BRAVE KILLING ปิ่นน้อยเจ้าฮาเร็ม... ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST

BRAVE KILLING ปิ่นน้อยเจ้าฮาเร็ม...

Ch.18 - การประลองรอบ 2


บทที่ 18

การประลองรอบ 2

ความเดิมตอนที่แล้ว พวก อาซ่าได้รู้จักกับคำว่า "ออมมือ"....หรือเปล่าหว่า....


หลังจากที่ อาซ่า เบลฟี่ เอ็นวี่ จัดการล้ม...ฆาตกรรมหมู่...เหล่าผู้เข้าแข่งขั้น ดูเหมือนว่า จะยังมีคนรอดแห๊ะ..แต่ดูจากสภาพนี่ก็เจียนตายใช่เล่นเลย แต่สักพักพวกนั้นก็ล้มลงไปและกลายเป็นว่า คนที่ล้มลง 3 คนสุดท้ายนี่จะเข้ารอบ...แต่ผมก็ไม่รู้ว่าจะแข่งต่อยังไง

 

[ราบเป็นหน้ากองเลยค่ะ]อาซ่าพูดขึ้น...

[โหดร้าย...พี่จ๋า..]เบลฟี่พูดด้วยเสียงหวาดกลัว...

[ฝีมือใครกันค่ะ...เล่นซะราบเลย...] เอ็นวี่พูดด้วยเสียงเรียบๆ..

"ก็ฝีมือพวกหล่อนนั่นแหละ!"....ไม่ต้องมาตีเนียนเลย! เล่นซะชาวบ้านเขาเกือบตาย....หรือตายไปแล้วหว่า...

 

จากนั้นผมมองไปที่สนามอื่น พวกเมย์กูสู้กันจบเรียบร้อยแล้ว แน่นอนว่า เมย์ และ ยามาโตะก็ชนะกันได้อย่างสวยงาม

"โอ้!..ดูเหมือนจะตัดสินกันได้แล้วนะครับ ทั้ง 4 ลานประลอง" มิคาเอลพูดขึ้น

"โอ๊ะโอ้! แต่ดูเหมือนว่า ด้านลานประลองของ ปิ่นนั้น ผู้เข้ารอบที่เหลือจะโดนหามไปเข้าห้องพยาบาลกันหมดเลยละครับ! โหดร้าย! โหดร้ายเกินไปแล้ว! เขายังมีสิ่งที่เรียกว่า มนุษยธรรมอยู่หรือเปล่าครับเนี้ย! ปิ่น!" มิคาเอลแกล้งดราม่า....

 

"ไม่ได้ตั้งใจโว่ย!" ผมตะโกนออกไป

"ดูสิครับ ทำไปขนาดนั้นยังบอกไม่ได้ตั้งใจ! คนอะไรจะไร้หัวใจได้ขนาดนี้ครับ!"...นี่เอ็งสนุกอยู่ใช่ไหม! กับการแซวผมเล่นเนี้ย

"ผมขอโทษ! พอใจยัง! ผม- ขอ-โทษ!" ผมกล่าวชอโทษไป...แต่ดูมันทำ...ดูมันทำ...มันเมินตูเฉยเลย..

"ตอนนี้ก็ได้ผู้ชนะแล้วก็ขอให้ผูเข้าแข่งขันทั้ง หมดไปพักผ่อนกันก่อนนะครับ การแข่งรอบต่อไปจะเริ่มในอีก 3 ชั่วโมงนะครับ" มิคาเอลเมินผมแล้วก็พูดต่อไป...ไอหมอนี่....ตูได้เป้าหมายในการชนะการสอบครั้งนี้ละ...

...ผมอยากไปต่อยหน้ามันสักทีหนึ่ง.....

 

จากนั้นผมก็เดินออกจากสนามประลอง ไม่นานผมก็เจอพวกเมย์

"โยว พวกเธอเป็นยังไงบ้าง" 

"สบายมาก!" ยามาโตะตอบ

 

"ไม่ลำบากหรอกค่ะ...แต่ว่าทางปิ่นนี้เล่นซะเรียบเลยนะค่ะ" เมย์แซวผม...

