[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์ ตอนที่ 24 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์

Ch.24 - ปฏิเสธแน่นอน



ในเมืองป้อมปราการนี้ตัวตนของกิลด์ขนาดใหญ่ทั้งสาม เรียกได้ว่าได้รับทั้ง
ความหวาดกลัวพร้อมกับยกย่อง
จากเหล่าผู้ที่มีความสัมพันธ์ข้องเกี่ยวกับมอนเตอร์และผู้คนในเมือง

กิลด์นักฆ่ามอนเตอร์ "วิถีราชันย์แห่งการทำลายล้าง"
กิลด์นักล่ามอนเตอร์ "กรงขังเหล็ก"
กิลด์ผู้ใช้มอนเตอร์ "จอมมารแห่งหุ่นเชิด"
ในหมู่คนพวกนี้สาวสวยผมเงินวัยเบ่งบาน
ที่กำลังยิ้มแย้มอารมส์ดีอยู่ตรงหน้าทาโร่นั้น
คือหัวหน้ากิลด์ "กรงขังเหล็ก" ที่เชี่ยวชาญด้านการล่ามอนเตอร์นั่นเอง

"......ถ้าให้พูดก็มันเป็นความรู้สึกอะไรประมาณนั้นน่ะครับ
แต่ให้ลงไปในรายละเอียดของ"เทคนิคลับ"คงจะตอบไม่ได้
ก็ผู้ใช้มอนเตอร์โดยทั่วไปวิธีการฝึกก็มีลักษณะเฉพาะแตกต่างกันอยู่แล้วน่ะครับ
แต่พื้นฐานของผมคือการจัดการฝึกอย่างนุ่มนวล
เพื่อที่จะดึงความสามารถออกมาให้ได้มากที่สุด"
"อย่างนี้นี่เอง
แต่ว่าฉันเองก็อยู่วงการนี้มาหลายปีพึ่งจะเคยได้ยินเทคนิคแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยนะ"

ลิเบลาที่เอียงใบหน้าเป็นแนวขวางปล่อยผมสีเงินที่ลื่นสลวยห้อยลงมา
แล้วก็ทำท่าเสยผมขึ้นมาไว้ข้างหลังหูพร้อมกับพยักหน้า

"แต่ว่า ด้วยเทคนิคเฉพาะแบบนั้น
เลยทำให้สามารถใช้งานเมดูซ่าสีชมพูตัวนี้ได้
เทคนิคการฝึกอันยอดเยี่ยมของนายนี่ ดูท่าจะเป็นระดับสุดยอดของโลกไปซะแล้วน้า"
"ก็คุณเรย์เดบอกมาให้แค่อธิบายไปตามความรู้สึกก็ได้
ถ้าต้องการมากกว่านี้คงต้องขอโทษด้วยถือว่าช่วยๆกันเถอะนะครับคุณลิเบล่า"
"อืมม ลิเบล่าเฉยๆไม่ต้องมีคุณก็ได้
ฉันไม่เข้มเหมือนอย่างเรย์เดหรอกน่า"
"-----ตรงไหนของฉันที่เข้มงวดกันล่ะ !"

นายหญิงเรย์เดโมโหจริงจังกับการล้อเล่นของลิเบล่า
ลิเบล่าก็ยกไหล่ทั้งสองข้างขึ้นมานิดหน่อยแล้วฟังไปเรื่อยๆ

"นี่ทาโร่ ถึงหน้าตานายจะงั้นๆไปหน่อยแต่ยังไง
เนื้อในนี่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียวน้าประมาณว่ายอดเยี่ยมจริงๆเลยล่ะ
ผู้ชายหน้าตาดีได้บีบจับซักหน่อยจะเขี่ยทิ้งไปก็ได้
เนื้อในที่สง่างามนี่สิมีน้อย ก็เพราะแบบนี้นี่ละถึงได้หายาก
แน่นอนว่าต้องมีทั้งคู่มันถึงจะสมบูรณ์แบบ
แต่อยู่มาจนถึงตอนนี้ยังไม่เคยเห็นผู้ชายที่มีทั้งสองอย่างครบแบบนั้นเลย
ถึงทาโร่จะหน้าตางั้นๆไปหน่อยแต่ก็ยอมรับให้เลยว่าเป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ"
"(ตกลงนี่ชมหรือด่าอยู่อันไหนกันแน่ฟะ)"
"หรือจะให้พูดก็คือพี่สาวคนนี้ถูกใจทาโร่เข้าซะแล้วน่ะ"
"(........หา ?)"

