เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน ตอนที่ 117 | Nekopost.net 
NEKOPOST

เพื่อนสนิทผมเป็นเลสเบี้ยน

Ch.117 - Prisoner & เสียความทรงจำ


 
 
117#Prisoner & เสียความทรงจำ
 
 
 
.......อืม
 
แปลกๆ
 
แปล๊กแปลก
 
เรื่องไหนอันนี้คงต้องบอกว่าหลายเรื่อง
 
เรื่องแรก
 
........มาโลดี้
 
ปกติยัยนี้จะนอนกับผมคนละฟากคนละมุมห้องขัง 
 
นี้ถ้ายัยมาโลดี้ไปอยู่อีกประเทศได้คงทำไปแล้ว ไม่ได้เปรียบเปรยจริงจังเลยอันนี้
 
แต่ดูตอนนี้สิ........
 
ก็ไม่ได้นอนเบียดนอนเเนบอย่างลีพส์หรือข้าวขนาดนั้นหรอกนะ
 
แต่แบบ.....ใกล้?
 
อืม ใกล้นั้นแหละถึงจะไม่ได้ใกล้จนสัมผัสตัวแต่ก็แบบใกล้อ่ะ
 
อือ......อธิบายยังไงดี
 
คืออารมณ์เหมือนเพื่อนสาวนอนเตียงเดียวกันอะไรประมาณนั้น
 
ท่าทีระแวงท่าทีระวังตัวถึงจะมีอยู่แต่ก็ลดลงจนผมรู้สึกแปลกๆขนลุกเลยล่ะ
 
มันคือแบบไวไปไหมหว่า.......
 
พึ่งรู้จักกันไม่เท่าไหร่เองนะหรือเพราะเรื่องเมื่อคืน....มันทำให้กระชับได้ไวขนาดนี้เลยเหรอ.....
 
ถ้าเอาไปเทียบกับนิยายหรือเกมจีบสาวมันก็น่าอยู่หรอกนะแต่นี้มันชีวิตจริงและแถมยัยบ้านี้ก็เป็นปกติชนสักที่ไหน
 
อือ.....แต่เมื่อคืนที่ผ่านมายัยนี่ก็ไม่ได้ฝันร้ายซึ่งมันก็ดีแล้วนะ.....ตูไม่ต้องเจ็บนี่ถือว่าดีเยี่ยม.....เอ่......เอาเป็นช่างเรื่องนอนใกล้ก็แล้วกัน
 
ไม่ได้อยู่ในระยะอันตรายหรือชวนคิดลึกด้วยก็ปล่อยๆไปเถ๊อะ
 
อ๊ะ สงสัยตะลึงการเปลี่ยนแปรงมากไปหน่อยจนสะตงสติที่ไม่ค่อยปกติเพราะนอนน้อยกับต้องเจ็บตัวทุกคืนด้วยฝีมือยัยหัวส้มจนลืมเรื่องคิดตามแนวหลักเหตุผลไปเลยวุ้ย
 
เอ....หลักเหตุผล.......วิธีคิดแบบเดิม......โอ๊ว
 
ถ้าให้เทียบว่าผมกับยัยหัวส้มนอนใกล้กันขนาดไหนกะเป็นหลักเซนก็.....5-6 เซนติเมตร
 
......ใกล้โคตรเลยนี่หว่า!
 
เรื่องที่สอง
 
ผม.....แน่นอนไม่ใช่ผมของผมหรอกแต่เป็นผมมาโลดี้น่ะ
 
เอาจริงๆมันยังไม่พ้นเรื่องนอนหรอกแต่แค่อยากแยกออกมาเฉยๆ
 
ผม ใช่ผม มาโลดี้นะผมยาวใช่ม่ะ
 
และเวลาคนผมยาวนอนปกติจะเป็นยังไง
 
ส่วนมากก็ต้องนอนทับหรือจะแผ่ออกข้างตัวใช่ไหม
 
นั้นแหละ
 
ด้วยความที่มาโลดี้มีผมหยักศกเล็กน้อยและเธอนอนดิ้นบวกกับเวลานอนผมยัยบ้านี้มันจะแผ่เหมือนเมดูซ่าเวลาใช้พลัง....เอาใหม่......เหมือนในหนังที่พอโดนไฟช็อตผมจะฟูออกประมาณนั้น
 
ซึ่งปกติพวกเราไม่ได้นอนใกล้กันไงเลยไม่ค่อยสนใจและไม่มีปัญหาแต่พอยัยบ้านี้มานอนใกล้ปุ๊บ.....สรุปง่ายๆสั้นๆ
 
“ผมเธอมันปิดหน้าตูว้อย!!! หายใจไม่ออกจะฆ่ากันรึไงและที่สำคัญผมเธอจะหนาสุขภาพดีไปไหนนี่ถ้าไม่อยู่ด้วยกันนึกว่าเธอขอผู้คุมออกไปทำทรีทเม้นท์แล้วนะว้อย!”
 
