[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 157 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.157 - ตู้เย็นและผู้เล่นชั้นนำ


痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います


157 ตู้เย็นและผู้เล่นชั้นนำ

 

ป่าที่สมควรจะเงียบสงบแต่ดันมีเสียงต่อสู้ดังเกิดขึ้นไปทั่ว

ผู้เล่นในป่ามีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและหนึ่งในนั้นก็คือเพน

 

「ฮึบ!」- เพน

 

เพนใช้โล่ป้องกันการโจมตี และใช้ดาบฟาดฟันMonster

เพนใช้เวลากำจัดMonsterที่อยู่รอบๆไม่นานเท่าไร

 

「เอาละ

จะมีอะไรไหมนะ」- เพน

เพนตรวจดูItemDropแต่ก็ไม่มีอะไร

เพนเองก็เจอโบราณสถานที่ทำมาจากหินที่มีไรน้ำขึ้นเต็ม แต่ก็ไม่พบเจออะไรพิเศษ

 

「คงต้องไปอย่างระมัดระวังละนะ」- เพน

เลือดของเพนลดลงมาได้ประมาณ30%แล้ว

ไม่ได้มาจากการรับการโจมตีในทีเดียว แต่มาจากการที่โดนโจมตีรุนแรงทีละเล็กทีละน้อย

เพราะที่นี่นั้นทำการฟื้นฟูไม่ได้ ดังนั้นถ้าเป็นไปได้พยายามหลบให้ดีที่สุด

เพนเริ่มเดินอีกครั้งเพื่อค้นหาอะไรใหม่ๆ

 

ขณะที่เพนเดินอยู่ก็มีเสียงต่อสู้ที่แผ่วเบาเข้าหู

เพนที่อยู่ในป่ามายาวนาน แต่แทบไม่ค่อยได้ยินเสียงต่อสู้

จากข้อมูลที่มี การจะทำการค้นหาผู้เล่นคงเป็นเรื่องยาก

 

「ไปตรวจดูดีไหมนะว่ามีอะไรอยู่」- เพน

เพนมาถึงสถานที่ต่อสู้ที่มีขนาดใหญ่ แต่ว่ามีพุ่มไม้สูงแพร่กระจายเต็มไปหมด จึงไม่สามารถยืนยันข้างในได้

 

อย่างไรก็ตาม เพนรู้สึกได้ว่ามีอะไรบางไม่อย่างไม่ปกติอยู่ข้างในแน่นอน

เพนคิดเช่นนั้นเพราะไม่เคยเห็นพุ่มไม้สูงลึกนี่มาก่อนจึงเกิดความสงสัย

 

「......ไปตรวจดูข้างในละกัน」- เพน

ขณะที่เพนแหวกพุ่มไม้เข้าไปข้างใน เสียงการต่อสู้ก็จบลงพอดี

เพนรู้สึกได้ว่าเสียงพุ่มไม้ที่สั่นไหวนั่นเปลี่ยนหันมาที่ตัวเอง

 

เพนตั้งโล่และชักดาบออกมา เตรียมตัวต่อสู้ต่อสิ่งที่จะออกมาจากพุ่มไม้

เสียงดังขึ้นเรื่อยๆและมีบางอย่างออกมาจากพุ่มไม้

 

「มาแล้วเรอะ!」- เพน

และเพนเจอหน้าตาที่คุ้นเคย

ไม่ซิ เป็นหน้าตาของสัตว์ประหลาดที่ลืมไม่ลง

 

「อ๊าา เหนื่อยจัง......อาเร๊ะ ถ้าจำไม่ผิด......เพนซัง?」- สัตว์ประหลาด

หัวของสัตว์ประหลาดที่ไม่มีตาที่ยื่นออกมาจากพุ่มไม้

เพนจำได้จากเสียงที่ออกมา

 

มันคือเสียงของเมเปิ้ลอย่างไม่ต้องสงสัย

 

ทั้ง2ที่พบกันเดินไปด้วยกัน และนั่งลงบนพื้นที่เป็นสถานที่เปิดเล็กน้อย

เมเปิ้ลยังอยู่ในร่างของสัตว์ประหลาด

มันน่าเสียดายที่จะออกจากร่างนี้ก็เพราะมันฟื้นฟูไม่ได้ไงละ

เพนนั่งลงที่โคนต้นไม้ ส่วนเมเปิ้ลเอาหลังพิงต้นไม้

 

「นี่ จะไปทั้งอย่างนี้รึ」- เพน

 

「......?ค่ะ ก็นะ」- เมเปิ้ล

 

「งั้นรึ......」- เพน

ส่วนลึกข้างในอกของเพนมันก็รู้สึกกลัว แต่ถ้าเจ้าตัวจะอยู่ในร่างนี้ มันก็ช่วยไม่ได้

 

เหตผลที่ทั้ง2คนอยู่ด้วยกันตอนนี้มันก็ง่ายๆ ทั้ง2คนจะทำการค้นหาด้วยกันนั่นเอง

 

ในพื้นที่ที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ การที่จะพบใครซักคนมันเป็นเรื่องยาก แถมเป็นถึงคนแข็งแกร่งทั้ง2คน เพนไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดไป ยกเว้นเมเปิ้ลที่ไม่ได้คิดอะไร

เพนทำการพูดคุยเสนอต่อเมเปิ้ล ซึ่งเมเปิ้ลเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

 

เมเปิ้ลไม่ได้คิดลึกอะไรมากมายต่อคำเสนอของเพน

ถ้าจะคิดก็มีเพียง ช่วงเวลาที่โดนล้อมรอบก่อนหน้านี้ถ้ามีใครอีกซักคนอยู่ด้วยมันคงจะจบเร็วกว่านี้

 

และนี่คือTeamผู้เล่นชั้นนำที่เกิดขึ้นมา




NEKOPOST.NET