Rifleman ตอนที่ 0.1 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Rifleman

Ch.0.1 - IN HELL


แฮ่ก....แฮ่ก...แฮ่ก

เสียงหอบหายใจของชายคนหนึ่งดังขึ้นต่อเนื่องเบื้องหน้าของเขาเป็นกองทัพคลื่นมนุษย์ที่โหมเข้ามาหาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงเขาหันไปรอบๆมีกลุ่มคนที่แต่งตัวเหมือนกันกำลังจับไรเฟิลในท่าเตรียมยิงบางคนก็ประจำปืนกลหนักอยู่ ใกล้ๆกันนั้นมีหลุมปืนครกพลบรรจุกระสุนกำลังคำนวณวิถีอยู่

“เอาละรอให้พวกมันเข้าระยะก่อน”

ทหารชั้นประทวนยศสิบเอกคนหนึ่งร้องสั่งขึ้นข้างๆเขานั้นคือร่างของทหารยศร้อยตรีซึ่งควบคุมหมวดนี้มาก่อน

“อีกนิดเดียวเท่านั้นชะลอมันให้ได้อีกนิดเดียวก็พอ”

สิบเอกพูดในลำคอ

ทหานหนุ่มยกไรเฟิล M1 ขึ้นมาประทับบ่าเล็งเป่าช้าๆไปหาฝูงคลื่นมนุษย์ที่กำลังใกล้เข้ามา

“ปืนครกยิงเลย”

ปืนครกส่งกระสุนระเบิดแรงสูงใส่ฝูงคลื่นมนุษย์ในระยะหวังผลทุกลูกเข้าเป้าแต่ก็ไม่แปลกเท่าไหร่เพราะจำนวนขนาดนั้นยิงพลาดคงเป็นเรื่องที่อับอายน่าดู เศษเลือดและเนื้อกระจายไปทั่วบริเวรแต่คลื่นมนุษย์ไม่มีท่าทีจะหยุดรุกเข้ามา พลปืนครกยิงกระสุนใส่เข้าไปจนกระบอกปืนเป็นสีแดงแล้วก็มีทหารคนนึงเอาน้ำมาสาด เสียงน้ำกระทบกับกระบอกปืนร้อนๆระเหยขึ้นเป็นไอทันทีตอนนี้กองทัพคลื่นมนุษย์นั้นเข้ามาในระยะยิงของไรเฟิลแล้ว

“เอาละส่งพวกมันไปนรกกัน ยิง!!!”

ทหารหนุ่มเล็งเป้าหมายของเข้าผ่านศูนยเล็งเขาลั่นไกอย่างเยือกเย็นหนึ่งนัด ชั่วอึดใจ กระสุดนัดต่อไปก็พุ่งอกไป อีกครั้ง และอีกครั้ง จนกระสุนนัดที่8พุ่งออกไปพร้อมๆกับตับกระสุนที่เด้งออกมาทหารหนุ่มรีบบรรจุปืนแต่มันกลับสายไป คลื่นมนุษย์ที่ชาร์จเข้ามาหาพวกเขาในหลุมเพาะแล้ว ผู้บุกรุกคนแรกตรงดิ่งเข้ามาพร้อมใช้ดาบปลายปืนแทงมา ทหารหนุ่มหลบไปได้เขาบรรจุปืนเสร็จแล้วก่อนจะหันปลายไรเฟิลไปหาผู้บุกรุกรายแรกก่อนจะยิงฉับพลันไปที่หน้าอก เขาหันกระบอกปืนไปหาผู้บุกรุกคนที่สองและส่งกระสุนเข้าไปกลางลำตัวกระสุนขนาด 7.62 ทะลุผ่านไปผู้บุกรุกดิ้นอยู่พักหนึ่งแต่ทหารหนุ่มไม่ได้สนใจเลยเขาหาปืนไปหาผู้บุกรุกคนต่อไป ส่งกระสุนไปสองนักที่อกและที่ท้อง ก่อนจะใช้พานท้ายปืนปัดดาบปลายปืนและสวนกลับไปด้วยกระสุนอีกสามนัดจนผู้บุกรุกอีกคนแน่นิ่งไป ผู้บุกรุกคนที่ห้าพุ่งเข้ามาจากอีกทางทหารหนุ่มเล็งไปที่หัวและส่งกระสุนสองนัดส่งผลให้กระโหลกศัตรูเปิดเป็นรูใหญ่ เขาไม่มีเวลาบรรจุกระสุนตับใหม่แล้วเข้าคว้าดาบปลายปืนโยนไรเฟิลของเขาทิ้งไปและชักปืนสั้นขนาด .45 ออกมา เขาวิ่งไปช่วยพลปืนครกที่กำลังกอดรักฟัดเหวี่ยงกับศัตรูอยู่ทหารหนุ่มแทงลงไปกลางหลังจนผู้บุกรุกล้มลงไปก่อนจะหันไปอีกด้านศัตรูอีกคนฟาดเขาด้วยพานท้ายปืนก่อนจะหันมาพยายามจะแทงซ้ำแต่พลปืนครกหวดเจ้านั่นด้วยพลั่วจนคอแหว่งไป ทหารหนุ่มพยายามลุกขึ้นแต่ไม่ไหวพลปืนครกจึงต้องลากเขาออกมาทหารหนุ่มถูกลากไปโดยที่หน้ายังหันให้ศัตรูเขายิงกระสุนปืนสั้นออกไปเข้ากลางอกของศัตรูรายหนึ่งศัตรูรายนั้นกระเดนออกไปคนต่อๆไปบุกเข้ามาเข้าก็ส่งกระสุนเข้าที่ทห้องและที่หัวจนกระสุนในแม็กกาซีนหมดพลปืนครกแบกเข้าขึ้นหลังและวิ่งไปหารถบรรทุกที่จอดอยู่ในนั้นมีสิบเอกอยู่ด้วย

“ขึ้นมาเร็วเข้า”

ทหารหนุ่มส่งมือไปให้แล้วก็ถูกดึงพรวดพราดขึ้นไปบนรถพลปืนครกกระโดดปิดท้ายในรถมีคนนั่งอยู่ประมาณ 8-9 คน เสียงเครื่องยนต์ติดรถบรรทุกวิ่งออกไปจากสิ่งที่ใกล้เคียงกับนรกที่พึ่งเจอมาออกไปทางตะวันตก

“คนอื่นละ” พลปืนครกถาม

สิบเอกส่ายหัวเป็นนัยๆ

“เหลือแค่นี้แหละ” ก่อนจะหยิบวิทยุมาคุยอะไรสักอย่างต่อ

ทหารหนุ่มนั่งมองพื้นที่ที่เคยเป็นของฝ่ายตนตอนนี้เต็มไปด้วยทหารในชุดสีแดงกำลังยกธงขึ้นเหนือพื้นที่นั้นเข้ากัดฟัน เปลวเพลิงยังคงลุกโชน กลิ่นเนื้อไหม้ยังลอยมาเตะจมูกแม้จะออกมาห่างแล้ว พวกชุดแดงยังคงฉลองชัยชนะอย่างเปรมปรีในขณะที่พวกตนต้องหนีหัวซุกหัวซน

“ไอ้เ-ยเอ้ย”

ทหารหนุ่มรำพึงออกมาเบาๆ




NEKOPOST.NET