[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์ ตอนที่ 0 | Nekopost.net 
NEKOPOST

[นิยายแปล] Mamono musume-tachi no goshujinsama - ฮาเร็ม สาวมอนสเตอร์

Ch.0 - ไม่ไช่การถูกรางวัล


ผมชื่อโอไทระ ทาโร่ อายุ22ปี
เป็นโอตาคุสุดแสนจะธรรมดาและเป็นDT
สนใจแต่จินตนาการเพราะเป็นDT
เป็นชายผู้ยากจนที่มีความสุขกับงานอดิเรกเขียนเกมโป๊ขายไม่ออก
น่าเสียดายนับวันคนประเภทนี้จะค่อยๆเพิ่มขึ้นไม่เว้นแม้แต่สุภาพบุรุษวิตถารคนนี้
จะสาวใหญ่หรือสาวน้อยก็ไม่เกี่ยง
จะอกใหญ่หรืออกแบนก็ชอบทั้งนั้น
จะผอมหรือจะกล้ามหรือจะมีเนื้อมีหนังหน่อยก็ไม่มีปัญหา
สำหรับสาวใหญ่อกใหญ่ต้องมาก่อนหน้าท้องค่อยตามมา
พักนี้ก็ชักจะเริ่มสนใจสาวมอนสเตอร์ขึ้นมาบ้างแล้ว
สรุปคือรสนิยมแปรปรวนไปเรื่อยๆ
วันนี้ทาโร่ก็ไปร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อพวกบะหมี่ถ้วยหรือขนมมาไว้สำหรับวันนี้
พอเดินไปก็พลางเฟ้อผันไปเรื่อยๆนี้คงเป็นนิสัยของพวกนักเขียนสินะ

"แหมนี่ถ้าได้ทำกับสาวมอนสเตอร์คงสุขสุดๆไปเลยน้า"
ในขนะที่ทาโร่บ่นพิมพำอยู่นั้นโลกก็ค่อยๆมืดลง
พร้อมกับมีเสียงชายตรงหน้า"ตอบรับ"กลับมา
"เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง"
"............"

ที่ตรงหน้าของตัวเองนั้นมีชายใส่ชุดสูทสีดำเหมือพวกมนุษย์เงินเดือนมีถุงกระดาษสีน้ำตาลคลุมหัวอยู่

"อะไรของมันฟะเนี่ย......"

ทาโร่บ่นอุบอิบด้วยความสงสัย

"ไม่เอาน่า.....เห็นคุณบอกว่าอยากมีอะไรๆกับสาวมอนสเตอร์ไม่ใช่เหรอ
ผมก็เลยจะเสนอพาคุณไปโลกนั้นให้ไงครับ"

ชายท่าทางเหมือนมนุษย์เงินเดือนพูดเรื่องแปลกๆอะไรก็ไม่รู้
ด้วยท่าทางยังกะกำลังคุยเรื่องธุรกิจอยู่

"เป็นข้อเสนอที่เหมาะเลยนะ
ที่โลกนั้นคุณจะได้ไปมีอะไรๆกับสาวมอนที่คุณอยากไงล่ะครับ"
"นายเป็นใคร?......
แล้วท่าทางไร้มารยาทนั่นอีก........."
"นั่นสินะ"

มนุษย์เงินเดือนก็ตอบมาด้วยท่าทีเล่นๆ

"ส่งไปที่โลกอื่นงั้นเหรอ?"
"YESเลยครับ"
"เชื่อถือได้เปล่าฟะหมอนี่เนี่ย....."

สำหรับผู้ที่มีรสนิยมโอตาคุอย่างทาโร่แล้ว
การที่มีได้ไปโลกแฟนตาซีนี่เป็นอะไรที่สุดของสุดยอดเลย
อดตื่นเต้นอย่างน่าสังเวชไม่ได้เมื่อเทียบกัลโลกความเป็นจริงนี้

"ก่อนอื่นเลยนะ.....จะปฏิเสธนี่ได้เปล่า?"
"แหมๆ....ถ้าเป็นพวกบอกว่า"ไม่ต้องการไป"แน่ๆเราก็ไม่มาให้เห็นหรอกครับ"

