(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 41 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.41 - และแล้วฤดูกาลได้ผ่านไป


เมื่อการอบรมให้ความรู้ของการเป็นวิศวะกรและการเผยแพร่ภูมิปัญญา

และการเผยแพร่ของสินค้าในครัวเรือนสิ้นสุดลงแล้ว

ในที่สุดแล้วฤดูหนาวได้มาเยือนหมู่บ้านที่ถูกซ่อนไว้

พื้นที่แถบนี้สมกับที่เรียกได้ว่าอยู่ที่ทางตอนเหนือของแผ่นดินใหญ่อย่างแท้จริง

ในช่วงฤดูหนาวหิมะตกลงมายาวนานนิดหน่อยท่าทางสุดยอดไปเลย

แม้จะบอกว่าปีนี้เพราะการดำเนินงานของนายท่าน

แม้จะเข้าสู้หน้าหนาวของที่กักตุนไว้มีเพียงพอ

ในฤดูใบไม้ร่วงบางทีอาจะมีเด็กทารกออกมาก็ได้

 

เอาเถอะ เพราะหิมะตกทำให้ทุกๆวันไม่สามารถออกไปข้างนอกได้

ถ้าคู่สามีภรรยาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันเรื่องที่ทำคงจะมีเรื่องเดียว

เรียล่าซังพูดออกมาพร้อมทั้งกอดขวดเหล้าด้วยเสียงที่คับแค้นใจ

เพราะงั้นคงจะมีบรรยากาศแบบนั้นล่องลอยออกมาแน่ๆ

นั้นคือการจ้องมองคู่ที่เดินจับมือกันโดยไม่ปล่อย

ตามย่านการค้าช่วงคริสมาสต์ ทุกครั้งที่กลับไปยังบ้านเกิด

เป็นดวงตาที่เหมือนเอือมระอาสาวโสดที่(อายุวัย20ปลายๆแล้ว)

เปิดรับสมัครแฟนหนุ่มถูกเสียดแทงจากคุณแม่ที่พูดว่า

"ไม่มีคนดีๆอยู่งั้นหรือ?" "เพราะเธอก็มีอายุที่พอเหมาะพอดีแล้ว"

 

เพราะงั้นดูเหมือนว่าจะไม่มีคู่สามีภรรยาที่พยายามจะทำเด็ก

เพราะมีเวลาไม่เพียงพอในสักระยะนึง

โอกาสนี้ที่ที่มาเยือนเป้นครั้งแรกในรอบหลายสิบปีหรือหลายปีจริงๆ

ในหน้าหนาวดูเหมือนว่าพวกเขาประมาณว่าเต็มที่เลย

ที่สามารถพูดได้ว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะทำเรื่องที่ทำให้อุณหภูมิสูงขึ้น

 

 

[ยินดีต้อนร้อน]

[ด้วยความยินดี!]

 

เนื่องจากเอลฟ์ขี้บ่นพูดพยากรณ์อากาศเหมือนกับระบายทิ้งออกมาว่า

หิมะจะตกไปทั่วในคืนนี้ละมั่ง คลิสซังจึงได้แยกตัวออกมาพักด้วย

เพียงแต่ว่ากระเป๋าสัมภาระขนาดใหญ่...........เห็นได้ชัดว่า

หิ้วข้าวของมาแบบจะพักนานหลายๆเดือนแน่ๆ

 

ที่บ้านพักที่เป็นฐานที่มั่นของพวกผมที่ชั้น1มีห้องนั่งเล่น

ห้องอาบน้ำขนาดใหญ่ ห้องครัวแบบไว้รับประทานอาหาร ห้องรับแขก

ห้องประชุมเชิงปฏิบัติการ ที่ชั้นชั้นมีห้องนอนของนายท่าน

ห้องหนังสือ ห้องของพวกผม4ห้อง ห้องรับรองแขก(ไว้พัก)

2ห้อง เป็นคฤหาสน์ที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ทีเดียว

ที่ตรงข้ามที่ถูกสร้างแยกออกมาด้วยความปรารถนา(ดี)สำหรับคาไซซัง

เป็นอาคาร1ชั้นมีขนาดประมาณ3LDK

เรียกได้ว่าเป็นการวางแผนผังของห้อง

ความรู้สึกนี้ประมาณว่าเป็นแมนชั่นแบบทั่วๆไป?