[ขอโทษนะค่ะ พอดีหนักมือไปหน่อย] อาซ่าโผล่มา

[เผลอไปนิดเดียวเองค่ะ] เบลฟี่ ออกมาด้วย

[ใช่ค่ะ...นิดเดียวเองค่ะ] เอ็นวี่ก็มาแถด้วยคน

 

"ผมว่ามันไม่นิดนะ..."ผมหัวเราะเบาๆด้วยความอนาถใน...รู้สึกกว่าพอมาจับคู่ 3 คนปุ๊ป...รู้สึกว่ายัยพวกนี้มันจะกวนประสาทมากขึ้นยังไงชอบกล 

 

"ถ้ายังไงก็ไปทานข้าวด้วยกันเถอะค่ะ"เมย์ชวนผมไปทานข้าวด้วยกัน

"เออ...อึม..." ผมตอบกลับไปจากนั้นก็เดินตาม 2 คนนั้นไป 

โรงอาหารนั้นไม่ค่อยแน่นมาก เพราะ คนหายไป 100 กว่าคน...หายไปไหนกันหว่า...(ก็เพราะเอ็งไปซัดเขาจนไปนอนในห้องพยาบาลไง!)...แต่ก็ดีเหมือนกัน ผมกับเมย์และ ยามาโตะก็แยกกันไปซื้ออาหารและ มาเจอกันที่โต๊ะๆหนึ่ง

 

"วันนี้รู้สึกจะน่ากันเป็นพิเศษนะเนี้ย..."วันนี้ของในโรงอาหารเต็มไปด้วยของที่ปกติไม่เอามาขาย เช่นพวก สเต็กแบบ หรูๆ อะไรประมาณนั้น

"ก็วันนี้เขามีสอบกันยังไงละค่ะ เลยอยากให้ นักเรียนที่สอบได้ทานอาหารดีๆยังไงละค่ะ" เมย์ตอบ

"ยังไงเวลาสอบถ้าเกิด ท้องว่างขึ้นมาก็ไปสอบได้ไม่เต็มที่ละนะ" ยามาโตะเสริม

 

"อึมๆ...โอ๊ะ...อร่อยใช้ได้..."ของผมเป็น ข้าวหน้าปลาซาชิมิ ส่วนของ เมย์เป็น เสต็กเนื้อแบบดูหรูสุดๆ ยามาโตะก็เป็น ไก่งวง...ทั้งตัว..ยัดเข้าไปยังไงละนั้น...

"เอาปิ่น...อาม~" เมย์ตัดเสต็กขึ้นมาและยื่นส้อมมาทางผม..แน่นอนก็ต้องกินสิครับ...

"อร่อยดีนะ..."

"แน่อยู่แล้วค่ะ"เมย์ยิ้มให้ผม

"โถ่...เมย์ขี้โกง...ถ้าอย่างนั้น...ปิ่น..อ้าม~" ยามาโตะหยิบน่องไก่ขึ้นมาแเล้วก็ยื่นมาให้ผม...แน่นอนก็ต้องกัดสิแต่ทันใดนั้น ยามาโตะก็ยื่อหน้าเขามากัดอีกด้าน....

"อุบ..."ผมรีบถอยห่างทันที....

 

"เห...ร้ายใช่เล่นนะค่ะ ยามาจัง...ถ้าแบบนี้ละ" จากนั้นเมย์ก็เอา หยิบ แตงกวาที่มากับเสต็ดกัดไว้ด้านหนึ่ง...และยิ่นอีกด้านมาทางผม...

"ชั้นก็ไม่ยอมหรอกนะ!" ยามาโตะก็จัด กัดไก่ไปชิ้นหนึ่ง จากนั้นคาบแล้วยื่นมาทางผม...

 

"ปิ่นค่ะ อ้าม~" 

"ปิ่น อ้าม~" ทั้ง 2 คนยื่นหน้ามาใกล้ๆผม ผมรีบถอยไปทันที แต่พวกเธอก็ยังตามผมมา...จนในที่สุด..

"นะ...นี้พวกคุณมาทำอะไรกันตรงนี้ค่ะ!...นะ...นี้มันโรงอาหารนะค่ะ!" วิคตอเรียถืออาหารแะลจ้องมองมาที่พวกเราด้วยหน้าแดงก่ำ

 

"แหม่ก็มันช่วยไม่ได้นิค่ะ" เมย์พูด

"ก็ปิ่นเขาบอกว่า [อยากกินอาหารแบบปากต่อปากจังเลย] นะ" ยามาโตะพูดออกมาหน้าด้านๆ

"ไม่ได้บอกโว่ย!" ผมค้านทันที...