มนุษย์เงินเดือนนั้นก็ตอบแบบใสๆด้วยน้ำเสียงสีค่อยลง

"(แต่ยังไง.....ก็น่าสนใจไม่ใช่เล่นแฮะ)"

ทาโร่พึมพำในใจ

"ถึงมันจะเป็นเรื่องโกหกกตามแต่ก็ช่วยไม่ได้นะ
ที่สำหรับคนปกติคงต้องคิดกันว่า"น่ากลัว"สำหรับการที่จะไปยังโลกอื่น"
"แต่ว่า เรื่องนี้มันเป็นอุดมคติสุดโรแมนติกของผู้ชายเลยนะครับ
สำหรับการที่ไม่ได้ลิ้มรสการที่ได้ไปสนุกยังต่างโลก
บอกตามตรงว่ามัน"น่าเสียดาย"มากกว่าอีกครับ"
"น่าเสียดายงั้นเหรอ.....
ไม่หรอกฉันเองก็ไม่ได้มีความหวังอะไรมาก
ถึงชีวิตจะจนยากก็ยังพอใจที่เป็นอยู่ในตอนนี้นะ"
"ก็มันเป็นเหมือนความฝันเลยไม่ใช่เหรอครับ
การเป็นฮีโร่ทำเรื่องที่คนอื่นทำไม่ได้คุมกองทัพ มีสาวๆมารายรอบ
ถ้าเป็นเด็กผู้ชายใครๆก็ต้องเคยมีความฝันอย่างนี้อยู่บ้างใช่ไหมล่ะครับ"
"มันก็.....ใช่อยู่หรอก
ฉันเองก็เคยคิดอยากจะเขียนเรื่องให้สนุกและน่าสนใจที่สุดด้วยเหมือนกัน
แต่ว่านะยังไงก็อาจเสียชีวิตด้วยได้นี่มันก็ยังน่ากลัวอยู่ดี
ถ้าจะให้พูดคือไม่เอาอ่ะไงๆก็ไม่อยากเอาชีวิตไปเสี่ยง"
"เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลหรอกครับ !
ทางเรามีข้อเสนอสุดพิเศษแด่ผู้ที่ต้องการเริ่มออกผจญภัยในต่างโลกอยู่แล้วครับ !"

มนุษย์เงินเดือนก็ยื่นมือส่งกระดาษมาให้ทาโร่ดู
หัวกระดาษเขียนว่า"ตารางสูตรโกง"

"สูตรโกงหรือ......"
"แบบนี้คงเข้าใจได้ง่ายสำหรับโอตาคุอย่างท่านทาโร่ใช่ไหมล่ะครับ
ถ้าจะพูดให้ถูกคงเป็น"ความสามารถพิเศษ"มากกว่า
แต่ว่าถ้าเป็นคำว่า"สูตรโกง"สำหรับท่านทาโร่จะเข้าใจง่ายกว่าใช่ไหมล่ะครับ"
"มันก็นะ....."

ทาโร่ก็พลิกกระดาษดูไปมา
สูตรโกงพวกนี้มีความสามารถพิเศษอธิบายประกอบด้วย
ถ้าทางจะ"ขี้เล่น"ไปหน่อยนะ
・คุณสมบัติของฮีโร่
・ลดการใช้MPเหลือ1/2
・พลังโจมตีเพิ่ม2เท่า
・ฟื้นฟูอัตโนมัติ
มีถึงขนาดเป็นอมตะเลยด้วย
แต่ทาโร่ก็สังเกตเห็น
ว่ามีตัวเลขเขียนอยู่ข้างๆของความสามารถโกงเหล่านี้
ยิ่งสามารถสุดยอดเท่าไรเลขก็ยิ่งเยอะขึ้น

"ตัวเลขข้างๆความสามารถนี่มันอะไรเหรอ"
"อ๋อมันคือ"ค่าความดี"น่ะครับ"
"ค่าความดี?"
"ใช่แล้วครับ
ค่าความดีของท่านทาโร่ในโลกนี้ไงครับ
หรือก็คือความดีที่ท่านได้ทำเอาไว้ไงครับ"
"หาา"
"ก็อย่างที่กล่าวไปเราจะมอบสามารถโกงให้แต่ไม่เกินตัวเลขนี้
อ่อแล้วก็ค่าความดีของท่านทาโร่มีอยู่ 30นะครับ"
"30....."