ด้วยคำพูดของลิเบล่าทำเอาทาโร่"ติดสตัน"ไปเลย
คนที่สังเกตุเห็นว่าการพูดคุยเริ่มจะไปในทิศทางแปลกๆไม่ใช่เฉพาะทาโร่เท่านั้น
นายหญิงเรย์เดที่คบกันมานานนั้นก็ทำการโต้ขึ้นมาทันที

"-----ไม่ได้นะลิเบล่า !
คุณทาโร่น่ะเป็นลูกค้าคนสำคัญของที่พักฉันนะ !
ยิ่งกว่านั้นเธอน่ะอายุตั้ง31แล้วนะ !!
อายซะบ้างสิจะยื่นมือไปคว้าคนหนุ่มอย่างคุณทาโร่นี่รู้จักมั้ยความอายน่ะ !!
ถ้าอยากได้ผู้ชายก็ไปหาตามร้านเหล้าที่ไหนก็ได้
แถวนั้นน่ะจะหาผู้ชายอายุประมาณเธอสักเท่าไรก็หาได้ !!"
"-----อะไรกันฟะเฮ้ย !!
อย่ามาแฉอายุจริงของกุหลาบงามอย่างฉันตามใจชอบซิฟะ !!
เดิมทีแกเองนั่นแหละอายุ26แล้วยังมีนิสัยชอบเล็งคนอายุอ่อนกว่าอยู่อีก !!
"มะ ไม่ได้เล็งซักหน่อย !!
ก็แค่คุณทาโร่มาพึ่งพาฉัน ฉันก็เลยคิดกับคุณทาโร่เหมือนอย่างน้องชาย
ที่น่าดูแลเอาใจใส่ขึ้นมา คิดอยู่เท่านั้นเองนะ !!"
"นั่นน่ะเขาเรียกว่า "ยุ่งไม่เข้าเรื่อง"ต่างหากเฟ้ย !!"
"วะวะวะวะ ว่าไงนะ !!!"

สาวสวยวัยเบ่งบานทั้งคู่ต่างประชันฝีปากแฉกันอย่างห้าวหาญข้ามเคาน์เตอร์
ทาโร่ชมเหตุการณ์นั้นแบบงงงง
"(......เกิดอะไรขึ้นกันละเนี่ย ?)"

"เดี๋ยวเดี๋ยวเรย์เด
จะ31หรือ26ก็ช่างมันเถอะน่า !
ที่จะพูดก็คือสายตาของทาโร่ต่างหากที่จะมองพวกเราในฐานะผู้หญิงรึเปล่า
อันนั้นน่ะมันเรื่องสำคัญกว่าไม่ใช่เหรอไง !?"
"ใช่แล้ว เห็นด้วยเลยล่ะ"

นายหญิงเรย์เดพยักหน้ายาวเห็นด้วยตอบลิเบล่าที่แนะนำมาให้อย่างนึง

"ทาโร่ นายน่ะรู้สึกกับฉันหรือเรย์เดในฐานะผู้หญิงมั้ย !?"

