[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์ ตอนที่ 3 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์

Ch.3 - ตลาดค้าทาส


ทาโร่เดินเตาะแตะเข้าไปในเมือง
พอเดินไปซักพักก็เจอกับตลาดที่ดูคึกคัก
มีกรงตั้งอยู่ในร้านวางเรียงหันหน้ามาทางถนน

"นี่มันตลาดค้าทาสนี่หว่า......"

ทาโร่บ่นพึมพำ
ดูท่าทางตรงนี้จะเป็นย่านค้าทาสของเมืองนี้นะ
ถนนเต็มไปด้วยผู้คนที่มาหาซื้อทาส
ทาโร่เลยตัดสินใจเดินดูตามร้านไปเรื่อยๆ

"โห....พอมาดูจริงๆนี่ก็สุดยอดเลยแฮะ"

มีทาสอยู่ในกรงจริงๆ
แต่ว่าไม่ค่อยเห็นมีทาสมอนสเตอร์ในกรงเลยเห็นแต่ทาสมนุษย์
จะมีก็จำพวกมิโนทอร์หรืออ็อคที่มีแรงเยอะแบบนี้ถูกตรวนล่ามขังอยู่ในกรง
แล้วก็พวกมนุษย์ในกรงตรงกลางก็จะมีแต่พวกหนุ่มสาวที่อายุยังน้อย

"แต่ราคามันก็แพงใช้ได้น่าดูเหมือนกันนะ"

ทาโร่เหลือบไปเห็นราคาที่ตั้งไว้ซะสูงของบางร้าน
1เหรียญทอง(100,000เยน)สำหรับทาสมนุษย์
ส่วนทาสมอนสเตอร์ก็ราคา1เหรียญเงิน(10,000เยน)
เห็นว่าทาสติดที่ดินที่ทาโร่เจอเห็นว่าซื้อมิโนทอร์มาราคา5เศษทองแดง(500เยนนี่)
ดูท่าราคาที่ขายให้กับทาสติดที่ดินกันคนทั่วไปจะเป็นคนละราคากัน

"ทาสมอนสเตอร์ที่ขายให้ทาสติดที่ดินนี่ถูกชะมัด
ตั้งใจจัดชนชั้นให้ต่ำกว่าทาสติดที่ดินกันเห็นๆ"

สำหรับทาสหญิงที่เอาไว้เป็นทาสความใคร่นั้น
ราคาก็โดดขึ้นไปสูงถึง5เหรียญทองตามรูปร่างหน้าตา
สำหรับทาโร่ที่มีเงินในมือแค่ประมาณ1เหรียญทอง
คงจะไปซื้อสินค้าแพงๆแบบนี้ไม่ได้แน่

"เอาเถอะ ถึงรูปร่างหน้าตาจะดีแต่ก็ไม่ได้ตรงกับ"สเป็ค"ของฉันซะหน่อย"

ผู้ชายอย่างเรามีนิสัยจู้จี้เรื่องสเป็คหรือรสนิยมอะไรพวกนี้อยู่แล้ว
ถึงจะเป็นดาราหรือนักแสดงที่เป็นที่ชื่นชอบมากก็เถอะ
มันก็ต้องมีพวก"ก็สวยน่ารักดีอยู่หรอกแต่ยังไม่ถูกสเป็คของฉัน"อะไรประมาณนี้

"การจบจากการเป็นDTนี่คงเป็นเรื่องที่ดีของมนุษย์อย่างที่คิด
แต่จำเป็นไม่ถึงขนาดต้องมาซื้อทาสความใคร่หรอกนะ
ไหนจะดูแล้วท่าจะยุ่งยากอีก
ถ้าเพื่อจบการเป็นDTแค่ซื้อบริการเอานี่ก็พอแล้ว......"

