[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。 ตอนที่ 140 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] ตู้เย็น - 痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います。

Ch.140 - ตู้เย็นและผนึก


痛いのは嫌なので防御力に極振りしたいと思います


140 ตู้เย็นและผนึก


หลังจากนั้น เมเปิ้ลก็เดินรอบเมืองอย่างไร้เป้าหมายไปซักพัก และกลับมาที่กิลด์โฮมโดยที่ไม่มีอะไรใหม่

ช่วงที่เมเปิ้ลเปิดประตูเข้ามา ยุยและไมก็มีปฏิกิริยา


「อ๊ะ!เมเปิ้ลซัง!」- ยุย

ยุยวิ่งมาที่เมเปิ้ล


「อะไรรึ?มีอะไรเกิดขึ้นรึ?」- เมเปิ้ล


「มันมีเควสที่พวกเราชนะไม่ได้ มันมีมอนสเตอร์......ช่วยหน่อยได้ไหมคะ?」- ยุย


「ขอความกรุณาด้วยค่ะ!」- ไม

เมื่อพูดดังนั้น ทั้ง2คนก้มหัวลงพร้อมกัน


「อืม ได้ซิ!ไม่มีอะไรทำพอดี」- เมเปิ้ล


「ขอบคุณค่ะ!โครมซังและคานาเดะซังก็ออกไปด้วยกัน ไม่รู้จะพึ่งใครดี......」- ยุย

ตอนนี้ในกิลด์โฮมถ้าตัดทั้ง2คนออกก็มีแต่อิซึที่อยู่

การจะให้อิซึไปฆ่ามอนสเตอร์เนี่ยคงจะเปล่าประโยชน์


「งั้นรีบไปกันเลย นำทางด้วยนะ?」- เมเปิ้ล


「「ค่ะ!」」- ยุย ไม


ทำการนั่งบนหลังไซรับมุ่งหน้าไปที่ฟิลด์ประมาณ10นาที

พวกเมเปิ้ลก็มาถึงสถานที่เป้าหมาย


「คือว่านะคะ ตรงนี้จะมีมอนสเตอร์ออกมา แต่ดูเหมือนการโจมตีกายภาพจะไม่มีผล......รบกวนด้วยค่ะ!」- ยุย


「อืม......ไฮดร้าน่าจะใช้ได้นะ?」- เมเปิ้ล


「คิดว่าน่าจะไม่มีปัญหาค่ะ」- ยุย

เมื่อเมเปิ้ลได้ยินข้อมูลของมอนสเตอร์ก็นำไซรับลงพื้นทำการใช้【อุทิศตน】ทำการดื่มโพชั่นเพิ่มHPและเข้าสู่การต่อสู้


「มอนสเตอร์ก็......ไอ้นั่นซินะ!」- เมเปิ้ล

สิ่งที่เมเปิ้ลเห็นเบื้องหน้าคือ ชุดคลุมที่ขาดวิ่นไปทั่วและดาบยาวที่สนิมเกรอะที่ลอยตัวอยู่

เมื่องมองดูก็เหมือนกับวิญญาณ ก็คงแน่นอนละนะที่การโจมตีกายภาพไม่เป็นผล


「เอาหละ Hy......อาเร๊ะ?มันหายไปแล้ว」- เมเปิ้ล


「มอนสเตอร์นั่นหายตัวได้รึนี่......ขอโทษด้วยค่ะ ไม่รู้มาก่อน」- ยุย

ยุยและไมพ่ายแพ้ถึง2ครั้งจึงคิดมาขอความช่วยเหลือ จึงไม่รู้การเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์มากนัก

เมเปิ้ล ยุย และไม ไม่ใช่ประเภทที่จะหาข้อมูลก่อนสู้เท่าไรนัก จึงไม่มีข้อมูลของมอนสเตอร์ตัวนี้ที่การโจมตีทางกายภาพไม่มีผล


「ใกล้!?」- เมเปิ้ล

มอนสเตอร์ที่โปร่งใสฟันดาบลงมาโดนมาเปิ้ลที่ช้าไป

จังหวะนั้นเอง ก็มีเสียงปริ๊ง【อุทิศตน】ที่มีแสงส่องสว่างที่พื้นก็หายไป


「เอ๋?เดี๋ยว【Cover】!」- เมเปิ้ล

ทำการใช้【Cover】ใส่ยุย ที่ไม่ค่อยได้ใช้ในช่วงนี้เท่าไร

มอนสเตอร์หายตัวจนมองไม่เห็นอีกครั้ง


「อุทิศตน!ใช้ไม่ได้?......งี้นี่เอง โดนผนึกซินะ!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลมีสกิลที่ใช้ป้องกันอยู่3สกิล ถึงจะมีสกิลที่ใช้ป้องกันการผนึกตอนที่เดินอยู่ในเมืองกับแซลลี่ก็เถอะ

ในเมื่อ【อุทิศตน】มันใช้ไม่ได้


「เอ......ใช่แล้ว【ปลูกขน】!」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลกลายเป็นก้อนขนแกะ