ลิเบล่าทำสีหน้าจริงจังแล้วถามพร้อมจ้องมองทาโร่
เรย์เดที่อยู่หลังเคาน์เตอร์เองก็จ้องมองทาโร่ด้วยสายตาที่จริงจัง

"(.......หวาย ก็ไอ้รูปแบบนี้นี่มันอะไรเนี่ย)"

ทาโร่ที่กำลังลังเลก็เริ่มรู้ถึง"จิตสังหาร"ที่ค้างอยู่ในตาของเรย์เดกับลิเบล่า

"(อุหวา น่ากลัวโคตร
ถ้าทำให้ความภาคภูมิใจในฐานะผู้หญิงของผู้หญิงพวกนี้
มีบาดแผลล่ะก็ได้ตายคาที่แน่เรา.....
เอ้า ถ้าไม่จำเป็นต้องพูดเยินยออะไรมากแค่นี้ก็ง่ายอยู่แล้ว
แต่สุดท้ายแล้วถ้าเป็นตามนิสัยของเรา
ทั้งสองคนก็ยังเป็นพี่สาวที่แสนสวยอยู่แล้วล่ะนะ)"

ทาโร่ส่งเสียงไอ "อะแฮ่ม"ออกมานิดหน่อย

"ทั้งสองคนนั้นสวยมากอยู่แล้วล่ะครับ
ผมน่ะคิดว่าโชคดีจังเลยที่ได้เข้ามาสนิทชิดใกล้
กับพวกพี่สาวที่แสนสวยอย่างทั้งสองคนแบบนี้
ดอกไม้บนยอดเขาสูงอย่างนี้สำหรับผู้ชายธรรมดาอย่างผม
อย่างเต็มที่ก็คงทำได้เพียงแค่มองเท่านั้นเองครับ"

ทาโร่แสดงออกในแนวถ่อมตัวพร้อมกับหัวเราะแบบเศร้าๆ"ฮะฮะฮะ"
แน่นอนว่า "จงใจทำ"อยู่แล้ว

".........ทาโร่"
".........คุณทาโร่"

หนุ่มที่อ่อนวัยกว่า
ปฏิบัติกับพวกตัวเองที่ผ่านพ้นวัยสาวสำหรับในสังคมไปแล้วโดยการ
กล่าวชมให้ว่าสวยในฐานะผู้หญิง
ยิ่งกว่านั้นยังกล่าวยกย่องอีกว่าเป็น "ดอกไม้บนยอดเขาสูง"จนต้องตัดใจยอมแพ้
ไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะไม่ทำให้หัวใจของหญิงสาวถูก"กระตุ้น"ขึ้นมา

"----หนูทาโร่ !
นายนี่พูดจาได้น่ารักดีไม่ใช่เล่นเลยน้า !!
แต่ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ต้องยอมแพ้ซักหน่อย !?
ถ้ามาอ้อนพี่สาวคนนี้อย่างว่านอนสอนง่ายล่ะก็จะตอบรับให้เป็นอย่างดีเลย !!"

ลิเบล่าร้อง "ว้ายยย ♪"เสียงสูงออกมา
ขณะที่เอาหน้าทาโร่มากอดกับหน้าอกของตัวเองไว้

"อูมมม !?"

ทาโร่ที่ใบหน้าถูกฝังไปกับหน้าอกอันอวบอัดถึงกับสำลักหายใจไม่ออก
พอเห็นทาโร่กับลิเบล่าทำแบบนั้น
นายหญิงเรย์เดใช้มือข้างเดียวกระโดดข้ามเคาน์เตอร์อย่างนุ่มนวล
มาอยู่ตรงหน้าของทั้งสองคนอย่างรีบร้อน

"ฉะ ฉันน่ะเป็นนายหญิงของที่พักนี้
ถ้าลูกค้าคนสำคัญอย่างคุณทาโร่มีเรื่องลำบากล่ะก็
จะรับดูแลให้เป็นอย่างดีวางใจได้เลย !!
เพราะฉะนั้นเชิญมาอ้อนได้เลยนะจ้ะไม่ต้องเกรงใจ !!"

เรย์เดดึงทาโร่ออกมาจากหน้าอกของลิเบล่า
แล้วทำการกอดโดยเอาหน้าของทาโร่ซุกกับ
หน้าอกอันอวบอัดของตัวเองที่ยื่นออกมาจากโคเซ็ท

"อืออออ !?"