ก็มันจริงไหมล่ะ
 
ปกตินักโทษหญิงในคุกต้องเป็นคุณป้ามีสภาพแบบเละๆยี้ๆผมฟูๆแตกปลายหน้าโฉดๆหยาบคายหุ่นอ้วนๆหรือแห้งเหมือนติดยา บลาๆสิ
 
นี่อะไร?
 
ดูยัยหัวส้มนี่เซ่! 
 
หุ่นเป๊ะเอวคอดอกตูม
 
หน้าตาสะสวย
 
ไม่หลาบคายเพราะพูดไม่ได้แต่การกระทำอันนี้คนละเรื่องสุดๆ
 
เรือนผมยาวสวยสุขภาพดี
 
นี่น่ะเหรอนักโทษหญิง!?
 
เฮ้อ......
 
ปฏิกิริยาหลังจากที่ผมตะคอกใส่ยัยมาโลดี้
 
คุณเธอยักไหล่เหมือนบอก”แล้วไง?”ใส่จากนั้นก็สะบัดผมฟาดใส่หน้าของผมเป็นเชิงเยาะเย้ย
 
“ฉันจะทำแล้วนายจะทำไมเหรอ?”
 
อยู่ๆเสียงที่ผมจินตนาการไปเองว่าเป็นของมาโลดี้ก็ดังขึ้นในหัว
 
ยัยบ้านี่.....กวนโอ้ยชะมัด
 
ถึงจะฟินตอนผมนุ่มๆปกหน้าแต่มันเริ่มไม่คุ้มตรงที่เกือบตายนี่แหละ
 
“แล้วเธอนึกยังไงถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้บ้ารึเปล่าเนี่ย?”
 
อยากพูดไอ้ประโยคข้างต้นนะแต่ไม่กล้าอ่ะ รู้สึกขยาดไม่อยากมีเรื่องกับยัยนี้แล้ว
 
เพราะงั้นผมจึงได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่แทน
 
มาโลดี้ขมวดคิ้ว
 
กระพริบตาปริบๆเป็นรหัสว่า
 
[ไรอ่ะ ไม่หนุกเลย]
 
ผมเมินและพอเมินยัยบ้านี้ก็จะสะบัดหัวฟาดผมนุ่มๆยาวๆใส่ผมเหมือนเด็กๆกำลังประท้วงอะไรสีกอย่าง
 
รำคาญว้อย
 
แต่เมินพลางคิดว่าอะไรทำให้ยัยบ้านี้เปลี่ยนไปขนาดนี้นะ
 
เรื่องที่สาม
 
มาโลดี้......
 
เอาจริงๆเรื่องที่จะพูดมันก็เกี่ยวกับมาโลดี้หมดนั้นแหละ
 
เมื่อก่อนเวลามาโลดี้จะอาบน้ำทำธุระของผู้หญิงผมจะถูกอัดให้สลบ
 
ใช่!  
 
จะโดนอัดจนกว่าตูจะสลบไม่รับรู้อะไรมาโลดี้ถึงจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำ
 
คือเธอบอกตูดีๆก็ได้!!!!
 
ก็เข้าใจด้วยว่าห้องขังมันแค่นี้และแถมต้องอยู่ด้วยกัน ตูเป็นชายเธอเป็นหญิงไม่เถียง! แต่มันต้องมีวิธีทีอื่นสิฟ่ะหาอะไรมาปิดตาปิดหูตูก็ได้!!
 
ไม่เห็นต้องมาทำให้สลบภาพดับจอมืดเลย! ตูก็อยากเปิดหูเปิดตา เอ๊ย! ตูไม่ดูของเธอหรอกเฟ้ย! แหมเห็นจนเบื่อแล้ว
 
นั้นน่ะเมื่อก่อน
 
แต่ตอนนี้พอถึงเวลาที่พวกผู้คุมเอาชุดมาใหม่หรือก็คือเวลาอาบน้ำของพวกเรามาโลดี้ก็จะแค่หันมาจ้องผมด้วยสายตาดุๆเหมือนถามว่า”รู้หน้าที่สินะ”จากนั้นก็จะพยักพะยิดหน้าให้ผมหันไปอีกด้าน.....
 
