[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 51 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.51 - สาวน้อยตู้เย็นและตอนจบของอีเวนต์


「อ๊ากกก!!」

「บ๊ายบาย」

 

พวกผู้เล่นสลายเป็นแสงแล้วหายวับไป

แซลลี่สอดมีดสั้นกลับเข้าฝักแล้วนั่งลงกับพื้น

แม้ว่าจะมีผู้บุกรุกอีกมากมายหลังจากนั้น แต่ก็ไม่มีใครเลยที่สามารถสะกิดผิวแซลลี่ได้

วันที่ 6 กำลังจะสิ้นสุดลง

 

「อีกแค่ 30 นาทีเหรอ…」

 

นับจากการบุกรุกครั้งล่าสุด ก็ยังไม่มีใครเข้ัามาอีก ตอนนี้เป็นเวลา 11.30 น.

เมื่อไหร่ที่เมเปิ้ลได้พลังกลับคืนมา พวกเธอก็จะสามารถออกไปข้างนอกได้

อย่างน้อยก็มีทางเลือกว่าจะอยู่ในดันเจี้ยนอย่างนี้ต่อ หรือจะออกไปข้างนอกก็ได้

 

「คู่ต่อสู้คนสุดท้ายงั้นเหรอ… ?」

 

แซลลี่ยืนขึ้นแล้วชักมีดสั้นออกมา

เธอได้ยินเสียงคนเดินเข้ามา

 

「หือ?」

「……หือ?」

 

แซลลี่เผชิญหน้ากับผู้บุกรุกคนล่าสุด

มีเพียงคนเดียว

เธอสวมชุดญี่ปุ่นที่งดงามและใช้ดาบคาตานะ

 

「อ้าว… เจอกันอีกแล้ว!」

「หา〜… ทำไมมานี่ล่ะ คาสุมิ?」

 

ถูกต้องแล้ว ผู้บุกรุกคนนั้นคือคาสุมิ

คาสุมิยังไม่ได้ชักดาบคาตานะด้วยซ้ำ

แสดงว่าเธอไม่คิดจะสู้

 

แซลลี่เองก็ไม่อยากสู้กับเธอเหมือนกัน

ถ้าคาสุมิโจมตีเธอก่อน เธอก็ไม่ลังเลที่จะตอบโต้ แต่นี่กลับเป็นคนที่พวกเธอเคยร่วมกันเคลียร์ดันเจี้ยนก่อนหน้านี้

แซลลี่ไม่ได้คิดจะโจมตีก่อนเช่นกัน

 

「ชั้นเองก็มีเหรียญอยู่กับตัว เลยคิดจะหาที่ซ่อนน่ะ」

「เราเองก็เหมือนกัน」

「อย่างที่คิดไว้เลย เมเปิ้ลจังก็อยู่ด้วยใช่มั้ย? แต่ทำไมไม่เห็นเลยล่ะ…」

「เมเปิ้ลอยู่ด้านในลึกเข้าไปน่ะ」

「เข้าไปหาเธอได้มั้ยอ่ะ?」

「เธอเดินผ่านพิษได้มั้ยล่ะ ไม่งั้นเข้าไปก็ตายคาทีนะ」

 

พอได้ยินแซลลี่พูดเช่นนั้น คาสุมิก็พอนึกภาพสิ่งที่เกิดขึ้นด้านในออก เธอจึงไม่มีทีท่าจะเข้าไปอีก

 

「ชั้นว่า เดี๋ยวเธอก็คงเดินออกมาเองแหละ ชั้นฝากเมเปิ้ลดูแลเหรียญอยู่ ก็เลย… แบบว่า อยู่ตรงนี้คอยจัดการคนที่จ้องจะเอาเหรียญไปน่ะ」

 

พอได้ยินคำพูดนั้น คาสุมิจึงมีข้อเสนอ

 

「ถ้างั้น ขอชั้นอยู่นี่ด้วยได้มั้ย? ถ้าออกไปข้างนอก ชั้นคงต้องสู้อีกแน่เลย…」

 

มีผู้เล่นหลายคนจำคาสุมิได้ ถ้าเธออยู่ข้างนอก ก็คงต้องสู้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

「โอเค งั้นถ้าใครเข้ามา ก็เชือดให้หมดเลยน้า」

「เข้าใจแล้ว ชั้นเองก็อยากรักษาเหรียญของตัวเองไว้จนจบอีเวนต์เหมือนกัน」

 

บอสรองเพิ่มเป็น 2 ตัวซะแล้ว

แต่พอมีคาสุมิอยู่ด้วย คงไม่มีผู้เล่นคนไหนคิดว่าแซลลี่เป็นมอนสเตอร์อีกแล้วล่ะ

แต่ก็เพิ่มความเย้ายวนของการชิงเหรียญเข้ามา ดังนั้น โอกาสที่จะเกิดการต่อสู้จึงอาจไม่ลดลงก็ได้

