BRAVE KILLING ปิ่นน้อยเจ้าฮาเร็ม... ตอนที่ 15 | Nekopost.net 
NEKOPOST

BRAVE KILLING ปิ่นน้อยเจ้าฮาเร็ม...

Ch.15 - จงพุ่งตรงไป...เปลวเพลิงสีเขียว..


บทที่ 15

จงพุ่งตรงไป....เปลวเพลิงสีเขียว

ความเดิมตอนที่แล้ว อยู่ดีๆจิตของปิ่นก็หายไป พวกเมย์กำลังโดนระยำ


"อุ้ย...เจ็บๆ" อยู่ดีๆผมก็โดนหลนลงตุบมาที่ มิติมืด...

"เบลฟี่! อาซ่า!" ผมลองตะโกนเรียกพวกเธอ ถ้าที่นี่เป็นมิติมืด พวกเธอก็น่าจะอยู่แถวนี้...ละมั้งแต่ว่าผมรู้สึกราวกับว่ามันไม่ใช่ที่ๆเดียวกับ ที่พวกเธอและผมอยู่...มิติมืดอันนี้มันมีอะไรชอบกล...

 

"..." ไม่มีการตอบรับ...ดูเหมือนจะคนละที่จริงๆด้วย...อ๊ะ...ดูเหมือนผมจะมีร่างกายด้วยละที่มิติมืดอันนี้ 

ผมเริ่มออกเดินไปเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมาย...ผมออกเดินท่ามกลางความมืดมิดไม่รู้ซ้ายหรือขวารู้เพียงว่า ตอนนี้ผม "กำลังเดิน" เพียงแค่นั้น แต่เมื่อผมเดินไปได้สักพักก็เจอกับ แสงสีเขียว

 

[โอะ...ขอโทษทีที่มาช้า..] เสียงเด็กสาวปริศนาพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"อ๊ะ!" ผมหันไปตามเสียง

 

[นี่นาย...สนใจพลังของชั้นไหม]เธอถามขึ้นอีกครั้ง

"ไม่อะ..."ผมตอบอย่างไม่ปราณี พูดแบบนี้มันคลายๆพวกพ่อค้ายาบ้าประมาณว่า "น้องๆอยากแก้เครียดไหม?" แล้วจากนั้นก็ ส่งยาบ้ามาอะไรประมาณนั้น

 

[ทำไมละ?]เธอถามด้วยเสียงเรียบเฉยเหมือนเดิม

"ก็ใครอยากจะไปได้พลังจากใครก็ไม่รู้ละ" ผมตอบเธอไป

 

[ที พลังเวทย์สอง ตนนั่น นายยังยอมรับแบบไม่ลังเลเลยนิ] 

"เออ...ก็ตอนอาซ่า มันเลี่ยงไม่ได้..." ถ้าเลี่ยงตูก็ตายแค่นั้นเอง

"ส่วนเบลฟี่ก็...อาซ่าท่าทางไม่เป็นอะไรก็เลยยอมนะ"

 

[ออ ที่ตอนนี้ไม่ยอมง่ายๆเพราะอยู่ตัวคนเดียว แล้วก็ มีทางเลือกที่จะปฏิเสธชั้นได้สินะ] เธอพึมพัม

"ว่าแต่เธอจะบอกผมมาได้หรือยัง ว่าเธอคือใครกันแน่" ผมถามเธออีกครั้ง

 

[ขอโทษที...ชั้นชื่อ...เอ็นวี่...] เมื่อเธอแนะนำตัว ก็มีแสงสีเขียวสว่างจ้าขึ้นมา...จากนั้นก็ปรากฏเป็น...แว่นตา...ใช่ แว่นสายตานั้นแหละ(เผื่อคนไม่ทราบเอ็นวี่ แปลว่า ริษยา นะครับ...ก็ลิเวียทานนี้แหละ)

 

"เอิม...ขอโทษนะครับ...ทำไมมีแต่แว่น..."ผมถามเธอด้วยความเงิบเล็กน้อย...ทำไมโผล่มาแต่แว่นตาฟะ! เอ็งเป็นชิมxาจิ หรือไงฟะที่ทั้งเรื่องคนจำได้เพราะ "แว่นตาเนี้ย!"