ผมถามว่าแน่ใจเหรอกลับไป
 
มาโลดี้ปล่อยจิตสังหารจ้องมองผมอย่างดุร้ายบ่งบอกชัดเจนเลยว่า
 
“หรือนายจะมองฉันเปลี่ยนเสื้อกันหา~!”
 
เสียงในหัวนี้มาเต็ม.....ผมจึงค่อยๆหันไปอีกด้านตามที่คุณหญิงเขาสั่ง
 
ครับ
 
อนิจจา
 
เธอลืมไปแล้วเรอะว่านี้มันคุกกระจก~!!!!
 
หันมาก็เห็นภาพสะท้อนอยู่ดีเฟ้ย!
 
ตูเห็นเต็มสองตาเลยว้อยเห้ย!!!!!
 
โอ้ว~
 
หน้าอกนี่ใหญ่พอๆไม่สิใหญ่กว่ยัยข้าวอีกวุ้ย......ทรงน้ำเต้างั้นเหรอ----
 
เพียงกระพริบตาเดียวความรู้สึกหนักๆก็มากระแทกหัว--------
 
แอร๊ก~!!!!
 
...........
 
.........?
 
หืม?
 
ห๊ะ?
 
เมื่อกี้ผมกำลังทำอะไรอยู่หว่า?
 
โอ้วนั้นมาโลดี้.......?
 
ทำไมเธอมองผมแบบนั้นล่ะ
 
หน้าแดงนิดๆ?
 
?
 
เป็นหวัด?
 
อะ อูยๆ
 
ทำไมถึงปวดหัวล่ะ
 
หัวโน?
 
อ่า.......เอ่อ........?????
 
งืม........เหมือนลืมอะไรไปสักอย่าง
 
รู้สึกว่าค่อนข้างจะไม่ค่อยสำคัญแต่ก็มีความรู้สึกเสียดายนิดๆอยู่นะ
 
หืม มาโลดี้เปลี่ยนเป็นชุดนักโทษตัวใหม่แล้วเหรอ?
 
เมื่อไหร่กัน
 
ว่าแต่......
 
เดี๋ยวนะ.......
 
เปลี่ยนชุด.........?
 
ชุดนักโทษ?
 
“เอ่อจริงสิ! ทรงน้ำเต้า------แอร๊ก!!!”
 
.........
 
หือ?
 
โอ้ยๆ
 
ทำไมตูปวดหัวตุบๆเหมือนโดนใครเอาอะไรฟาด?
 
อูยๆ
 
หัวโน?.....สองลูก?
 
ยัยมาโลดี้จ้องผมเขม่ง......ตูไปทำอะไรให้หว่า......
 
“นี่ชั้น.....ทำไมถึงหัวโนเหรอ?”สงสัยจึงลองถามยัยหัวส้มดู
 
ควับๆ
 
ส่ายหัวล่ะ.....ทำไมต้องหน้าแดงแล้วสะบัดหน้าหนีแล้วเหมือนมีเสียงเอฟเฟคว่า”ฮึ๊”ด้วยอ่ะ
 
.......
 
“โอ๊ะ ชุดสำหรับเปลี่ยนมาแล้วเหรอ”
 
ผมมองชุดนักโทษตัวใหม่ของผมที่อยู่ใกล้ๆตัวพลางดมชุดที่ใส่อยู่ก็เริ่มได้กลิ่นตุๆ
 
ได้เวลาเปลี่ยนแล้วสินะ
 
ผมถอดเสื้อออกเดินไปยังฝักบัวและกำลังจะถอดกางเกงจู่ๆรู้สึกถึงสายตาจึงแอบมองยัยมาโลดี้ซึ่งคุณเธอก็กุลีกุจอรีบหันหน้าไปอีกด้าน......คุณเธอครับนี่เป็นคุกกระจกนะ....ไม่ว่าจะมองตรงๆหรือจะมองภาพที่สะท้อนมันก็เหมือนกันนั้นแหละ
 
เอาเถอะสำหรับตูสนใจที่ไหนจะมองก็มองไปเถอะไม่เห็นมีอะไรเสียหาย
 
ผมถอดกางเกงเปิดฝักบัวที่แรงเหมือนเด็กพ่นน้ำ
 
รอให้น้ำชะโลมทั่วตัวแล้วเริ่มถูๆตามตัวทำความสะอาดสักพักก็ปิดฝักบัวหันไปเห็นยัยมาโลดี้กำลังแอบเหล่ผมยังจะมองอีกเหรอ!?-----อ๊ะ พอรู้ว่าผมจับได้ก็รีบหันกลับไปกำแพงกระจกเหมือนเดิม
 
ไม่เนียน!
 