 

แล้วก็แม้จะบอกว่าแยกออกไปก็ตามสามาถเดินออกไปหาได้ในไม่กี่นาทีเอง

เพราะเหตุผลอะไรสักอย่างตรงบริเวณถนนเลียบทางเดิน

มีโคมใไฟและหินเตาผิงถูกติดเอาไว้.......ที่บรรจุด้วยเวทย์มนต์

เนื่องจากที่ติดตั้งเอาไว้สามารถสร้างความอบอุ่นได้

แม้จะเป็นฤดูหนาวก็สามารถไปได้ หรือก็คือ

สามารถสัญจรไปมาภายในหมู่บ้านที่ถูกซ่อนเอาไว้เป็นเรื่องง่าย

 

โดยส่วนใหญ่คิดว่าที่โผล่หน้าออกมาจากบ้านฝ่ายของคลิสมากที่สุด!

ถ้าเขียนเอาไว้ล่ะนะแต่ทว่า  

ในฤดูหนาวตอนที่เปิดออกมาได้แต่หวังว่าคาไซซังจะไม่กลายเป็นมัมมี่ไป

อยากจะให้พยายามอย่างหนักเพื่อลูกของเขาที่จะเกิดในฤดูใบไม้ผลิ

(TL//ถูกคลิสรีดน้ำจนเป็นแห้งมัมมี่)

 

[โซระจังขอฝากตัวด้วยนะ.....ว่าแต่ทำอะไรหรือ?]

 

มองส่งคาไซซังที่ยแกตัวออกไปเก็บกระเป่าสัมภาระของคนรัก

คลิสเพิ่งจะพูดออกพร้อมทั้งมองมาที่ผมที่มองออกทันที

ขอเสริมอีกนิดในตอนนี้ผมกำลังนอนคว่ำอยู่บนโซฟาและใช้ผ้าประคบหลังอยู่

 

[กรุณาอย่าใส่ใจเลย มันเป็นสิ่งชดใช้ของการเป็นกบฎต่อต้าน]

 

[เพราะเอาsekitouจำนวนมากใส่ลงไปในซุปของนายท่าน

เลยถูกลงโทษจนถึงเมื่อกี้นี้]

[อาา.....]

[ยูเรียอยากจะไม่ให้พูดเรื่องที่เกินจำเป็น!!]

 

สิ่งที่เรียกว่าsekitouคือ ถ้าจะให้พูละก็ มันคือวาซาบิสีแดง

เพราะว่าได้รับมาจำนวนมากที่เมืองท่าเลยสามารถเอามาใช้ได้อย่างสบายๆล่ะนะ

มันเป็นเรื่องที่ดีที่จะได้เห็นนายท่านทุรนทุรายอย่างมากพ่นออกมาเป็นไฟเลย

แต่ทว่าถูกจับได้และหลบหนีไม่สำเร็จ

คาดการณ์ผิดจนกลายเป็นสภาวะที่น่าอายกระทั่ง

ร้องตะโกนด้วยคำลามกหยายคายและยอมรับผิดร้องไห้ออกมา

 

ในครั้งนี้เป็นเพียงแค่การลงมือแก้แค้นอย่างพอเหมาะเท่านั้น

เพราะเจ้าพวกนั้น และยังเป็นคนขับไล่ผมออกมาอีก

และทานอาหารที่ทำสดใหม่โดยมีซุปมิโซะและซาชิมิด้วย!