ยุยและไมเก็บอาวุธและคลานเข้าไปในขนแกะ

ป๊อง โผล่หัวออกมาคุยกับยุยและไม


「งั้น รบกวนหน่อยนะ?」- เมเปิ้ล


「「ค่ะ!」」- ยุย ไม

ทั้ง2คนขยับมาอยู่ข้างๆทางข้างล่างของเมเปิ้ล และยกตัวเมเปิ้ลขึ้น

มันอยู่ในสภาพที่หน้าออกมาจากขนแกะ

「ไม ทางซ้ายนะ!」


「อื้ม!」- ไม

ยุยและไมหันจนหัวเมเปิ้ลไปทางซ้าย

มอนสเตอร์ฟันมาที่ยุยอีกครั้ง


「ฮึบ!」

ยุยและไมเข้าไปซ่อนตัวข้างในและปล่อยก้อนขนแกะตกลงมา

มอนสเตอร์ที่เล็งเป้ามาที่ยุยกลายเป็นฟันเข้าขนแกะเมเปิ้ล


「【Hydra】!」- เมเปิ้ล

มือของเมเปิ้ลออกมาจากขนแกะ และมีพิษพุ่งออกมาจากมือที่จับดาบสั้นมุ่งหน้าไปที่มอนสเตอร์

มันถูกจุดอ่อนพอดีจึงลดHPของมอนสเตอร์ลง

มันเป็นศัตรูที่ถูกฆ่าได้โดยที่ไม่ต้องทำการใช้ผลตายทันที

 

「ฟู่......ฆ่าได้แล้ว!เอ ฆ่ากี่ครั้งดี?」- เมเปิ้ล


「10รอบค่ะ รบกวนด้วยค่ะ」- ยุย


「รับทราบ!งั้น ไปต่อทั้งอย่างนี้เลยนะ」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลอธิบายถึงแผน ยุยและไมยกตัวเมเปิ้ลขึ้น ทำการยืนยันและเดินไปทั้งอย่างนั้น


และเมื่อก้าวเท้าลงไปในบึงพิษข้างหน้าก็ตายทันที


「อุหวา!?เอ๋ เกิดอะไรขึ้น!?」- เมเปิ้ล

เมเปิ้ลเปล่งเสียงตกใจและตกมายังพื้น

ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากยุยและไม


「หืม?อ๊ะ......」- เมเปิ้ล

ในสายตาเมเปิ้ลมีทะเลพิษแพร่กระจายไปทั่ว

เมเปิ้ลเข้าใจถึงสาเหตและรีบใช้【ร่างมาร】กลับไปหาทั้ง2คน


โครมและคานาเดะในช่วงเวลาที่ยุยและไมหวังจะของพึ่งพานั้น ได้ออกไปล่ามอนสเตอร์ด้วยกันกับมัลคัสและดรัก


「แหม ผู้ใช้โล่นี่ดีจริงๆหวะ」- ดรัก

ดรักเป็นหน่วยโจมตีหลัก โครม คานาเดะ และมัลคัสเป็นหน่วยสนับสนุน นี่คือรูปแบบการล่า


「งั้นเหรอ?ถ้าโล่หละก็ ทางเมเปิ้ล......」- โครม


「ไอ้นั่นมันไม่ใช่โล่......ไม่ใช่โล่」- มัลคัส

มัลคัสพึมพำเงียบๆ

สำหรับมัลคัส โล่ใหญ่หมายเลข1คือโครม


「ในพวกเราเนี่ยเมเปิ้ลจัดอันดับได้ด้วยรึ......?」


「อย่างงั้นรึ?แต่ก็นะ เมเปิ้ลก็อันตรายทุกทีในอีเว๊น

เป็นผู้ใช้โล่ที่มีช่องว่างเยอะแท้ๆ แต่ไม่จำเป็นต้องป้องกันละนะ」

ดาบ หอก ธนู เวทมนตร์ เมื่อโดนร่างกายเมเปิ้ลนั้นมันเด้งออกหมด

ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องทำการป้องกันมากนัก แต่ดันขวนขวายหาววิธีป้องกันมากกว่าใครเพื่อน


「ดูเหมือนว่าเพนต้องการจะล้มเมเปิ้ลให้ลงนะ แต่ข้ายอมแพ้ล่ะ

แต่คิดว่าความสัมพันธ์นี่ก็ไม่เลว」


「น่าจะเดินทางต่อได้แล้วนะ......?มอนสเตอร์ก็ไม่มีแล้วด้วยซิ......」- มัลคัส

ตามที่มัลคัสพูด มอนสเตอร์ส่วนมากก็ถูกล่าไปเกือบหมดแล้ว ทั้ง4จึงเดินทางต่อ


จังหวะที่มุ่งหน้าสู่จุดต่อไป

มันมีสัตว์ประหลาดวิ่งอยู่ไกลๆจนแผ่นดินสั่นสะเทือน


「ก็ประมาณนี้ทุกทีละ......」- โครม


「ก็คงอย่างนั้นละนะ......โทษทีละกัน」

ทั้ง4ยืนนิ่งเหมือนเวลาหยุดเดินชั่วคราว




NEKOPOST.NET