พอทาโร่หวนกลับมาดูแถวสูตรโกงตรงค่าตัวเลขก็เข้าใจค่าความดีนี้ได้ทันที
ความสามารถอย่างอมตะต้องใช้ตั้ง150คะแนน
ยังไงค่าความดีของทาโร่ก็มีไม่ถึงแน่นอน

"30คะแนนนี่.....ไม่น้อยไปหน่อยเหรอ"
"ไม่หรอกครับนี่ก็สูงกว่ามาตรฐานของคนอายุเท่าคุณเลยนะครับ
ที่มีชีวิตอยู่อย่างสงบเสงี่ยมไม่ทำเรื่องไม่ดีเลย"
"เอ่อ ขอบใจ"

ทาโร่ก็หันกลับมาดูที่หัวข้อสูตรอีกที
ความสามารถไหนที่พอจะเป็นประโยชน์ในต่างโลกสำหรับคะแนนที่มีอยู่
หรือว่าเลือกมายำรวมกันไปเลยดี
ความสามารถนี้มันดีเปล่าน้า
ที่ต่างโลกมันมีพวกปีศาจนี่นาก็ต้องมีความสามารถต่อสู้ไว้ด้วยสิ
นี่มันเกี่ยวกับความเป็นความตายเลยนะ
ต้องค่อยๆคิดถึงสถานการณ์ที่ต้องเจอ
แต่ไงรูปแบบมันกว้างไปหน่อยนะ
เหมือนกับตอนเล่นเกมRPGที่ซื้อมาใหม่
พอขึ้นหน้าจอเลือกตั้งค่าสเตตัส
ก็กังวลจนเลือกไม่ค่อยถูก

"ประทานโทษนะครับแต่.....
ยังยกเลิกไม่เอาได้สินะครับ ?"
"อืม....ลำบากใจจังเลยนะครับ
จะยกเลิกมันก็ได้อยู่หรอกนะครับถึงจะน่าเสียดายสำหรับการที่ได้ไปต่างโลก
แต่ยังไงสภาพนี้ก็คงกลับไปแบบ"มีชีวิต"ไม่ได้หรอกครับ"
"หาา?"
"ก็ตอนนี้ท่านทาโร่"ตาย"แล้วนี่ครับ
ด้วยความตายของท่านในโลกนี้เราเลยจะส่งสถานะของท่านในตอนนี้ไปยังต่างโลก
คล้ายๆกับการ"ชุบชีวิต"นั่นแหละครับ"
"อ้าว ตะกี้บอกยกเลิกได้อยู่ไม่ใช่เหรอ"
"ใช่แล้ว มันก็ได้อยู่หรอก
แต่ทว่าหากทำการยกเลิกก็จะต้องเข้าสู่กระบวนการวัฏจักรธรรมดานะครับ"
"กระบวนการวัฏจักร?"
"ถ้าจะพูดให้เข้าใจคือคล้ายๆ"การเกิดใหม่"อะไรประมาณนั้น
ด้วยค่าความดีในตอนนี้ท่านจะได้เกิดใหม่ตั้งแต่เป็นทารกที่ไหนซักแห่งในโลก
หรือพูดง่ายๆก็คือไม่อาจกลับมาเป็นท่านทาโร่ได้อีกแล้วล่ะครับ"
"เฮ้ย.....อย่ามาล้อเล่นกันนะเฟ้ย !"
"ถึงกระนั้นด้วยค่าความดีที่มีตามค่ามาตรฐานนี้อย่างน้อยก็ยังพอกลับไปเกิด
เป็น"สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญา"แบบมนุษย์ได้
เราคงให้ทางเลือกอย่างอื่นแก่ท่านไม่ได้หรอกครับ
แต่ก็ทำให้เก็บค่าความดีสบายกว่าการเกิดเป็นแมลงล่ะนะครับ
เอาเลย กับชีวิตใหม่ที่สดใส !"
"ไม่อ๊าาาาาาาว !"

