[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 83 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.83 - ตู้เย็นและใต้หน้าผา


痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います


83 ตู้เย็นและใต้หน้าผา


สิ่งที่เมเปิ้ลเห็นรอบๆเมืองคือเครื่องจักรที่【รุ่นที่2】ล้วนสร้างขึ้น

แต่ก็ดีกว่าไม่มีอะไรให้ดูเลย


「อืม...ฉันไปสำรวจFieldด้วยละกัน」- เมเปิ้ล

Fieldมีความสูงแตกต่างกันมาก ทั้งจุดที่เป็นหน้าผา ทั้งภูเขาที่สูงถึงเมฆ ตรงนั้นตรงนี้เต็มไปหมด

ถ้าไม่มีพลังที่บินไปบนท้องฟ้า คงไม่มีสิทธิ์ในการสำรวจ


「ไซรับ!ไปกันเถอะ!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลทำการสั่งให้บินไปบนท้องฟ้าเหมือนเช่นเคย

สิ่งที่แตกต่างจากปกติคือมีคนอื่นบินอยู่บนฟ้าด้วย


「ถ้าจะบินเล่นคงต้องไปที่ชั้น2หละนะ

อืม」- เมเปิ้ล

คนที่สำรวจหาอย่างตั้งใจก็เจอDungeonเรียบร้อย จึงมีคนจำนวนมากมายมุ่งไปที่นั่น

เมเปิ้ลที่ตามมาข้างหลัง ไม่รู้เลยว่าเขาเจอDungeonกันแล้ว


「คงมีอะไรตรงนู้นมั้ง?」- เมเปิ้ล

ใช่ เมเปิ้ลไม่รู้อะไรเลย

การมุ่งหน้าไปยังภูเขาที่สูงขึ้นมา ผ่านหน้าผาลึกที่มีหมอกมากมาย


ที่หน้าผานั้นมีลมพัดมาจากข้างๆ


「อุ๊ว!?อ๊ะ!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลที่【STR 0】ไม่สามารถเกาะอยู่บนไซรับได้

พวกPlayerคนอื่นมีเครื่องจักรติดอยู่กับร่างกาย แต่เมเปิ้ลแค่นั่งบนไซรับ

มีเพียงเมเปิ้ลเท่านั้นที่หล่นลงไปทางหน้าผาโดยแรงลม


「อุหวาาาาาาาาาาา!?ซะ ไซรับ!ไซรับ!!」- เมเปิ้ล

มองไม่เห็นพื้น

ไม่ซิ ดั้งเดิมแล้วเมเปิ้ลไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีพื้นอยู่รึปล่าว

ถ้าตกมาด้วยความสูงขนาดนี้ แม่เป็นเมเปิ้ลเองก็ไม่รู้ว่าจะรอดรึปล่าว

แม้จะเรียกไซรับอย่างเต็มกำลัง แต่มันก็ส่งไปไม่ถึง


「【ร่างมาร】!」- เมเปิ้ล

สิ่งที่โชคดีของเมเปิ้ลมีเพียง หมอกหนาที่ซ่อนร่างนี้เอาไว้

แม้จะได้รับDamageซักเพียงใด แต่มันก็ไม่ส่งผลถึงร่างต้นของเมเปิ้ล


ลึกลงไปข้างล่าง เมเปิ้ลเริ่มเคลื่อนไหวในหมอกที่หนาแน่น

ยังอยู่ในร่างของสัตว์ประหลาด


「อ๊ะ อาเร๊ะ?ไม่ได้รับDamage」- เมเปิ้ล

ที่ไม่ได้รับDamage เพราะพลังป้องกันของเมเปิ้ลมันสูงโคตรๆ

ดั้งเดิมแล้ว การได้รับDamageจากการตกลงมาเนี่ย มันไม่ได้ถูกตั้งระบบไว้

เมเปิ้ลกลับสู่ร่างปกติ และอยู่ในหมอกที่หนาแน่น แม้ขนาดข้างหน้า1เมตรยังมองไม่เห็น

 

「หืม? นี่มัน...」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลเก็บอะไรซักอย่างที่ถูกขาเมเปิ้ลขึ้นมา

มันคือเครื่องจักรที่พังแล้ว

มันเป็นซากหักพังของชิ้นส่วนต่างๆมากมาย

เมเปิ้ลทำการยืนยันชื่อAreaปัจจุบนในPanelสีฟ้า


「ที่นี่มัน...【สุสานของความฝัน】?เกี่ยวข้องกับเรื่องราวของคุณลุงรึปล่าวหนะ?」- เมเปิ้ล

การค้นพบHintระดับความยากสูง

(คนแปล - เรื่องราวของคนแก่)