ขณะที่สองสาวนั่งคุยกันระหว่างปกป้องทางเดินอยู่ เมเปิ้ลก็เดินออกมาจากด้านหลัง

 

「แซลลี่จัง! พวกมันเลื่อนเลเวลแล้วล่ะ〜! ดูดิ ดูดิ〜! ……อ-เอ๋?」

 

ไซรัปและโอโบโร่เดินอยู่ข้าง ๆ เมเปิ้ล

เมเปิ้ลและคาสุมิมองสบตากัน

 

「คาสุมิ?! ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้จ๊ะ?!」

 

「อืม〜… ก็ไม่อยากให้ใครชิงเหรียญชั้นไปน่ะ……แต่เจ้าสองตัวนั้นคือ?」

 

คาสุมิเป็นคนแรกที่ได้เห็นไซรัปและโอโบโร่

 

「คู่หูของพวกเราน่ะจ้ะ〜!」

 

ก่อนหน้านี้พวกเธอไม่ได้เล่าเรื่องตอนสู้กับเจ้านกให้คาสุมิฟัง เมเปิ้ลก็เลยต้องเล่าให้ฟัง

คาสุมิประหลาดใจที่มีมอนนกที่แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อขนาดนั้น แล้วพวกเธอยังจัดการมันได้อีก

 

「เลยได้ไข่มอนเป็นรางวัลซินะ… คงมีแต่พวกเธอเท่านั้นแหละที่มีไข่มอน ชั้นเจอผู้เล่นมาเยอะ แต่ไม่มีใครมีสัตว์เลี้ยงเลยสักคนเดียว」

 

คาสุมิเดาได้ถูกต้อง

ในตอนนี้ มีแต่เมเปิ้ลและแซลลี่ที่มีสัตว์เลี้ยง

 

แม้ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นอีกในอีเวนต์นี้ แต่การเคลียร์ดันเจี้ยนระดับสูงได้อาจเป็นเงื่อนไขที่จำเป็นอันหนึ่ง

 

「อ้อ จริงด้วย คืนโอโบโร่ให้เธอล่ะนะ」

「อื้อ ขอบใจจ้ะ」

 

สองสาวแลกเปลี่ยนแหวน

 

「แล้วเธอคิดจะทำอะไรต่อดี? อยากออกจากถ้ำมั้ย?」

 

เนื่องจากเมเปิ้ลฟื้นพลังเรียบร้อยแล้ว ถึงจะไม่ซ่อนอยู่ในถ้ำ พวกเธอก็คงดูแลตัวเองได้

แต่ดูเหมือนเมเปิ้ลจะไม่อยากออกไปข้างนอก

เมเปิ้ลคิดว่าการปกป้องเหรียญสำคัญยิ่งกว่า

เมเปิ้ลบอกความคิดของตัวเองให้แซลลี่ฟัง

 

「ถ้างั้น… เธอก็ปิดทางเข้าซะเลยซิ」

「อืม เข้าใจแล้ว!」

 

เมเปิ้ลเดินไปตรงทางเข้าห้องโถงแล้วชักชินเกตสึออกมา

วงเวทสีม่วงขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น

 

「【Hydra】!」

 

มังกรพิษพุ่งไปตามทางเข้าถ้ำพร้อมกระจายพิษไปทั่ว

เมเปิ้ลไม่รู้เลยว่า ระหว่างที่มังกรพิษพุ่งผ่านไปนั้น มันได้กลืนกินผู้เล่นไปกลุ่มนึง แล้วก็ชนกลุ่มผู้เล่นที่ออกันอยู่ตรงทางเข้า

เมเปิ้ลเตาะแตะไปตามทางเดินนั้นสักพัก ก็เรียกใช้【Venom Capsule】แล้วเดินกลับมา

 

「แบบนี้คงปลอดภัยแล้วล่ะ!」

「แต่แบบนี้ชั้นกับคาสุมิก็ออกไปไม่ได้น่ะซิ〜」

「อา ลืมไปเลย จริง ๆ ด้วยนะ…… คงไม่เป็นไรน้า?」

 

คาสุมิเจอแบบนี้เข้าก็หนีออกไปไม่ได้

นั่นหมายความว่า ถ้าสองสาวคิดร้าย ก็สามารถชิงเหรียญจากเธอสบาย ๆ

แต่คงไม่ต้องถาม เพราะสองสาวนั้นไม่เคยคิดจะทำอย่างนั้นอยู่แล้ว

 

「แบบนี้ก็แค่ถ่วงเวลารอจนหมดวัน」

 

ขณะนี้ก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว

สมควรที่จะนอนพักสักครั้ง

ไม่จำเป็นต้องทรมานตัวเองระหว่างรอให้วันที่ 7 สิ้นสุดลง

เพื่อความไม่ประมาท สามสาวผลัดกันอยู่เวร

ในท้ายที่สุด ก็ไม่มีผู้บุกรุกโผล่มาแม้แต่คนเดียว พวกเธอตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่น

