Twisted World : อลวนหลุดโลกแฟนตาซี ตอนที่ 9 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Twisted World : อลวนหลุดโลกแฟนตาซี

Ch.9 - ผัก VS หนู (Final Part)


ตอนที่ 9 "ผัก VS หนู (Final Part)"

 

เจ้าหนูที่แลกอวัยวะกับกบซึ่งดูยังไงก็ประหลาดพิลึก

เรื่องนั้นช่างมัน...

มันมีลิ้นที่ยาว กระโดดเหมือนกบ แถมยังร้องอ๊บๆ

เรื่องนั้นช่างมัน...

เจอหน้ากันไม่ทันไรมันก็ไล่ทำร้ายชั้นยังกะชั้นไปฆ่าล้างโคตรมันมา

เรื่องนั้นช่างมัน...

มันโดนชันใช้มวยจีนซัดเข้าไปแบบ Full Combo แต่ก็ยังลุกขึ้นมาได้

เรื่องนั้นช่างมัน...

 

[ ตึง... ตึง... ป้าบ! ]

[ อ๊บสึโค่ย!!! ]

 

มันยกขาขึ้นกระทืบพื้นทีละข้าง ปรบมือและตั้งท่าเตรียมใช้ฝ่ามือ

ดูยังไงก็เป็นกระบวนท่าซูโม่

เรื่องนั้นช่าง... มันได้ซะที่ไหนเล่าาาา!!!

 

เฮ้! ชั้นเกิดใหม่เลยมีวิชาจากชาติก่อนติดมาอันนี้อะไม่แปลกนะ

แล้วไอ้เจ้ากบนี่ไหงถึงใช้กระบวนท่าซูโม่ได้ล่ะ!?!

ทั้งการตั้งท่าเตรียมพร้อม แถมยังเสียงร้องที่แผลงมาจาก 'โดสึโค่ย' นั่นอีก

ถามจริง!!! ใครสั่งใครสอนกระบวนท่าซูโม่ให้แก(วะ)!?!

 

ฟู่ๆ... ตั้งสติก่อน ตั้งแบบไม่ต้องตบมุขนะ

เอาล่ะมาเริ่มวางแผนกันก่อนดีกว่า

มีสิ่งหนึ่งที่แน่ชัดแล้วก็คือการโจมตีของชั้นนั้นไม่แรงพอที่จะน๊อกเจ้าหนู(กบ)ประหลาดนี่

แม้จำโดนซัดเข้าใส่ส่วนหัวไปอย่างต่อเนื่อง

แต่ด้วยแขนที่มีสภาพเป้นรากฝอยๆนี่

ชั้นก็พอเดาได้ละว่าหวังผลไม่ได้มาก

แต่ในใจชั้นก็แอบหวังให้มันได้ผลเหมือนกันนะ...

 

ไม่ๆๆ!!! มันได้ผลอยู่นะ

ดูจากสภาพอารมณ์ที่คุกรุ่นของเจ้ากบแล้ว

ชั้นคิดว่ามันก็คงเจ็บอยู่พอสมควรนั่นแหละ

แม้ว่าจะน้อย แต่การโจมตีก่อนหน้านี้ของชั้นก็ไท่สูญเปล่า

ถ้าเทียบเป็นเกมที่เคยเล่นก็เหมือนกับการปราบบอสได้แล้วก็เจอกับร่างที่สองสินะ?

...เฮ้ย! เปิดเกมมาชั้นก็ได้เจอกับบอสที่มีสองร่างเลยเหรอ?

ใครมันวางระบบเกมนี้วะคะ!!!

 

เอาล่ะๆ วกกลับมาเข้าแผนก่อน

ในตอนนี้ทางเลือกที่ชั้นมีก็คือ!

1. ใช้เสียงร้องแหกปากกรี้ด (แรงไปนิด เอาแค่กรี้ดก็พอ) - ถ้าเลือกทางนี้ชั้นก็คงจบการต่อสู้นี้ได้ในทันทีแต่มันก็เสี่ยงที่เสียงร้องของชั้นจะดึงดูดสิ่งไม่พึงประสงค์เข้ามา

2. สู้ตายกับเจ้ากบนี่ด้วยวิชามวยที่มี - ทางนี้ไม่ค่อยแนะนำ เพราะชั้นไม่รู้ว่าเจ้ากบนี่ยังมีวิชาก้นหีบอะไรอีกรึเปล่า แถมการโจมตีของชั้นก็ไม่ค่อยจะได้ผลซะด้วยสิ...

