(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ) ตอนที่ 11 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

(นิยายแปล) ฮาเร็มต่างโลกของคนสกิลโกง(นายท่านสกิลโกงกับเกิดใหม่เป็นเอลฟ์โลลิ)

Ch.11 - ช็อปของแพง


มันเป็นความเอาแต่ใจของผมที่บอกว่าอยากไปที่นี่ งานประมูลทาส
อย่างน้อยที่สุดก็หวังว่าเธอจะถูกเอาตัวไปโดยเจ้าของที่ดี ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่ปลายทางผมก็อยากจะเห็นมัน

ถึงจะไม่ลงรอยกันไม่มากก็น้อย แต่ก็ประสบความสำเร็จในการกดดันให้นายท่านพามา ถึงจะทำหน้าแปลกๆนิดหน่อย(ไม่เต็มใจ)
เดินไปด้วยกันกับนายท่านสองคนไปยังคฤหาสน์ของเจ้าคางคกที่อยู่ใกล้กับสถานที่จัดงานตั้งแต่ตอนเช้าของวันนั้น 

เห็นคนอยู่หรอมแหร่มใกล้ๆกับบริเวณทางเข้า

[อาา เด็กนั้นเป็นทาสสิน่ะ  โอเคครับ.......โปรดรอสักครู่]

สุดท้ายพอสอบถามนายท่านเสร็จก็ให้รออยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าต้องมีอะไรสักอย่างเช่นตราผ่านถึงจะผ่านถึงจะผ่านได้

[กรุณาติดให้สามารถมองเห็นได้บนหน้าอกข้างซ้ายด้วยนะครับ ถ้าอย่างนั้น ขอให้สนุกกับงานประมูลนะครับ]

คงจะเหมือนบัตรลงทะเบียนละมั่ง  ไม่คาดคิดเลยว่าจะมีวัฒนธรรมแบบให้ติดไว้บนเสื้อ ไม่อาจดูถูกได้เลยนะ
ที่นี่เป็นโลกที่มีการคงอยู่ของเวทย์มนต์ เพราะงั้นจึงทำให้รู้สึกผิดแปลกละน่ะ

นายท่านที่ถูกเรียกให้หยุดไว้ที่แผนกต้อนรับ แล้วก็พาไปที่อีกมุมนึงของห้อง 
เพียงแค่ติดบัตรผ่านทำไมถึงต้องย้ายไปอีกมุมนึงของห้องด้วยล่ะ? 
ในขณะที่กำลังสงสัย นายท่านค่อยๆเผยอปากขึ้นมาช้าๆ

[ก่อนอื่น ถอดเสื้อผ้าให้หมดจนเหลือแต่ตัวเปล่า]
[คะ.....ค่ะ?]

เจ้าสัตว์ปีศาจลามก มาพูดเรื่องพวกนี้อะไรในตอนนี้หา ไม่จริงนะหรือว่าเบื่อกับการเล่นสไตล์ปกติ
แล้วพยายามศึกษาแม้แต่วิธีการเล่นสไตล์ผาดโผนงั้นหรือ? เรื่องนั้นควรมีลิมิตมั่งนะยอมไม่ได้แล้วล่ะ
เพราะผมก็เป็นคนญี่ปุ่นคงต้องบอกว่าไม่

[อย่าเข้าใจผิดล่ะ เพื่อที่จะแสดงความแตกต่างระหว่างทาสแล้วกับลูกค้าภายในงาน
นอกจากนี้  เพื่อไม่ให้ข้อมูลที่ผิดสำหรับลูกค้าสำหรับทาสที่ถูกจัดแสดง
ส่วนทาสอื่นๆที่นำมาต้องอยู่ในสภาพเปลือย มันเป็นกฎที่วางไว้ สามารถดูในที่สถานที่ลงทะเบียนละน่ะ]

อะ อะไร......อะไรกัน!? พะ พูดไม่ออกเลย

[ผมทำเรื่องแบบนั้นอะ....อีกแล้ว]
[แต่ว่าอย่างไงก็ตามมันเป็นเรื่องจริง แต่สำหรับฉันเองก็ไม่ต้องการแสดงร่างเปลือยของเธอให้พวกลามกนั้นดูหรอกน่ะ]

