[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 176 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.176 - ราชินีและสู่ชั้น6


痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います


176 ราชินีและสู่ชั้น6

 

เวลาได้ผ่านไป และก็เข้าสู่ต้นเดือนมีนาคม

ในดันเจี้ยนหนึ่ง มีเส้นทางสู่ชั้นต่อไปเกิดขึ้น

หลังจากมีกลุ่มแรกผ่านไป พวกเมเปิ้ลแห่ง【ต้นเมเปิ้ล】ก็ตัดสินใจมุ่งสู่ดันเจี้ยนนี้ด้วย

 

「บอสในครั้งนี้เป็นแมงกระพรุนล่ะ

และใช้เอฟเฟคสถานะหลายๆแบบ」- คาซึมิ

คาซึมิทำการอธิบายบอสเบื้องต้น

โครมกับแซลลี่ตั้งใจฟัง และโครมก็ได้เอ่ยปากขึ้น

 

「การโจมตีกายภาพมีผลไหม?」- โครม

 

「อาา」- คาซึมิ

 

「และวันนี้......ยุยและไมอยู่ด้วยนะ」- แซลลี่

แซลลี่พูดเสริมเพิ่ม

โครมที่ได้ยินเช่นนี้ก็ถามอีกคำถาม

 

「มันมีโจมตีเจาะเกราะไหม?」- โครม

 

「ตอนนี้ยังไม่มีใครยืนยันนะ」- คาซึมิ

คาซึมิพูดเช่นนี้ ดังนั้นโครมจึงถอนหายใจและพูด

 

「ชนะ」- โครม

 

「นั่นซินะ」

 

「น่าจะอย่างนั้น」

วันนี้ทุกๆคนอยู่ที่กิลด์โฮม

นั่นหมายความว่า มันเป็นไปได้ที่จะโจมตีบอสในสภาพที่ทุกคนสมบูรณ์

มันไม่ใช่ความยะโสของทั้ง3ที่คิดจะชนะ แต่มันเป็นความจริงที่เด่นชัด

 

ขณะที่ทั้ง3คนพูดคุย ทั้ง5คนที่เหลือก็เข้าสู่ห้องนั่งเล่นโดยมีอิซึนำมา

 

「ไปกันเถอะ!รีบๆจบให้มันเร็วๆ จะได้เข้าชั้น6」

 

「งั้น ไปโดยนั่งไซรัปไหม?」- เมเปิ้ล

ทุกคนตอบรับในคำเสนอของเมเปิ้ล และสมาชิกทุกคนของ【ต้นเมเปิ้ล】ขึ้นไปบนหลังไซรัปและเดินทางข้ามทะเลแห่งก้อนเมฆ

 

 

 

「ถึงแล้ว!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลนำไซรัปลงสู่พื้นและทำการลูบหัวก่อนจะนำกลับสู่แหวน

ทางเข้าดันเจี้ยนตั้งตระหง่านอยู่ข้างหน้าเหมือนเชื้อเชิญ

 

「งั้น ไปกันเถอะ?」- เมเปิ้ล

 

「เมเปิ้ลนำ ข้ากับคาซึมิจะอยู่แนวหลัง

ก็นะ เผื่อไว้」- โครม

โครมพูดเช่นนั้นก็แค่ระมัดระวัง

เพราะยังไงท้ายสุดแล้ว เมเปิ้ลก็ใช้【อุทิศตน】อยู่ดี

 

「เผื่อบางที สกิลที่ทำให้อุทิศตนไม่มีผลอาจโผล่มาจากไหนก็ได้......」- โครม

ยุยและไมเดินอยู่ตรงกลางขณะที่เดินผ่านทางแคบๆ

ซึ่งโดยปกติแล้ว ยุยและไมจะถูกคุ้มครองจนกว่าจะถึงบอส

 

「แหม แต่ว่า ฉันคิดว่าเมเปิ้ลคงฆ่าด้วยตัวคนเดียวได้ละมั้ง」- คาซึมิ

 

「ข้าเองก็คิดเช่นนั้น」- โครม

ขณะที่โครมและคาซึมิคิดเช่นนั้น โล่ใหญ่ของเมเปิ้ลก็กลืนกินเมฆสายฟ้าที่พุ่งเข้าชน

 

「ไปข้างหน้าー!เดินต่อเรื่อยๆー!」

โล่นี้ก็เพียงพอที่จะปกป้องพวกเขาในทางเดินแคบๆนี่

ถ้าเกิดว่าอยู่ในทางเดินแคบๆนี่คนเดียว มันก็อาจจะเต็มไปด้วยพิษ ก็พูดได้ว่า นี่ค่อนข้างปราณีมาก