3. ใส่เกียร์หมา แล้วโกยแน่บ!!! (ฮา) - จะไปเสี่ยงสู้กับมันทำไม หนีเอาตัวรอดดีกว่า!!! เอาเถอะถึงจะลำบากแต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ แม้ว่าเจ้ากบจะเร็วกว่าชั้นแต่ตอนชั้นซ่อนในพงหญ้าเจ้ากบเองก็หาชั้นไม่เจอ ดังนั้นถ้าซ่อนตัวดีๆยังไงก็มีโอกาสหนีพ้น

 

.....

...

.

 

เอาล่ะ ตัดสินใจได้แล้ว!!!

 

[ กี๊ก๊าาาา!!! ] 

[ อ๊บสึโค่ยยย!!! ]

 

ห้ะ? นี่ชั้นวิ่งเข้าหาเจ้ากบงั้นเหรอ?

บ้าไปเลี้ยวววว!!!

 

ก็นะ... ชั้นมันเป็นพวก 'เป้าหมายมีไว้พุ่งชน'

ไม่วิ่งหนี ไม่ขอความช่วยเหลือ ไม่ง้อใคร 'ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน'

ถ้าเจออุปสรรคที่ท้าทายอยู่ตรงหน้าละก็ยังไงชั้นก็จะก้าวข้ามมันไป 'เป้าหมายยิ่งสูงยิ่งท้าทาย'

... ไม่ได้หมายความว่าชั้นหนีไม่เป็นนะ แต่ถ้ามันมีโอกาสที่จะสำเร็จละก็ 

ชั้นก็เลือกที่จะลุยให้แหลกมากกว่าหนีอย่างหมาขี้แพ้ละ!!!

 

[ ป้าบ!!! / เปรี้ยง!!! ]

[ กี๊กกก!!! / อ๊อบบบ!!! ]

 

ฝ่ามือของเจ้ากบซัดเข้ากลางลำตัวของชั้นอย่างจัง

ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้นชั้นก็ตวัดขาเตะสวนเข้าใส่คำคอของเจ้ากบไปเช่นกัน

 

[ ผัวะ!!! / กี๊ๆ!!! ]

 

ฝ่ามืออัดเข้าใส่หลังของชั้นอีกครั้ง ทว่าในครั้งนี้ชั้นตั้งหลักไม่ทันจึงเป้นฝ่ายโดนซัดอยู่เพียงฝ่ายเดียว

เอาเถอะคิดซะว่าเป็นการแลกกันก็แล้วกัน!!!

 

[ เพียะๆๆๆ!!! ]

[ อ๊บ! อ๊บ!?! อ๊บ!!! อ๊บ!!?!? ]

 

หลังจากโดนฟาดจนเสียหลัก ชั้นใช้โอกาสนั้นในการมุดลอดขาเจ้ากบไป

เมื่อเข้าด้านหลังของอีกฝ่ายได้แล้วชั้นจึงจัดแจงประเคนสองแขน(ราก) ตวัดฟาดเข้าใส่เจ้ากบชนิดไม่มีการยั้งมือเพื่อเป็นการเอาคืน!!!

 

[ ตุบๆๆ... ]

[ อ๊อบบบ!!! ]

 

เจ้ากบเซถลาไปด้านหน้าอยู่หลายก้าวทว่ามันก็ไม่ยอมเสียหลักล้มลงไป

กลับกัน ดูเหมือนการโจมตีของชั้นจะทำให้มันยัวะมากขึ้นไปอีกระดับซะอีก

 

แต่ชั้นเชื่อ... น้ำหยดลงหินทุกวันมันยังกร่อน

ถ้าชั้นกระหน่ำฟาดมันเข้าไปเจ้ากบนี่มันก็ต้องสะดุ้งสะเทือนบ้างไม่มากก็น้อย

จากนี้ไปจะเป็นการแข่งความทรหดระหว่างชั้นกับแกล่ะเจ้ากบเวร!!!

 

.....

...

.

.

.

.