นะ.....นั่นคือการพูดแบบจริงจังงั้นหรือ ทันใดนั้นหัวใจราวกับจะพังทลายลงไป ควรจะทำอย่างไรดี
เพราะงั้นถึงได้ต่อต้านไงล่ะ แต่ว่าพอคิดว่า........อยากได้คำอธิบายรายละเอียด
พอได้พูดกับคนอีกฝ่าย จะให้ผมฝืนก็ไม่ได้และถูกบังคับอย่างสมบูรณ์แบบ  นี่มันมันเรื่องอะไรกัน

[ถ้าไม่ชอบมันละก็ จะซ่อนตัวอยู่ในผ้าคลุมของเจ้าของมันก็ไม่เป็นไรหรอกนะ แล้วติดมันไว้ด้วยล่ะ]
[อุ...อุ๊กเข้าใจแล้วคะ]

ช่วยไม่ได้  พอถอดจนเหลือกกน.เพียงชิ้นเดียวก็ ซ่อนในเสื้อคลุมไปพลางถอดส่วนล่างไปด้วยกับผ้าคลุมเพียงชิ้นเดียว 
พร้อมกับฝากเสื้อผ้าที่ถอดออกไว้กับนายท่าน หลังจากนั้นก็เอาตรามาติดไว้ที่บนอกข้างซ้ายขนาดจิ้มลิ้มที่เกือบจะเป็นลูกคลื่น 
สิ่งนี้เป็นเวทย์มนต์ที่มีประสิทธิภาพตราบใดที่ยังอยู่ภายในสถานที่จัดงานมันจะไม่หลุดออกมาไม่ว่าจะพยายามยังไง
แต่ถ้าออกจากสถานที่จัดงานมันจะหลุดออกอย่างง่ายดายสะอาดหมดจด

เพียงแค่นี้ก็เตรียมตัวพร้อมสำหรับตอนนี้ เล่นทำเรื่องน่าอายโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่ที่ไหนสักแห่งในตัวผมที่แต่เดิมเป็นผู้ชายไม่ได้รู้สึกกังวล
ถ้าถูกเห็นร่างกายในขณะที่กำลังเปลือยเปล่าละก็ มันเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่หรอ!

[เอาล่ะ ไปกันเถอะ]
[อาา เพราะแม้แต่กางเกงในก็ยังนะ?]
[!?]

อุ้ว ซูว ซูว ........(TL//เสียงลมมันเย็น) อย่างไรก็ตามก็สามารถแอบเข้ามาภายในงานได้แล้ว
แต่มันน่าอายจนแทบอยากจะตายเลย มีพวกลามกส่วนหนึ่งที่ผ่านไปมาเอาแต่จ้องดูมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว
ถึงแม้จะมองร่างกายที่ยังโตไม่เต็มที่ มันไม่มีเรื่องน่าเพลิดเพลินอะไรพวกนี้หรอกน่ะ!!(TL//สำหรับหมีนี่เพลินเลยล่ะ)

ภายในงาน ไม่ได้มีเพียงแต่ผมที่สวมปลอกคอแต่มีคนอื่นๆอยู่ด้วยอีกเป็นจำนวนมาก
ทาสผู้หญิงจะได้รับการซ่อนร่างกายไว้ในเสื้อคลุมของเจ้านายเหมือนกับผม
และส่วนใหญ่ถูกจ้องด้วยความสนใจในขณะที่กำลังเดินด้วยใบหน้าแดงก่ำ 
เห็นเด็กผู้ชายที่ดูอายุน้อยกว่าผมแต่งตัวเป็นเด็กสาวที่ดูท่าทางน่าสงสารนิดหน่อย(TL//สาวดุ้นก็มา*.*) 

