เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน ตอนที่ 83 | Nekopost.net 
NEKOPOST

เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน

Ch.83 - ฉากสีดำและก็ไม่มีใครห้ามนี่?


83#ฉากสีดำและก็ไม่มีใครห้ามนี่?

 

 

ยืนมองความวินาศสันตะโรที่ตัวเองก่อพลางควานหาบุหรี่

 

ก็กะว่าจะเลิกอยู่หรอกแต่ขออีกสักตัวคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

 

แค่อีกตัวเดียวเอง

 

.....รอบที่แล้วก็พูดงี้

 

ช่างมันปะไร

 

ยังไงซะไอ้คนแบบตูก็ไม่ได้ตายดีอยู่แล้ว

 

จุดไฟ สูดควัน ในหัวก็พลางคิดคำนวณเวลาต่างๆ.........

 

นับตั้งแต่เสียงตูมเมื่อครู่ผมมีเวลาประมาณ 5-10 นาทีก่อนตำรวจหรือหน่วยกู้ภัยจะมา

 

และคงอีกประมาณ 2-3 นาที พวกลูกน้องของอีกฝ่ายที่ไปตระเวนเดินโชว์โง่หาผมซะรอบเมืองจะมา

 

ไม่รู้ด้วยสิภายในตู้คอนเทนเนอร์จะมีกี่คนและมีอาวุธด้วยไหม คงมีนั้นแหละ

 

.........

 

ทำไมตูทำตัวอย่างกะมีเวลามาคิดโน้นนี่นั้นฟ่ะ

 

ถึงจะจมกับความคิดไปแล้วก็เถอะ

 

โยน ไอ้ความคิดที่ไม่จำเป็นทิ้งซะให้หมดพลางดึงสติเตือนร่างกายเร่งประสาทสัมผัส ให้ตื่นตัวเพราะดีไม่ดีพอผมเปิดตู้คอนเทนเนอร์ปุ๊บอีกฝ่ายอาจยิงสวนมาเลยก็ เป็นได้

 

ขอล่ะ

 

ไม่เอาแล้วกับไอ้การถูกยิงเนี่ย

 

ถึงครั้งที่แล้วจะปล่อยให้ตัวเองถูกยิงเพื่อให้เรื่องมันลงล็อกที่ควรจะเป็น....ถึงจะเตรียมใจแต่ยังไงแม่งก็เจ็บโคตรๆอยู่ดี

 

เพราะฉะนั้นรอบนี้อย่าหวังว่าตูจะโดนยิงอีกรอบเลย!

 

ผมเร่งจังหวะการเดินเล็กน้อยเมื่อเข้าใกล้กับตู้คอนเทนเนอร์ เสียงโอดโอยยังคงดังจากภายในเป็นตัวบ่งบอกว่ายังมีคนไม่หมดสติ

 

จะให้ทะลึ่งเปิดแล้วตะโกนว่า”จงตายซะ”ก็แลดูไร้สาระไปหน่อยดีไม่ดีในขณะที่พูดคงจะมีรูบนตัวเพิ่มขึ้นอีกรูหรือหลายสิบรูเลยสิไม่ว่า

 

เพราะฉะนั้น.......

 

ตึงๆ

 

“คนข้างในเป็นยังไงกันบ้างครับ ผมเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ลาดตะเวนแถวนี้พอดี มีใครเป็นอะไรไหม!!!”

 

เคาะประตูตีเนียนซะก็จบ

 

จะเชื่อหรือไม่อันนี้ก็แล้วแต่ดวง แต่มันคงดีกว่าทะลึ่งเปิดประตูดุ่มๆชะโงกหน้าเข้าไปรับกระสุนล่ะนะ

 

หลังจากที่ผมเคาะพร้อมส่งเสียงไปผู้คนภายในตู้ที่คงจะล้มกลิ่งก็ค่อยๆตะเบ็งเสียงว่า” Help!!!”

