เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน ตอนที่ 8 | Nekopost.net 
NEKOPOST

เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน

Ch.8 - มันก็แค่วันๆนึงล่ะนะให้ตายเถอะฟ่ะ


8#มันก็แค่วันๆนึงล่ะนะให้ตายเถอะฟ่ะ

 

 

“ทำหน้าระรื่นอะไรของนาย“

 

“เปล่า”

 

“เข้าใจไหมที่เป็นแบบนี่มันเป็นเพราะนาย!”

 

“......”

 

“นายมันเน่าเฟะทู”

 

“ใช่”

 

“ดูสิ่งที่นายทำสิ ดูผลของการกระทำของนายสิ”

 

“......ชั้นพยายามดีที่สุดแล้ว”

 

“ คิดว่าแค่เอาตัวเองเข้าแลก แค่เสียสละตัวเองแล้วมันจะพองั้นเหรอ ดูรอบตัวนาย! ดูดีๆมันเหลืออะไรบ้าง”

 

“นั่นมัน.......อย่างน้อยมันก็เหลือ....”

 

“ ดูหน้าพวกฉันแล้วจำเอาไว้ เพราะนายจะไม่มีวันเห็นหน้าของพวกฉันอีก ไปกันเถอะบีม........”

 

“ขอโทษนะ......”

 

 

“แกมันเลวที่สุด”

 

“ไม่นะคือว่ามัน.....”

 

“แกมันจอมโกหก”

 

“ไม่ใช่นะเพียงแต่ว่า.....”

 

“ทำเป็นห่วงใยแต่สุดท้ายทั้งหมดมันก็แค่ของปลอม”

 

“ไม่....ฟังกันก่อนสิชั้นแค่.......”

 

“ไปตายซะ!”

 

“.......”

 

“แกไม่มีวันที่จะช่วยใครได้อีก”

 

“.....ก็คงจะเป็นอย่างงั้น แต่อย่างน้อยชั้นขอช่วย....”

 

“ฉันไม่ได้ขอให้ช่วย! ฉันไม่อยากจะใช้ชีวิตที่เหลือด้วยความช่วยเหลือของแก! และ ด้วยวิธีการบ้าๆของแกอีก!”

 

“แต่ถ้างั้นแล้วมันมีทางอื่นเหรอ เพราะงั้น.....”

 

“เพราะงั้นไปซะ!”

 

“.......”

 

“ไปซะ......ได้โปรด.......แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก.....”

 

 

 

“อูย......หัวตู.........ดันฝันถึงเรื่องไม่เป็นเรื่องไปซะได้.......”

 

กึก

 

”ห๊ะ!”

 

โอ้ว........รู้แล้วล่ะไอ้เสียง กึก คืออะไรมันคือเสียงของโซ่กุญแจมือเงาวับสะท้อนแสงแดดยามเช้าที่กำลังคล้องแขนผมอยู่.......ห๊ะ!

 

เดี๋ยวๆ นี้มันอะไรกัน หืม ยัยข้าวทำไมมานอนบนเตียงเดียวกับตูล่ะ ขออีกครั้งเถอะ นี้มันอะไรกันว่ะ!

 

อา.................อือ

 

นึกออกล่ะหลังจากที่ทานอาหารกับท่านส.วเสร็จพวกผมก็กลับบ้าน รู้สึกเหมือนจะได้ยินยัยพี่ดากับพี่มูนพูดอะไรสักอย่างกับผมเนี่ยแหละแต่ด้วยความที่ปวดหัวหนักเลยทำเมินแล้วให้ไอ้นกนวลมันขับมาส่งที่ห้อง ก่อนกลับนิวร์ที่ตอนนี้ก็ยังไม่ทราบเหมือนกันว่าพวกเรากำลังเป็นสถานะอะไรกัน ก็บอกลาผมด้วยความน่ารักน่ากอด.....มันก็ควรจะเป็นอย่างนั่นถ้าผมไม่ดันไปเห็นรอมยิ้มของยัยนางมารร้ายที่ออกมาเพียงแว้บๆล่ะก็นะ

 

แล้วตอนนี้พวกเราเป็นอะไรกันล่ะ?