 

"มะ...แหม่...ถะ...ถ้า...ปิ่นตะ..ต้องการแบบนั้นละก็...ชั้นก็ขอ...ด้วยคนสิค่ะ.." ประธานพูดจบก็นำ หมูทอดยัดเข้าปากแล้วยื่นมาทางผม...จากนั้นเป็นยังไงนะหรอ...ผมก็ได้อื่มอร่อยไปกับ อาหารทั้ง 3 อย่างเลยละ...

 

"อะ...อ้าม...อุบ..."ริมฝีปากนุ่มๆเข้ามาประกบผมทันทีหลังจากที่ รับแตงกวาจากเมย์...จากนั้นเธอก็มองมาที่ทั้ง 2 คน...เอ๊..ประธานดูแปลกๆไปนะ....เริ่มมีออร่าประหลาดออกมาจากตัวเธอ...ระ..หรือว่า...

"อ้าม...กินสิค่ะ...กินสิ...กิน...กิน...กิน...."มะ..ไม่นะ...ประธานจิตหลุดไปแล้ว!..


เกร็ดน่ารู้....

หลังจากที่เธอเผชิญกับสถานการณืล่อแหล่มบ่อยๆทำให้เธอสร้างบุคคิลอีกอันออกมา..โดย...ประธานจะ...evolution เป็นร่างไร้สติหลังจากที่เจอสถานะการเลิฟซีนหรือสิ่งที่ทำให้เธอเขินอาย....


"มะ...ม่าย-อุบ..."จากนั้นก็โดนประธานไปอีกเซ็ตใหญ่ๆ...

"เดี๋ยวๆนี่มันโรง-"ผมรีบเคี้ยวให้หมด..แต่แล้วยามาโตะก็เอาปากมาประกบผมทันที....เดี๋ยวๆอย่าเอาลิ้นเข้ามาสิเห้ย!

 

"แหม่ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"

"ยังไงในโลกส่วนตัวก็มีแค่เรา 4 คนอยู่แล้ว"

"นิ..นี่ชั้น...อะไรลงปาย!" ประธานหลังจากรู้สึกตัว...ร้องเสียงหลงแล้วก็ วิ่งออกไปทันที....

"อ๊ะ...ตอนนี้เหลือ 3 แล้ว"ยามาโตะแก้หลังจากที่ประธานวิ่งออกไป...

 

"โลกส่วนตัวกับผีเธอสิ! ดูสิเขาเริ่มซุบซิบกันแล้ว!" ผมค้านเพร้อมกับชี้ไปทางนักเรียนคนอื่นๆ

[ดูสิค่ะ จูบกันไม่อายฟ้าดิน]

[เลิฟๆกันจังเลนนะค่า]

[...ปิ่น...ควบ3...ให้เสียงประกอบโดย อาซ่า เบลฟี่..และ เอ็นวี่ค่ะ..]

"ไม่ต้องการเสียงประกอบโว้ย!"

 

"เอาน่าๆ รีบไปดู ตารางสอบเถอะตอนนี้น่าจะแปะกันแล้ว...อยาดรู้จังว่าจะได่แข่งกับใคร"ยามาโตะพูด..จากนั้นพวกผมก็เดินไปดูที่ตารางการแข่งขัน 

"ชั้นต้องเจอกับคุณ xxxx นะค่ะเนี้ย" เมย์พึมพัม

"ชั้นก็ต้องเจอกับ xxxxแห๊ะ..." ยามาโตะพูด...xxxxเนื่องจากชื่อพวกเขาไม่มีความจำเป็ฯพูดง่ายๆ "ไร้ค่า"ครับ...

"พวกเธอท่าทางดูจะเจอคน แข็งแกร่งนะเนี้ยเห็นเป็น ระดับสูงด้วยนิ...เป็นห่วงจัง.."ผมทัก ที่ทั้ง2 คนเจอล้วนแล้วแต่เป็น ระดับ Bทั้งคู่...แต่ว่าคงไม่คนามือพวกเธอหรอก...

 

"แหม่...ปิ่นละก็...เป็นห่วงเค้าด้วยละค่ะ"เมย์เอามือแนบแก้มแล้วส่ายตัวไปมา

"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่า!"ยามาโตะหน้าแดงแล้วหันไปทางอื่น....

