได้รับบทเป็นผู้ถูกเอสคอร์ท แต่เป็นฝ่ายให้การเอสคอร์ทแทน

ไม่ว่าจะเป็นการเรียนการสอนของท่านเอิร์ลเทเรเซียซึ่งทำนายสถานการณ์เช่นนี้ไว้ก่อนหน้าอยู่แล้ว หรือเรื่องอย่างเดียวกันที่โรงเรียนก็ตามแต่..... ในเมื่อมาถึงขั้นขนาดนี้ ฉันแน่ใจว่าฉันจะได้รับการยกเว้นและได้รับอนุญาตในพฤติกรรมแบบนี้แล้วล่ะนะ ต่อให้เข้าสู่วัยบรรลุนิติภาวะก็ตาม

 

ก็นะ ความไม่ลงรอยกับรินดาร์ลถูกตัดสินไปแล้ว พอฉันจบการศึกษา ฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าสมาชิกขุนนางทั่วไป และคงมาแสดงตัวที่เมืองหลวงในฤดูร้อนเท่านั้น

ไม่มีเรื่องของการเอสคอร์สนักในสภาขุนนาง และฉันไม่คิดว่าจะมีขุนนางพิลึกคนไหนที่อยากเชิญท่านลอร์ดชื่อเสียแห่งอาณาเขตคาลเดียไปร่วมงานเลี้ยงมื้อค่ำเพื่อเจรจาจัดซื้อจัดจ้างหรอกน่ะ ฉันไม่ต้องคิดกังวลเรื่องภาพลักษณ์และพฤติกรรมหลังจากเข้าสู่​วัย​ผู้ใหญ่​เลย

 

ถึงอย่างนั้นการได้รับการต้อนรับเช่นบุรุษมาจนถึงบัดนี้ก็เปล่าประโยชน์ไปเมื่อครั้งที่ได้รับเชิญไปร่วมงานเลี้ยงของตระกูลโมลตัน ซึ่งนับได้ว่าเป็นครั้งแรกที่เป็นประโยชน์สำหรับฉันอย่างมาก

เพราะมันช่วยให้การคุ้มกันและเอสคอร์ทเอมิเลียที่ดูจะอึดอัดใจในชุดอัร์คเซียของหล่อนเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ

 

"หากเป็นเนื้อหาการเรียนของพวกเราเมื่อปีก่อน ข้าคิดว่าท่านควรจะใช้หนังสือเล่มนี้เพื่อทำความเข้าใจทั้งหมด เรื่องกฏหมายของประเทศและประมวลศักดิ์สิทธิ์ ท่านเอมิเลียคงจะยังไม่คุ้นเคยนัก คงจะดีกว่าที่จะเริ่มต้นเสียตั้งแต่ขั้นต้น อ้อ ข้าคิดว่าท่านควรจะนำพจนานุกรมเล่มนี้ไปด้วย คำศัพท์ในการบรรยายแต่ละคราเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจหากไม่มีคำอธิบายจากอาจารย์ แม้แต่กับชาวอัร์คเซียเองก็ตาม ข้าไม่คิดว่าสิ่งนี้เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่มันก็ควรจะเพียงพอสำหรับเวลานี้แล้วล่ะค่ะ"

 

ฉันดึงเอมิเลียมาด้วยกันขณะเลือกตำราฝึกฝนตามดุลยพินิจของฉัน รวบรวมพวกมันทั้งหมดไว้ในแขนที่ว่าง

เห็นได้ชัดว่าเอมิเลียไม่แน่ใจในความสามารถทางวิชาการของตัวเองนัก และต้องการเข้าใจเนื้อหาการเรียนการสอนปีที่แล้วของพวกเรา

 

.....อ้อ คิดดูแล้ว ในเกมมีการเพิ่มแต้มสถานะให้ดีขึ้นด้วยนี่นะ ค่าการขัดเกลาเอย, ค่าความฉลาดเอย, ค่าเสน่ห์... แล้วอะไรอีกนะ ? ค่ากำลังศึก ? ไม่ ไม่สิ ค่าความแข็งแรงน่ะ ถ้าจำไม่ผิด ดูเหมือนว่าจะมีเหตุการณ์พิเศษของหลานชายท่านสมุหกลาโหมที่เปิดช่องให้เพิ่มค่านั้นได้อย่างง่ายดายน่ะ

มันไม่ได้จำเป็นแค่กับตัวละครเป้าหมายเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่ายังมีค่าพารามิเตอร์ที่ซ่อนไว้ซึ่งส่งผลต่อสิ่งต่าง ๆ อย่างเช่นความประทับใจโดยรวมและแม้แต่คะแนนสอบอีกต่างหาก ถ้าพวกมันต่ำเกินไปก็ยากที่จะเกิดเหตุการณ์แบบสุ่ม ทั้งเป็นไปได้ว่าการเพิ่มค่าความสัมพันธ์กับตัวละครเป้าหมายจะยิ่งยากขึ้น .....ความทรงจำที่คลุมเครือเหล่านี้เป็นคำบอกเล่าของน้องสาวจากชาติก่อนที่ยังคงอยู่ในสักมุมหนึ่งของความคิดของฉัน

 