แม้ว่าบางครั้งจะมีผู้เล่นที่มีความต้านทานพิษลองเดินเข้ามา แต่สุดท้ายก็ตายกลางทางอยู่ดี

 

「อรุณสวัสดิ์」

「อรุณสวัสดิ์จ้ะ!」

「อรุณสวัสดิ์จ้า วันสุดท้ายแล้วเนอะ」

 

อีเวนต์อันยาวนานกำลังจะจบลง

เมเปิ้ลและแซลลี่สามารถบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ได้ ช่างเป็นอีเวนต์ที่น่าประทับใจจริง ๆ

 

「อา จริงด้วย ไม่รู้ว่าจะต้องใช้เหรียญเมื่อไหร่ งั้นแซลลี่ เธอเอาเหรียญส่วนของเธอไปเก็บดีกว่านะ」

 

เมเปิ้ลเอาเหรียญส่วนของแซลลี่ออกจากช่องเก็บไอเท่มแล้วส่งให้แซลลี่

 

「ขอบใจจ้ะ」

 

แซลลี่รับมาอย่างระมัดระวังแล้วเก็บไว้

คาสุมิไม่ได้ตั้งใจหาเหรียญเงินตั้งแต่แรก แค่อยากรักษาเหรียญทองเอาไว้ ดังนั้นเธอจึงไม่มีเหรียญเงินมากเท่ากับเมเปิ้ลและแซลลี่

 

「แต่ แบบนี้ เราก็ไม่มีอะไรทำทั้งวันเลยน่ะดิ?」

「จริงแฮะ」

「งั้นเล่นเกมที่เมเปิ้ลเอามากันมั้ย?」

 

เมเปิ้ลเห็นด้วยกับข้อเสนอของแซลลี่แล้วเอาเกมที่ติดตัวออกมาทีละชิ้น

ในนั้น มีโอเทลโล่รวมอยู่ด้วย

 

「คานาเดะเก่งมากเลย〜」

 

เมเปิ้ลนึกถึงตอนที่เล่นกับคานาเดะ ทั้งคู่สัญญาว่าจะเล่นกันอีกถ้าได้เจอกัน

 

「คานาเดะเหรอ? ใครน่ะ?」

 

คาสุมิไม่รู้จักคานาเดะ เมเปิ้ลจึงเล่าให้ฟัง

แล้วก็เลยไปจนถึงตอนที่สู้กับเจ้าปลาหมึกยักษ์ คาสุมิประหลาดใจมาก

คงยากที่จะมีผู้เล่นอย่างสองสาวที่ต้องสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างต่อเนื่องเช่นนี้

 

「เมเปิ้ลจังเล่นไม่เก่งเองมากกว่ามั้ง?」

「หึ ๆ ๆ… พูดยังงี้〜? งั้นมาเล่นกันมั้ยล่ะ?」

「เอางั้นเหรอ?」

 

เกมเริ่มขึ้นโดยเมเปิ้ลเลือกสีดำ ส่วนแซลลี่เลือกสีขาว

 

ผลก็คือ

เบี้ยดำเกือบเต็มกระดาน

 

「เอ๋…? เมเปิ้ลจัง เธอเก่งเกินไปรึเปล่าเนี่ย?」

「ชั้นก็ว่าตัวเองเก่งใช้ได้เลยน้า? แต่ยังแพ้คานาเดะหลุดลุ่ยเลยอ่ะ…」

「งั้นเล่นเกมอื่นดีกว่า! เอาแบบที่เล่นได้พร้อมกันสามคนนะ」

 

แซลลี่ไม่อยากแพ้อีก เลยเลือกเล่นเกมอื่นแทน

เพราะเธอเข้าใจแล้วว่า เล่นโอเทลโล่ยังไงก็ไม่ชนะเมเปิ้ล

 

และระหว่างที่สามสาวเล่นเกมกันอยู่ ก็ไม่มีผู้เล่นมารบกวนแม้แต่คนเดียว

แล้วในที่สุด

 

อีเวนต์ก็มาถึงช่วงสุดท้าย

มีเสียงประกาศก้องทั่วแมพว่า อีก 5 นาทีต่อจากนี้ ผู้เล่นจะถูกเทเลพอร์ทไปยังจุดเริ่มต้น

ด้วยเหตุนี้ สองสาวจึงต้องแยกทางกับคาสุมิอีกครั้ง

 

「งั้นหลังจากกลับไป」

「จ้า มาเจอกันอีกน้า」

 

ได้พลังใหม่ ได้พบเพื่อนใหม่

อีเวนต์ครั้งที่สองจบลงด้วยความพึงพอใจของสองสาว




NEKOPOST.NET