 

แฟน?

 

ไม่ๆ ไม่ได้ใกล้เคียงสุดๆ

 

เพื่อน?

 

อันนี้น่าจะใกล้เคียงแหะแต่ก็คงจะไม่ใช่อีกนั้นแหละน๊า

 

สรุปคู่หมั้น.........อันนี้แหละ ฟังดูเหมือนสนิทกันแต่เนื้อหาใจจริงคือ [เป็นแค่]คู่หมั้น กรุณาสังเกตและเน้นข้อความในวงเล็บตัวโตๆเลยว่ามันเป็นแค่น่ะ ไม่ได้มีอะไรนอกเหนือจากนั่น ที่สำคัญคือต่อให้เธอโทรมาหรือจะมีคำสั่งจากฟ้าตูก็ไม่ขอไปยุ่งเกี่ยวกับยัยนั่นอีกเด็ดขาด! ว่ะฮ่าๆ ว่าแต่เธอยังไม่มีเบอร์ตูกับไอดีแชทอีก รอดแล้ว ว่ะฮ่าๆ

 

หืม? ทำไมโทรศัพท์ผมมันกระพริบเหมือนมีคนโทรมาหว่าไม่ได้เปิดเสียงหรือสั่นไว้ซะด้วยสิ ช่างมัน ก่อนอื่นเอาเรื่องตรงหน้าก่อน

 

อือ....ตรงหน้าสินะ.....ว่าแต่มันใช่เวลามานอนมองนมยัยข้าวแล้วเรียบเรียงเรื่องไกลตัวอย่างยัยนิวร์นางมารร้ายในคราบเด็กสาวผู้ใสซื่อเรอะ

 

ไม่ใช่แน่ๆ

 

 

ถ้าถามว่าทำไมผมกับยัยข้าวถึงมานอนในสภาพที่แลดูชวนเข้าใจผิดแบบนี้นั่น ขอเริ่มหลังจากที่พวกเรากลับถึงห้องเลยก็แล้วกัน

 

ครืน

 

“แฮ่~”

 

ครืน

 

“โฮก~”

 

ก็หลังจากที่ผมกลับมาถึงห้องด้วยสภาพที่เหมือนคนใกล้ตาย ยัยข้าวก็ไม่ทำอะไรนอกจากปล่อยแรงกดดันที่ขนาดยุงยังไม่กล้าบินผ่านใส่ผมตลอดเวลา นี่เธอไปแอบฝึกวิชากับดาบตัวเองมาเรอะ

 

ก็ถ้าแค่จ้องผม ผมก็พอจะเมินได้อยู่หรอกแต่เล่นขู่อย่างกะสิงโตเวลาจะล่าเหยื่อแบบนี้มันก็จะเกินไปหน่อย

 

ผมเลยถามไปว่ามีอะไรเหรอ

 

“จะทิ้งฉันไปใช่ไหม!”

 

คุณเธอก็ตอบมาพร้อมกับสภาพเหมือนคนจะร้องไห้ ไม่สิคุณเพื่อนสุดเลิฟเล่นร้องออกมาเลยนิหว่า

 

ด้วยที่หงุดหงิดเกือบสติแตกกับหลายๆเรื่องและดูเหมือนเรื่องที่ผมดันไปหมั้นกับยัยนิวร์แบบเป็นจริงเป็นจังกับทางผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดันตกลงกันไปแบบไม่ถามกันสักคำ(ถึงจะตายเพราะแผนตัวเองส่วนนึงก็เถอะ)ยัยนี้เลยคิดออกไปทางแนวที่ว่าผมจะทิ้งเธอแล้วจะไปอยู่กับยัยนิวร์.....ว่าแต่สถานะเธอกับตูมันไม่ได้ออกแนวหวานเเหววแบบนั่นเลยนะ อย่าคิดอะไรที่ชวนให้ชาวบ้านเขาเข้าใจผิดสิ

 

เพราะเหตุนี้ยัยข้าวเลยเมาเละ เนื่องจากการดันไปจิบเหล้าที่ผมแอบซ่อนเอาไว้....เธอหาเจอได้ยังไงเนี่ย!