 

อ๊ะ

 

ตอนตะโกนเข้าไปตูดันพูดภาษาไทยซะงั้นอีกฝ่ายจะฟังรู้เรื่องไหมเนี่ย

 

คง......พอจะรู้เรื่องมั้ง ก็เล่นตะโกนกันแบบไม่หวาดระแวงอะไรเลยนี่

 

“ประตูล็อครึเปล่าผมจะเปิดแล้วนะ”เพื่อความเนียนผมจึงยังคงพูดภาษาไทยออกไป

 

เหล่าเจ้าหน้าที่ภายในก็คงจะพอฟังรู้เรื่องบ้างเลยพากันพูดว่า ”ok” กันใหญ่

 

จับ บิด ดึง จนประตูตู้คอนเทนเนอร์ค่อยๆเปิดออก

 

แต่ เพื่อความปลอดภัยผมจึงค่อยๆชะโงกหน้าช้าๆ.........และผมก็เห็นภายในตู้ คอนเทนเนอร์ที่.....เออ.....เหมือนออฟฟิศคนทำงานที่พึ่งผ่านเหตุการณ์แผ่น ดินไหวรุนแรงมา

 

ข้าวของกระจัดกระจาย

 

พวกอุปกรณ์ที่ไม่ได้ลงน็อตยึดกับตัวตู้ต่างหล่นราวกับเทกระจาดมาที่พื้น

 

ถ้ายังนึกไม่ออกก็ลองใส่อะไรก็ได้ลงในขวดน้ำจากนั้นก็เขย่าๆแล้วรอดูสิ่งใส่เข้าไปข้างในดู.........ประมาณนั้นแหละ

 

ชายหญิงที่แต่งตัวในชุดสูทบางคนนอนทับกันไม่ได้สติบางคนเลือดตกยางออกหัวแตกปากแตก บางคนโชคร้ายหน่อยแขนหักเลยก็มี

 

โดยรวมแล้ว......แผนเป็นไปได้สวย

 

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่ระวังตัวแต่ก็ต้องเข้าใจว่าสิ่งทีเกิดขึ้นทั้งหมดนั้นมันคือสิ่งที่คาดไม่ถึง

 

อย่างไอ้พวกนี้คงไม่นึกไม่ฝันหรอกว่าตัวเองจะเจออะไรแบบนี้

 

เอาจริงๆคนทั่วไปมันคงนึกไม่ถึงหรอกว่าแค่อยู่ในตู้ดีๆจะมีเสียงระเบิดยกตัวรถลอยจนเกือบพลิกแล้วตกมากระแทกด้วยความแรงขนาดนี้

 

แถมด้วยความที่ตัวตู้กับข้าวของเครื่องใช้เสียหายจากการตกกระแทกพวกไฟฟ้าที่เป็นตัวให้แสงสว่างก็พากันดับสนิท

 

แน่ล่ะตัวให้พลังงานก็พังจากการตก ส่วนขับเคลื่อนที่เปรียบเสมือนตัวปั้นไฟก็กระเด็นไปโน้น

 

“Help me…….”

 

..........

 

ผมก้มลงไปตามเสียงก็พบกับชายหนุ่มชาวยุโรปเลือดกบปากส่วนล่างของเขาจมอยู่ในพวกอุปกรณ์ต่างๆอาทิเช่นพวกโต๊ะเก้าอี้

 

จริงสิ

 

ไม่มีเวลาแล้วนี่เนอะ

 

ได้เวลาเก็บงานให้เรียบร้อยแล้วไปล่าไอ้พวกที่ทำกับพี่หมอต่อ

 

ผม ย่อตัวหยิบมีดถูกๆจากซองเก็บตรงหลังเอว เหล่ว่ามันยังเหลือความคมอยู่ไหมจนตัวมีดสีเงินสะท้อนเงาจนผมเห็นดวงตาของ ตัวเอง........ตาเอ็งน่ากลัวจริงๆว่ะทู

 

ถึงจะบอกว่ามืดแต่มันก็ไม่ได้มืดสนิทอะไรขนาดนั้น แถมยังมีแสงจากภายนอกตู้อีก

 

คิด อะไรเรื่อยเปื่อยพลางง้างมีดในมือจนสุดแขนใช้ประสาทสัมผัสเล็งแบบลวกๆพลาง กวาดสายตาในตู้กว้างพอๆกับห้องนั่งเล่นจากโรงแรมราคาถูกที่มีรูปทรงสี่ เหลี่ยมผืนผ้า

 

1....2......มีพวกที่ยังไม่หมดสติอยู่ราวๆ 7 คนกับพวกที่แน่นิ่งจมอยู่ในกองข้าวของเครื่องใช้อีก 5 เท่าที่เห็นตอนนี้น่ะนะ

 

สวบ!