 

[ขอโทษด้วย พอดี...มันผิดพลาดทางเทคนิคเล็กน้อย...แต่ก็...ไม่มีปัญหา...สรุปคือ นายจะเอาพลังของชั้นไปเพื่อช่วยเด็กสาวพวกนั้นไหม] เธอถามขึ้นอีกครั้ง...รู้สึกแย่แห๊ะ...ต้องคุยกับ แว่นตาเนี้ย....

 

"น่าคิด...แต่ผมคงมไม่มีเวลาให้คิดนานสินะ พวกเธอตกอยู๋ในอันตรายนิ...."ผมเริ่มคิด

[ไม่ต้องห่วงตอนนี้เวลาของเรานะ หยุดอยู่กับที่ นายเชิญคิดได้ตามสบายเลย] แว่นตาพูด...มีเสียงออกมา..ยังไงก็รับไม่ได้ว่ะ...คุยกับแว่นตาเนี้ย..

 

"เออ...ผมขอเห็นตัวเธอได้ไหม? พอดีรู้สึกไม่ค่อยดีเวลาคุยกับแว่นตานะ..." มันเหมือนคนบ้า! 

[ก็ไม่เห็นเป็นอะไรนิ? ยังไงที่นี่ก็มีแค่ ชั้นและ นายอยู่แล้ว] แว่นตาตอบ

 

"ผมขอละ..นะ..ถ้าเธอออกมาผมจะตอบเธอละกัน"...มันไม่ได้จริงๆ..คุยกับแว่นตาเนี้ย...

[งั้นก็ช่วยไม่ได้ละนะ...] 

 

หลังจากแว่นตาพูดจบ ก็มีแสงสีเขียว สว่างจ้าขึ้นมา แสดงให้เห็น ร่างขอวสาวงาม รูปร่าง ผอม หน้าอกได้รูป ไม่ใหญ่ไปไม่เล็กเกินไป ผมสีเขียวยาวสลวย ถักเปียพันรอบผม(ทรง อาซึนะ) ดวงตา คมกริบมีเสนห์ เรียวขาขาวอวบ เรียวแขน ขาวนวล เอว/ไหล่เล็ก น่าปกป้อง...ที่สำคัญ เธอใส่แว่น...โอ้ว! สาวแว่นละ! นี่มันสาวแว่นละ!...หลายคนอาจจะไม่รู้...ผมชอบสาวแว่นนะครับ แล้วที่สำคัญด้วยรูปร่างท่าทางขอเธอทำให้พลังทำลายมากขึ้น 20 จุดเลยละ

 

[ขอคำตอบด้ว-]เอนวี่ทวงคำตอบแต่ยังไม่ทันไร

"เอาครับ" ผมตอบกลับอย่างไม่ลังเล

 

[ทำไมละ? เมื่อกี้ยัง ลังเลอยู่เลยนิ] เอ็นวี่ ทำหน้าตกใจเล็กน้อยด้วยเสียงเรียบๆ

"เพราะผมชอบสาวแว่นครับ" นั้นแหละเหตุผล...ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น...ทำไม? ผมตกลงเพราะชอบแล้วมันทำไม!?....หาเรื่อง?

 

[น่าสนใจดีนะ นายเนี้ย...เกือบหลงเลยละ...ชั้นละชอบผู้ชายตรงๆแบบนี้จริงเลย...ความจริงแค่หน้าตานายก็ผ่านไป 70%แล้วละนะ] เธอพูดพร้อมกับจ้องมองมาที่ผมพร้อมกับหน้าที่แดงขึ้นเล็กน้อย...รู้สึกดีใจนิดๆแห๊ะ...