 

[ แฮ่กๆๆๆ... ]

[ ..... ]

 

หลังการต่อสู้กันอย่างยาวนานจากช่วงเที่ยงที่ชั้นเห็นดวงตะวันอยู่กลางท้องฟ้า

บัดนี้ดวงตะวันได้ลับขอบฟ้าไปเป็นเวลานานพอสมควร

และดวงจันทร์สีขาวและแดงกำลังฉายแสงย้อมท้องฟาให้เป็นสีแดงอ่อนอยู่บนท้องนภา

ร่างของเจ้าหนู(กบ) นั้นมีบาดแผลจากการถูกฟาดอยู่ทั่วร่าง

แถมมันยังส่งเสียงหอบหายใจออกมาอีกเป็นระยะอีกด้วย

ขนบนร่างของมันหลุดร่วงตามจุดต่างๆจนมองเห็นเลือดซิบๆออกมา

ได้เห็นแบบนั้นแล้วชั้นก็รู้สึกดีที่ความพยายามของชั้นไม่สูญเปล่า

ทว่า... สภาพของชั้นเองก็ไม่ดีไปกว่ากันสักเท่าไรนัก

 

ตอนนี้แขน(ราก)ซ้ายของชั้นโดนเจ้าหนูตบจนขาดหายไป

เหลือเพียงเส้นฝอยเล็กๆที่ชั้นไม่สามารถสั่งให้มันขยับได้อีก

ตามร่างกายของชั้นก็มีสภาพฟกช้ำเป็นรอยจ้ำอยู่เต็มไปหมด

ขา(ราก)ทั้งสองของชั้นเองก็มีสภาพที่ไม่สู้ดีนักมันมีสภาพรุ่งริ่งหนักมาก...

ชนิดที่ชั้นยังสงสัยอยู่เลยว่าชั้นยืนอยู่ได้ยังไงในสภาพแบบนี้

 

พวกเราทั้งสองฝ่ายต่างก็บอบช้ำกันจนถึงขีดสุดแล้ว

ชั้นคิดว่าในการโจมตีครั้งต่อไปไม่ชั้นก็เจ้ากบควรจะต้องสิ้นท่าเป็นแน่

และดูเหมือนอีกฝ่ายจะคิดเหมือนกันเพราะมันเองก็จ้องมาทางชั้นด้วยแววตาที่เด็ดเดี่ยว

การโจมตีครั้งต่อไปจะเป็นการตัดสินผลการต่อสู้ระหว่างเรา!!!

 

.....

 

[ ซ่าๆๆ... ]

 

เสียงยอดหญ้าพลิ้วไหวยามต้องลมยามค่ำชวนให้รู้สึกสงบ

หากมีคนผ่านมาคงคิดว่าที่นี่มันช่างเงียบสงบเสียนี่กระไร

แต่หากมีใครจ้องมองเข้าไปในพงหญ้าสูงนั้น

เขาจะได้พบเห็นร่างสองร่างที่กำลังเตรียมจะปลิดชีวิตของอีกฝ่าย

 

ด้านหนึ่งคือเจ้าหนูที่ประพฤติตัวเหมือนกบ

ท่ามกลางสภาพสะบักสะบอมนั้นมันกำลังตั้งท่าเตรียมพร้อมของซูโม่อย่างกล้าแกร่ง

 

อีกด้านหนึ่งคือต้นแมนเดรกที่บอบช้ำและขาดรุ่งริ่ง

ทว่ามันกลับตั้งท่ามวยจีนที่ดูอ่อนช้อยแต่แฝงไปด้วยพลังอยู่เช่นกัน

 

[ ..... ]

[ ..... ]

 

สายลมหยุดลง พร้อมสรรพเสียงที่เหมือนจะพร้อมใจกันเงียบเพื่อร่างทั้งสอง

ก่อนที่ใบไม้ใบหนึ่งจะปลิวลงมาตรงกลางระหว่างทั้งสองร่างอย่างพอดิบพอดี

 

[ แกร๊บ... ]

[ ตึกๆๆๆ!!! / ตุบๆๆ!!! ]

 

ทั้งต้นแมนเดรกและเจ้าหนูต่างพุ่งทะยานเข้าหาอีกฝ่ายพลางเงื้อแขนของพวกตน

ทว่ายังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้ปิดฉากการต่อสู้ในครั้งนี้

พื้นดินที่ทั้งคู่ยืนอยู่กลับเกิดการสั่ยสะเทือนขึ้นมาเสียก่อน

 

[ ครึ่กๆๆๆๆๆ!!! ]

[ .....!!! / .....!?! ]

 

ร่างของทั้งคู่ต่างหยุดชะงักตามแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน

ก่อนที่ทั้งสองฝ่ายจะเริ่มหันรีหันขวางเพื่อสำรวจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

 

.....