ทาโร่สะบัดหน้าไปมาอย่างรุนแรง

"อย่างที่คิดชีวิตใหม่นี่น่ะช่างมันเถอะ เหตุผลคือชีวิตตอนนี้ก็มีสุขดีอยู่แล้ว
แล้วยิ่งถ้ามีชีวิตอยู่แบบนี้ต่อไปค่าความดีก็ยิ่งเพิ่มขึ้นจะไปโลกใหม่ก็ยิ่งง่ายไม่ใช่เหรอ !"
"ก็ด้วยเหตุนี้ไงครับ เพื่อไม่ให้เข้าสู่วัฏจักร ถึงได้แนะนำให้ท่านทาโร่ไปที่ต่างโลกไงครับ
ไปสร้างตัวตนที่แตกต่างในอีกโลกที่ท่านทาโร่ไปพบเจอปัญหา
โดยหักหยุดความดีที่ท่านทาโร่มีอยู่ตอนนี้ แล้วไปสะสมเพิ่มโดยที่จะไม่มีการ"ลดลง"เลย
หรือพูดอีกอย่างคือท่านจะได้ไปใช้ชีวิตอยู่ตามที่ท่านต้องการเลยไงล่ะครับ"
"ตามที่ต้องการเหรอ"
"ใช่แล้วครับ หรือก็คือท่านเตรียมคิดความบันเทิงไว้ได้เลยแต่มันก็มีจุดด้อยตรงที่
ถ้าท่านตายในกรณีใดก็ตามท่านก็เข้าสู่วัฏจักรตามปกติครับ"
"ถึงจะบอกว่าจุดด้อยเป็นการเข้าสู่วัฏจักรตามปกติก็เถอะ
ถ้าไม่ได้กลับมาเกิดเป็นมนุษย์นี่มิซวยเหรอ"

"บู่อู่อู่"ทาโร่คร่ำครวญ

"ถ้างั้นก็ช่วยบอกให้สิสำหรับจะเกิดใหม่แบบฉันได้นี่เนี่ยต้องใช้ค่าความดีเท่าไรเหรอ?"
"ก็เอ่อ...."

มนุษย์เงินเดือนก็แหงนหน้าไปพร้อมบ่นพึมพำอะไรซักอย่าง

"ครับ คือคงต้องแบบก็ต้องใช้ชีวิตจริงจังบวกกับใช้ความสามารถด้านศิลปะ"
"อย่างนี้นี่เอง ถึงได้มีชีวิตแบบอัตคัดเป็นนักเขียนงานหื่นๆ
แต่ทว่าถ้าตายตอนนี้ก็ไม่มีความสามารถนี้ในชีวิตหน้านะสินะ"
"ก็น่าจะยังงั้นนะ ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น ส่วนโบนัสนี่ก็ขึ้นอยู่กับความพยายามล่ะนะครับ
แต่ยังไงอันดับแรกก็ต้องเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาให้ได้ก่อนนะครับ"
"อืม งั้นไปที่โลกอื่นจะมีประโยชน์กว่างั้นเหรอ"
"แน่นอนครับ !
ถึงจะบอกอะไรไม่ได้แต่หากไปถึง"เป้าหมาย"ได้ล่ะก็จะได้รับค่าความดี100คะแนนครับแล้วยังสามารถ"เดินทางกลับโลกเดิม"ได้ โดยที่ยังคงสถานะนี้ไว้ด้วย"
"ตกลงนี่กลับได้เหรอ !?"
"ใช่แล้ว หากคุณทำสำเร็จล่ะก็นะ"