 

มีดที่ง้างไปจนสุดเมื่อครู่พุ่งปักลงบริเวณกะโหลกของชายที่ร้องขอให้ผมช่วย

 

เนื่องจากกลัวว่าอีกฝ่ายจะร้องจึงเอามืดอุดปากเสริม

 

……

 

มนุษย์นี่ก็แปลกเนอะขนาดโดนมีดปักคาหัวขนาดนี้ร่างกายยังกระตุกอยู่ครู่นึงก่อนจะแน่นิ่ง

 

ไหนใครบอกว่าถ้าสมองถูกทำลายร่างกายของมนุษย์จะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกไง

 

ต่อล้อต่อเถียงกับความคิดของตัวเองพลางเริ่มดำเนินการเชือดนิ่มต่อไป

 

สวบ!

 

ซึบ!

 

กึก ฉึก!

 

อ๊ะ คนนี้เป็นผู้หญิงล่ะ หน้าตาน่ารักดีนะ โทษที.....ไม่น่าเอามีดปักหน้า......ศพไม่สวยเลย โทษๆ

 

เฉี๊ย!

 

อ๊----า อุ๊บ!”

 

เอ้า! เห็นนอนตาลอยนึกว่าใกล้ตายเลยกะปาดหลอดลมให้ไปสบายแต่ดันมีแรงเหลือแหกปากอีก พลาดเลยแหะ

 

“What? Who are you!!!”

 

นั้นไง

 

ไก่ตื่นจนได้

 

แต่เอาเถอะพวกที่ได้สติส่วนมากก็จมอยู่กับข้าวของไม่ก็บาดเจ็บจนขยั-----ปัง

 

..........

 

รู้สึกแสบๆที่แก้ม......เลือดไหล.......

 

............

 

ถ้ายัยข้าวถามว่าหน้าตูไปโดนอะไรแล้วตูบอกไปว่า”โดนยิงเฉียดหน้าจ๊ะ”มีหวังโดนต่อยซ้ำแน่........

 

เมิง!

 

get out!!!!”

 

ปัง

 

go away!!!!-------- please!!!! Oh god!!!!”

 

สวบ!

 

Ah~!!!!!!”

 

สวบ!

 

God-----!!!! Please!!!! stop!!!!!”

 

ฉี๊ด!

 

ฉึก!

 

ฉึก!

 

แขว๊ะ!

……

………

......

เอิ้ม........

 

เหลือกี่คนแล้วหว่า

 

ก็......ไม่เยอะ

 

ถ้างั้นก็รีบๆทำให้จบ อยากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วสิ เลือดเต็มตัวไปหมด

 

และแล้วการเดินสายเชือดนิ่มก็เริ่มขึ้นอีกใคร

 

แทง

 

เสียบ

 

ปาด

 

แล้วก็เสียบ

 

.........รู้งี่ซื้อระเบิดเผื่อไว้ในกรณีอย่างงี้ดีกว่า

 

คงสบายกว่ามาก้มๆเงยๆเชือดทีล่ะตัวแบบนี้

 

เฮ้อ

 

เหนื่อยวุ้ย

 

หืม?

 

ในระหว่างที่เดินไปมาในตู้คอนเทนเนอร์ผมก็เห็นบุคคลคนหนึ่งที่แลดูแตกต่างจากพวกที่ผมเชือดไปแบบคนละระดับ

 

สูทสีขาวแลดูแพงระยับ

 

นาฬิกาสีเงินแบรนด์เนม

 

รางเท้าหนังหัวปลายแหลมที่คงไม่ต้องกะราคา

 

ใบหน้าหล่อเหลาทรงผมสุดฮิตกำลังนอนสลบโดยมีหญิงสาวคนหนึ่งนอนทับ

 

...............ไอ้นี้แม่งมาดคนสำคัญสุดๆเลยนี่หว่า

 

แกเป็นหัวหน้าสินะ

 

กำลังอยากเจอพอดีเลย

 

........แต่ไม่นึกว่าจะง่ายผิดคาดแบบนี้

 

เอาล่ะก่อนที่มันจะตื่น

 

แท่งแม่ง!

 

ฟิ๊ว~ แกร๊ง!

 

ปลายมีดของผมที่จ้วงแท่งใส่ซวงอกของไอ้ตัวหัวหน้านั้นกระแทกกับพื้นเหล็กของตู้คอนเทนเนอร์อย่างแรงจนแขนที่ถือถึงกับสะเทือน

 

หืม?

 

มันหลับได้? ในสภาพนอนเนี่ยนะ?

 

ฟุ๊บ!