มีทาสรับใช้อยู่หลากหลายแบบเลยสิน่ะ ผมเข้าใจดีเลยว่านายท่านเป็นระดับสูงสุดในหมู่พวกเขา
เห็นได้ชัดเจนเลย เพราะไม่มีร่องรอยของการถูกทำร้ายละนะ ชายหญิงหลายคนมองมาที่ร่างกายของผมเหมือนกับถูกโลมเลียไปทั่ว
นอกจากนี้ไม่ว่าคนไหนที่มีปลอกคอก็ล้วนมีรอยแผลที่ถูกแส้อยู่นิดหน่อย เพราะงั้นถึงดูน่ากังวล

สถานที่เป็นเหมือนกับที่จัดConcert Hall จากศูนย์กลางที่ตัวเวทีมีที่นั่งอยู่กระจัดกระจายเหมือนกับพัดที่ถูกคลี่กางอกมาเลย
อันที่จริงก็ไม่ได้เข้มงวดขนาดที่จะจัดให้เหมือนกับHall รู้สึกว่าจะมีโต๊ะกับโซฟาวางเอาไว้อยู่

เพราะว่านายท่านนั่งในที่นั่งที่อยู่ตรงกลาง  ที่นั่งของผมก็เลยอยู่บนตัก ถึงจะถูกกอดจากด้านหลังแต่ก็ช่วยไม่ได้ละนะ
และมันจะดีกว่านี้ถ้าถ้าไม่ถูกพวกสวะชั้นต่ำลามกจ้องมอง

ผู้ชายใส่หน้ากากที่ท่าทางเหมือนจะเป็นบริการนำเครื่องดื่มและของท่านเล่นแบบง่ายๆวมาเสริฟที่ตรงหน้าของพวกผม
ของท่านเล่นที่นำมาเป็นเบค่อนห่อชีสและกระหล่ำปลีดองละมั่ง มันมีปริมาณสำหรับหนึ่งคน

พอมองไปข้างๆก็เห็นหญิงสาวที่เป็นทาสท่าทางผมกำลังพยายามประจบอ้อนวอนขอแบ่งเนื้ออย่างสุดชีวิต
อย่างไรก็ตาม ถ้าจะอยากที่กิน ดูท่าว่าต้องขายคำประจบประแจงนายท่านละน่ะ

[ดูเหมือนว่าจะอยากกินใช่ไหม?]
[อาา]

หลังจากปฏิเสธด้วยคำพูดสั้นๆนายท่านก็ใช้ไม้จิ้มฟันใส่เข้าไปในปาก
เจ้าสิ่งนี้ดูเหมือนใช้ได้อยู่ในระดับประมาณกลางๆ รสชาติน่าจะเทียบเท่ากับที่ขายตามร้านสะดวกซื้อ

พวกทาสที่อยู่ในบริเวณที่นั่งใกล้เคียงกันมองมาที่พวกผมด้วยใบหน้าท่าทางตกใจ
แสดงใบหน้าแบบซับซ้อนขึ้นมาในทันที น่าจะเรียกว่ารู้สึกอิจฉา หรือเรียกว่าท่าทางน่ารังกลียดและโมโหละมั่ง
ถ้าจะให้พูดละก็ทางนั้น เพราะเด็กพวกนั้นอยู่ในฐานะทาสตามปกติทั่วไป

[ใกล้จะได้เวลาล่ะนะ]
[…………]

ไม่นานทันใดนั้น ก็มีผู้ชายสวมชุดสูทท่าทางแข็งแกร่งออกมาพร้อมกับไฟที่แสงสว่างบนเวที
ที่สวมหน้ากากผีเสื้อเอาไว้อยู่ ท่าทางน่าขนลุกเป็นอย่างมาก หรือถ้าพูดแบบไม่เกรงใจก็คือซื่อบื้อละมั่ง ทำให้รู้สึกไม่ค่อยดี 
พอชายคนนั้นประกาศการประมูลก็ได้เริ่มต้นขึ้น

ถึงจะคาดการณ์ไว้ก็เถอะ แต่มันรู้สึกไม่ดีมากที่จะดู เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงที่ทำหน้าสิ้นหวังมานยืนบนเวทีด้วยท่าทางยั่ยยวนที่ดูโหดร้าย
เพื่อชักชวนให้สนใจตัวเองด้วยเสียงที่สั่นเทา ด้วยความหวังว่าที่จะถูกซื้อโดยเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่ดีแม้จะเพียงนิดเดียวก็ตาม
แต่ก็ต้องระวังไม่ให้ไปเตะตาเจ้าของสัตว์เลี้ยงที่ไม่ดี