ทาโร่ก็ได้กลับมาตั้งสติใหม่กับท่าทางที่ไม่พึงประสงค์ของมนุษย์เงินเดือน

"แล้วอัตราความของคนที่ทำ"เป้าหมาย"ได้สำเร็จนี่มันเท่าไรเหรอ ?"
"หุหุหุ ท่านทาโร่ช่างเฉียบแหลมจริง ก็ประมาณซัก1ใน10ครับ"
"ตัวเลขน่าเป็นห่วงแฮะ"
"แต่ก็อย่าพึ่งเข้าใจผิดไปครับ ไม่ได้หมายความว่าอีก9คนจะตายอนาถหรอกครับ
ในอีกความหมายคือพวกเขารับความสามารถโกงแล้วไปยังต่างโลก
พวกเขาก็เลือกใช้ชีวิตอย่างเสรีเอาแต่สนุกแทน
ก็มีหลายคนที่มีชีวิตเพียบพร้อมแล้วก็อยู่จนแก่ตายที่นั่นเลย
อย่างว่าชีวิตมันมีทางเลือกเยอะนี่ครับ
แต่ก็มีพวกที่ตายเพราะถูกศัตรูฆ่าอันนี้ก็มีอยู่1ใน10เหมือนกัน"
"ถึงยังงั้นก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่ดีน้า
ถ้าฉันเลือกความสามารถโกงไปแล้วค่าความดีที่มีนี่ก็จะถูกใช้ไปสินะ ?
ถ้าไม่สามารถเคลียเป้าหมายได้นี่จะแย่เอานา...."
"เรื่องนั้นก็ไม่ต้องเป็นห่วงครับ
เราจะให้ความสามารถตาม"ค่าอ้างอิง"ที่มีล่าสุด
เรื่องเพิ่มหรือลดนั้นเป็นหน้าที่ของพระเจ้าของโลกท่านทาโร่ครับ"
"เอ่อ สรุปว่าต่อให้เลือกไปค่าความดีของฉันมันก็ไม่ลดใช่มะ"
"ถูกต้องตามนั้นครับ
ต่อให้จะทำผิดพลาดยังไงค่าความดีที่มีในการเกิดใหม่ก็ยัง30อยู่ดี"
"อืม ถ้าหยุดที่นี่ก็จะได้เกิดใหม่ทันทีโดยที่มีค่าความดี30
แต่าถ้าไปโลกใหม่แล้วทำ"เป้าหมาย"สำเร็จก็จะได้เพิ่มมาอีก100
แถมยังสามารถกลับมาในสภาพนี้ได้ด้วย
ไม่ต้องกังวลเรื่องการลดของค่าความดีอีก
ทั้งเงื่อนไขที่ต่อให้อยู่จนแก่ก็ไม่มีผลที่จะทำให้ทำไม่สำเร็จซะด้วย
ไม่สิระหว่างนั้นก็อาจเพิ่มค่าความดีได้อีก
อืมอืม.....ข้อได้เปรียบที่ท้าทายแบบนี้หาไม่ได้เลยน้า"
"จริงด้วยครับ"

มนุษย์เงินเดือนตอบด้วยท่าทางยินดี

"แต่ทำไมถึงทำแบบนี้กันล่ะ.....ทำไมมาบอกเรื่องนี้กับฉันงั้นเหรอ"
"ครับผม....เรื่องนี้เป็นความลับทางการค้าครับ
เอาเป็นว่าเป็นเพียงการตอบรับความปรารถนาไม่ต้องคิดมาก
ถือว่าท่านถูกรางวัล"ตั๋วไปยังโลกอื่น"ก็พอ
อาละวาดให้สุดๆ.....สนุกให้เต็มที่เลยครับ"
"ไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องง่ายๆแบบ"ถูกรางวัล"น่ะสิ
เฮ้อ....เข้าใจล่ะ งั้นก็ขอลองหน่อยละกัน"

ทาโร่ถอนหายใจแล้วหันไปดูตารางสูตรโกงอีกรอบ
แต่ทว่าก็ยังตัดสินใจไม่ได้อยู่ดี

"......ถ้าไม่โกงเลยจะเป็นไรมั้ยน้า"
"ถ้ายังง้นก็จะมีบริการพิเศษอีกเป็นการเลือกอีกแบบทางนี้ครับ"
"......มีแบบนี้ด้วยเหรอ"
"การเลือกแบบนี้สามารถนำค่าความดีเลือกเป็นเซ็ตที่มีประโยชน์
ต่อความปรารถนาของท่านทาโร่
แบบนี้จะเร็ว สะดวก และถูกกว่ามานั่งค่อยๆเลือก
แต่ของคิดค่าบริการเพิ่มตรงจุดนี้จะว่าไงครับ"
"งั้นขอดูก่อนแล้วกัน"
"ได้ครับ"

ได้ความสามารถหลายตัว มีชื่อ คำอธิบาย ค่าที่ต้องการ ค่าบริการเพิ่มเติม
 มีแจกแจงมาให้อย่างสวยงาม