 

แถมเหล้าขวดนั้นก็ดันเป็นเหล้าหมัก ตรงๆคือเหล้าเถื่อนของพ่อเจ้าลี ซึ่งดีกรีนี้แรงกว่าเหล้าธรรมดาประมาณ 10 เท่า

 

แล้วยัยข้าวก็เป็นคนคออ่อนอยู่แล้ว คิดตามนะครับ เอาคนคออ่อนกับเหล้าแรง 10 เท่ามาบวกกันผลก็คือ

 

“ทู~~~!!!!!!! ทามมมมมมายยยยยยยยยทึงงงงงงจาทิ้งฉานนนนปายยยยยย ลาววววววอยู่ดอยกานตางงงงแตงงงงเหล็กๆ อึ๊ก! ฮือ! โฮ!”

 

เมาอาละวาดไม่พอแถมยังร้องไห้หนัก ดีนะเนี่ยที่ห้องนี้มีกำแพงกั้นเสียง อ่อ ทำไว้กั้นเสียงเวลายัยข้าวลากผู้หญิงคนอื่นมาตีฉิ่งน่ะข้างห้องจะไม่ต้องคิดมาก ถึงคนแถวๆนี้จะคิดว่าผมเป็นพวกบ้ากาม ตัณหากลับมักมากที่จะมีสาวๆเข้าห้องไม่ซ้ำหน้ากันในแต่ล่ะวันก็เถอะ ก็พวกนั้นดันนึกว่าผมเป็นคนสั่งให้ยัยข้าวลากผู้หญิงคนอื่นมากินนิ

 

แต่ก็ดีพวกนั้นจะได้ไม่ต้องคิดว่ายัยข้าวเป็นเลสเบี้ยน ตัวผมน่ะไม่เท่าไหร่หรอกเพราะไม่ได้คิดอะไรมากอยู่แล้ว แต่ชื่อเสียงของยัยข้าวเนี่ยสิปัญหาใหญ่

 

หลังจากเมาปลิ้นยัยข้าวที่ห่วงว่าผมจะหนีไปไหนจึงเอากุญแจมือมาใส่ผมและคล้องเข้ากับมือตัวเอง เจริญล่ะ

 

และก็เมาหลับไปทั้งอย่างนั้นในสภาพเสื้อยืดตัวบางจิ๋วอีกหนึ่งตัวเพรียวๆ ท่อนล่างโล่งโจ้งและขาวมาก! เพราะเจ้าตัวบ่นร้อนเลยถอดออกซะหมด ตอนแรกจะเปลือยเลยด้วยซ้ำแต่ผมดันห้ามไว้ซะก่อน เอาจริงๆถึงเปลือยมาผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรอยู่แล้ว

 

ขอบอกเลยนะครับว่าผมนั้นไม่ได้รู้สึกกับยัยข้าวในแนวชายจะหื่นใส่หญิง เอาตามตรงเลยนะผมก็ไม่ได้รู้สึกกระหายแบบนั้นมาพอสมควรล่ะ

 

ไม่ๆ ผมไม่ได้ตายด้านทางร่างกายแต่คุณหมอที่เคยไปปรึกษาบอกว่าอาการของผมนั้นมันอยู่กับจิตใจ รายละเอียดน้ำๆน่ะช่างมันเถอะ  สรุปคือผมไม่มีวันจะหื่นใส่หญิงสาวโดยเด็ดขาดและโดยเฉพาะอย่างยิ่งยัยข้าว ก็จนกว่าจะแก้ปัญหาทางใจที่เป็นเรื่องอะไรนั้นช่างมันก่อนเถอะ

 

เพราะตอนนี้ตูไปทำงานสายแล้วโว้ย!!! ยัยแพรจะเล่นหัวตูไหมเนี่ย!!!

