[นิยายแปล] DESTRUCTION FLAG OTOME ตอนที่ 26.1 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] DESTRUCTION FLAG OTOME

Ch.26.1 - งานเลี้ยงน้ำชาของเหล่าภรรยาขุนนาง


 

 

ฉัน มิรี เดียน่า แคลส์ เรื่องกลุ้มอันน่าปวดหัวที่สุดในชีวิตของฉัน... ลูกสาวของฉัน –คาตารินะ เพิ่งจะไปเข้าเรียนที่โรงเรียนเวทมนตร์ในฤดูใบไม้ผลินี้ และแล้วในที่สุดคฤหาสน์ของเราก็สงบสุขเสียที รอยย่นที่ฝังลึกตรงหว่างคิ้วของฉันเองก็เริ่มจางหายไปในที่สุด

 

 

ตอนที่ส่งคุณลูกตัวปัญหาไปโรงเรียน ฉันก็ไม่ได้กล่าวตักเตือนอะไรเป็นพิเศษ ก็นะคะ ถึงจะเป็นยัยคุณลูกสาวคนนั้นของฉันก็เถอะ ที่โรงเรียนก็คงจะเติบโตขึ้นบ้างสักนิดแหละค่ะ นั่นเป็นสิ่งที่ฉันคิด

 

 

และแล้ว พอคุณลูกสาวของฉันกลับมาตอนช่วงพักร้อน เหมือนดั่งเช่นเคย เจ้าตัวสวมชุดคนสวน แล้วก็เริ่มทำงานในสวนไร่ พยายามฝึกขว้างของเล่นปริศนาอย่างเอาเป็นเอาตาย ทำแต่สิ่งที่ฉันไม่อาจจะทำความเข้าใจได้...เอาเถอะ เพราะดูเหมือนจะไม่ได้ไปสร้างปัญหาอะไรที่โรงเรียน ทางฉันจะทำเป็นเอาหูไปนาเอาตาไปไร่กับพฤติกรรมแปลก ๆ ของเจ้าตัวที่บ้านให้ก็ได้

 

 

ถึงอย่างนั้น นั่นก็เป็นเพียงสิ่งที่ฉันคิด แต่ว่า...ฉันน่ะคิดง่ายเกินไป....จากก้นบึ้งของหัวใจ ฉันถูกทำให้รู้ซึ้ง...

 

เหล่าภรรยาของขุนนางจะมารวมตัวกันเดือนละครั้งในวันที่กำหนดเอาไว้เพื่อมาพบปะพูดคุยกัน วันนี้ก็เป็นวันตามกำหนดการของงานเลี้ยงน้ำชาประจำเดือน เพราะมีเลดี้ขุนนางชั้นสูงอยู่หลายคนมารวมตัวกันที่นี่ หลาย ๆ คนก็มีลูก ๆ เข้าเรียนอยู่ที่โรงเรียนเวทมนตร์ แล้วตอนนี้เด็ก ๆ ทุกคนก็กลับมาบ้านเพื่อหยุดพักร้อนกัน เพราะเหตุนั้น ก็ถือเป็นเรื่องปกติที่หัวข้อพูดคุยจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเด็ก ๆ ที่โรงเรียนเวทมนตร์

 

ฉันฟังที่เลดี้คนอื่น ๆ เล่าเรื่องเกี่ยวกับโรงเรียนที่พวกเธอได้ยินมาจากพวกลูก ๆ ของพวกเธอ และแลกเปลี่ยนเรื่องที่ฉันได้ยินมาจากคุณลูกของฉันด้วยเหมือนกัน และในหมู่เรื่องเล่าต่าง ๆ นั้น...ฉันก็ได้ยินข่าวลือเรื่องนี้เข้า

 

“ดิฉันได้ยินมาจากลูกสาวว่า เพราะอะไรก็ไม่อาจทราบ ดูเหมือนจะมีข่าวลือว่ามีใครบางคนทำสวนไร่ที่โรงเรียนด้วยล่ะค่ะ!”

 

“เอ๋ สวนไร่เหรอคะ...คุณหมายถึง สวนไร่ที่เหมือนกับสวนไร่ของชาวนาชาวสวนน่ะเหรอคะ?”

 

“ตายจริง...”

 

ข้าง ๆ กับ ผู้หญิงคนอื่น ๆ ที่กำลังทำหน้าประหลาดใจกัน –ตัวฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกปิดเรื่องที่ตัวเองกำลังสั่นเทิ้มขนาดไหนข้างใน และ พยายามกลบเกลื่อนแสดงท่าทีประหลาดใจเหมือนกับคนอื่น ๆ

 

“แต่นักเรียนที่นั่น ส่วนใหญ่ก็เป็นขุนนางชั้นสูงกันทั้งนั้นเลยนี่คะ ดิฉันไม่คิดว่าจะมีคนแบบนั้นอยู่หรอกค่ะ....”

 

“อย่างที่คุณพูดนั่นแหละค่ะ ฉันมั่นใจว่าคงมีคนแพร่ข่าวลือแบบนั้นเพื่อเป็นเรื่องตลกขบขัน หรือ อะไรทำนองนั้นแหละค่ะ”

 

“คงเป็นอย่างนั้นแหละค่ะ”

 

“แต่ยังไงก็ตามแต่ ก็เป็นเรื่องตลกจริง ๆ นั่นแหละนะ”

 

ตามน้ำไปกับเหล่าเลดี้คนอื่น ๆ ที่หัวเราะคิกคักกัน ฉันเองก็ยิ้มด้วยเหมือนกันแล้วพูดว่า “นั่นสินะคะ” แต่ในความเป็นจริง มีเหงื่อที่เย็นเฉียบแล่นผ่านแผ่นหลังของฉันอยู่...

 

ที่โรงเรียนแห่งนั้นน่าจะมีแค่ลูกของขุนนางเท่านั้น ไม่น่าจะมีใครที่จะมาทำสวนไร่...คนที่เป็นหัวข้อคุยตลกขบขันของทุกคนอยู่ตอนนี้คงจะเป็น...

 

แต่ทว่า...แม้แต่ตอนนี้เอง ก็มีสวนไร่ที่กำลังค่อย ๆ คุกคามพื้นที่สวนอุทยานของตระกูลแคลส์ทีละนิด ทีละน้อย...และคุณลูกสาวของฉันที่กำลังทำงานอยู่ในสวนอย่างมีความสุขพร้อมจอบในมือ...

 

การที่ไปคิดอะไรเช่นว่าเจ้าตัวจะเติบโตขึ้นสักนิดถ้าไปอยู่ที่โรงเรียน...ฉันมันคิดง่ายเกินไป จนทำเรื่องผิดพลาดครั้งใหญ่...

 

เดี๋ยวกลับบ้านไป เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะ...!

 

ข้างใต้โต๊ะน้ำชา มือฉันกำหมัดเอาไว้แน่นเท่าที่จะแน่นได้




NEKOPOST.NET