มุมน่ารู้กับ  เมย์! แหม่ขอโทษนะค่ะที่ขัดจะหว่ะตอนกำลังอินๆ

ผู้อ่านรู้ไหมค่ะ ความจริงแล้ว ปิ่นเนี้ยหน้าตาดี...หล่อเลยละ... อย่างน้อยก็ทำให้ พวกผู้ชายอิจฉาได้เลยละ ตอน ม.ต้นนี้ ตานี้ป็อป มากเลยนะ ไปไหนมาไหนก็มีแต่สาวๆเดินตาม...ถึงจะไม่เท่าตอนนี้ก็เถอะ...เลยเป็นเหตุว่า ทำไมหมอนี้ถึงไม่ค่อยชอบเรื่องวุ่นวาย...ส่วนเหตุผลที่ว่าทำไมช่วง แรกของเรื่อง ถึงไม่มีใครสนใจละ...ก็เพราะ "กาก" ละมั้ง คงไม่ใครชอบคน "กากๆ" หรอกค่ะ

 

"เมย์! ผมขอละอย่าเน้นคำว่า "กาก" สิ! ผมเจ็บนะ!" ปิ่นแทรกขึ้น...อย่าแทรกสิค่ะ!

 

กำลังจะบอกว่า ตานี่ ไม่ใช่แบบพระเอกฮาเร็มที่หน้าตางั้นๆ แล้วก็มีผู้หญิงมาชอบ หรอกค่ะ...ความจริง ที่ยามะจังชอบ ปิ่นนี่่คงมาจากหน้าตาซะ ส่วนใหญ่แหละค่ะ...แต่ตอนนี้คงไม่ใช่แค่นั้นแล้ว...แน่นอน วิคตอเรียก็ด้วย

ไม่น่าเชื่อเลยนะค่ะ ว่า ตานี่จะชอบสาวแว่น...สงสัยคงต้อง ไปหาใส่บ้างแล้วละนะค่ะ

 

จบการบรรยาย


"แล้วข้อตกลงละ?" ผมถาม เอนวี่ 

[ก็เหมือนกับ 2 คนก่อนหน้านี่แหละ....] เอ็นวี่พูดขึ้น

 

"แลกกับ ออกไปวิ่งโลดแล่นข้างนอก ก็จะทำตาม คำขอของผมสินะ"

[ก็.....ตามนั้นแหละ]เธอพูดก่อนที่....

 

สติผม จะกลับมาที่ ตัวผม...หมายถึง ตัวผมจริงๆ...

......

[โอ้ เจ้านายกลับมาแล้ว เป็นห่วงแทบแย่เลยนะค่ะ]

[เบลฟี่เป็นห่วงพี่จ๋า มากเลยนะค่ะ อยู่ดีๆก็หายไปแบบนั้นนะค่ะ] ทั้ง 2 พูดด้วย น้ำเสียง เป็นห่วง

 

"ฮะๆๆขอโทษนะทั้ง 2 คน" 

 

[ว่าแต่เจ้านายค่ะ...]

[พี่จ๋าไป พาใครมาเข้าฮาเร็มอีกแล้ว ละค่ะ]  เบลฟี่ และ อาซ่าสอบปากคำผม ...เดี๋ยวๆไอฮาเร็มนี่มาจากไหน!

[ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ดิชั้น เอนวี่ค่ะ เป็น สมาชิกใหม่ของ ฮาเร็มของ นายท่านค่ะ] เอนวี่พูดขึ้น...

 

[ยินดีต้อนรับ ค่ะ/ค่า!] อาซ่าและเบลฟี่ ต้อนรับ 

[มาแปลกนะ นี่....คิดว่า จะประมาณว่าออก อาการหึง คล้ายๆกับว่า "นี่เจ้านายชั้นย่ะ" อะไรเทือกนั้นซะอีก] เอ็นวี่พูดขึ้น ด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

 

[ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้นหรอกค่ะ] เบลฟี่พูด

[ใช่ เพราะพวกเราทำสนธิสัญญา ฮาเร็มเรียบร้อยแล้วค่ะ] อาซ่าพูดขึ้น ....ขนาดนั้นเลยรึ!