 

หวาาาา...

อะไรน่ะ? จู่ๆพื้นดินก็สั่นสะเทือนอย่างหนักซะงั้น!!!

น่ชั้นกำลังจะตัดสินกับเจ้ากบ(หนู)ให้มันสิ้นเรื่องสิ้นราวอยู่แล้วนะ

อย่ามาขัดจังหวะกันจะได้มั้ย!!!

 

[ ฮี้ยยยยยยย์---* ]

[ ครึ่กๆๆๆๆ!!! ]

 

เสียงม้าห้อตะบึงดังใกล้เข้ามาพร้อมการสั่นสะเทือนที่แรงยิ่งกว่าเดิม

ทำให้ชั้นและเจ้ากบต่างหวาดระแวงบริเวณรอบข้างมากยิ่งขึ้น

จนกระทั่งเงาร่างขนาดใหญ่กระโจนเข้ามาเหนือหัวของพวกเรา

 

[ ฮี้ยยยยยยย์---* ]

[ กุบกับๆๆ!!! ]

 

ม้าขนาดใหญ่วิ่งผ่านจุดที่พวกเรากำลังสู้กันอยู่

ทั้งชั้นและเจ้ากบต่างก็รีบกระโจนออกจากลูกวิ่งเพื่อหนีเอาตัวรอด

 

เมื่อฝูงม้าวิ่งผ่านไปชั้นก็เห็นว่าพวกมันลากรถลากขนาดใหญ่ที่ประดับอย่างหรูหรามาด้วย

แต่ตรงนี้มันในป่านะ? ทำไมรถม้าถึงมาวิ่งกลางป่าแบบนี้ล่ะ?

คำถามของชั้นได้รับคำตอบแทบจะในทันที...

 

[ ฟุ่บๆๆๆ!!! ]

[ .....!?! ]

 

เงาร่างสีดำจำนวนไม่น้อยกระโจนตามรถม้าคันเมื่อครู่นี้ไปอย่างรวดเร็ว

แม้จะมืดแต่ชั้นก็พอมองเห็นรูปร่างของมนุษย์ได้รางๆ

แต่มนุษย์ธรรมดาคงวิ่งไล่ตามรถม้าไม่ได้หรอก...

ถ้าชั้นไมบังเอิญเห็นหูกับหางสุนัขบนร่างที่วิ่งตามรถม้าไปน่ะนะ

มนุษย์หมาป่างั้นเหรอ?

 

ทว่าขณะที่ชั้นมัวแต่ให้ความสนใจกับเงาร่างที่วิ่งผ่านไปเหล่านั้น

ชั้นก็เผลอลดความระมัดระวังลงจนไม่ทันดูว่ายังมีเงาร่างที่วิ่งตามมาอีกระลอกหนึ่ง

 

[ พลั่ก!!! ]

[ กี๊ซซซ!!?!? ]

 

ร่างของชั้นโดนเท้าของใครบางคนเตะลอยขึ้นไปในอากาศ

ทำให้ชั้นเสียการควบคุมท่ามกลางความมืดจนไม่รู้เหนือรู้ใต้ไปในบัดดล

ก่อนที่ชั้นจะรู้ตัวร่างของชั้นก็กำลังดิ่งลงมาตามแรงโน้มถ่วงของโลกซะแล้ว

 

[ ตูม!!! ซ่าๆ... ]

[ .....!!! ]

 

ร่างของชั้นตกลงไปในน้ำ!

แต่มันไม่ใช้น้ำนิ่งเพราะชั้นสัมผัสได้ว่ามันมีการไหลเวียนของน้ำ

ชั้นควรจะว่ายกลับเข้าฝั่งในทันที

แต่อาการบาดเจ็บจากการต่อสู้ก่อนหน้าบวกกับการโดนเตะนั้นหนักหนากว่าที่ชั้นคิด

ยังไม่ทันที่ชั้นจะทันได้ทำอะไร สติของชั้นก็หลุดลอยไปซะก่อน...

 

[ บุ๋งๆๆๆ... ]

 

ชั้นสัมผัสได้ว่าร่างของชั้นกำลังค่อยๆจมลงไปในกระแสนำอันเย็นเยียบ

อา... ไม่มีแรงจะขยับเขยื้อนเลย

 

หรือว่านี่จะเป้นจุดจบชีวิตของชั้นกันนะ?

 

To Be Continue...




NEKOPOST.NET