Aforne Passive ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST

Aforne Passive

Ch.7 - Test


                    “เอาล่ะ อันนี้ไว้ตรงนี้ก็แล้วกัน”

                    หลังจากที่ผมนอนพักผ่อนมาทั้งคืน ทำให้ผมไม่ได้จัดการข้าวของในห้องเลย พอตื่นมาก็พบกับสภาพกระเป๋าที่ยังคงไม่ได้ถูกเปิด และไม่ได้จัดอะไรใดๆทั้งสิ้น จึงต้องใช้เวลายามเช้านี้จัดการเก็บให้เป็นที่เป็นทาง แต่หลังจากทำเสร็จแล้วก็ทำให้ผมว่างขึ้นมาซะอย่างนั้น อีกตั้งนานกว่าจะเปิดเรียน ขณะที่ผมไม่รู้ว่าจะทำอะไรต่อดี พราเมทก็มาเรียกผมให้ไปเจอกันที่ลานกว้างด้านหลังหอพักพอดี ก็นะ.....ไหนๆก็ไม่มีอะไรทำแล้ว ไปหาอะไรฆ่าเวลาข้างนอกก็ไม่เลวเหมือนกัน

                     “ไม่น่าเชื่อเลยนะว่าคนอย่างแลนเซียจะสามารถตื่นก่อนที่ชั้นจะไปปลุกได้ นายได้เติบโตขึ้นหลังจากเป็นคนไม่ได้ความอยู่นานเลยสินะ”

                    “ปากเสียแต่เช้าเลยนะ......แล้วจะไปทำอะไรที่นั่นล่ะ”

                    “ก็ว่าจะทดสอบอะไรนิดหน่อยน่ะ ไปกันเถอะเดี๋ยวพรีเมล่าจะรอนาน ชั้นให้ไปรอเราล่วงหน้าแล้ว”

                      หลังจากที่มาถึงแล้ว พรีเมล่าที่กำลังเล่นกับเจ้าแมวยักษ์ที่ตอนนี้ขนาดไม่ต่างกับแมวธรรมดานั้น ก็รีบเดินมารวมตัวกันกับพวกผม

                  “ที่เรียกชั้นกับแลนเซียมาที่นี่ มีแผนจะทำอะไรหรอค่ะพี่”

                  “ก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก......แค่อยากจะขอดูสกิลของพวกเธอเท่านั้นเอง”

                  “หะ?” เพื่ออะไรอ่ะ”

                  “ก็ไม่อะไรหรอก แค่อยากดูน่ะ ว่าทำอะไรกันได้บ้าง เผื่อจะแนะนำอะไรให้กันได้บ้างเท่านั้นเอง”

                 “นั่นสินะคะ ชั้นเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าพี่กับแลนเซียมีความสามารถแบบไหน”

                “........ว่าไงก็ตามนั้นแล้วกัน”

คงยากที่จะขัดขืนแล้ว มาซะ 2 เสียงขนาดนี้ ก็คงต้องตามน้ำไปก่อนล่ะนะ

                “ถ้างั้น พรีเมล่า เธอเริ่มก่อนเลยแล้วกัน”

               “ได้ค่ะ แต่จริงๆแล้วชั้นไม่สามารถใช้สกิลได้ตรงๆหรอกนะคะ ต้องขอบคุณแลนเซียมากๆเลยที่ให้ เมโกะ กับชั้น”

              “เมโกะ??”

             “ชื่อของเจ้านี่ไงค่ะ”

พรีเมล่าอุ้มเจ้าแมวขึ้นมาให้ผมดู ตั้งชื่อให้เรียบร้อยเลยสินะ เอาเถอะให้ไปแล้วนี่นะ

             “สกิลของชั้นเป็นสกิลที่จะช่วยเพิ่มพลังให้กับพวกสัตว์อสูรต่างๆน่ะค่ะ ซึ่งเมื่อวานชั้นก็ได้ลองกับเมโกะแล้ว ซึ่งก็ได้ผลดีเลยล่ะค่ะ”

            “เห.......เรียกได้ว่าพอดีเลยสินะ”

            “ค่ะ ถ้างั้นจะเริ่มเลยนะคะ เมโกะ!!”

            “แง๊ว!!”

พรีเมล่าวางเจ้าแมว...เมโกะลงบนพื้นหญ้าซึ่งมันก็ตอบสนองทำท่าเตรียมพร้อมทันทีที่พรีเมล่าขานเรียก

            “Creature Skill : Cats Claw!!”

เมโกะตวัดกรงเล็บไปด้านหน้าอย่างรวดเร็วจนแทบมองไม่ทัน แต่ที่สุดยอดกว่านั้น พงหญ้าที่อยู่ด้านหน้าของเมโกะนั้น ขาดหายไปเป็นแถบ ประมาณ 5 เมตรเห็นจะได้

         “สุดยอดเลยพรีเมล่า สมแล้วที่เป็นน้องของชั้น”

        “ชมมากไปแล้วค่ะ จริงๆแล้วมันเป็นความสามารถของเมโกะนะคะ สกิลนี้ของชั้นแค่ทำให้รับรู้ความสามารถของสัตว์อสูรเท่านั้นเองค่ะ”

        “ไม่หรอก พรีเมล่าจัง ชั้นว่ามันเจ๋งมากๆเลยนะ”

ดูท่าทางพรีเมล่าจะเขินเล็กหน้อย ก่อนที่จะหลบไปเล่นกับเจ้าเมโกะอีกครั้ง

        “งั้นต่อไปตานายเลยแล้วกัน แลนเซีย”

         “เอ่อ....ชั้นขอเป็นคนสุดท้ายแล้วกัน พอดีสกิลของชั้นมันมีเงื่อนไขนิดหน่อยน่ะ.....”