 

ผมตวัดมีดที่พลาดเมื่อครู่ไปทางไอ้หัวหน้าในชุดสูทซึ่งมันก็กลิ่งตัวหลบคมมีดของผมได้อีกครั้ง

 

โห มีฝีมือ---- โอ๊ะ!

 

ตุ๊บ!

 

ผว๊ะ!!

 

เพราะ เอาแต่เผลอชื่นชมผมจึงถูกลูกเตะอีกฝ่ายที่ม้วนตัวใช้มือยันพื้นพลิกตัวไปมา เป็นถ้าเต็นเบรคแดนซ์ซัดใส่สองจังหวะจนร่างของผมที่กำลังก้มๆเงยๆถึงกับ กระเด็น

 

อูยๆ

 

เจ็บใช้เล่นแหะ

 

การต่อสู้แบบกาโปเอย์รางั้นเหรอเนี่ย พึ่งเคยเห็นแหะ

 

ย่อเลยก็แล้วกันมันคือการต่อสู้ที่เหมือนการเต้นเบรกแดนซ์

 

แต่ก็ถือว่าเก่งใช้เล่นแหะในสถานที่แคบแบบนี้กลับสามารถประยุกต์แล้วเล่นงานผมได้

 

ชายในชุดสูทสีขาวที่เป็นหัวหน้าดีดตัวขึ้นจากพื้นใช้มือเสยผมจัดทรงจากนั้นก็ปลายสายตาเหยียดๆมาทางผม

 

“แก.......บัญชีดำ!!!! ชั้นประมาทแกเกินไปหน่อยไม่นึกเลยว่าไอ้กระจอกอย่างแกจะ----------”

 

ปัง!

 

“อุ๊ก!!!! อ๊อก!!! ไอ้......สาร---”

 

ปังๆ

 

“เอื๊อก!”

 

ร่างของมันค่อยๆทรุดลงพลางเอามือกุมปากแผลที่เป็นรูกระสุน

………..

 

“อะไรทำให้เอ็งคิดว่าตูจะยืนฟังเอ็งพล่ามว่ะ? ไม่ต้องมองกันแบบนั้นก็ได้ก็ไม่มีกฎอะไรบอกว่าห้ามใช่ปืนนี่หว่า”

 

“ชั้น.....จะ......ฆ่----”

 

เพื่อความชัวร์......จัดให้หมดแม็กเลยดีกว่า

 

ปังๆ ปังๆ ปังๆ คริ๊ก แกร๊กๆ

 

............ยัง

 

ยังไม่ตายอีก

 

เปลี่ยนกระสุน ขึ้นลำ แล้วจัดแบบหมดแม็กไปที่หัวของมันแบบเน้นๆ

 

ปังๆ ปังๆ ปังๆ ปังๆ คริ๊ก แกร๊กๆ

 

.......โอเค เรียบร้อย

 

โดนไปขนาดนี้ตายแน่นอน แต่เพื่อความชัวร์.....ตัดหัวมันออกมาดีกว่า

 

.........ฉว๊ะๆ ฉึกๆ

 

โอเค..............เรียบร้อย หัวมันก็โยนไว้แถวนี้แหละ

 

ก็แหม

 

มันให้อารมณ์เหมือนในหนังไงที่พวกตัวร้ายชอบตายยากๆอ่ะ

 

แถมตอนที่ผมยิงมัน มันยังมองผมด้วยสายตาที่แบบโคตรของโคตรๆโกรธแค้นชนิดตาของมันแดงก่ำเลยนี่หว่า

 

มีความกลัวนิดๆว่าถ้ามันไม่ตายอีกไม่นานมันจะกลับมาเล่นงานผมแบบเจ็บแสบเลยต้องกันไว้ก่อนไง

 

ส่วนปืนกระบอกนี่มาจากไหนน่ะเหรอ

 

ก็ยืมมาจากใครสักคนที่ผมเชือดนั้นแหละจำไม่ได้แล้วสิว่าหยิบมาจากใคร

 

เอาเถอะ

 

ถือว่างานที่ได้รับมาสำเร็จไปได้ด้วยดี

 

.....มีความรู้สึกว่ายังมีคนรอดในตู้อีกแหะ....เวลาก็ไม่ค่อยจะมีแล้วสิเสียงไซเรนก็ใกล้เข้ามาแล้วอีก........

 

ถ้าวิ่งไปเอาน้ำมันมาราดแล้ว-----

 

หวอ วี้ วอ

 

ไม่ทันแล้วล่ะ

 

ถ้างั้นก็.......

 

สลายตัว

 

/////





NEKOPOST.NET