ทาโร่ที่ดูกรงอยู่ก็มีลูกค้าชายคนอื่นมายืนดูอยู่ข้างทาโร่เหมือนกัน
ลูกค้าชายคนนั้นเรียกทาสสาวคนนึงมาจากในกรง
เสื้อผ้าที่ทาสใส่อยู่ทุกคนเป็นเสื้อผ้าสีน้ำตาลอ่อนสกปรกนิดๆ
มีพอสำหรับปกปิดส่วนสำคัญของทั้งผู้ชายและผู้หญิง

ลูกค้าชายได้ใช้ปลายนิ้วยกคางของทาสสาวเพื่อดูหน้าตาอย่างชำนาญ

"อืม..."

แล้วก็เอามือไปขยำหน้าอกจากนอกเสื้อของทาสสาว

"โห...ใหญ่ใช้ได้นะ"

ลูกค้าชายพยักหน้าด้วยความพอใจ
ทาสสาวก้มหน้าลงโดนไม่แสดงสีหน้าใดๆ
จากนั้นลูกค้าชายก็เอามือสอดเข้าไปที่จับที่แถวต้นขาของทาสสาว

"ตรงนี้ก็ดูท่าทางไม่ต้องห่วงนะ...."

ลูกค้าชายก็ล้างมือจากน้ำในถังที่อยู่ตรงหน้าด้วยความพึงพอใจ
แล้วก็ไปติดต่อกับพ่อค้าทาส
พ่อค้าทาสตอบด้วยน้ำเสียงคล้ายกำลังลูบแมว
ทาสสาวถูกพาออกจากกรงแล้วส่งโซ่ล่ามปลอกคอให้กับลูกค้าชาย
จากที่ดูราคาน่าจะ3เหรียญทองนะ
ทาสหญิงก้มหน้าหายไปกับฝูงชนตามเจ้านายคนใหม่ไป

"นี่เป็นเรื่องปกติของโลกอื่นนี้งั้นเหรอ.....
รุนแรงกันใช้ได้เลยนะ......
แต่ไอ้การทดสอบสัมผัสพวกทาสนี่ก็ท่าจะดีเหมือนกัน....."

นี่เป็นการจับหน้าอกครั้งแรกสำหรับผู้ที่ไม่คยสัมผัสหน้าอกเลยอย่างทาโร่
หัวใจเต้นตุบตับเป็นเสียงกลอง
กลืนน้ำลายพร้อมค่อยๆยื่นมือไปจับหน้าอกที่มีเสื้อผ้าของทาสสาว
เสียง"หนุบ"อันนุ่มนิ่มและอุ่นถูกส่งผ่านมายังมือของทาโร่
แล้วก็บีบนวดดัง"หนุบหนับ"อย่างระวัง
ทาสสาวก้มหน้าโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ

"(หน่ะ นี่หรือคือความนุ่มของหน้าอก
ถึงมันจะนุ่มก็เถอะ....แต่รู้สึกผิดในใจอย่างบอกไม่ถูกแฮะ)"

ทาโร่ไม่คิดจะซื้อทาสสาวคนนี้อยู่แล้ว
แค่อยากจะลองขยำ"หน้าอก"ดู
กับหน้าอกของทาสสาวที่ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ
พอสงบจิตใจได้หลังจากที่สนองความต้องการแล้ว
ทาโร่ที่ทำเรื่องน่าอายนี่ก็คิดว่า"ก็ไม่เห็นจะต้องอายเลยนี่"
จากนั้นสังเกตเห็นทาสสาวที่ก้มหน้าอยู่ตัวสั่นกึกด้วยท่าทางสิ้นหวัง
ทาโร่เลยเอามือออกแล้วรีบไปจากที่ตรงนั้นทันที

"(---ลืมสนิทเลย !!
เรามีความสามารถโกงเซ็ทสยบหญิงอยู่นี่หว่า !)"