"......มีนี่ด้วยเหรอ"

ทาโร่แสยะยิ้มเมื่อมองเนื้อหาที่ปรากฏ
เซ็ตความสามารถ3อย่างที่ได้เขียนไว้คร่าวๆนั้น
เซ็ตแรกเป็นเซ็ตสำหรับการโจมตี
เซ็ตต่อมาสำหรับสนับสนุนการวู้ฮู้กับผู้หญิง
สำหรับอันสุดท้ายก็ตรงตามที่เขียนเลย
ความสามารถในการพูดคุยกับคนต่างโลกอย่สง"ภาษา"เป็นต้น

ทาโร่คิดว่าดูแว่บแรกก็"ไม่เลว"เหมือนกันนะ
แต่ก็ดูซ้ำไปมาก็ยัง"ตกลง"ไปไม่ได้ซะที
เซ็ตความสามารถทั้งหมดถูกเลือกตามความต้องการของทาโร่จนถึงลิมิต
เซ็ตไว้วู้ฮู้กับหญิงก็ต้องอยากได้อยู่แล้ว
แต่ว่าเซ็ตโจมตีก็ต้องมีไว้สู้ป้องกันตัวกับปีศาจต่างโลกเหมือนกัน
แล้วยังจะเรื่องภาษาอีก
สไตล์สู้ที่ทาโร่คิดไว้ก่อนหน้านี้ก็มีแบบถือดาบใหญ่เข้าว่า
แล้วแบบมี"ถืออาวุธเบาได้"+"มีกล้าม"+"ฟื้นฟูอัตโนมัติ"
หรือเป็นแบบเวทที่มี"เพิ่มความเร็วร่ายเวท"+"ลดการใช้MP"+"เวทต่อเนื่อง"
แต่ว่าที่คิดคำณวนดูแล้วมันติดตรงที่คะแนนไม่พอ
อันที่เซ็ตมาให้นี่มีน่าจะมีแบบเหมือนพ่อครัวคลั่งถือมีดไว้สองมือ
แล้วแบบมีผ้าพันไว้ที่มือขวา"มารสถิต ณ มือขวา"
ใส่ผ้าปิดตาข้างซ้าย"ตาซ้ายเวทที่เผาทุกสิ่งที่มองเห็นได้"
แต่นี่บาลาร์นแย่มากแต่ละอันใช้คะแนนเยอะจนไม่เหลืออะไรมาซัพพอร์ตเลย
มันไม่สามารถทำให้ทาโร่มีความมั่นใจในการอยู่รอดเลยถ้าคำนึงถึงเรื่องต่างๆ
เซ็ตการโจมตีที่มนุษเงินเดือนให้มานี่ยังมีช่องโหว่อยู่สำหรับทาโร่
หลังจากมาดูที่ความสามารถในการพูดคุย ดูจากการใช้งานแล้ว
คิดแล้วคิดอีกยังไงก็เอาไปช่วยโจมตีไม่ได้แน่นอน
แต่แนวโน้มจะมีได้ไปใช้โจมตีและป้องกันการทำผิดกฏหมายได้แทน

ทาโร่เริ่มตึงเครียดและเสียใจกับความสามารถโกงที่ได้คาดหวังไว้
ความรู้สึกของฮีโร่ประมาณ"นี่ล่ะ---"หาไม่เจอจากการเลือกความสามารถโกงนี้เลย
เพราะทาโร่เป็นคนธรรมดาไม่ใช่ฮีโร่

"(แล้วยังจะมีค่าบริการต่างหากนี่อีก)"

เซ็ตสนับสนุนนี่ดูแล้วเหมาะสุดได้ความสามารถเยอะ
แถมยัง"ฟรี"ค่าบริการอีก ดูแล้วได้กำไรจัง

"ก็ไม่เลวนะ.....ถึงจะไม่ดีเยี่ยมก็เหอะ"
"ขอบคุณในความพึงพอใจของท่านครับ"