ก็บอกไงว่าภาพมันสะท้านน่ะ!
 
หืม?
 
ภาพสะท้อน?
 
สะท้อน.......
 
เหมือนคำๆนี้จะ......
 
.....ภาพสะท้อน..........ชุดนักโทษ.......เปลี่ยนเสื้อผ้า........
 
......!!!!
 
“จริงสิ! หน้าอกมาโลดี้ทรงน้ำเต้า-----แอร๊~~~~~ก!!!!!”
 
.........
 
?
 
หันซ้าย
 
หันขวา....เจอมาโลดี่กำลังนอนหลับตาพรึ้มอย่างมีความสุข
 
.......ทำไมนอนใกล้ตูจัง
 
ว่าแต่นี้ถึงเวลานอนแล้วงั้นเหรอ?
 
....!
 
โอย.....ทำไมรู้สึกปวดหัว.......ไม่สิหัวตูแตก!?
 
ห๊ะ!
 
ทำไมหัวแตก?
 
อูยๆ หัวโนอีกสองลูก?!
 
.......ตัวตูเปียก?
 
เหมือนพึ่งอาบน้ำ?
 
อ๊ะ ชุดนักโทษใหม่?
 
ตูเปลี่ยนเมื่อไหร่?
 
............เอ่
 
รู้สึกเหมือนอะไรในหัวมันขาดๆหายๆแฮะ......
 
เหมือน.......
 
หมับ
 
ผมหันไปตามเสียงก็เห็นยัยมาโลดี้กำลังกุมชายเสื้อนักโทษผม.......
 
นี่เราสนิทกันขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?
 
ไม่ใช่พอตื่นมาจะโดนเธออัดข้อหาเข้าใกล้เกินเหตุหรอกนะ.....
 
สวบๆ หมับๆ
 
กำแน่นขึ้นขยับตัวยุกยิกเหมือนเด็กๆกำลังนอนฝันดี
 
อ้าว......ไม่ฝันร้ายแล้วงั้นเหรอ
 
.......เอ่อ
 
เล่นทำหน้าตาแบบนี้.......ช่างเถอะ
 
นอนก็นอน
 
แต่หิวอ่ะ
 
นี่ตูยังไม่ได้กินอะไรงั้นเหรอ
 
โอ้วนั้น!
 
แท่งยางลบกับน้ำยัยมาโลดี้เก็บไว้ให้เหรอ
 
ใจดีผิดกับที่ผ่านมาเลยวุ้ย
 
.....โดนจับชายเสื้อแบบนี้จะให้หยิบไงล่ะ
 
ถอดเสื้อแล้วย่องไปดีไหม
 
โคร๊ก
 
ท้องร้อง.....
 
แสดงว่าหิวจริงจัง.......
 
ยุกยิกๆ
 
แง๊มๆ
 
เธอเป็นใบ้แล้วไอ้เสียง[แง๊มๆ]ละเมอมันมาจากไหนฟร๊า~!!!
 
......เฮ้อ ยอม
 
เอาเถอะทำอย่างกะไม่เคยอดข้าว
 
นอนก็นอนว่ะ
 
เหมือนลืมอะไรค่อนข้างสำคัญไปหลายๆอย่างแฮะ...........
 
นอนคิดไปเรื่อยแต่ก็นึกไม่ออก......
 
และผมก็ผล๊อยหลับไป....ไม่สิถูกบังคับต่างหาก
 
เพราะจู่ๆยัยมาโลดี้พลันเปิดตาจ้องมาเหมือนบังคับว่า”นอน! อย่าพยายามนึกอะไรเด็ดขาด!”
 
ครับ.....นอนก็นอน
 
ว่าแต่เราลืม....
 
ครืน
 
“ครับนอนแล้วครับ......”
 
/////
แย๊กกกกกกกกกกกก~!!!!!!
 
อ๊าคคคคคคคคคค~!!!!!!
 
โอ๊วววววววว~!!!!!
 
อย่างงี้ต้องฉลองงงงงง!!!!!!
 
ไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ
 
โอ๊วววววว~!!!!!!
 
ได้ยักษ์โลลิแล้วววววว~!!!!
 
มันมาจุกตรงได้จากตั่วทองเนี่ยแหละ
 
ตูเติมไปเพื่อ!?
 
ปล.เขียนและพิมพ์ในไอแพดอาจมีคำผิดซึ่งถ้าพบก็ขออภัยนะครับการใช้เน็ตที่เต่ายังวิ่งเร็วกว่ามากนั้นนรกดีๆนี่เองเอาไว้......ช่างมันเถ๊อะ~



NEKOPOST.NET