ทาสสาวออกท่าสิ้นหวังด้วยความสามารถโกง
"Wave(ส่งคลื่นพิศมัยผ่านทางมือ)"ทำให้ได้ถึงความน่ากลัวของความสามารถนี้เลย
ทาโร่ถอนหายใจระหว่างอยู่กลางฝูงชน

"อย่างน้อยก็น่าจะช่วยซื้อไปก็ดีนะเล่นเผลอไปจับหน้าอกยั่วเขาไว้ซะขนาดนั้น"

ทาโร่ก้มตัวเป็นเต่าพลางเอามือเกาหัว

"แต่ว่าทาสความใคร่เหรอ~
ทำได้ทุกวันโดยไม่เกี่ยงนี่ก็ดีเหมือนน้า"

พ่อค้าทาสที่มีชื่อจะโชว์แต่ทาสสาวหน้าตาดีไว้เพื่อเพิ่มราคาของสินค้า
เพราะงั้นทาสสาวก็จะถูกจัดเป็น"ทาสความใคร่"ด้วยอย่างไม่ต้องสงสัย
อย่างแรกเลยคือทาสจะเป็นตายร้ายดียังไงก็ไม่ต้องสนหลังจากซื้อไป
เจ้านายจะเอาไปใช้แรงงานหรือเป็นทาสความใคร่หรือแม้แต่จะเป็นของเล่นก็ยังได้

ระหว่างนั้นทาโร่ก็เริ่มคิดขึ้น
เดิมทีคงไม่มีใครเป็นทาสเพราะคิดอยากเป็นหรอก
เพราะงั้นก่อนอื่นก็คงต้องรู้ว่าทำไมถึงมาเป็นทาสซะก่อน
อย่างน้อยควรมีไม้อ่อนไม้แข็งไว้สำหรับทำให้ทาสยอมติดตาม
แล้วไหนต้องมีการสั่งสอน อบรม เพื่อเป็นการแบ่งฐานะเจ้านายกับทาสให้ชัดเจนอีก

"ยุ่งยากจังน้า....."

ทาโร่คิดตามตรง
เอาจริงๆถ้าเป็นปัจจุบันถึงแม้เป็นในโลกเก่า
พวกทาสคงจะมีแต่ความรู้สึก"เจ็บแค้น"รังเกียจให้กับเจ้านายเท่านั้น
เพราะงั้นการปลดปล่อยเพื่อให้มีความ"เท่าเทียมกัน"เลยกลายเป็นเรื่องน่าเบื่อไป

อยากให้ทาสต้องการที่จะรับใช้ด้วยตัวเอง
ทาโร่คิดถึงตัวตนของทาสตามจินตนาการของโลกแฟนตาซีที่อยากให้เป็น
แทนที่จะใช้ควบคุมอย่างใช้ไม้อ่อนไม้แข็งด้วยความกลัวอย่างง่ายๆ
ให้คิดว่า"พยายามเพื่อทาส"ด้วยตัวเองจำเป็นมากกว่า

"ถ้าควบคุมสมดุลให้ดีล่ะก็อาจจะได้ทาสที่ภักดีมาไว้ข้างกายก็ได้นะ"

ทาโร่คิดถึงสไตล์ของตัวเองระหว่างเดินไปตามถนน

เดินไปสักพักสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่ร้านทาสขนาดเล็ก
มีป้ายติดไว้ที่กรงเขียนข้อความไว้ตัวใหญ่ว่า"ทาสมอนสเตอร์ลดสุดๆ !!"
มีราคาเขียนลดจาก2เหรียญเงินค่อยๆลงไปจนถึง3เหรียญทองแดง

"ราคา20,000ลดเหลือ3,000เยนเลยเหรอ
ลดกระหน่ำน่าดูเลยแฮะ"

ทาโร่ก็ชะเง้อมองดูที่กรงมอนสเตอร์ว่ามีมอนสเตอร์แบบไหนอยู่
มีตรวนมือ ตรวนคอ ตรวนขา อันใหญ่ล่ามไว้อยู่หมด
มอนสเตอร์ที่ถูกควบคุมไว้อย่างดีนั้นตัวสูงใหญ่เกือบติดเพดานกรง
ผิวสีเขียว
กล้ามเนื้อที่แข็งแรง
มีหน้าอกที่อวบอัดไม่เข้ากับรูปร่าง
มีเสื้อผ้าที่ใส่คล้ายชุดบิกินี่อยู่เลยเห็นรอยแผลใหม่ๆที่ตัวจากความรุนแรงได้
ผมสีดำดูดีทรงแบ่ง7:3ด้านหลังยาวประบ่ามีเปียด้านหน้าพาดที่อกอยู่
สาวมอนสเตอร์ตัวใหญ่ที่ทาโร่ไม่เคยเห็นมาก่อน
มองเหม่อไปบนท้องฟ้านี้คือ"ไซคลอปส์"

"สาวไซครอปส์เหรอ....."