ทาโร่หายใจไม่ออกจากการถูกฝังด้วยหน้าอกอันอ่อนนุ่มอีกครั้ง
ณ จุดนี้ ในที่สุดทาโร่ก็รู้ตัวแล้วว่า
ความจริงตัวเองในตอนนี้อยู่ท่ามกลาง"ศึกช่วงชิงกันของผู้หญิง"
ยิ่งกว่านั้นทาโร่รู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกตอนที่รู้ตัว

"(ระ.......เราเนี่ยนะ.......
คนที่ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีแฟนอย่างเราเนี่ยนะ
ไม่เคยแม้แต่จะถูกสารภาพรักอย่างเราเนี่ยนะ
ที่เคยสารภาพรักคนอื่นไปก็ได้คำตอบ"มีคนอื่นที่ชอบอยู่แล้วทำนองนี้"อย่างเราเนี่ยนะ
ถึงรู้อยู่แล้วว่าที่มายังต่างโลกนี่ก็เพื่อจะแค่ได้วู้ฮู้กับสาวมอนเตอร์
ได้เลิฟเลิฟกันกับสาวมอนเตอร์ก็ตามที
แต่พอมาได้รับความรู้สึกคลั่งไคล้จากมนุษย์ผู้หญิงนี่คิดแล้วมันรู้สึกดีใจสุดๆไปเฟ้ย !!!!
ต่างโลกบันไซ !!!
สูตรโกงบันไซ !!!
ตูข้าบันซายยยยยย !!!)"

ทาโร่กู่ร้องบันไซซ้ำไปซ้ำมาทั้งน้ำตาอยู่ในใจ

"เรย์เด !
เธอน่ะถ้าแค่เพราะหนูทาโร่เป็นลูกค้าคนสำคัญของที่พักนี้
ก็ไปหาลูกค้าคนอื่นที่จ่ายเงินให้ก็ได้นี่  !
ฉันน่ะต้องการทาโร่ทั้งในฐานะที่เป็นผู้ชายคนหนึ่งและเป็นสมาชิกกิลด์ด้วย !!!"
"....อึก !"

นายหญิงเรย์เดถึงกับอับจนถ้อยคำจากคำพูดของลิเบล่า
แน่นอนว่าถ้าเป็น"แค่ลูกค้า"ก็ไปหาลูกค้าคนอื่นเอาก็ได้ถ้าต้องการ
เมื่อเรย์เดอับจนคำพูดลิเบล่าจึงเห็นว่าได้โอกาส
ดึงทาโร่ออกมาจากหน้าอกของเรย์เดมาที่ตรงหน้าของตัวเอง

"นี่ หนูทาโร่ !!
เธอน่ะมาเข้ากิลด์ของฉันดีกว่าน่า ?
ถึงจะแค่เฉพาะพลังที่มีอยู่นั่นฉันก็จะยกตำแหน่งรองหัวหน้ากิลด์ให้เลย !!
แน่นอนว่า........หากหนูทาโร่ต้องการ
ก็จะเป็นผู้หญิงของหนูทาโร่ให้ด้วยน้า"