 

[ ไม่เลวเลยนะ] เอ็นวี่ชม...มีสนธิสัญญาเป็นเรื่องเป็ราวเลย....จะว่าไงดี...สุดยอดเลย...ในหลายๆความหมาย

"เอาเป็นว่า เร็วเข้าเถอะตอนนี้ พวกเมย์กำลังอันตรายนะ" ผมรีบเตือน ทุกคน

 

[นั้นสินะ.... ถ้าอย่างนั้น.... เปลี่ยนตัวกัน...] เอนวี่เอ่ย

"อึม เอาละนะ...แปลงร่าง!" ผมตะโกนจากนั้น ความเจ็บปสดก็แล่นมาอีกครั้ง แล้วก็มี เปลวเพลิงสีเขียวเข้ามาห่อหุ้มตัว ผม เปลวเพลิงนั้น พุ่งขึ้นมาอย่างเป็ระเบียบ จากนั้น ก็ เผยเป็นร่าง ของ เอ็นวี่ออกมา

 

ร่างของสาวแว่นสุดสวย หูที่เรียวยาว ปีกนางฟ้าที่โผล่ขึ้นมา ทุกอย่างล้วนสื่อว่า เธอนั้นเป็น แฟรี่นั้นเอง นอกจากนั้น ก็มี ปลายผม 2 เส้นที่ ยางออกมาเป็นเถาวัล แสดงให้เห็นว่าเป็น ราชินีของแฟรี่ แฟรี่เป็นมอนระดับสูง มีความสามารถในการ ควบคุมสิ่งต่างๆ และสามารถสร้าง มิติของตัวเองขึ้นมาได้...นับว่าเป็นตัวอันตรายเลยละ เพราะถ้าหากหลงไปที่มิตินั้น...ก็ตายอย่างเดียว...ยกเว้นพวก เมพๆแบบโกงๆละนะ...แน่นอนด้วยความโกงของผม...แฟรีธรรมดาก็ A แต่เธอเป็นระดับ ราชินี ก็ S...

 

จากนั้นเธอก็เสกอะไรขึ้นมา จาก กำไลขอมือ ที่ติดมาด้วย ไม่นานก็ประกฏเป็น ปืนไรเฟิลกระบอกยักษ์ ยาวมาก...จากนั้นเธอก็เรียบตัวเธอไปกับพื้นและ จับไกปืน จากพื้นและเริ่มร่ายเวทย์

 

"พุ่งไป กระสุนของข้าเปลวไฟ มรกตที่ลุกโชน..จงพุ่งไปอย่าพลาดเป้า! Green Bullet!" จากนั้น กระบอกปืนก็เปล่งแสง ไม่นานก็มี เปลวไฟสีเขียวประทุขึ้นที่ ปลายกระบอกปืน จากนั้นก็รวมกันเป็นรูปร่างคล้ายกับกระสุน แล้วเมื่อเธอลั่นไก ปืน กระสุนนั่นก็พุ่งไปอย่งรวดเร็ว ไประหว่างพวกเมย์และยามาโตะ

 

"ช่วยเป้าหมาย...เสร็จสิ้นเตรียม สำหรับ คำสั่งใหม่.."เธอพูดเบาด้วยเสียงเรียบๆ

[งั้นก็ จัดการไอมังกรนั้นให้หน่อยละกัน...ส่วนจุดอ่อนก็ น่าจะเป็น ส่วนที่เรื่องแสงอยู่กลางหัวมัน]

"ยืนยัน..จุดหมาย...กลางหัว..ยืนยันจากความทรงจำ...กาารโจมตีที่ส่วนอื่นไม่สามารถ ทำอะไร เป้าหมายได้ เตรียมพร้อม.."จากนั้นเธอก็เริ่มร่ายเวทย์อีกครั้ง

 

"จงบั่นเป้าหมายอย่างแม่นยำ และทำลายมัน  ห้ามพลาดเป้า  Lock on....Strike Bullet..." เธอเริ่มร่ายเวทย์ จากนั้นก็มี แสงที่มองไม่เห็น พุ่งไปที่กลางหัวเจ้ามังกร จากนั้น เธอก็ลั่นไกปืน..