ทาโร่รู้สึกถึงเสน่ห์ของขนาดที่มีส่วนสูงใหญ่กว่า2เมตรอย่างท้วมท้น
จากส่วนสูงของทาโร่ที่ดูแล้วประมาณ170เซ็น

"ไซครอปส์นี่น่าจะแข็งแรงน่าดูแถมยังหน้าตาสวยซะด้วย
อกใหญ่แล้วก็มีกล้ามนี่ก็ดีเหมือนกันนะ"

"อืม"ทาโร่พึมพำระหว่างลูบคาง
ความรู้สึกแรกที่เห็นคิดเลยว่า"อยากได้จัง"
แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกกังวลใจขึ้นมา
ทำไมต้อง"ลดราคา"ล่ะ
เดิมทีอย่างแรกเลยจะให้สาวมอนสเตอร์แข็งแกร่งแบบนี้ติดตามมันจะทำได้เหรอ
ทาโร่เลยเดินจากหน้ากรงไปเรียกพ่อค้าทาสเจ้าของร้านมา

"โทษทีครับ"
"หืม? ครับ ครับ มีอะไรเหรอครับ"

เจ้าของร้านที่ไม่คิดว่าจะมีลูกค้ามาก็ขานรับด้วยความยินดี
"ไซครอปส์เพศหญิงนี่ทำไมถึงลดราคาเหรอ"
"เอ่อ คือว่างี้ครับ
ก็ดูสิครับ ชอบเหม่อลอยตลอดแบบนี้
ท่าทางบื้อแถมยังไม่เชื่อฟังอีกต่างหาก
ลูกค้าแถวนี้แค่ดูก็รู้ว่าจะสั่งให้ทำอะไรก็คงยาก
เลยช่วยไม่ได้ที่จะต้องให้เห็นว่าลดราคากันสุดๆ
ซื้อมาแล้วจากตั้งไกลแล้วยังมาขาดทุนอีกน่ะครับ แฮะแฮะ"
"ไม่เอาไปใช้งานในฟาร์มเหมือนมิโนทอร์แทนเหรอ?"
"ถ้าแค่แรงก็เอาไปใช้ได้เหมือนกัน
แต่ที่ขายไม่ออกก็เพราะแบบนั้นเหมือนกันครับ"
"เพราะนิสัยป่าเถื่อนงั้นเหรอ?"
"เรื่องนิสัยนั้นเรียบร้อยดีโดยดูได้จากการชอบเหม่อมองท้องฟ้า
แต่ว่าต้องเอาไม้ตีหลายครั้งเพื่อให้ยอมเชื่อฟัง
ไม่รู้ว่าเพราะแกร่งเกินหรือไม่สะทกสะท้านกันแน่
เอาจริงๆสาเหตุก็เพราะชอบเหม่อลอยโดยที่ไม่ทำอะไรเลยน่ะครับ"
"แล้วถ้าเกิดลดราคาขนาดนี้แล้วยังขายไม่ได้อีกล่ะ?"
"อ่า ถ้าเป็นอย่างนั้นคงต้องกำจัดทิ้งล่ะครับ
เพราะจะดูแลก็ต้องมีค่าใช้จ่ายด้วย"
"ขอลองจับดูหน่อยได้มะ...."
"ได้เลยครับตามสบาย !
มีตรวนล่ามไว้อยู่แล้วจับได้ตามสบายหายห่วงเลยครับ !"