การค้นพบPartระดับความยากสูงที่ชั้น2

(คนแปล - เฟืองที่เจอในต้นไม้)

เป็นเงื่อนไขพิเศษที่จำเป็นในการมาที่นี่


เมเปิ้ลที่มาถึงที่นี่ได้ ทุกอย่างเพราะความบังเอิญทั้งนั้น


「เอาหละ......ไปต่อด้วยความระมัดระวังละกัน」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลเดินไปบนซากปรักหักพังที่กองเป็นภูเขา 


「หมอก...เริ่มจาง?」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลเดินไปทางที่หมอกจาง ในที่สุดก็มาถึงส่วนในสุด

มีแสงสีฟ้าอยู่รอบๆกองซากปรักหักพัง เหมือนหิ่งห้อยบินอยู่

และในสุดมีผู้ชาย1คนนั่งพิงกองซากปรักหักพัง

 

ร่างกายนั้นเป็นเครื่องจักร

แต่มันดูเหมือนคนมากกว่าเครื่องจักร

และมันก็ดูเหมือนเครื่องจักรมากกว่าคน

(คนแปล - จะเอาไงฟะ คนแต่ง)

ไม่มีแสงจากนัยตา แขนข้างนึงหายไปครึ่งแขน หน้าอกเป็นรูเปิดกว้างขนาดใหญ่

 

「อุหวา!?」- เมเปิ้ล

ดูเหมือนเฟืองจะออกมาจากInventoryของเมเปิ้ลด้วยตัวของมันเอง

มันลอยละล่องไปที่ผู้ชาย และเข้าไปที่หน้าอก

และหลังจากนั้นมันไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมเปิ้ลจึงเข้าไปใกล้ผู้ชายอย่างระมัดระวัง


「ขะ คงปลอดภัยนะ?」- เมเปิ้ล


「คุ ก๊ะ...」- ผู้ชาย

ผู้ชายเริ่มพูดทันทีที่เมเปิ้ลพูดมา จนตกใจมีReactionไปหลบอยู่หลังโล่ใหญ่

 

「ข้าคือราชา......เจ้าแห่งเครื่องจักร......ผู้ครองความรู้นาลูที่ยิ่งใหญ่และคริสตัลแห่งความฝันคานาลูเมื่อนานมาแล้ว......」- ผู้ชาย


「…………」- เมเปิ้ล


「ข้าคือ......ราชา...ครั้งหนึ่ง......คนที่ถูกเลือก......」- ผู้ชาย

เมเปิ้ลฟังคำพูดผู้ชายอย่างสงบ


「ข้า..........ซักอย่าง...ข้า......」- ผู้ชาย

คำพูดของผู้ชายเบาลง กุกกักเหมือนโดนขัด และหยุดพูดในที่สุด


「พะ พังหละมั้ง......?」- เมเปิ้ล

แสงสีฟ้าระยิบระยับที่อยู่หน้าเมเปิ้ลที่เป็นห่วง ได้ทำการห่อหุ้มตัวผู้ชายไว้

แสงถูกดูดเข้าไปที่รู และอุดรูที่หน้าอกจนเต็ม


「คึ……」- ผู้ชาย


「คะ ค่อยยังชั่ว......ดูท่าจะยังไม่พังซินะ!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลดูจะดีใจ แต่สังเกตได้ว่าท่าทีของผู้ชายแปลกไป

 

「ข้า...ราชาขยะ......ราชาที่หลับไหลในกองขยะ......ทั้งความฝันทั้งความมหัศจรรย์......เป็นขยะ」- ผู้ชาย

เมื่อพูดดังนั้น ร่างกายของผู้ชายก็เปลี่ยนร่าง

ดูดซากปรักหักพังรอบๆเข้าไปที่อก สร้างอาวุธและสวมใส่เข้าไปที่ร่างกาย


ปืน ดาบ อาวุธยุทธภัณฑ์ ต่างๆถูกสร้างทีละอันๆ


「แกก็......ไปเป็นขยะซะ」- ผู้ชาย


「………เอาความรู้สึกห่วงของฉันคืนมานะ!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลตั้งท่าโล่ใหญ่ ชักดาบสั้น

เมเปิ้ลที่สงสัยก็รู้ถึงสาเหต

แสงสีฟ้านั่น เป็นแสงเครื่องจักร【รุ่นที่2】แน่


「โจมตีเฉพาะส่วนนั้นละกัน!」- เมเปิ้ล

ในทันทีที่เมเปิ้ลที่ตัดสินใจ

มีกระสุนสีฟ้าเต็มในสายตาไปหมด




NEKOPOST.NET