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเซ็ตติ้งของโลกนี้ส่วนใหญ่แทบจะเหมือนกับเกม แต่โลกก็ไม่ได้อยู่ภายในระบบเกมหรอกน่ะ

หากความสามารถใด ๆ ก็ตามเพิ่มขึ้นได้โดยสมบูรณ์แบบจากการกระทำสักอย่าง เช่นนั้นบางสิ่งที่ง่ายดายมากนักตัวเลขคงพุ่งทยายจนยากจะเรียกว่าเป็นความถนัดที่แท้จริงแล้ว มันมากเกินไปที่จะคิดว่าวัฒนธรรมที่สร้างขึ้นทั้งหมดในชนชั้นทางสังคมจะประเมินค่าทักษะพรรค์นั้นได้ และมันไร้สาระนักในการทึกทักว่าค่าความดีสักอย่างของคุณจะเพิ่มขึ้นได้อย่างง่ายดายจากการเพียงมีปฏิสัมพันธ์อยู่เนื่อง ๆ เท่านั้น

 

"ขอบคุณมากเลยค่ะ ....ข้าต้องขอโทษด้วยจริง ๆ ค่ะ ท่านไอน์สบาร์ค ข้าคงจะสร้างปัญหาให้ท่านทีเดียว..."

 

คำขอโทษอย่างเป็นธรรมชาติของเอมิเลียเพียงแสดงออกมาตอนที่พวกเราเสร็จสิ้นในการรวบรวมหนังสือที่ต้องการแล้ว

มันชัดเจนสำหรับฉันว่าหล่อนรู้สึกตัวอย่างเต็มเปี่ยมถึงการจ้องมองที่ทิ่มแทงมาจากทุกทิศทางของหอสมุด ดูจะสามารถเข้าใจได้เลยสำหรับคนผู้หนึ่งที่มาจากอริประเทศ

 

.....ทั้งขนาดและความซับซ้อนของราชสำนักรินดาร์ลต่างก็เพิ่งจัดตั้งขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ มันจึงค่อนข้างจะแตกต่างไปจากแบบอย่างของอัร์คเซีย มันก็ผิดตั้งแต่การเปรียบเทียบราชสำนักที่มีมาเป็นเวลาหลายร้อยปีอันมีขุนนางทรงคุณวุติมากมายกับราชสำนักของประเทศที่เป็นเพียงหนึ่งในสี่ของสหราชรัฐอยู่หรอก

เช่นนั้นก็ยุติธรรมแล้วที่จะอนุมานได้ว่า รินดาร์ลซึ่งถือครองดินแดนขนาดเล็กกว่าและกำลังอยู่ในปากเหวของการล่มสลาย บางทีคงมีวิถีชีวิตที่เรียบง่ายยิ่งกว่าอาณาเขตกีนาสหรือเฟรเช่เสียอีก

 

หากทั้งหมดนั้นเป็นความจริง การที่หล่อนจะไม่คุ้นชินก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ล่ะนะ

นั่นหมายความว่ามีจุดเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการวิพากษ์วิจารณ์หล่อนสำหรับความผิดพลาดที่ไม่รู้ความในเรื่องง่ายดายได้อีก

 

"ท่านถูกส่งมายังประเทศอื่นที่มีขนบธรรมเนียมแตกต่างกัน เป็นเรื่องธรรมดาที่จะมีบางสิ่งที่ท่านคงยังไม่เข้าใจ แต่นี้ไปข้าจะช่วยทำให้แน่ใจว่าความแตกต่างทางวัฒนธรรมนี้จะไม่ทำให้เกิดความไม่สะดวกกับท่านเอมิเลียเองค่ะ"

 

ถึงอย่างไรฉันก็ได้รับพระราชโองการแล้ว ฉันรู้ว่าฉันต้องดูแลในเรื่องนี้และเตรียมตัวสำหรับความเลวร้ายที่สุดไว้ สิ่งที่ฉันกล่าวออกไปเป็นการพูดกับตัวเองมากกว่ากับเอมิเลียเสียอีก

 

".......ขอบพระคุณมากเลยค่ะ ข้ารบกวนท่านแล้ว"

 

เอมิเลียดูเสียใจ แต่มีรอยยิ้มบาง ๆ

 

"เพราะนั่นเป็นพระราชประสงค์ของกษัตริย์ของพวกข้าค่ะ"

 

— มันเป็นเรื่องน่ารำคาญหากหล่อนจะเอาแต่ขอโทษขอโพยทุกครั้ง ถึงอย่างไรฉันก็ไม่ได้เสนอความช่วยเหลือด้วยเจตนาดีอยู่แล้วเสียเมื่อไหร่ ไม่มีความจำเป็นสำหรับหล่อนเลยที่จะรู้สึกเป็นบุญคุณหนักหนาน่ะ

ฉันคิดเช่นนั้นและกล่าวออกไป

 

"ป เป็นเช่นนั้นสินะคะ...."

 

อย่างไรก็ตามเมื่อเอมิเลียได้ยินเช่นนั้น หล่อนก็ดูคล้ายว่าจะหดหู่ไป

 

......อืม ฉันอาจจะใช้วิธีการพูดผิดไปสักหน่อยล่ะมั้ง




NEKOPOST.NET