พลันเมื่อลิเบล่าพูดประโยคสุดท้ายออกมาเสร็จ
ก็ทำท่าเอาลิ้นเลีย"แผล่บ"ที่ริมผีฝากอันแดงเข้มจากลิปสติก
ด้วยเสน่ห์ในแบบผู้ใหญ่ทำเอาทาโร่กลืนน้ำลาย"เอื๊อก"โดยไม่รู้ตัว
ถึงทาโร่จะได้ทำความฝันของผู้ชายเสร็จไปเรียบร้อยกับสาวมอนเตอร์
แต่ก็แน่นอนว่า"ยัง"เหลือกับมนุษย์อยู่
ยังไงตัวตนของ"มนุษย์ผู้หญิง"สำหรับทาโร่แล้วก็ยังพิเศษอยู่ดี
ไม่ใช่การไปจ่ายเงินเพื่อที่จะสุขสำราญกับโสเภณี
แต่ยังไงก็ตามถึงกระนั้นก็ยังมีเงื่อนไขเพื่อแลกเปลี่ยนอยู่ว่า
ต้องอยู่ภายใต้การดูแลในฐานะ"แฟนของทาโร่"
ถึงจะให้ทำได้โดย"ไม่เสียเงิน"
ความสัมพันธ์ที่เรียกว่า"เป็นแฟนกัน"นั้น
ก็เป็นความฝันอย่างหนึ่งของทาโร่ที่ใฝ่ฝันไว้อยู่
แต่ทาโร่ก็ "ฮึ่ย"อดกลั้นความฝันนั้นไว้
แล้วตอบลิเบล่ากลับไปทันที

"ผมไม่เข้ากิลด์หรอกนะครับ"
"ทะ ทำไมกันล่ะ !?"
"คือผมอยากจะตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะล่ามอนเตอร์แบบไหนอย่างไรดี
แล้วหาเงินสักเท่าไรดีก็อยากจะตัดสินใจด้วยตัวเองเหมือนกันครับ"

เดิมทีสำหรับทาโร่นั้น"จะฆ่ามอนเตอร์มั่วซั่วไปหมดไม่ได้"
ถ้าจะพูดให้เข้าใจคือที่ทำเพราะมันเป็น"งาน"เท่านั้น
จะให้ฆ่าหรือล่ามอนเตอร์อย่างเปล่าประโยชน์นี่คงทำไม่ได้
หรือพูดอีกอย่างคือคิดๆดูแล้วไม่อยากทำเรื่องแบบนั้นเลย
ถ้าเข้าไปเป็นสมาชิกขององค์กรอย่างกิลด์ล่ะก็
ต่อให้ไม่อยากฆ่าหรือไม่อยากล่ามอนเตอร์ตนใด
ก็มีโอกาสจะเป็นไปได้มากว่าจำเป็นต้องทำงานให้ลุล่วงเพราะเป็นหน้าที่ที่ได้รับมา

"อืม......งั้นเหรอ"

ลิเบล่าทำคิ้วตกความรู้สึกประมาณว่า"แย่จังน้า"

"(......สมกับเป็นผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่
ไม่ถามอะไรหยุมหยิมต่อเลยสักนิด)"

".......งั้น นานๆที ถ้าเกิดเอางานอะไรที่น่าสนใจมาให้
จะช่วยฝืนใจทำให้ได้มั้ย ?"

ลิเบล่าเลือกคำพูดที่ดูอ่อนโยนถามออกมา
ทาโร่คิดในใจว่า"เชี่ยวจังแฮะ"
จากนั้นก็ฝืนยิ้มแล้วพยักหน้าตอบกลับคำขอของลิเบล่า

"ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไรหรอกครับ
เพราะผู้ใช้มอนเตอร์ตรงนี้ก็ต้องการข้อมูลมอนเตอร์หญิงหายากด้วยเหมือนกันครับ"
"โอ้ เชี่ยวชาญกับตัวเมียเหรอ ?"
"ครับ โดยพื้นฐานแล้วก็เชี่ยวชาญเพศหญิงน่ะครับ
ก็กับพวกเพศหญิงนี่มันจะฝึกได้ง่ายกว่า"
"เข้าใจล่ะ ถ้างั้นเวลามีข้อมูลน่าสนใจของมอนเตอร์ตัวเมียที่เป็นพันธุ์หายาก
จะมาบอกหนูทาโร่ให้แล้วกัน"
"ขอบคุณมากเลยครับ
คือคิดว่าถ้าเป็นกรณีที่มีแค่ผมล่ามาได้นี่ก็อยากจะ
ให้แบ่งรางวัลนำจับเป็น 7:3จะได้มั้ยครับ"
"อ้าว ค่าข้อมูลของฉันได้แค่3ส่วนงั้นเหรอ ?"