เจ้าของร้านก็เอากุญแจออกมาเปิดประตูกรงให้

"เชิญตามสบายเลยครับ"

ทาโร่เข้าไปในกรงคนเดียวส่วนเจ้าของร้านกลับไปนั่งเก้าอี้ที่โต๊ะข้างในร้าน
แล้วมองไปทางถนนใหญ่อย่างสบายใจโดยดื่มอะไรซักอย่าง
ทาโร่ยืนตรงหน้าสาวไซครอปส์แล้วยื่นมือทั้งสอง
ไปที่หน้าอกขนาดใหญ่ของสาวไซครอปส์ที่เหม่อมองฟ้าอยู่
ลองขยำด้วยมือสองข้างจากยกทรงที่คล้ายกับบิกินี่
ระดับความเต่งตึงของการเด้งกลับจากการบีบนวดของหน้าอกมันแตกต่าง
จากการที่สัมผัสทาสสาวที่ได้จับเมื่อตะกี้อย่างสัมผัสได้โดยไม่ต้องพูดถึงเลย

"(นี่เป็นความแตกต่างกันของอกจากไขมันกับอกจากกล้ามเหรอ
หรือกเพราะว่าเป็นสาวมอนสเตอร์ร่างกายเลยบึกบึนโดยธรรมชาติ
หน้าอกถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้สินะ)"

ทาโร่ที่ถูกกระตุ้นขยำ"หนุบหนับ"ต่อไปนั้น
แต่เพราะกังวลกับความสามารถที่มีอยู่
เลยปล่อยมือแล้วพูดบางอย่างกับสาวไซครอปส์ด้วยเสียงเบาๆ

"ได้ยินรึเปล่าแม่สาวไซครอปส์"

ไซครอปหญิงก็ยังคงเหม่อมองฟ้าราวกับรูปปั้น

"เฮ้.....ไซครอปส์--"

สาวไซครอปส์กรอกตาซ้ายขวาไปมาเมื่อรู้สึกถึงเสียงของทาโร่

"ทางนี้ทางนี้
มองลงมาตรงนี้"

สาวไซครอปส์ก็มองหน้าทาโร่ที่พยายามส่งเสียงเรียกอยู่

"เข้าใจคำพูดของฉันไหม"
"เอ๊ะ-? นี่เราอยู่ดีๆถึงเข้าใจภาษาของมนุษย์ล่ะ"

คำพูดที่หลุดปากออกมาของสาวไซครอปส์ได้ส่งมาสู่ทาโร่

"ไม่หรอก ไม่ใช่เพราะหูของเธอสุดยอดหรอกเพราะคำพูดของฉันสุดยอดต่างหาก"

ปกติไซครอบส์จะคำรามได้แต่เสียง"อู อู"คนธรรมดาไม่มีใครฟังรู้เรื่อง
แต่เป็นเพราะว่าทาโร่มีความสามารถโกง
ที่ทำให้พูดกับมอนสเตอร์ได้อย่าง"ภาษามอนสเตอร์"
สามารถทำให้ฟังมอนสเตอร์เข้าใจ และมอนสเตอร์ก็ฟังที่พูดรู้เรื่องด้วย

"เอ๋? ทั้งที่คุณเป็นมนุษย์แต่ทำไมพูดคุยกับมอนสเตอร์ได้ล่ะ"
"ก็พูดคุยได้......ละมั้ง"
"สุดยอดจัง- !"

ไซครอปส์สาวยิ้มตอบ

"ว่าแต่ว่า เธอชื่ออะไรเหรอ?"
"ฉันเหรอคะ?
ฉันชื่อ"เอมิเลียนัตสึดิลิทโตะโดมุโดมุลาอามุเบเบริชิโกริเทะ"ค่ะ"
"อืมไม่เข้าใจแฮะ เอาเป็นพุสุโกะแล้วกัน"
"เอ๋ ! ไม่เอาอ่ะ !"
"เงียบก่อนพุสุโกะ"
"อืออ"

