[นิยายแปล] DESTRUCTION FLAG OTOME ตอนที่ 34.1 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] DESTRUCTION FLAG OTOME

Ch.34.1 - Side story 7 – เกี่ยวกับเรื่องการหมั้นหมาย


 ฉัน อลัน สจ๊วต ได้เรียก แมรี่ ฮั้นท์ คู่หมั้นของตัวฉันเองออกมาคุยเกี่ยวกับเรื่องการหมั้นหมายของพวกเรา

 

พวกเรานั่งอยู่ในห้องของหอพักเพียงลำพัง ฉันตั้งใจที่จะพูดกับแมรี่ให้ชัดเจน

 

ผ่านมาได้เดือนหนึ่งแล้วตั้งแต่เหตุการณ์เวทแห่งความมืดที่คาตารินะถูกดึงเข้ามาเกี่ยวโยงด้วย ในช่วงนั้นตัวฉันกลุ้มใจอยู่ตลอดกับความคิดที่ว่าตัวเองจะทำอะไรเพื่อเธอได้บ้าง แต่แล้วเรื่องก็จบลงโดยที่ทุกคนกลับมาอย่างปลอดภัย ส่วน ซีเรียส หรือ ราฟาเอล ที่เป็นคนร้ายในเหตุการณ์ เจ้าตัวก็ออกจากโรงเรียนไป เลยทำให้ทางสภานักเรียนวุ่นวายกันยกใหญ่ แต่สุดท้ายเหตุการณ์ทุกอย่างก็กลับมาเป็นเหมือนปกติ

 

แต่ถึงอย่างนั้นก็ตาม ก็ยังมีเรื่องบางอย่างที่ฉันต้องทำให้ชัดเจน

 

ตอนที่ฉัน อลัน สจ๊วต อายุได้ 8 ขวบ ฉันได้หมั้นหมายกับแมรี่ ฮั้นท์ บุตรตรีคนที่สี่ของมาควิส ฮั้นท์ เธอเป็นคนน่ารัก คิดว่าถ้าหากได้ใช้ชีวิตด้วยกันกับเธอก็คงไม่เลว แต่แล้ว...ฉันก็ได้รู้ตัวว่า ความรู้สึกที่มีให้เธอนั้นมันไม่ใช่ความรัก

 

ที่เริ่มรู้ตัวก็เป็นช่วงเหตุการณ์ที่คาตารินะเกือบจะต้องเสียชีวิต ในตอนนั้นพอคิดว่าอาจจะต้องสูญเสียเธอไป ฉันถึงได้ตะหนักถึงความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง

 

ว่าฉันน่ะ หลงรักหญิงสาวที่ชื่อ คาตารินะ แคลส์

 

พอได้รู้ตัว ความรู้สึกที่มีมันก็เอ่อล้น หยุดมันไว้ไม่ได้เลยสักนิด อยากจะอยู่ข้าง ๆ เธอ แม้จะแค่เพียงเล็กน้อย อยากจะเห็นรอยยิ้มของเธอตลอดเวลา

 

ก็รู้ดีอยู่แล้วล่ะว่าเธอเป็นคู่หมั้นของพี่ชายของฉัน –จาเร็ด เพราะงั้น ถึงแม้ความฝันจะไม่มีวันกลายเป็นจริง...มันก็ยังอยากจะอยู่ใกล้ ๆ เท่าที่จะสามารถใกล้ได้

 

แล้วพอคิดถึงเรื่องพวกนั้น ก็นึกแมรี่ขึ้นมา ตอนนี้น่ะ ฉันก็ชอบเธออยู่หรอก แต่ว่า มันเป็นความรู้สึกเหมือนความรักของคนในครอบครัว เป็นความรักที่มีต่อคนเป็นน้องสาวแทนที่จะเป็นความรักแบบชายหญิง 

 

ความรักแบบครอบครัว...ถึงเธออาจจะไม่ใส่ใจอะไร แต่ว่า...เพื่อที่จะไม่เป็นการผิดต่อแมรี่...

แบบนี้แล้ว มันคงจะเป็นการดีซะกว่า ที่เธอจะได้หมั้นหมายกับคนที่เธอรักจริง ๆ นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิด

 

ฉันต้องหนักใจคิดเรื่องพวกนี้อยู่อย่างนั้น จนในที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะต้องบอกความตั้งใจของตัวเองกับแมรี่ให้ชัดเจน ฉันไม่ได้รักแมรี่ และผู้หญิงที่ฉันรักน่ะเป็นคนอื่น

 

เพราะงั้น ถึงได้ตัดสินใจจะพบกับแมรี่และบอกเธอเกี่ยวกับเรื่องทั้งหมด แล้วปล่อยให้เธอตัดสินใจว่าจะเอายังไงกับเรื่องการหมั้นของพวกเรา...