ลิเบล่าจ้องมองมาด้วยสายตาแหลมคมนิดหน่อย
มันก็แน่อยู่แล้ว
ถ้าเป็นลิเบล่าล่ะก็
แค่พวกตัวเองก็สามารถจับมอนเตอร์หายากมาทำกำไรได้เองอยู่แล้ว
เพราะงั้น ทาโร่เลยส่ายหัวนิดหน่อยพร้อมทำหน้ายิ้ม

"ไม่ครับ ทางนี้ต่างหากที่3ครับ
แต่ว่า ถ้าเกิดไปจับมอนเตอร์หญิงหายากอะไรพวกนี้ได้
แล้วถ้ายกให้ผมได้ล่ะก็อย่างนั้นจะช่วยได้มากเลยครับ"
".......อย่างนี้นี่เอง
ถ้าส่งข้อมูลให้หนูทาโร่
หนูทาโร่ก็จะออกไปล่ามาให้
ยิ่งกว่านั้น พวกพันธุ์หายากนี่มันขายไม่ได้อยู่แล้วยังไงก็ไม่ขาดทุน
แถมฉันยังไม่ต้องทำงานให้เหนื่อยก็ได้ค่าตอบแทนมา7ส่วนอีกสินะ
เรื่องกำไรสุดยอดอย่างนี้คงหาที่ไหนแล้วล่ะนะ"
"ครับ ก็ถ้าเป็นพวกพันธุ์หายากนี่มันก็ต้องอันตรายอยู่แล้ว
เพราะงั้นเลยไม่อยากจะให้คุณลิเบล่าต้องมาบาดเจ็บน่ะครับ"
"แหมมมมม ♪
หนูทาโร่นี่ล่ะก็อย่าพูดอะไรน่ารักแบบนั้นสิ !!"

หนุ่มอายุน้อยกว่าพูดจายกย่องชมเชยยิ่งกระตุ้นอารมส์ขึ้นไปเรื่อยๆ
ลิเบล่าเลยเอาแขนกอดเข้าไปที่คอของทาโร่
ทาโร่ได้แสดงอาการตกใจออกมาที่ถูกกอดเข้าที่คอ
เลยคิดถึงเหตุผลจริงๆของการต่อรองนี้ขึ้นมาในใจ

"(...........ก็แค่ทางนี้ไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินเอง
จริงๆจะทำให้ฟรีเลยก็ได้อยู่หรอก
แต่ถ้าเป็นที่นี่ ธรรมดาก็ควรรับรางวัลมาสักนิดหน่อย
เพื่อให้รู้สึกว่าเป็นการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน
แน่น่อนว่า ถึงทางนี้จะได้มาเล็กน้อย
แต่ความรู้สึกที่คิดว่าขาดทุนต่างหากที่เป็นเรื่องสำคัญ)"

ขณะที่คิดตกลงใจแบบนั้น
ลิเบล่าก็กระซิบด้วยเสียงแบบมีเสน่ห์ที่ข้างหูของทาโร่
โดยไม่ให้นายหญิงลิเบล่าได้ยิน

"......แต่ว่า ให้รับมาอย่างเดียวก็ดูไม่ดีซะด้วยสิ
งั้นถ้าทำงานสำเร็จหลายๆครั้งล่ะก็
จะยอมมาเป็นผู้หญิงของหนูทาโร่ให้ก็แล้วกันนะ ♪"

พอกระซิบมาเช่นนั้นเสร็จก็แยกออกมาจากคอของทาโร่
แล้วขยิบตา"ปิ๊ง"ข้างนึงส่งมาให้ทางทาโร่

"(......อูววววว ตอนนี้ขอพูดสั้นๆว่า
ไอ้นั่นของเราตั้งแข็งเป็นรูปปั้นยืนตระหง่าแล้ว......)"