"Fire"  ปัง!...สุดยอด...ถึงจะเฉียดก็เถอะแต่นี่มัน เป็นร้อยเมตรเลยะนะ...ใช่แล้วกระสุนเฉียดไปเล็กน้อยจากการที่มันหลบ

 

"ปรับขึ้น 3 คำนวนเผื่อการหลบหลีก...เสร็จสิ้น...Lock on...Strike Bullet...Fire"เธอ ลั่นไกอีกครั้ง กระสุนก็พุ่งตรงไปที่หัวเจ้ามังกรอย่างแม่นยำแต่ก็มี บาเรียประหลาดกันเอาไว้

 

"ผิดพลาด...นายท่านเจ้ามังกรนั้น...น่ารำคาญ..."เธอสบถ

[แน่ละสิไม่งั้นพวกผมจะสบักสบอม ขนาดนี่หรอ..เจ้านั้นอึดเป็นบ้าเลยละ] ผมอธิบาย

 

"รับทราบ...ปรับความแรง...เริ่มใช้เวทย์บทใหม่...Lock On...จง พุ่งไปเป็นลำแสงที่ เจิดจรัด จงเปิดให้แก่เส้นทางที่ส่องสว่าง...Lightning Bullet...3 2 1 Fire" เมื่อเธอร่ายเวทย์ลงไปก็มี แปลวไฟก่อขึ้นที่ ลำกล้องอีกครั้ง และรวมตัวก่อกันให้ลำตัวปืนบาวขึ้นอีก กลังจากเธอลั่นไก...กระสุนก็ ลั่นออกไปและ กางปีกออกแล้วพุ่งไป

 

ปัง! กระสุนเจาะเข้าที่ หัวของมังกรอย่างจัง

[สุดยอด...]ผมอุทานออกมา

 

"แน่นอนค่ะ...ดำเนินการ เคลื่อนที่ไปยืนยันเป้าหมาย..." จากนั้นเธอก็กางปีกออกและบินไปที่ เจ้ามังกรที่ล้มลง เมื่อเธอไปถึงก็พบกับ มังกรที่ล้มอยู่ แล้วก็เจอกับ พวก เมย์ที่ นั่งอยู่อย่างหมดแรง

 

"ช้ามากย่ะ!...นิชั้นกือบตายแล้วนะย่ะ!" เมย์ตะคอกใส่ผมในร่าง เอ็นวี่

"แต่ก็...ขอบคุณนะ...ปิ่น..." จากนั้นเธอก็มา กอด ผม...ในร่างเอ็นวี่

"ว่าแต่นาย...ได้ร่างใหม่มาอีกแล้วหรอ?" ยามาโตะพูดขึ้น

 

"เอ๋!?....จริงด้วย...คราวนี้เป็นสาวแว่นล่ะ" เมย์ผลักตัวออกมา แล้วอุทานขึ้น

"นั่นมัน ราชินีแฟรี่เลยนะค่ะ...สุดยอดเลยนะค่ะ...ในหลายๆความหมาย..."ประธานเสริม

 

"สวัสดีค่ะ...เอ็นวี่ค่ะ" เอ็นวี่กล่าวทักทาย

 

"เอ๊ะ...จริงด้วย!" เมย์ตะโกนออกมาเหมือนกับเพิ่งนึกอะไรออก ทำให้สาวๆที่เหลือถึงกับงง

"อะไรหรอค่ะ เมย์"ประธานถาม

 

"มันก็เป็นเรื่องที่ชั้นลืมไปแล้วนะค่ะ เกี่ยวกับ สเป็คของปิ่น..."เมื่อเมย์พูดจบ เท่านั้นแหละ ทั้ง 2 คนก็เข้ามาถามทันที