"เปล่าที่ห่วงนะไม่ใช่พวกเธอ....คู่แข่งต่างหาก...อยาให้เขาถึงตายละกัน"

""ชิ"" ไม่ต้องมาชิเลยแล้วไปที่ เขินอายเมื่อกี้...กะแล้วละแกล้งทำชัวร์....

 

"ของผมก็เป็น...ฟรีเซอร์?...ชื่อแปลกๆแห๊ะ...ช่างเหอะเดี๋ยวแข่งก็รู้เอง"ผมพูดเบาๆ

 

...จากนั้นพวกผม ก็เข้าไปที่เวทีการประลอง....ดูเหมือนจะยุบกลับเป็นเวทีใหญ่แล้วละ...

 

"ตอนนี้ก็มาถึง รอบที่2 แล้วนะครับท่านผู้ชม!" มิคาเอลพูดขึ้นอีกครั้ง

"กฏรอบนี้นะครับ เป็นแบบสู้กันตัวต่อตัว จะให้สู้ไปจนกว่าอีกฝ่ายจะ พูดว่า "ยอมแพ้" หรือว่า หมดสภาพ แค่นั้นเองครับ!..ออ..ถึงตายก็ไม่เป็นไรนะครับ!" เจ้านั่น...ทำไมตอนพูดว่า  "ถึงตาย"ต้องมองมาที่ผมด้วยฟะ...

 

"คู่แรก ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันครับ!"

"ดูเหมือนจะเป็ชั้นนะค่ะ" เมย์เป็รรอบเปิดสนามหรอเนี้ย

"ถ้าอย่างนั้นชั้นขอไปเอาชัยชนะค่ะ" เธอหันมาขยิบตาให้ผมกับยามาโตะ

"พยามเข้านะ"

"อย่าแพ้เขาละ เมย์จัง"

 

หลังจากนั้นเธอก็ขึ้นไปถึงสนามสอบ...เธอถึงกับ "ยี้" ทันทีเพราะว่าคนที่แข็งกับเธอเป็นไอ ผอมปห้อง..ใส่แว่นเหงือนเต็มตัว...แต่ทำไมเอ็งต้อง หอบด้วย เสียงหื่นกามด้วยฟะ...บอกไว้ก่อน...ถึงจะไม่อยากก็เถอะ...แต่เมย์นะของตูโว้ย!

 

"แปลงร่าง"ทั้ง 2 เริ่มแปลงร่าง....เมย์ก็แปลงป็น เมดูซ่าตามปกติ..แต่ไปหมอนั่นนี่สิ...แปลงเป็น ปลาหมึก...ขยะแขยงชะมัด...หลังจากนั้นทั้ง 2 ก็พุ่งเข้าหากัน เมย์เริ่มร่ายเวทย์แต่ทันใดนั้น...

"อร๊าย! ....ไม่น้า!...อย่า...อึก..." เจ้าปลาหมึกจอมหื่นกามนั่น...มันเอา หนวดของมันไปโลมไล่ที่ตัวของเมย์...อันนั้นไม่เท่าไหร่..ถือว่าต่อสู้...แต่ทำไมเอ็งต้องทำหน้าอย่างกับโจรข่มขื่นด้วยฟะ!

 

"หึๆๆ เมย์จัง..ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวพี่จะให้ไปสบายเอง..."เจ้านั้นพูดด้วยเสียงหื่นกาม...

"อร๊างไม่นะ...ตะ...ตรงนั้นมัน..."หนวดของมันเริ่ม ลูบไปที่หน้าอกของเมย์ทันที...แต่ว่านั่นแหละ..จุดจบของมัน...

"บอกว่า อย่ายังไงละย่ะ!" ไม่ต้องร่ายเวทย์อะไรทั้งสิ้น...เมย์ต่อยไปที่เจ้าปลาหมึกอย่างเต็มแรง...พื้นนี้บุบ...น่ากลัวเกินไปแล้ว!

"หึ! ไอลามก..ที่ตรงนั้นนะ..ชั้นมีไว้ให้ปิ่นคนเดียวเท่านั้นละค่ะ"เมย์ตะโกนออกมา...อย่าตะโกนวิฟะเห้ย!