น้ำตาเริ่มซึมบนดวงตาโตๆบนร่างกายที่ใหญ่ของพุสุโกะ

"ไม่ค่อยมีเวลานะ จากนี้ช่วยฟังแล้วตอบคำถามให้ดีๆนะ"
"อู ได้ค่ะ"
"ทำไมถึงไม่ฟังคำสั่งมนุษย์เอาแต่มองท้องฟ้าล่ะ?"
"เรื่องนั้น....เพราะถ้ามองท้องฟ้าแล้วจะลืมเรื่องแย่ๆได้ค่ะ"
"เรื่องอะไรเหรอ?"
"พ่อแม่ของฉันถูกฆ่าตอนที่ฉันถูกจับตัวมา
เป็นความทรงจำที่แย่และเจ็บปวดมาก
แต่ถ้ามองท้องฟ้าก็พอจะลืมมันได้"
"งั้นเหรอ....."
"แล้วก็จะทำให้ลืมความไร้อิสระที่ถูกตรึงอยู่ด้วยตรวนพวกนี้
ทำให้หัวใจของฉันเหมือนเป็นอิสระถ้าได้มองท้องฟ้า"

ไม่ได้เชื่องช้าเพราะ"บื้อ"ตามที่ทาโร่รู้สึกได้

"แล้วก็มนุษย์น่ากลัวด้วย อยากจะลืมเรื่องของมนุษย์
ฉันอยากจะโบยบินไปในท้องฟ้าแล้วลืมเรื่องทุกสิ่งเลย"
"เข้าใจแล้วล่ะ.....ไม่ต้องพูดต่อแล้วล่ะ"
"ค่ะ"
"นี่พุสุโกะ การหนีจากความเป็นจริงแบบนี้จะทำให้ถูกฆ่าเพราะเห็นว่าไร้ประโยชน์นะ"
"........."

พุสุโกะค่อยๆกระพริบตาแล้วยิ้มให้

"ถ้ามันทำให้ได้ไปอยู่กับคุณพ่อคุณแม่ก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ"

"อึก"คำพูดนั้นทำให้ทาโร่รู้สึกแน่นหน้าอกไปหมด
เมื่อตะกี้นี้ ทั้งทาสสาวที่ถูกซื้อไปต่อหน้าทาโร่ ทั้งทาสสาวที่ทาโร่ไปขยำหน้าอก
ไม่สิ ทาสทั้งหมดที่ต้องอยู่ในสภาพนี้ทั้งตลาดทาสต่างหาก
ไม่ใช่แค่เพียงพุสุโกะเท่านั้นที่เคราะร้ายเป็นพิเศษ
แต่ว่า พุสุโกะกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตจากเอาไปกำจัดในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว
แล้วก็ต่างจากทาสคนอื่นตรงที่ทาโร่ให้ความรู้สึก"โดนใจสุดๆ"กันพุสุโกะ

"(บอกตามตรง ภายนอกดูมีแรงเยอะดี และถ้ามองดูความสมดุลของพลัง
ด้านหื่นแล้วความแข็งตึงของร่างกายที่ตัดกับความนุ่มนิ่มของหน้าอกไม่ใช่ข้อเสียเลย
ตาเดียวขนาดใหญ่มองดูแล้วม่านตาก็เป็นสีหยกสวยงามดูมีนิสัยที่เข้มแข็ง รอบคอบ
แล้วยังจมูกกับปาก ผมอ่อนนุ่มสีดำที่มัดเป็นเปีย แบ่งทรงผมเป็น7:3อย่างดี
คิดว่าดูจากความสมดุลทั้งตัวแล้วก็สวยดีเดียวเลย
ดูฉลาด แล้วยังมีนิสัยอ่อนโยนทั้งที่เป็นมอนสเตอร์จากการที่พูดคุยด้วยเมื่อตะกี้)"

ทาโร่ก็ตัดสินใจ

"พุสุโกะ
ฉันน่ะจะไม่ยอมให้เอาพุสุโกะไปกำจัดหรอก
ฉันคิดว่าฉันจะช่วยซื้อในฐานะทาสเพื่อช่วยชีวิตพุสุโกะไว้"
"ทำไมล่ะ?
คุณเป็นมนุษย์ไม่ใช่เหรอ?
ทำไมถึงต้องช่วยมอนสเตอร์อย่างฉันด้วย?
สำหรับมนุษยมีแต่จะรังแกไม่ก็ฆ่ามอนสเตอร์ที่เจอไม่ใช่เหรอคะ"
"ฉันพูดคุยกับมอนสเตอร์ได้เพราะว่าฉันชอบพวกสาวมอนสเตอร์ไงล่ะ"
"ชอบ....งั้นเหรอ?
คุณมนุษย์ประหลาด"