"อะไรหรอค่ะ..คืออะไรหรอค่ะ!" ประธานถามอย่างเร่งรีบ

"ไม่น่าเนื่อว่าเจ้าปิ่นจะมีสเปคกับเขาด้วย!" ยามาโตะพูดขึ้นอย่างตกใจ 

 

"ก็เป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้วนะค่ะ แต่พอเห็น เอ็นวี่จัง เลยนึกออก...ปิ่นนะ...ชอบสาวแว่นค่ะ.."เมย์พูดขึ้นอย่างจริงจัง

"จะว่าไปเจ้านายก็บอกว่าชอบเหมือนกันนะค่ะ" เอ็นวี่ยืนยัน...

 

"โห!" ทั้ง 2 อุทาน

"ความรู้ใหม่เลยนะค่ะ" ประธานพูดแล้วก็หยิบ สมุดโน๊ตขึ้นมาจบ

"ที่นี่ละ...ปื่น..เสร็จแน่" ยามาโตะพึมพัม...

 

[จริงหรอค่ะพี่จ๋า]

[เพิ่งรู็เลยนะค่ะเนี้ยเจ้านาย]ทั้ง 2 ก็พสกันอึ้ง...ผมชอบสาวแว่นแล้วมัน น่าตกใจขนาดนั้น?

แต่ว่าทันใดนั้นก็มี แสงสว่างขึ้นมาจากตัวมังกรที่ล้มลงไปแล้ว...

 

"ทุกคนระวัง!" เอ็นวี่ตะโกน จากนั้นก็มี เงาของ คนๆหนึ่งเดินออกมา....เมื่อ เงาหายไป...

ก็ปรากฎร่างของ ชายหนุ่ม ผมสีดำ ชุดสีดำ บนหลังมีดาบ 2 เล่ม...ท่าทางคล้ายๆคิริโตะ...

 

[นายมัน...]ผมตกใจกับภาพที่ตัวเองเห็น...

[ มาเซอุส]

 

"โห..ยังอุตสาจำกันได้นะครับเนี้ย ผมถึงกัลน้ำตาเล็ดเลย...."

"อย่าบอกนะว่า...มังกรนั่น...ฝีมือคุณ..."เอ็นวี่ถาม

 

"โอ้ ดูเหมือนจะมีร่างใหม่อีกแล้วนะ...ออ เรืองมังกรนะ....ฝีมือผมเองแหละ.."มาเซอุสยอมรับอย่างง่ายดาย

[ว่าแล้วเชียว...มังกรที่อึดขนาดนั้น ยังไงก็ฝีมือมนุษย์สินะ...] อาซ่าวิเคราะห์

 

"ถ้าเป็นฝีมือคุณ...ก็ต้องขอกำจัดนะค่ะ..."เอ็นวี่ เสกปืนออกมาและยิงไปที่ มาเซอุสอย่างรวดเร็ว แต่ทว่า เขากับ ใช้มือเปล่าจับกระสุนเพลิงนั้นไว้

"โอะ..เกือบไป...แต่ขอโทษด้วย วันนี้ผมโดนเรียกกลับไปแล้วละ น่าเสียดายจัง คิดว่าจะได้อยู่กับนายนานกว่านี้สักหน่อย" จากนั้นเขาก็เดินออกไป หลังจากที่ ประตูมิติเปิดขึ้น

 

[เดี๋ยว!] ผมตะโกนเรียก

"ออ ถือว่าเป็น ขวัญละกัน...ผู้กล้ายังมีอีกประเภทหนึ่งนะ...ประเภท สิงสู่ยังไงละ เอาไปบอกพวกทางการของนายด้วย" มาเซอุสหันมาบอกผม

 

[สิงสู่?]ผมถามด้วยความ ประหลาดใจ

"ใช่ พวกที่วิญญาณไป อยู่แทนที่คน ที่อยู่ บนโลกอื่นยังไงละ ก็คล้ายๆกับ พวก อัญเชิญ ที่มีพลังโกง แต่พวกนี้นะ มีประสบการณ์ในการต่อสู้ แต่ก็แลกกับ...ไม่มีพรสวรรค์ ยังไงละ" มาเซอุสอธิบาย