ทาโร่ใจเต้นตึกตักกับเสน่ห์อันเหลือหลายของสาวใหญ่

"เดี๋ยวสิ........ลิเบล่า
ตะกี้กระซิบอะไรบางอย่างกับคุณทาโร่ใช่มั้ย"

นายหญิงเรย์เดมีสัมพันธ์เป็นเพื่อนเก่ากันก็สงสัยในการกระทำของลิเบล่า
จากแววตาอันน่าอายของลิเบล่าที่มุ่งไปยังทาโร่

"ม่ายมีอะไรสักกะหน่อย"

ลิเบล่าลุกขึ้นจากที่นั่งด้วยท่าทีที่เพิกเฉยไม่สน
แล้วจูบ"จุ๊บ"ไปเบาๆที่แก้มของทาโร่

"งั้น แล้วเจอกันนะหนูทาโร่"

ที่ข้างหลังของลิเบล่านั้น
พุสุโกะกับเมเดมิที่ยังไม่คลายการระแวดระวังมองส่งด้วยสายตาที่แหลมคมนิดหน่อย

"โธ่ ! ลิเบล่านี่ล่ะก็"

เรย์เดยืนบ่นพึมพำด้วยความไม่พอใจข้างๆทาโร่
พร้อมกับจับผ้ากันเปื้อนสีขาวที่อยู่ตรงเอวแรงขึ้น
ส่วนทาโร่ก็เช็ดถูรอยลิปสติกสีแดงของลิเบล่าบนแก้มออก

"คือเอ่อ....คุณเรย์เด"
"อะไรเหรอ ?"

เป็นเพราะอารมส์เสีย เรย์เดเลยตอบกลับมาแบบทื่อๆ
ทาโร่หยิบกระเป๋าเงินหนังจากในกระเป๋ากางเกง
แล้วเอาเหรียญเงิน3เหรียญออกมาจากข้างในยื่นให้เรย์เด

"เอ๋....? นี่มันอะไรกันเหรอ ?"
"วันนี้ ล่ามอนเตอร์มาได้อย่างปลอดภัย
ยังไงก็พอจะหาเงินมาได้แล้วน่ะครับ
นี่คือส่วนที่ได้มาเป็นค่าตอบแทนของวันนี้
เลยอยากจะขอใช้ยืดการเข้าพักต่อไปอีกครับ"
"แหม แหม แหม !! ล่ามาได้อย่างปลอดภัยสินะจ้ะ !?"
"ครับ ! ทั้งผม พุสุโกะแล้วก็เมเดมิ
ต่างก็ชอบอาหารของคุณเรย์เด
เพราะงั้นจากนี้ต่อไปก็ขอฝากตัวด้วยนะครับ
ที่นี่น่ะผมไม่มีคนรู้จักมักคุ้นเลย
มีแต่ต้องพึ่งพาคุณเรย์เดที่มอบความใจดีมาให้เท่านั้นครับ"

ทาโร่ยิ้มโดยที่หางคิ้วตกลงมาโดย "ตั้งใจ"จะให้ดูน่าสงสาร
ด้วยอุบายที่แสดงสีหน้าให้ดูรู้สึกขาดที่พึ่งชวนให้ต้องการปกป้อง
นายหญิงเรย์เดจึงพยักหน้าซ้ำๆหลายครั้งพร้อมกับแก้มที่แดงออกมา

"อืม อืม อืม !
ถ้ามีอะไรก็มาพึ่งพาฉันคนนี้ได้เลยนะจ้ะ !!
เพราะฉันจะเป็นคนปกป้องคุณทาโร่ให้เอง  !!"

เรย์เดที่อารมส์ดีขึ้นอย่างเต็มเปี่ยม
ก็เอาหน้าของทาโร่กอดเข้ามาที่หน้าอกของตัวเอง

"(อูมมม !)"

ทาโร่รื่นรมส์ไปกับหน้าอกอันนุ่มนิ่มที่ยื่นออกมาจากส่วนบนโคเซทของเรย์เด
 




NEKOPOST.NET