พุสุโกะหัวเราะคิกคัก

"ก็ใช่แหละ ฉันคงเป็นมนุษย์ที่ประหลาดคนเดียวในโลกนี้เลยล่ะ"
"ฮุ"
"แล้วเอาไงล่ะ จะยอมถูกกำจัดเพราะไร้ประโยชน์ที่นี่หรือจะไปอยู่กับฉันในฐานะทาสล่ะ"
"จะเฆี่ยนตีฉันรึเปล่า?"
"ไม่ทำหรอก"
"ซักวันนึงจะฆ่าฉันรึเปล่า?"
"ไม่ฆ่าแน่นอน"
"ชอบพวกสาวมอนสเตอร์แล้วชอบฉันด้วยรึเปล่า?"
"ใช่แล้ว ชอบสิ"
"อะฮะฮะ ถูกมนุษย์บอกชอบนี่ถึงเป็นคุณมนุษย์ประหลาด แต่ก็รู้สึกดีเหมือนกัน
ที่มีมนุษย์แบบคุณอยู่ด้วยเนี่ย"
"ไม่หรอก มนุษย์ที่จะพูดแบบนี้ในโลกนี้คงมีแต่ฉันล่ะนะ"
"เอ๋ อย่างนั้นเหรอ ถ้างั้นก็ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นคุณคนเดียวในโลกที่สนใจมอนสเตอร์เหรอ"

ทาโร่คิดว่าถึงบอกไปว่าเป็นเพราะความสามารถคงแปลกน่าดู

"ฉันมีเงื่อนไขอยู่2ข้อ
อย่างแรกถึงจะมีตาเดียวก็พอจะ"ต่อสู้"ได้มั้ย
ขอแค่เป็นศัตรูกับฉันจะฆ่าให้ได้โดยไม่เกี่ยงว่าเป็นมนุษย์หรือมอนสเตอร์"
"เรื่องการต่อสู้ชำนาญอยู่แล้วค่ะ
ฉันเคยสู้กับมอนสเตอร์ตัวอื่นมาพอสมควร
แต่กับมนุษย์ที่มีทั้งจำนวนเยอะกับการโจมตีที่ลึกลับก็ยังน่ากลัวอยู่ดี"
"ไม่เป็นไรถ้าคู่ต่อสู้เป็นมนุษย์ฉันจะร่วมช่วยสู้ด้วยแน่นอน"
"จริงเหรอคะ?
ถ้างั้นต่อให้เป็นมนุษย์ก็จะพยายามค่ะ"

"เงื่อนไขอย่างสุดท้ายคือให้พุสุโกะยอมเชื่อฟังคำสั่งฉันในฐานะทาสอย่างซื่อสัตย์
ยอมรับฉันให้เป็นเจ้านาย"
"จะไม่รังแกหรือฆ่าฉันจริงๆนะคะ?"
"อืม ไม่รังแกหรือฆ่าแน่นอน"
"ถ้างั้นก็ได้ค่ะ
ขอยอมรับคุณเป็นเจ้านายและจะปกป้องในฐานะทาสค่ะ"
"งั้น จากวันนี้ไปพุสุโกะก็เป็นทาสมอนสเตอร์ของฉันล่ะนะ"
"ค่ะ
อ้ะ แต่ว่า ยังไม่ทราบชื่อของคุณเลยช่วยบอกหน่อยได้มั้ยคะ"
"อืม นั่นสินะ ชื่อของฉันคือ"ทาโร่"ไงล่ะ"
"ท่านทาโลวเหรอ"
"ท่านทาโร่ต่างหาก"
"ท่านทาโล"
"ท่าน ทา-โร-อุ"
"ท่านทาโร"
"อา ช่างเถอะ จะเรียกแบบนั้นก็ได้"
"ค่ะ ท่านทาโร ฉันจะขอติดตามท่านทาโรไปค่ะ"
"เอาล่ะ ถ้างั้นรอแปปนะ"

ทาโร่ออกจากกรงไปหาเจ้าของร้าน

"เจ้าของร้านฉันจะขอซื้อไซครอปส์หญิงหน่อย"
"เเเอ๋ !จริงเหรอครับ !ขอบพระคุณมากเลยครับ !"