 

"หรือว่านายเป็น-"ผมเอ่ยถามแต่ว่า

"ไม่ใช่หรอก...ไว้ถึงเวลา...ผมจะบอก.."จากนั้นเจ้าหมอนั้นก็หายไปแต่ก่อนหน้านั้น

 

"นี่ของแถม" มาเซอุสโยนอะไรสักอย่างมา ไม่นานก็มีควันขึ้นมา แล้วก็ปรากฏเป็น ก็อปลินนับ พันตัว กำลังล้อมเราอยู่

 

[ของแถมแบบนี้ไม่อยากได้โว้ย!] ผมตะโกนทิ้งท้าย

"นายท่านให้ชั้น..จัดการนะค่ะ" เอ็นวี่ ถาม แน่นอนสิ...ตกลง

"พอดีชั้นไม่ถูกกับก็อบลินนะค่ะ! เคลื่อนมิติ!" จากนั้นเราก็มาอยู่ที่ ทุ่งหญ่าโล่งแห่งหนึ่ง โล่งแบบไม่มีอะไรเลย

 

[ที่นี่มัน...] ผมถาม

"มิติ...แฟรี่ค่ะ" เอ็นวี่ตอบ

 

พวกก็อปลินเริ่มวิ่งเข้ามา แต่แล้วมันก็ต้องหยุดลงเพราะเท้ามันติดอยู่กบัพื้น...

 

"ขอโทษด้วย...อย่าลืมสิ...นี่คือ มิติ "ของชั้น"" จากนั้นเธอก็ เสก มินิกันออกมา...แล้วก็กวาดเรียบ....สมแล้วที่ระดับ S ละนะ...

 

ตอนนี้พวกก็อปล็อนไม่เหลือซากแล้ว จากนั้นพวกผมก็ ไปส่งใบสอบ โดยมีพวกเมย์ที่เดินไม่ไหวมีงูเป็นพาหนะ โดยสารจนไปถึงก่อนพระอาทิตย์ตก...ตกไปแล้วละนะ...แล้วพวกผมก็ ได้ผ่านวาร์ปไป...

 

เมื่อผมไปถึงวาร์ป..ร่างเอ็นวี่ก็สลายไปแล้วผมก็สลบ...

 

ผมค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้า...

"ที่นี่...ห้องพยาบาล"ผมถามออกไป..

 

"เปล่าค่ะ...นี่ห้องของ ปิ่นค่ะ" เมย์ตอบ 

"โหนี่คือห้อง...ขะ..ของปิ่น..."ประธานลนเล็กน้อยพร้อมกับเดินเข้ามา

"คิดว่าจะเล็กกว่านี้ซะอีก"ยามาโตะ พูด

 

"ดีละ...เหี้ย! แล้วพวกเธอจะขึ้นมาบนตัวผมทำไม!" ผมตะโกนใส่พวกเธอที่ ขึ้นคร่อมผมทันที

"ก็ตอบแทนยังไงละค่ะ..."จากนั้นพวกเธอก็เลือนตัวเข้ามาใกล้ๆแล้วก็....ใส่แว่น...ผมนี่ลั่น...ความอดทนของผมขาดไปทันที..

 

ผมจับกดพวกเธอทั้ง 3 คนลงไปบนเตียง...จากนั้นก็.....xxxxxx

เวลาต่อมา...ทั้ง 3 สาวก็นอน สลบไปด้วย สภาพเกือบเปลือย...และใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม....ออผมยังซิงนะ..ไม่ต้องเยอะ...

 

มุมคนเขียน...ตกใจละสิ! ปิ่นเขาหล่อ นะครับ อย่าคิดว่าธรรมดา...แล้วก็สาวแว่นปรากฎกาย....

 




NEKOPOST.NET