 

ถ้ามีมอนสเตอร์ที่สามารถหยุดเมเปิ้ลได้ คงไม่เอามาใส่ในทางเดินแคบๆเหมือนพวกมอนสเตอร์กากๆนี่

ตราบใดที่แซลลี่บอกเมเปิ้ลถึงทางไหนที่จะไปต่อ มันก็กลายเป็นสิ่งง่ายที่จะถึงห้องบอส

 

เมื่อเปิดประตูห้องบอสและก้าวเท้าเข้าไป เพดานของห้องที่ทำจากเมฆก็ขยายออก

หลังจากนั้น พาดานก็ถูกเปิดเป็นรู มีหนวดที่ทำจากเมฆยืดออกมาจากแมงกระพรุน

 

「โอ้วーดูท่าจะนุ่มแฮะ!」- เมเปิ้ล

 

「พนันได้เลย พิษแน่นอน

เมเปิ้ล ล่อไปหน่อยได้ไหม?」

 

「โอเค๊ー!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลเริ่มตื้นเต้นที่จะได้เล่นกับแมงกระพรุนที่เข้ามาหาเธอ

 

ในเมื่อผลของอัมพาตไม่มีผลต่อเมเปิ้ล สิ่งที่มันทำก็แค่รู้สึกดีต่อผิวของเธอ

ไม่เกี่ยงว่ามันจะโจมตีมารุนแรงหรือไม่ หนวดที่โจมมาดูเหมือนมันจะเด้งออกไปหมด

 

ส่วนข้างหลัง คนอื่นอยู่ในเขตปลายสุดของการป้องกันของเมเปิ้ลและบัพให้ยุยและไม

 

และหลังจากผ่านไปซักพัก

 

「เอาล่ะ

พร้อมค่ะ!เรียบร้อย!」

 

「สบายมากค่ะ......!」

ตอนนี้ในเมื่อทั้ง2คนพร้อม พวกเธอที่ถือฆ้อนใหญ่ที่สูงกว่าตัวเธอ และเดินเข้าไปหาแมงกระพรุน

 

「อ่า คุณแมงกระพรุน

ขอโทษด้วยนะคะ?เพราะพวกเราคงต้องสู้กับคุณแล้ว」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลรู้สึกได้ถึง2คนที่มุ่งหน้าเข้ามา จึงปล่อยหนวดนุ่มนิ่มนั่นด้วยความรู้เสียดายและถอยห่างออกมา

 

「「【ดับเบิ้ล สตั้มป์】!」」

แมงกระพรุนโดนเข้าไปอย่างเต็มกำลังลอยละลิ่วสู่อากาศ หลังจากนั้นเมฆก็เริ่มแตกสลาย

 

「รู้สึกเสียใจแทนเลยที่ไม่มีการต้านทานกายภาพー」

 

「อะร๊ะ ฉันเองก็ด้วย」

หลักๆเลยก็คือ ยุยและไมที่ได้บัพ จึงทำให้สามารถตีทีเดียวตายได้

และในขณะที่ คานาเดะและอิซึ เป็นหนึ่งในเหตุโศฏนาฏกรรมครั้งนี้ แต่มันก็หมายความตามที่พูดมานั่นล่ะ

 

เมื่อเป็นเช่นนี้ ทั้ง8คนก็เข้าสู่ชั้น6โดยไม่มีการต่อสู้อะไรมากนัก

 

「จะเป็นที่ยังไงกันนะแซลลี่ー」- เมเปิ้ล

 

「ไม่รู้ซิ?ก็นะ เป็นยังไงก็ได้......แต่คงดีถ้าทำให้ใช้ใยของฉันได้」- แซลลี่

 

และก็เห็นทางออกสู่ชั้นใหม่

วิวที่เห็นเป็นทุ่งกว้างใหญ่และหลุมศพเก่าแก่

พื้นที่มืดและปกคลุมไปด้วยหมอกเล็กน้อย แสงจันทร์ที่ส่องมาทำให้ขนลุก

 

「โอー......หืม?」- เมเปิ้ล

ขณะที่เมเปิ้ลมองดูวิวก็มีบางคนดึงมือขวาของเธอไว้ จึงหันหลังกลับไป

 

「มะ มะ ไม่ ไม่ดีแล้ว......」- แซลลี่

ที่นั่นปรากฏแซลลี่ที่ดูหน้าซีด

 

หรือก็คือ นี่คือพื้นที่เขย่าขวัญน่ากลัว นี่คือพื้นที่ชั้น6นั่นเอง




NEKOPOST.NET