มนุษย์เงินเดือนก้มหัวที่ใส่ถุงกระดาษลงอย่างสุภาพ

"แต่ว่านะ ความสามารถอันนี้น่ะถ้าสู้คู่ต่อสู้ไม่ได้จะไม่แย่เอาเหรอ ?"
"มันก็เหมือนกับความสามารถโจมตีทั่วไปนั่นแหละครับ
จะดาบใหญ่หรือมนต์แรงถ้าใช้กับศัตรูไม่ได้ผลมันก็"ขยะ"ดีดีนี่เอง
แต่ทว่าความสามารถที่ผมเสนอให้ก็ใช้สำหรับ"วิ่งหนี"ได้นะ
เป็นแผนการเอาตัวรอดที่เหมาะกับตัวท่านทาโร่เลยครับ"

จากการที่มนุษย์เงินเดือนพูด
ถ้าไม่มีความสามารถที่ใช้ได้ผลกับศัตรูก็จบกันพอดี
นี่คือเหตุผลที่ทาโร่ไม่มั่นใจในการ"เอาชีวิตรอด"เมื่อตะกี้นี้
ถ้าเป็นในเกมถึงแม้ตัวละครที่เลือกจะไม่เหมาะกับศัตรูตัวนี้
ก็เปลี่ยนตัวได้แต่ความเป็นจริงมันทำไม่ได้
ในความจริงอาจต้องตายหรือเสียแขนหรือขาไปหากตกอยู่ในสถานการณ์นั้นเป็นได้
ประเด็นคือทาโร่จะเป็นคนธรรมดาที่ได้ความสามารถโกงมาเล็กน้อย
จะหวังให้ทุกอย่างสวยหรูเหมือภาพวาดของฮีโร่มันไม่ได้อยู่แล้ว
นี่คือเหตุผลที่ทาโร่ต้อง"วิ่งหนี"หากเอาชนะศัตรูไม่ได้
ถึงวิธีจะไม่เหมาะกับฮีโร่ก็เถอะ

"ฉันไม่อยากถูกโยนไปตายในที่แปลกๆหรอกนะ"
"แน่นอนครับ เราต้องการให้ท่านทาโร่ได้ไปสนุกที่ต่างโลก
และยังหวังให้ท่านทำเป้าหมายสำเร็จด้วย
เราวางแผนเพื่อสนับสนุนท่านอย่างเต็มที่อยู่แล้วครับ"
"......ความจริงใจนี่เห็นได้จากเซ็ตโกงที่เสนอมาให้เลยนะ"
"ยินดีสำหรับคำชมครับ
ผมเลือกให้สมดุลกับค่าความดีที่ท่านทาโร่มีอยู่
ผมเพิ่มค่าบริการในส่วนของเซ็ตไปแค่นิดหน่อย
นอกจากนี้อาจนำไปประยุกต์ใช้แบบต่างๆได้อีกมากในอนาคต
ซึ่งนั่นก็ขึ้นอยู่กับตัวของท่านทาโร่เอง แต่ว่าผมก็เชื่อนะครับ
ว่าท่านทาโร่จะไปสนุกที่ต่างโลกพร้อมทั้งทำเป้าหมายได้สำเร็จในสักวันหนึ่ง"
"จะไหวมั้ยน้า......"
"ต้องไหวอยู่แล้วล่ะครับ"
"ฉันจะพยายามทำตามเท่าที่ทำได้ก็แล้วกัน"
"ครับ หากมีใจต้องทำได้แน่นอน
ถ้างั้นถึงกะทันหันไปหน่อยแต่ไปยังต่างโลกกันเลยมั้ยครับ ? "
"เอ๋...อะอืม ฝากด้วยนะ"

ทาโร่รีบโค้งหัวให้

"ถ้าเช่นนั้นขอกล่าวปิดท้ายนะครับ
ทางเราขอขอบคุณที่ใช้บริการเดินทางไปต่างโลกในครั้งนี้
ขอให้ท่านสนุกกับต่างโลกอย่างเต็มอิ่ม
สุดท้ายนี้ผมหวังว่าท่านจะพึงพอใจกับของขวัญที่เราได้มอบ
ให้ท่านไปในต่างโลกด้วยความนับถือครับ"

เมื่อมนุษย์เงินเดือนก้มโค้งหัวลงรอบๆตัวทาโร่ก็ค่อยๆมืดสนิทโดยไม่มีเสียงใดๆเลย
 




NEKOPOST.NET