มิหนำซ้ำเหตุผลนั่นคือมันเป็นเรื่องตลกที่มันไม่ได้เกิดขึ้นในตอนเช้า

และอ่อนล้าเพราะการทำงานของเมื่อคืน

เพราะงั้นไม่มีวันอภัยให้อย่างแน่นอนล่ะ

ในส่วนของวันนี้ก็รวมเข้าไปด้วยแน่นอนและจะเอาคืนเป็นสองเท่าตัวเลย

(TL//เข็ดหน่อยเถอะหนูเอ๊ย - -)

 

แต่ทว่าผมก็คิดว่าไม่ควรที่จะเล่นของกินที่มีค่า

เพราะงั้นครั้งต่อไปตั้งใจจะทำให้ดีมากยิ่งขึ้นกว่านี้

 

[พอพูดถึงเรื่องนั้น ชูยะซังล่ะ?]

 

[ถ้านายท่านละก็ เห็นบอกว่าจะทำอะไรสักอย่างอยู่ที่ห้องปฏิบัติการ]

 

[อา ถ้างั้นไว้ค่อยไปทักทายอีกครั้งละกันเนอะ ถ้าไปรบกวนมันไม่ดี]

 

นายท่านที่ทำเรื่องสุดแสนโหดร้ายกับผมหอบเอาวัตถุดิบ

และไปหมกตัวอยู่ที่ห้องปฏิบัติการ

เพราะดูเหมือนว่าในระหว่างช่วงฤดูหนาวจะใช้เวลาว่างไปกับงานอดิเรก

คงจะกำลังสร้างเครื่องมือเวทย์มนต์

.....ได้แต่หวังว่าในหมู่งานอดิเรกนั้นจะไม่มีของที่ใช้แกล้งผมรวมอยู่ด้วย

 

[เข้าใจแล้ว ไว้จะบอกให้นะ วันนี้มีแผนว่าจะทำYosenabe

ที่ใช้ของดีจากทะเลเพราะงั้น ทั้งสองคนก็ได้ด้วยนะ]

 

[ว้าวว! แน่นอนแน่นอน!]

 

ต้องขอขอบคุณไอเทมบ็อกซ์ที่แสนขี้โกง

ที่ทำให้สามารถทานพวกอาหารทะเลสดใหม่ได้

มันค่อยคุ้มค่าที่ล่าเอาไว้จำนวนมากตอนที่ใช้ชีวิตอยู่บนเกาะเนอะ

Yosenabeก็ได้รับการยอมรับว่าเป้นออกในงานเลี้ยงชนิดนึง

 

[คลิส ย้ายสัมภาระเสร็จแล้ว]

 

คลิสที่ได้ยินพร้อมทั้งหูกระดิกที่ได้ยินว่าจะใช้ของประเภทปลาแต่ว่า

คาไซซังที่ย้ายสัมภาระเสร็จแล้วกลับมาก่อนที่จะได้ฟังเสร้จสิ้นทั้งหมด

 

[อา มาโคโตะซัง.....ถ้าอย่างนั้นไปที่ห้องกันสักครั้งนึงก่อนเนอะ

ยูเรียซัง โซระจังก็ไว้มาใหม่นะ!]

 

[จ้า ไว้มาใหม่นะ]

[เพลินเพลินไปกับการใช้ชีวิตใหม่ล่ะเนอะ]

 

ในครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะมีความต้องการทางเพศ

มากกว่าความต้องการทางอาหาร

คลิสที่หน้าตายิ้มแย้มควงแขนกับคาไซซังพร้อมทั้งหันหลังกลับไปบ้าน

คลิสดูท่าทางจะมีความสุขมากเหนือกว่าสิ่งใด

คาไซซีงอาจจะได้รับคำสาปแช่งให้ระเบิดตัวตายไปก็ได้จาก

พวกชายหนุ่มที่ความฝันไม่เป็นจริงว่าที่อยากจะ

มีเจ้าสาวเป็นสาวน้อยหูแมวแสนสวยของโลกนี้

 

 

พอลองลากขาที่ยังไม่ค่อยมีแรงนิดหน่อยและยื่นหน้าออกไปที่ห้องปฏิบติการ

นายท่านดูเหมือนว่ากำลังอยู่ในระหว่างการทำงานอย่างดีเยี่ยมอยู่

พอลองชะเง้อคอมมองแล้วเอาคางไว้ไว้บนไหล่จากทางด้านหลังใกล้ๆ

ดูสี่แววไปทั้งๆอย่างนั้น ท่าทางเหมือนกับกำลังแกะสลักอะไรสักอย่าง

ที่ด้านบนของของที่ดูเหมือนโต๊ะ4ขา

 

[กำลังสร้างอะไรงั้นหรือ?]