 

“ยัยข้าว! ตื่นๆ ตื่นสิเฮ้ย! ไม่ตื่นตูบีบนมแตกนะเอ้า!”ไม่พูดเปล่าทำจริงแม่งหมั่นไส้!

 

หมับๆ

 

หมับๆหมับๆ อือ.....ชักสนุกแหะ

 

นุบๆ

 

นุบๆ สุดยอดเด้งกลับด้วยล่ะ!

 

ตุ๊บ!

 

“แอ๊ก”

 

“นะ....นะ.....นี้แกทำอะไรกับหน้าอกของหญิงสาวย๊ะ!!!!!!!”ยัยข้าวสะดุ้งเฮือกตาเหลือกพร้อมปล่อยหมัดฮุคใส่ผมเต็มๆหน้า ซึ่งก็สมควรแหละใครใช้ให้ตูไปขยำหน้าอกเธอล่ะ ว่าแต่เจ็บโว้ย!

 

“อูย.....ว่าไงตื่นได้สักทีนะคนสวย”

 

ผว๊ะ!

 

และก็โดนซัดเข้าให้อีกรอบ ทำไมอ่ะ

 

“ไม่ต้องมาเนียนชมทำหน้าบานยิ้มแหยๆเลย สัญญากับฉันเดี๋ยวนี่”

 

“สัญญา? ที่ไว้ขัดห้องน้ำน่ะนะ......ครับๆขอโทษครับว่าแต่จะให้ผมสัญญาอะไรล่ะครับ”

 

“ห้ามไปยุ่งกับนิวร์อีกเด็ดขาด”

 

นึกว่าเรื่องอะไรสักอีก “โอเค”

 

“หึ กะแล้วจะไม่ยอมทำดีๆใช่ไหมใช่สิยัยนั้นมันน่ารักนิแถมยังเด็กกว่า........ห๊ะ ไมง่ายอ่ะ”ยัยข้าวมีสีหน้าแปลกใจพลางถลกเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้าเช็ดตา เห็นหมดแล้วครับเสื้อมันยิ่งเล็กๆอยู่

 

“ข้าวลองคิดดูดีๆ ลองคิดดูซิว่าอะไรและทำไมตูต้องจะไปยุ่งกับยัยเด็กนั่นอีก”

 

ยัยข้าวเอามือแตะคางครุ่นคิดจะดีกว่านี้ถ้ามือข้างนั่นมันไม่ใช่ข้างที่เรากำลังคล้องติดด้วยกุญแจน่ะ มันลากมือตูไปด้วยโว้ย เจ็บนะ

 

“ก็จริงแหะ”ข้าวยิ้มแล้วมองเข้ามาในตาผม

 

“ใช่ม่ะ สร่างแล้วสินะ ง่ะ......แล้วจะเข้ามากอดทำไมเหม็นเหล้าเฟ้ย”

 

ก็ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่ยัยข้าวกอดผมแน่นจนหน้าอกของเธอเบียดเข้ากับช่วงบนของผม เธอกอดผมอยู่นานจนตัวเองเริ่มชักเขินๆขึ้นมานิดหน่อย

 

สองมือที่ตอนแรกปล่อยสบายๆไว้ข้างตัวก็ดันขยับหมายจะไปโอบหลังกอดตอบแต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรต่อเสียงออดที่ตรงประตูก็ดังขึ้นมาซะก่อน

 

ติ๊ง~ ติ๊ง~

 

หือ วิธีการกดออดแบบเกรงใจชาวบ้านแบบนี้มัน

 

ยัยเพื่อนเลิฟผละออกจากการกอดและมองเข้ามาในตาผมอีกหนึ่งครั้งพร้อมรอยยิ้มสดใส

 

“อย่าทิ้งฉันไปไหนนะ”