         “ช่วยไม่ได้นะ งั้นชั้นก่อนก็ได้ เอาล่ะนะ!!”

         “Freezing Field!!!!”

พราเมทชูมือขึ้นเหนือหัว พร้อมฟาดมือลงไปที่พื้นด้านหน้า แล้วพื้นที่รอบๆตัวของพราเมท ก็เริ่มมีน้ำแข็งเกาะขึ้นมาก่อนทุกอย่างจะกลายเป็นน้ำแข็งทั้งพื้นดินและหญ้า

           “เป็นไง เจ๋งดีใช่ไหมล่ะ”

          “สุดยอดไปเลยค่ะ รู้สึกเย็นมากๆเลยค่ะ”

          “ก็.....เป็นสกิลที่เหมาะกับหน้าร้อนดีนะ”

          “มันไม่ได้เอาไว้ให้ใช้แบบนั้นสักหน่อย!!! เอาล่ะตานายแล้วแลนเซีย ขอดูสกิลที่ทำให้นายสลบคาที่หน่อยนะ”

           “ขอร้องเลย ช่วยลืมๆมันไปเถอะนะ มันน่าอายจะตายไป”

           “ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนนะคะ แลนเซีย”

          “มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า ชั้นไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นซักหน่อย เอาล่ะนะ!!”

รีบๆให้มันจบๆดีกว่า ขืนโดนล้อมากกว่านี้ผมแย่แน่ๆ ถ้าจะให้เลียนแบบสกิลของพรีเมล่าก็ดูจะยุ่งยากเกินไป เอาไปว่าเลียนแบบของพราเมทแล้วกันนะ

         “Freezing Field!!!!”

พื้นที่รอบๆตัวผมเกิดเป็นน้ำแข็งขึ้นทันทีเหมือนของพราเมทไม่มีผิด พราเมทและพรีเมล่า ยืนงงอยู่ครู่นึง ก่อนที่พราเมทจะเดินมาที่ผม

            “แกเป็นสาย Warrior ไม่ใช่หรอแลนเซีย ทำไมแกถึงใช้สกิลสาย Wizard ได้เฉยเลยล่ะ”

         “อ่า......สกิลของชั้นมันเป็นสกิลเลียนแบบสกิลของคนอื่นน่ะ ที่ชั้นไม่เริ่มก่อนเพราะว่ามันต้องเลียนแบบนี่แหละ เลยต้องเห็นสกิลอื่นๆก่อนน่ะ”

        “นี่มันดีสุดๆไปเลยนี่ค่ะ ถ้างั้นแสดงว่าแลนเซียก็สามารถใช้ทุกสกิลที่เห็นได้เลยสิค่ะ”

        “ไม่หรอกพรีเมล่าจัง ถ้าชั้นใช้สกิลเกินกว่าระดับพลังของชั้น ก็จะเป็นแบบตอนที่ทำการทดสอบนั่นแหละ”

        “แต่มันก็เจ๋งอยู่ดีล่ะนะ แบบนี้น่าจะแก้สถานะการณ์ได้หลายๆอย่างเลยล่ะ”

ผมฟังที่พราเมทพูดแล้วเริ่มรู้สึกว่าสกิลตัวเองมันสุดยอดยังไงก็ไม่รู้สิ แต่ก็นะเงื่อนไขจริงๆแล้วมันยุ่งยากมากๆอย่างต้องมองเห็นเจ้าของสกิลในระยะสายตานี่สิ ถ้ามองไม่เห็นก็เท่ากับเราไม่มีสกิลอะไรเลยอ่ะนะ......

           จากนั้นพวกเราช่วยๆกันออกความเห็นเกี่ยวกับสกิลของแต่ละคนแล้ว ดูเหมือนว่าสกิลของ พรีเมล่า จะดูดีที่สุดแล้ว เนี่องจากเป็นสกิลที่ทำให้รู้ความสามารถของสัตว์อสูร ทำให้เวลาใช้สกิลนั้น ไม่จำเป็นต้องใช้พลังงานใดๆเลย ยิ่งถ้ามีสัตว์อสูรอย่างเจ้าอดีตแมวยักษ์......เมโกะให้ใช้งานแบบนี้แล้ว เท่ากับว่าแทบจะไม่ต้องออกแรงอะไรเลยสินะเนี่ย ส่วนสกิลของพราเมทนั้น เป็นระยะประชิดตัวมากๆ ทำให้ออกจะเสี่ยงหากกะจังหวะไม่ดี แต่สกิลนี้สามารถแช่แข็งทุกอย่างที่อยู่รอบๆตัวได้ จึงค่อนข้างจะดีไม่น้อย ส่วนสกิลของผมนั้น เนื่องจากใช้ได้ยากมากจึงไม่มีข้อสรุปใดๆ แต่ทั้งสองคนก็ยังคงบอกว่ามันสุดยอดอยู่ดี

 

               หลังจากที่พวกเรานั่งคุยกันมาซักพัก พรีเมล่าก็ออกความเห็นว่าอยากจะไปเดินในเมืองซักหน่อย เนื่องจากมีของบางอย่างที่ต้องใช้ ประกอบกับผมและพราเมท ที่ตอนนี้เกิดอาการหิวสุดๆ ทำให้พวกเราตกลงจะเข้าไปเดินในเมืองกัน......




NEKOPOST.NET