[หืม ของดีๆนะ]

 

พอลองถามพร้อมทั้งเหยียดตัวอยู่บนหลัง

นายท่านหันกลับไปมาตอนทางนี้โดยไม่ได้หยุดมือที่กำลังทำงานอยู่

ของดีๆ....แม้จะพูดอย่างนั้นก็ตามจากรูปลักษณ์ภายนอกมันรู้ได้ชัดเจน

เพราะผมก็เป็นคนญี่ปุ่นเหมือนกัน

 

[โคทัตสึงั้นหรือ?]

[....เป็นคำตอบถูกต้อง]

 

ผมถูกกอดเอวโดยนายท่านที่หมุนร่างกายบิดมาในชั่วพริบตา

และถูกวางไปบนตัก ทำแบบนี้แล้วจะทำงานได้งั้นหรือทำงานนะ

 

[พออากาศหนาวขึ้นมา อย่างไงๆก็ต้องผิวกายของคนที่รักเพราะงั้น

เลยคิดว่าเอาไหลมาใกล้ชิดกันที่โคทัตสึทำให้หวนคิดถึงบ้านเกิด]

 

[นั่นสินะ กรุณาให้ความเท่าเทียมกับลูลู่และยูเรียให้ได้นะ]

 

หยุดแตะร่างกายที่ซ่อมซ่อแร้งแค้นของผมสักที

ถ้าจะให้ความเอ็นดูละก็เพียงแค่ให้ความรักกับ

พวกผู้หญิงนั้นที่มีร่างกายอุดมสมบูรณ์มากเท่าที่ต้องการก็ได้

หมายความว่าไงงั้นหรือเพราะอะไรทำไมถึงลูบหน้าท้องอยู่งั้นหรือคนๆนี้

 

[นี่ โซระ]

 

[อะไรงั้นหรือ?]

 

พอพยายามจะดึงแขนที่สัมผัสที่หน้าท้องอยู่ด้วยมือทั้งสองข้าง

นายท่านที่ทำท่าทางจริงจังอะไรสักอย่างพูดออกมา

 

[เธออ้วนขึ้นนิดหน่อย?]

 

[――อะ ไรกัน]

 

พะ พูดอะไรกันออกมากระทันหันงั้นหรือ

ทำให้เผลอพูดออกมาแบบตะกุตะกักออกมา

 

[ไม่สิ เช้านี้ก็รู้สึกกังวลแต่ว่า บริเวณรอบๆนี้มันอะไรกันน้า...]

 

[เดี๋ยว กรุณาหยุดก่อน อย่าบีบมัน!?]

(TL//บีบพุงเอลฟ์น้อยอยากลองมั่งๆ)

 

ผมที่พ่ายแพ้ต่อแรงกระตุ้นอยากจะชกนายท่าน

ที่มาบิดหน้าท้องของคนจากบนเสื้อผ้าพุเนี๊ยวๆแต่ว่า

ผมโกรธที่ถูกหยิบยกเรื่องน่ากังวลเกี่ยวกับน้ำหนักตัวชึ้นมา

 

[เอาเถอะถ้าหากประมาณตอนนี้ละก็มันรุ้สึกค่อนข้างดี

เพราะมันสะบายที่จะกอด...ยิ่งไปกว่านี้ถ้าหากอ้วนชึ้นละก็จะได้เอทน้า]

 

[ฮี้!?]