 

“เออ ไม่ไปไหนหรอกน่า หายโกรธหายงอนตูแล้วสินะ”

 

ข้าวพยักหน้าพร้อมทำเสียงขึ้นจมูกเผยอปากน่าตบใส่ผม หมั้นไส้วุ้ย“ฮิ ฮี~ ทูวานไปรับลีพส์หน่อยสิปล่อยให้น้องเค้ารอนานๆมันไม่ดีใช่ไหมล่ะ”

 

ใช่แล้ว ลีพส์คือชื่อของหนึ่งในเด็กสาวที่ยัยข้าวเคยพาขึ้นมาตีฉิ่ง ซึ่งเป็นคนที่ผมเคยบอกว่ามักจะมาทำความสะอาดห้องและชอบเอาขนมไม่ก็ของฝากมาให้ผมบ่อยๆ

 

สรุปแบบตรงตัวเลยลีพส์นั้นคือสุดยอดของเด็กสาวผู้อ่อนโยน ที่ผมอวยเธอสุดๆให้มาเป็นคู่ของยัยข้าว

 

หลังจากตรวจสอบเองกับมือแล้วก็พบว่าเด็กสาวคนนี้นอกจากความหื่นที่ยัยข้าวยัดเยียดให้แล้ว ในหัวของเธอน่ะเต็มไปด้วยสิ่งดีงามทั้งหลาย

 

สรุปอีกครั้งเธอเป็นคนดี เป็นเด็กสาวใสซื่อของแท้ที่ไม่ได้มีมารยาแบบยัยนิวร์

 

สรุปอีกครั้งลีพส์เป็นคนดีที่ผมอวยสุดตัวให้มาเป็นคู่ของยัยข้าว

 

ติ๊ง~ ติ๊ง~

 

เธอเป็นคุณหนูผู้อ่อนต่อโลกขนาดจะมาห้องผมที่ยัยข้าวอยู่ต้องให้คนขับรถขับมาส่ง ส่วนสถานะของเธอกับยัยข้าวนั้นทางบ้านของเธอย่อมไม่รู้แน่นอนจะมีก็แต่คนขับรถเนี่ยแหละที่พอจะรู้เรื่องของเธอกับยัยข้าวบ้าง

 

ติ๊ง~ ติ๊ง~

 

เธอมักชอบเรียกผมว่า”เฮียทู”เสมอๆเป็นเด็กสาวน่ารักผมสีครีมสั่นประบ่า ดวงตากรมโตสีฟ้ากระจ่างสดใสเหมือนท้องฟ้าไร้เมฆหมอก

 

ติ๊ง~

 

“เฮียทูไม่อยู่ห้องเหรอค่า~”เสียงตะโกนแบบแลดูเกรงใจสุดๆดังลอดเข้ามาในห้อง เอาแต่อธิบายจนลืมลีพส์เลยวุ้ย จะว่าไปตั้งแต่หลังจากนั้นยัยข้าวก็ไม่เคยฉิ่งกับลีพส์อีกเลย เอาจริงๆคือไม่เคยฉิ่งกับใครซ้ำเลยสักคน หือ....หรือว่ายัยนี้จะทำเพราะความหื่นล้วนๆ และคนที่ฉิ่งกับยัยข้าวนอกจากลีพส์แล้วก็ไม่เคยมีใครกลับมาหายัยข้าวสักคนทำไมกันหว่า ช่างเถอะ

 

“ไปสิย๊ะน้องเขาเรียกแล้ว”

 

“ข้าว”

 

“หือ?เรียกไมเหรอ รีบๆไปสิฉันอยากจะอาบน้ำด้วย แล้ว......กุญแจที่ใช่ไขไอ้เจ้าอยู่ที่มือของพวกเราล่ะ”

 

“เอิ่ม..........นั้นแหละที่ตูอยากจะถาม”

 

“ห๊ะ?!”

 

////////

 

 

 

 

 




NEKOPOST.NET