พอนึกถึงเรื่องตอนที่เกิดขึ้นกับตัวเองก็รู้สึกปวดกระเพาะขึ้นมา  ความกลัวกับความสิ้นหวังในตอนนั้นไม่สามารถบรรยาได้ละนะ
สมมตินะว่าถ้าผมมีเงินละก็ อาจจะซื้อพวกเขาทั้งหมดเลย

สาวน้อยหูกระต่ายสีดำที่ลักษณะภายนอกคล้ายกับผมในตอนนี้ถูกซื้อไปโดยผู้ชายที่มีรอยยิ้มที่ดูสัปดน
เจ้าหมอนั่นเป็นหนึ่งในคนที่มองร่างกายของผมเหมือนกับโลมเลีย พอคิดถึงอนาคตต่อจากนี้ไปของเด็กสาวที่ตัวสั่น ก็ทำให้รู้สึกปวดใจ
ระหว่างที่เบือนสายตาไม่ได้ดูการประมูล ก็ผ่านไปจนถึงช่วงเปิดตัวสินค้าที่เป็นไฮไลท์ของวันนี้

[ถ้าอย่างนั้น ช่วงสุดท้ายของวันนี้เป็นสิ้นค้าสุดพิเศษยิ่งกว่าสิ่งใด
กระผมขอแนะนำเผ่าปีศาจที่อาศัยอยู่ในแถบที่ราบสูง อัลฟาด เพียงเท่านั้น 
สาวน้อยที่ถูกเรียกว่าโฮลเทารอสเป็นสายพันธุ์ที่เรียกว่าใกล้เคียงกับเมอร์เมดและเอลฟ์]
(TL//เกรฌดเพิ่มเติมโฮลเทารอส : เผ่ามนุษย์วัว เพศชายจะมีร่างกายกำยำและมีส่วนหัวเป็นวัว นอกจากนั้นจะมีกีบเท้าและหางเหมือนวัว 
เพศหญิงจะมีหน้าตาคล้ายมนุษย์และมีกีบเท้ากับหางเหมือนเพศชาย ลักษณะเด่นคือ หน้าอกที่ใหญ่โตและสามารถผลิตน้ำนมได้ 
นมที่ได้มาจะมีรสชาติอร่อยและคุณภาพสูงกว่านมปกติ)

คำพูดนั้นเพียงแค่คำเดียวก็ทำให้สถานที่จัดงานเริ่มเกิดเสียงฮือฮา

[เผ่าพันธุ์ของผู้หญิงคนนั้นมีร่างกายที่สามารถดึงดูดผู้ชายได้เป็นอย่างมาก สถานที่ที่เผ่าพันธุ์นี้อยู่อาศัยเป็นสถานที่เดียว
ที่เป็นสถานที่ทุรกันดารยากแก่การล่าพวกอมุษย์ขาปีศาจ ถึงจะยังไม่ถึงกับสูญพันธ์ขนาดเดียวกับเอลฟ์และเมอร์เมด แต่ก็เป็นสายพันธุ์ที่มีค่า]

มันเป็นเรื่องเชิงลึกในการทำงานทางธุรกิจ......เจ้าคางคกนั้นคงจะจะยิ้มไม่หยุด
ผมโกรธเจ้าหนุ่มนั้นอดีตตัวตนเหตุเช่นเดียวกับกับเจ้าคางคกเลย

เธอที่อยู่ในสภาพเกือบเปลือยยืนอยู่บนเวที เพราะถูกจ้องด้วยสายตาจำนวนมากจนตัวสั่น
พร้อมทั้งพยายามไม่ก้มหน้าลงไปโดยเด็ดขาด เห็นได้เลยว่ากำลังรู้สึกเจ็บปวดอยู่
ร่างกายของเธอไม่มีริ้วรอยบาดแผล เพราะว่าเป็นทาสระดับสูงคงจะให้มีริ้วรอยไม่ได้ล่ะนะ
เพราะว่าเป็นของราคาแพงละนะ ต่อให้เลวร้ายขนาดนั้นตราบใดที่ยังไม่ได้ถูกเลือกออกมาแสดง
ก็คงจะไม่ถูกปฏิบัติแบบหยาบคาย

[ไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือ.......]
[เจ็บปวดสิ เพียงแต่ว่า บางทีก็ไม่อยากที่รับรู้มัน]

เรื่องนี้เป็นเพราะความเอาแต่ใจของผม  ความเอาแต่ใจของตนเองไม่ได้มีความหมายอะไร จริงๆแล้วก็เป็นความเห็นแก่ตัวไม่ได้ทำเพื่อใคร 
ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถระงับตัวไม่ให้มาที่นี่ได้ จึงห้ามละสายตา

[เริ่มต้นจากจำนวน 100เหรียญทอง จำนวนเสนอขั้นต่ำสุดคือ1เหรียญทอง ทุกท่านที่กรุณามาเข้าร่วม เริ่มเสนอราคาได้]

[105!]
{110!]

ผู้เข้าร่วมเริ่มต้นมือยกขึ้นเร็วที่สุดเท่าที่พวกเขาทำได้ทันทีตั้งแต่ได้รับสัญญาณให้เริ่มต้น
ราคาเกิน200เหรียญทองไปอย่างรวดเร็ว มันเป็นเรื่องที่ซื้อบ้านเล็กในเมืองหลวงได้เลย
พอมองไปที่พวกเขาที่เอาเงินจำนวนมากมากองตั้งด้วยตาที่แดงกร่ำแล้ว ก็รู้สึกหนาวไปถึงกระดูกสันหลัง

พอมองไปที่ถุงที่อยู่ตรงหน้าในมือแล้ว ทันใดนั้นความรู้สึกผิดก็ได้เข้าโจมตีจนรู้สึกปวดใจโดยฉับพลัน
พอคิดว่าถึงบางสิ่งบางอย่างแล้วหันกลับไปด้านหลัง ก็เห็นนายท่านยิ้มเหมือนกับกลุ้มใจอยู่

[คือว่า…..?]
[เหรียญทองคำขาว 1เหรียญมีมูลค่าเท่ากับ100เหรียญทอง 
มีอยู่13เหรียญ......นี่เป็นทรัพย์สินทั้งหมดที่ชั้นค่อยๆสะสมทีละนิดละน้อยตั้งแต่มาที่นี่]

ถึงจะรู้ก็เถอะ แต่ว่านายท่านก็รวยจริงๆละนะ ถึงจะไม่รู้ว่าทำยังไงถึงหาเงินมาได้ก็เถอะ แต่ที่จริงก็คงเล็งผู้หญิงมากมายเอาไว้แน่ๆ  
แต่ว่าที่แสดงสิ่งนั้นให้ผมดู คิดว่าคงจะต้องทำอะไรแน่ๆ 
พอลองสังเกตุดูถึงจะตั้งความหวังได้นิดหน่อย ไม่จริงน่ะหรือว่าจะช่วยเด็กคนนั้นงั้นหรือ

[ไม่ใช่หรอก....ชั้นนะหลงไหลเธอเป็นอย่างมาก ไม่คิดที่จะอยากได้ทาสคนอื่นๆมาเพิ่มอีก
ที่ซื้อลูลู่ก็เพื่อมาให้ดูแลเธอ เพียงแต่ว่าเชื่อถือไม่ได้มากกว่าที่คิดนะ] 

ก็ไม่ค่อยดีใจกับคำสารภาพหรอกนะ แต่ว่าถ้าอย่างนั้นทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะ

[รู้เกี่ยวกับระบบการปลดปล่อยทาสไหมล่ะ?]
[…ค่ะ]