 

มีความรู้สึกไม่ดีขึ้นมา ในระหว่างช่วงฤดูหนาวนี้

การที่จะออกไปข้างนอกมันทำไม่ได้ ถ้างั้นละก็

ความคิดของไอ้เจ้าลามกนี่ที่จะออกกำลังกายคงจะมีเพียงแค่สิ่งเดียว....

ถ้าหากไม่หลีกเลี่ยงอย่างมากละก็!

 

[มะ ไม่เป็นไรหรอก ผมลดน้ำหนักด้วยตัวเองได้!]

 

[จริงงั้นหรือ?]

 

[จริงๆ!]

 

เพราะงั้นกรุณาหยุดบีบพุงสักที! หลังจากความวุ่นวาย

และความสับสนกรุณาอย่าจับก้นนะ! อย่างไรก็ตาม

ห้ามบอกวิธีลดน้ำหนัก แม้จะพูดอย่างนั้นก็ตาม

ไม่มีพวกลู่วิ่งและ สระว่ายน้ำที่ห้องของเฟรย์

มีขนาดเล็กเกินไปที่จะว่ายน้ำออกกำลังกาย

 

[เพราะงั้น ที่จะลดน้ำหนักตั้งใจจะทำยังไงงั้นหรือ?]

 

[กะ ก่อนอื่นเลยรบกวนให้ยูเรียทำเมนูการลดน้ำหนักและ......

อา ซะ ซาวน่ายังไง? สร้างขึ้นมาที่ข้างๆของโอะฟุโระ!]

 

[ซาวน่างั้นหรือ มันอาจไม่เลวร้ายอย่างที่คิด]

 

โยช หันเหความสนใจได้แล้ว

ทำภายหลังจากที่ผมหลบหนีออกจากวงของของนายท่าน

ในห้องปฏิบัติการได้อย่างเร็วเร็ว

ซาวน่าผมก็อยากจะเข้าไป ถ้าสร้างมันขึ้นมาให้ละก็

มันคงจะเป็นลาภลอยเลย

ก่อนอื่นเลยอาจจะไม่ต้องกลับไปใช้ชีวิต

แบบกังวลเรื่องน้ำหนักตัวสักระยะนึง

 

เห้อ รู้สึกสลดใจจัง

 

 

ตอนที่บอกเรื่องไดเอทกับยูเรีย

ที่นั่งของทานอาหารเย็นเธอผุดรอยยิ้มออกมา

และตักมาให้มากกว่าปกตินิดหน่อย

 

ผม ทำอะไรสักอย่างให้ถูกเธอเกลียดใช่ไหม.......


 

【RESULT】

―――――――――――――――――――――――――――――

◆-------------★【โซระ】--★【ลูลู่】--★【ยูเรีย】

[◇MAX COMBO}--◇【24】----◇【0】----◇【0】

[◇TOTAL HIT}----◇【24】----◇【0】----◇【0】

---------------------------------------------------

[◇TOTAL-EXP}--◆【920】--◆【360】--◆【380】

―――――――――――――――――――――――――――――

【Party】

[ชูยะ[Lv95]HP2086/2086 MP3133/3133[ปกติ]

[โซระ][Lv22]HP10/63 MP1012/1012[อ่อนล้า]

[ลูลู่][Lv65]HP952/952 MP40/40[ปกติ]

[ยูเรีย][Lv51]HP1860/1860 MP92/92[ปกติ]

[เฟรย์][Lv33]HP210/210 MP732/732[ปกติ]

[มาโคโตะ][Lv66]HP1733/1733 MP187/187[ปกติ]

―――――――――――――――――――――――――――――

【Record】

[MAX COMBO]>>34

[MAX HIT]>>34

―――――――――――――――――――――――――――――

【พูดสั้นๆ】

หู「ข้าว ข้าวมันอร่อยจนหยุดทานไม่ได้เลย 」

หู「เอาละ กรุณาทานมันเข้าไปนะคะคุณหนู」




NEKOPOST.NET