 

และแล้ว แมรี่ก็มาถึงในที่สุด คู่หมั้นที่แสนน่ารักทำสีหน้าฉงนสงสัยออกมาว่าเรียกเธอมาทำไมอย่างที่คิดไว้

 

กับแมรี่ ฉัน...ได้บอกทุกอย่างที่ฉันคิดให้เธอได้รู้ ยกเว้นแค่ชื่อของคาตารินะ

 

“แมรี่ ฉันขอโทษจริง ๆ นะ ที่ทำอะไรแบบนี้กับเธอ เพราะอย่างนั้น ถ้าหากต้องการละก็ จะยกเลิกการหมั้นหมายเดี๋ยวนี้เลยก็ได้ เธอจะได้ไม่ต้องลำบากเพราะคนอย่างฉัน”

 

ทีแรก แมรี่มีสีหน้าประหลาดมาก ๆ แต่ว่าจากนั้นก็กลายเป็นสีหน้าเหมือนจะลำบากใจ แล้ว...

 

“...เป็นคนจริงจังกว่าที่คิดไว้เสียอีก ยุ่งยากจริงแหะ”

 

“เอ๋ อะไรนะ?”

 

แมรี่พึมพำเสียงเบาเกินไปจนไม่ได้ยิน เลยถามเธอกลับไปอีกครั้ง แล้วแมรี่ก็แค่หัวเราะออกมาแล้วพูดว่า “ไม่มีอะไรค่ะ” พร้อมกับยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ จากนั้น—

 

“ฉันเข้าใจความรู้สึกของเจ้าชายอลันดีค่ะ...แต่ว่า ถ้าฉันยกเลิกการหมั้นตอนนี้ ครอบครัวของฉันก็คงจะต้องหาคู่หมั้นคนใหม่ให้ในทันทีเป็นแน่ ถ้าเป็นแบบนั้นทางนี้ก็คงลำบาก”

 

อันที่จริง แมรี่น่ะมีชื่อเสียงมากในสังคมชั้นสูง ถ้าหากการหมั้นถูกยกเลิกก็คงจะมีคนที่หมายปองยื่นคำขอหมั้นมาให้ไม่ขาดสายเป็นแน่ แต่ทว่า เธอกลับส่ายหัวด้วยสีหน้าจริงจัง

 

“ไม่ค่ะ ที่บอกว่าลำบากน่ะหมายถึง...เจ้าชายอลันคะ ฉันเองก็มีเรื่องบางอย่างที่ปิดบังเอาไว้เหมือนกันค่ะ...ที่จริงแล้ว ฉันเองก็มีคนที่ตัวเองรักมาก ๆ อยู่เหมือนกัน”

 

“เอ๋?!?”

 

เรื่องมันกะทันหันไปหน่อยสำหรับฉัน ก็เลยเผลออ้างปากค้างยื่นตัวทื่อ

 

“ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ ค่ะ ที่ปิดบังเอาไว้มาตลอด...แต่ว่า ความรักของฉันน่ะไม่อาจส่งไปถึงคน ๆ นั้นได้เลย”

 

“...อย่างนั้นหรอกเหรอ เธอเองก็เหมือนกันสินะ”

 

อย่างนี้นี่เอง ไม่น่าเชื่อ แมรี่เองก็ด้วย...เธอมีคนที่ตัวเองรักอยู่เหมือนกัน บึ้อจริง ๆ เลยฉันเนี่ย ที่ไม่รู้สึกตัวมาจนถึงตอนนี้

 

“...แต่ว่า ฉันไม่ยอมแพ้หรอกค่ะ...ถึงโอกาสจะมีไม่มาก แต่ฉันก็จะพยายามอย่างสุดความสามารถ เพราะอย่างงั้น แทนที่จะหมั้นหมายกับคนอื่น สู้รักษาการหมั้นหมายนี้กับเจ้าชายอลันที่รู้สึกแบบเดียวกันเอาไว้ยังจะเป็นการดีเสียกว่า เพราะอย่างนั้น ได้โปรดรักษาสถานะการหมั้นไว้แบบนี้ไปก่อนเถอะค่ะ”

 

พอพูดแบบนั้นออกมา แมรี่ก็มองมาที่ฉันพร้อมน้ำตาปริ่ม ๆ พอแมรี่ขอร้องมาแบบนี้ ก็ทำเอาปฏิเสธคำขอของเธอไม่ลง

 

 

“เข้าใจแล้ว จนกว่าจะถึงวันที่เธอสมหวังกับคน ๆ นั้น ฉันจะเป็นคู่หมั้นของเธอต่อไป”

 

พอฉันพูดแบบนั้นกับแมรี่ออกไป เธอก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

 

หญิงสาวที่ยิ้มอย่างน่ารักน่าเอ็นดูคนนี้ แท้ที่จริงแล้วเป็นคู่แข่งตัวฉกาจ และ ยิ่งกว่านั้นยังเป็นศัตรูหัวใจที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย นั่นน่ะ เป็นสิ่งที่ตัวฉันกว่าจะรู้ซึ้งได้ก็ในภายหลัง ส่วนเรื่องราวนั้นเอาไว้ครั้งหน้าก็แล้วกัน




NEKOPOST.NET