ทาสสามารถออกจากสถานะของตนเองกลับไปเป็นพลเมืองได้ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขนิดหน่อย
ประเด็นหลักก็คือต้องมีผลงานและติดตามเจ้าของเป็นเวลา3ปีโดยไม่ก่อนปัญหา หลังจากได้รับความยินยอมจากเจ้าของ
สามารถที่จะซื้อสถานะของตัวเองได้ด้วยเงิน3ท่าของราคาที่เสนอของตัวเอง เพียงแต่ส่วนใหญ่แม้จะบอกได้ว่าเป็นเรื่องที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้น 
ความยากลำบากในการหารายได้ด้วยสถานะของทาสและการได้รับคำอนุญาติจากเจ้าของ ถ้าคำตามปกติก็จะเข้าใจ
  
ความเป็นจริงแล้วทาสที่ได้รับความเอ็นดูถูกใช้เพื่อเป็นภรรยา ที่ถูกปลดปล่อยโดยการแต่งงาน
โดยการมอบเหรียญทองเท่ากับสามครั้งในรูปแบบของค่าจ้างคุณจนกระทั่งตอนนี้ น่าจะเป็นกรณีที่พบได้มากที่สุด

[แต่ไม่ได้บอกว่า  พอระยะเวลาผ่านไปแล้วตั้งใจที่จะปล่อยให้เธอจากการเป็นทาสนะ
มันก็เป็นเรื่องที่ดีที่จะเดินทางคนเดียว หรือจะไปผจญภัยร่วมกับชั้น ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอละน้า]

เพราะคิดว่าไม่ยอมปล่อยให้ไปแน่ๆ แต่คำพูดของนายท่านทำให้รู้สึกแปลกใจนิดหน่อย

[แน่นอนอยู่แล้ว ชั้นก็คิดว่าอยากให้อยู่เคียงข้างชั้นตลอดไปอยู่หรอก เพราะ.....คิดว่าเป็นวิธีที่ขี้ขลาดล่ะน้า]
[วิธีที่ขี้ขลาด?]

มันคืออะไรกัน?

[ถ้าโซระต้องการซื้อเด็กคนนั้นก็ได้ เพียงแต่ว่าจำนวนเงินที่เป็นหนี้ จนกว่าจะชดใช้คืนหมดด้วยกำลังตนเองจะไม่ปล่อยไปเด็ดขาด]

ราคาปัจจุบันคือ 300หรียญทอง แม้จะใช้เวลาทั้งชีวิตจากจุดที่เป็นทาสอยู่ในตอนนี้ มันเป็นจำนวนเงินที่ไม่สามารถชดใช้ได้

[……..]

พยายามที่จะล่อด้วยแสงกระพริบที่อยู่ด้านบนและปล่อยให้เหยื่อเข้ามาติดกับเองด้วยความสมัครใจ มันเป็นความคิดที่ชั่วร้ายเกินไปล่ะนะ 
ถ้ายอมรับเงื่อนไขละก็ ผมอาจจะรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณที่สร้างหนี้แล้วไม่สามารถที่จะไปต่อต้านเขาแบบจริงจังได้

[เอาอย่างไรล่ะ?........เหลือเวลาไม่มากแล้ว]

การประมูลเป็นไปด้วยความเร่าร้อนที่เพิ่มขึ้น ถ้าหากตัดสินใจช้าละก็จะไม่สามารถที่จะช่วยเธอได้
ผมสามารถที่จะทำได้งั้นหรือการเสียสละตัวเองเพื่อเธอ.....นะ อาเร๊ะ?

ถ้าคิดอย่างใจเย็นละก็  เพียงแค่ยอมรับหนี้ความสัมพันธ์กับนายท่านก็จะเปลี่ยนไปงั้นหรือ 
อืม บางทีคิดว่าก็คงจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงละนะ

บอกว่าตั้งใจจะปล่อย แต่จะตั้งใจปล่อยจริงๆหรือไม่ปล่อยก็ไม่รู้ มันก็น่าสงสัยตั้งแต่แรกแล้วนะ
ในเมื่อตั้งเงื่อนไขแบบนั้นแล้วทำไมถึงต้องเอาเหรีญทองออกมาให้ดูด้วยล่ะ.....หรือว่าเจ้าหมอนั่นจะเป็นสิ่งที่คนเค้าเรียกกันว่าซึนเดเระงั้นหรือ?