เจ้าของร้านลุกขึ้นมาจากที่นั่งด้วยความตกใจ

"แต่ว่าชอบเหม่อลอยแบบนั้นไม่มีปัญหากับคุณเหรอ"
ทาโร่แสยะยิ้มกับคำพูดของพ่อค้าที่ไม่รู้เรื่อง
"อืม ไม่เป็นไร ขอซื้อเลยละกัน"
"ขอบพระคุณมากเลยครับ"

เจ้าของร้านก็รีบร้อนหยิบกุญแจจากลิ้นชักโต๊ะแล้วเข้าไปในกรงปลดโซ่ที่ตรึงไว้ให้กับพุสุโกะ
ยังมีโซ่ตรวนเหลืออยู่ที่คอ ข้อมือ ข้อเท้าอยู่ในสภาพเดิม
แต่ก็พอที่จะให้พุสุโกะเดินออกมาได้
เจ้าของร้านออกมาเปิดประตูลูกกรงเหล็กส่งกุญแจตรวนให้ทาโร่
พร้อมกับยื่นมือมารับเงินจากทาโร่

"ครับ 3เหรียญทองแดง"

พอจ่ายเงินเสร็จให้เจ้าของร้านเสร็จทาโร่ก็รับกุญแจมา

"นี่เป็นกุญแจตรวนครับ
เพราะว่าช่วยผมให้รู้สึกโล่งใจกับการจัดการโละสินค้าตัวนี้
ขอแถมปลอกคอแยกแยะให้เป็นบริการพิเศษเลยครับคุณลูกค้า"
"อืม ขอบใจ(แต่ปลอกคอแยกแยะนี่มันอะไรหว่า)"
"เอาสีอะไรดีครับ"
"อืมม มีสีอะไรบ้างเหรอ"
"มีสีดำสำหรับไว้ต่อสู้
ไว้ใช้สำหรับมอนสเตอร์ที่ติดตามพวกนักฆ่ากับนักล่าปีศาจครับ
สีขาวสำหรับใช้แรงงาน
งานเกษตร ใช้แรงงาน เบ็ดเตล็ดน่ะครับ
เอาไว้ใช้สำหรับแยกประเภทของทาสมอนสเตอร์ให้เห็น
ถ้าไม่ทำตามจะถูกปรับเงินอย่างหนักในประเทศนี้นะครับ"
"ถ้างั้นเอาเป็นสีดำแล้วกัน"
"ครับผมเข้าใจแล้วครับ"
เจ้าของร้านไปหยิบปลอกคอที่พอดีกับพุสุโกะจากโต๊ะ
"ถ้างั้นขอผมเริ่มบริการล่ะนะครับ"

เจ้าของร้านก็เปลี่ยนตรวนที่คอของพุสุโกะเป็นปลอกคอสีดำ

"ขอบคุณนะคุณเจ้าของร้าน"
"ไม่หรอกครับ ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณ !
แต่ไม่ทราบว่าจะเอาไซครอปส์หญิงนี่ออกไปยังไงเหรอครับ
คงต้องจ่ายบริการเพิ่มสำหรับจ้างรถเข็นมาขน......."
"ไปกันเถอะพุสุโกะ"
"ค่า ท่านทาโร"

พุสุโกะตอบทาโร่โดยที่คนอื่นได้ยินเสียง"อู อู"ของมอนสเตอร์ธรรมดา
แล้วลอดตัวผ่านประตูลูกกรงเหล็กเดินออกมาตามหลังทาโร่ไป
เจ้าของร้านยืนอึ้งมองทั้งสองคนเดินผ่านหน้าไป

"ซะ....ไซครอปส์นั่นเดินตามอย่างเชื่อฟังซะด้วย"

เจ้าของร้านยืนอ้าปากค้างมองทาโร่กับร่างใหญ่โตของพุสุโกะหายไปในฝูงชน
 




NEKOPOST.NET