 

"ผู้ชนะ คือ เมย์นะครับเธอ เผด็จศึกด้วยกำปั้นที่รุนแรง จากนั้นก็ประกาศตัวว่าเธอทั้ง กายและใจเป็น ของนาย ปิ่นเจ้าแห่งฮาเร็มเรียบร้อยครับ!"  อย่าไปต่อยหน้ามาันสักทีจริงๆโว้ย

 

จากนั้นเมย์ก็เดินลงมาด้วยท่าทางหงุดหงิด

"จริงๆเลย  ไอเจ้าปลาหมึกลามกนั้น" เมย์หัวเสีย

"เอาน่าๆ ยังไงก็ผ่านไปแล้ว" ผมปลอบเธอ

"ทำไม...ชั้นสังหรใจไม่ค่อยดีเลย"ยามาโตะมองมาที่เมย์แล้วพูดขึ้น

 

จากนั้นก็มีการแข่งกันเกิดขึ้นอกีคู่และแล้วก็มาถึงยามาโตะเธอเดินขึ้นไปจากนั้นก็...ทำหน้าเซ็งเล็กน้อย...

"ว่าแล้วเชียว...นี่สินะนิยาย เลิฟคอม เซอร์วิสแบบซ้ำๆซากๆ"เธอกุมขมับเพราะคู่ต่อ สู้ของเธอนั้นเป็น ไปอ้วน หน้าตาหื่นกามเช่นกัน เหงือไหล่ท่วมตัว ใส่แว่น...ไม่ต่างจากของเมย์เลย..

 

"แปลงร่าง" ยามาโตะแปลงเป็น เคลเบรอส ส่วนเจ้าอ้วน...ได้เวลาคำถามครับ มอนอะไรชอบลวนวามสาวๆ   หมดเวลา คำตอบคือ สไลม์....นั่นแหละเจ้าหมอนั้น

"ย๊าก!" ยามาโตะเริ่มโจมตีก่อนโดยเล่งไปที่สูญกลางแต่ว่า..เจ้านั่นก็ย้ายสูญกลางหลบทำให้ ร่างของ ยามาโตะไปติดอยู่ในตัวของ สไลม์ยักษ์...แน่นอนว่าถ้าถูกดูดเข้าไปจะเกิดอะไรขึ้น

 

"หึๆ เสื้อผ้าละลายยังไงละ ฮาๆๆๆ" เจ้าอ้วนหัวเราะอย่างสะใจ...ไม่สิหื่นกามมากกว่าแต่มันก็ต้องหยุดลงเพราะ เสื้อทีีถูกละลายจากนั้นก็ควรจะเห็นยามาโตะในร่างเปลือยเปล่าแต่ว่า

"ฮะๆๆๆ ชั้นนะคิดเอาไว้แล้วยังไงละ!..ว่ามันจะต้องเจออะไรแบบนี้เลยหาเสื้อป้องกั" บนตัวเธอ มือ เสี้อรัดรูปสีดำ สวมใส่อยู่เจ้าเสื้อตัวนั้นเป็น สิ่งที่สร้างเพื่อกัน กรด สไลม์โดยเฉพาะ

 

"เจ๋งไปเลยค่ะ!" เมย์ชม

"สมแล้วละนะ..."ผมชมเธอ

"แหลกไปซะ!" ยามาโตะจัดการขยี่ เจ้าอ้วนนั่นซะสบักสบอม..น่าสงสารนิดนะ...

"หึ..ร่างกายของชั้นนะมีไว้เพื่อ ปิ่นคนเดียวย่ะ" เธอตะโกนออกมา....จะตะโกนทำแมวอะไร!

 

"โห เอาอีกแล้วครับ ยามาโตะชนะได้อย่างงดงาม...เสียดายนิดนะครับเนี้ยที่ไม่ได้เห็นนางในร่างเปลือย..แหม่แล้วก็ สมกับเป็น ปิ่นเจ้าฮาเร็ฒนะครับ เธอประกาศตัวเป็น ทาสความ ใคร่ของ เขาเรียบร้อยแล้วครับ!" เอ็งต้องการอะไรจากตู! ขอร้องพอเถอะ!

 

"โอ้..คู่ต่อไปนี่น่าสนใจมากเลยนะครับ เพราะว่า คนดังของเรากำลังจะออกมาแล้ว! ปิ่น เจ้าแห่งฮาเร็มและ ผู้ใช้ทรานซ์ ระดับ SSS คนแรกของโลก!"