หาาา....คนที่อยู่ด้วยกันกับนายท่านคงจะรำคาญมากแน่ๆ

[อย่างไรก็ตามชั้นนะไร้ความเมตตา ก็ไม่คิดว่าจะไม่ยอมปล่อยไปทั้งๆอย่างนี้หรอกนะ]

[ตั้งใจที่จะปล่อยจริงๆหรือ?]

ยิ่งรู้สึกน่าสงสัยมากขึ้น

[เพียงแต่พูดเอาไว้ก่อน ตัวผมบางที เรื่องของนายท่าน......เรื่องนั้น เรื่องที่จะให้ชอบ"ในฐานะเด็กผู้หญิง”เพราะว่ามันเป็นไปไม่ไม่ได้แน่ๆ?]

ถึงแม้จะยอมแพ้ในหลายๆเรื่อง แต่เพราะว่าลักษณะนิสัยของผมเป็นผู้ชาย เพราะงั้นจึงไม่สามารถมองนายท่านในฐานะเพศตรงข้ามได้
การพูดว่าเป็นความคุ้นเคยเป็นเรื่องที่น่ากลัวที่จะต่อต้านความรู้สึกของร่างกายมันได้ลดน้อยหายลงๆไปในทุกวันๆ 
แต่ว่าเรื่องนี้กับเรื่องนั้นมันต่างกัน(TL//โดนบ่อยก็งี้ละต้องมีMB)

[เช้าใจนะ ชั้นชอบและอยากอยู่ด้วยกันกับโซระ ยิ่งไปกว่านั้นไม่ได้หมายความว่าจะไม่รักแน่อน?
ถ้าอยู่ใกล้ตัวตลอดละก็ อาจจะเกิดการเปลี่ยนแปลงความรู้สึกในใจ]

[สุดยอดไปเลย”ยันเดเระ”แล้วแถม”ยัง"โฮโม"อีก......]

[ไม่ใช่โฮโมนะโว๊ย อย่างน้อยตอนนี้โซระก็เป็นสาวแท้ไม่ใช่หรือยังไง?]

อย่างน้อยจากสภาพภายนอกก็เรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงโดยสมบูรณ์ มันก็น่าผิดหวังที่มีองค์ประกอบที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ละนะ
ตอนที่ตรวจสอบสภาพร่างกาย กับหมอที่เป็นคนรู้จักของนายท่าน บอกว่า”ถ้าโตขึ้นอีกสักหน่อยก็น่าจะสามารถที่จะให้กำเนิดเด็กได้”
จะมีสักกี่คนที่จะเข้าใจความรู้สึกของผมว่าเป็นอย่างไง

[ถ้าให้พูดจริงๆ เพื่อที่จะให้มองมาที่ตัวชั้นแม้จะนิดเดียว ก็ต้องการที่จะเพิ่มความผูกพันด้วยการผูกมมัด ถึงแม้จะใช้วิธีที่ขี้ขาด]

[ทั้งที่ตอนที่พบกันครั้งแรกดูเหมือนกับผู้กล้า แต่ว่าตอนนี้กลับเป็นเพียงสัตว์ปีศาจนอกรีตเท่านั้น
อยากจะกลับไปเป็นตัวผมผมที่บริสุทธิ์ไร้เดียงสาก็ยินดีและสามารถที่จะพบและพูดคุยกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นได้]

[ไม่ได้มีโชคจริงๆ เพราะไม่สามารถช่วยให้ตกหลุมรักได้ ได้แต่ยอมรับสภาพ]

เธอก็ยังแข็งใจยืนโชว์ตัวอยู่บนเวที ราคาก็พุ่งขึ้นอย่างต่อเนื่องกลายเป็นจำนวนเงินที่ไม่เคยได้ยิน และคงจะเกินขีดจำกัดของหัวใจรับได้แล้ว
พร้อมทั้งยังแสดงสีหน้าที่อดกลั้นพร้อมทั้งน่ำตาที่เริ่มที่ไหลรินลงมา ท่าทางที่ไม่สามารถแสดงความรู้สึกเสียใจออกมาได้เพราะช็อกที่ถูกทิ้ง
ท่าทางที่ทุกข์ทรมานของพี่สาวที่ร้องไห้โดยไม่มีเสียง

ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ก็มือของผมมันช่างเล็กกระจ๊อยล่อยจริงๆ และก็ไม่สามารถที่จะช่วยเธอคนเดียวที่อยู่ตรงหน้าได้
แต่ถึงอย่างนั้นแม้จะไม่เต็มใจแต่ก็ถือว่ายังโชคดีเป็นอย่างมากที่ 
คนแบบผมพรรค์นี้ที่ไม่อาจเปรียบเทียบได้กับเจ้าของที่มีมือขนาดใหญ่มากที่คอยสนับสนุนผมอยู่

ถ้ายังทุกข์ทรมานใจจากการที่ถูกทิ้งต่อไปละก็ จะต้องทรมานใจจากการที่ไม่ปล่อยวางเรื่องราว

[นายท่าน ขอรบกวนอีกครั้งหนึ่ง ไม่รู้ว่าเป็นเวลาอีกกี่ปีต่อจากนี้ 
ที่ได้ซื้อชีวิตของผมมา ทั้งหมดนั้นผ่านไปจนกระทั่งถึงวันที่นายท่านเสียชีวิต ดังนั้นแล้ว จะกลายเป็นราคาเท่าไหร่?]
[.....500]

เมื่อนายท่านยกป้ายเพิ่มราคา ในห้องก็วุ่นว่ายอลหม่านขึ้นมา  
กดผู้เข้าร่วมงานคนอื่นๆให้พยายามรีบไล่อย่างราคาต่อเนื่องด้วยท่าทางทรมาน 
ในที่สุดก็จบลงแล้วละน่ะ แต่ว่าก็น่าแปลกที่รู้สึกสดชื่น

แต่ก็ไม่ทราบว่าเธอจะดีใจไหม ทั้งที่อาจจะถูกเกลียดก็ได้ 
ผมไม่ได้พยายามที่จะช่วยเพียงแค่คนเดียว เพราะก็ไม่ได้เป็นคนดีขนาดนั้น แต่ไม่คิดว่าจะกลายเป็นคนดีเป็นพิเศษ
 พอคิดถึงเรื่องจากนี้ต่อไป เพราะก็ไม่ได้มีเวลามากมายเจนเหลือเฟือขนาดนั้น

[620เหรียญทอง เป็นราคาที่ประมูลมาได้นะครับ 620เหรียญทอง!]

ราคาของเธอก็เป็นราคาของชีวิตของผมในขณะเดียวกัน 
ถึงแม้จะไม่ต้องการร่างกายของเอลฟ์นี้และไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้กี่ปี 
แต่อย่างน้อยน่าจะสามารถใช้ชีวิตที่เหลืออยู่คอยเฝ้าดูแลนายท่านได้แน่ๆ
มีเวลาตั้งขนาดนั้น.......สมมติว่าจะออกไปพบคนอื่นสักนิดๆหน่อยๆคงจะได้ละมั่ง

เดี๋ยวก่อน ทำไมถึงมองไปที่ข้างบนละ?

【RESULT】
―――――――――――――――――――――――――――――
◆——————★【โซระ】--★【ลูลู่】--★
[◇MAX COMBO}--◇【0】----◇【0】----◇
[◇TOTAL HIT}----◇【0】----◇【0】----◇
---------------------------------------------------
[◇TOTAL-EXP}--◆【120】--◆【045】--◆
―――――――――――――――――――――――――――――
【Party】
[ชูยะ][Lv32]HP440/440 MP720/720[ปกติ]
[โซระ][Lv6]HP30/30 MP110/110[ปกติ]
[ลูลู่][Lv27]HP352/352 MP24/24[ปกติ]
―――――――――――――――――――――
【Record】
[MAX COMBO]>>21
[MAX HIT]>>21
―――――――――――――――――――――
【พูดสั้น】
「เพราะช็อปของแพงล่ะนะ……」




NEKOPOST.NET