 

หลังจากนั้นผมก็เดินออกมาก็พบกับผู้ชายคนหนึ่ง  ดูเหมือนเจ้าหมอนั้นคือ "ฟรีเซอร์" สินะ ..หวังว่าคงไม่มีฉากผมเปลืองผ้านะ...หมายถึงพวกอาซ่านะ...

"หึ ชีวิตแกนะมันน่าอิจฉาเกินไปแล้ว! ชั้นจะจัดการแกและ ทีนี่ จะได้มีแต่สาวๆมารุมล้อมผมสักที!" ฟรีเซอร์ชี้มาทางผม ถ้าผมยกตำแหน่ง หนุ่มสุดฮ็อต ให้นายได้ละก็นะ...เอาไปเลย! ไม่อยากได้!

 

"แต่ผมคงแพ้ไม่ไดละนะ"

""แปลงร่าง!"" จากนั้นพวกผมก็แปลงร่าง แต่ก่อนทีผมจะได้เริ่มแปลงร่าง...ฟรีเซอร์ก็ แปลงร่างเสร็จพอแสงหายไป..ผมถึงกับตาค้าง

"หึ คงจะตกใจละสิที่ได้เห็นความแข็งแกร่งระดับ A ของผม ลิซาดแมนสีเผือกยังไงละ.!" เจ้านั่นหัวเราะ...

 

เปล่าๆไม่ใช่ๆหรอกที่ผมตกใจนะคือ...ผมเห็นฟรีเซอร์...แบบว่า ฟรีเซอร์แบบจริงเหมือนต้นแบบ เป๊ะ! 

"นี่เอ็งหลุดมาจากดราก้อนบxลหรือไงฟะ!" 

 

"หึ! ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง แกคงกลัวสินะ ชั้นไม่ออมมือละนะ รับไป "กงจักรสังหาร!""จากนั้นก็มี แสงก่อตัวเป็นรูปกงจักขึ้นมาบนมือของมัน..

"เห้ย! นี่เอ็งเป็น ฟรีเซอร์ จริงๆใช่ไหม! อย่าบอกนะว่า แกไปขโมยท่านั้นมาจาก คุรุxิน นะ!" 

"เลิกพูดมากซักที!รับไปซะ หึ ตัวเปล่าไม่ได้แปลงร่างแบบนั้น ชั้นขอชนะไปละนะ!" เจ้านั้นปากงจักรกลับมา

 

"อาซ่าเปลียนตัว! ด่วน!" ผมรีบวิ่งหนีและแปลงร่าง ากนั้นก็มี เพลิงสีม่วงออกมากันกงจักเอาไว้เมื่อ เพลิงเบาลงก็พบกับ อาซ่ากำลังจับกงจักรนั้นไว้ด้วย 2 นิ้ว จากนั้นเธอก็วิ่งไปหา ฟรีเซอร์อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จะเข้าไปดีดมะกอกมัน..แต่ว่า

 

"แกนะติดกับแล้ว ที่ชั้นอยู่ตรงนี้นะเพราะ ล่อแกมาที่นี่ยังไงละ [ที่ตรงนั้นจะ จะระเบิดให้ 5 นาที!] " จากนั้นเจ้านั่นก็หัวเราะ...สรุปเอ็งคือ ฟรีเซอร์สินะ...(ตรงนี้เป็ฯการล้อ คำที่ ฟรีเซอร์พูดว่า "ดาวนาเม็ก จะระเบิดในอีก 5 นาทีซึ่งกินเวลาไป หลายตอนเลย...)

 

"แล้วใครจะโง่ไป ยืนเฉยตรงนั้น 5 นาทีกันย่ะ!"

 

จากนั้นก็ ดีดมักอกมัน..ทะลุกำแพงตามเคย....หลังจากนั้นก็มีการแข่งขันอีกหลายคู่ แต่ไม่นานก็จบลง จากนั้นพวกผมก็ได้พักอีก 30 นาที จากนั้นก็ไปดู ใบประกาศ รายชื่อ...

"นะ...นี่มัน.." ผมพูดไม่ออก

"นั้นมันอะไรกัน" ยามาโตะปิดปาก..

"โกหกใช่ไหมค่ะ"เมย์ตกใจ....

พวกเขาเห็นอะไรกันแน่...


มุมคนเขียน...ฝากติชมด้วยนะครับ




NEKOPOST.NET