Tale of Ragnarok ตอนที่ 18 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Tale of Ragnarok

Ch.18 - พลังที่ทำลายความมืด


 

บทที่  18  พลังที่ทำลายความมืด




นานมาแล้ว...ผู้คนต่างก็พูดกันว่าในเส้นทางที่ใช้ไปกลับระหว่างเมืองพอนเทร่าและ อาล ดี บาลานนั้น มีทางลับที่ใช้เดินทางได้ภายในเวลาอันรวดเร็วซ่อนอยู่ ทางลับนั้นเชื่อมต่อไปยังวิหารศักสิทธิ์ใต้ดินที่เก่าแก่มาก และในตอนนี้ได้มีคน 4 คนที่เข้าไปยังวิหารแห่งนั้น คนเหล่านี้เข้าไปถึงห้องๆหนึ่งและได้พบเจอกับปีศาจแพะขนาดใหญ่ที่พวกเขาไม่รู้จัก ในขณะที่ อาเทอร์ ลูเซีย ไวเปอร์และลิเดียกำลังเตรียมที่จะต่อสู้นั้นพวกเขาต่างก็ต้องตะลึงกับร่างกายและเคียวที่มหึมาของมัน ความจริงแล้วปีศาจตนนี้ชื่อว่า บาโพเมท ( Baphomet ) มันคือปีศาจที่มาจากนรก ทันทีที่ร่างกายอันใหญ่โตนั้นเดินออกมาจากเงามืดของห้อง เจ้าบาโพเมทก็ได้ใช้เคียวอันใหญ่ของมัน ฟาดลงไปที่พวกเขาทันที แรงฟาดกับขนาดที่ใหญ่ของเคียวนั่นทำให้พื้นดินตรงนั้นกระจายตัวออกและคละคลุ้งไปด้วยฝุ่นตลบอบอวน พวกเขาต่างก็กระโดดออกมาตั้งหลักที่นอกวงการโจมตี ทันใดนั้นลิเดียก็ได้ใส่เวทช่วยเหลือให้กับทุกคนทันที

Increase AGI !!!

Blessing !!!

จากนั้นลิเดียก็ร่ายเวท แอสซัพทิโอ้ ให้กับทุกคน ทำให้พลังป้องกันของทุกคนนั้นเพื่มขึ้นมาก พวกเขาต่างก็เตรียมพร้อมที่จะสู้กับมันแล้ว

" จะทำยังไงกับเคียวยักษ์นั่นดีล่ะเนี้ย " อาเทอร์พูดขึ้น

" ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ยิ่งมันอันใหญ่มากเท่าไหร่ มันก็จะยิ่งช้าลงมากเท่านั้นแหละ เราก็ใช้จุดนั้นเล่นงานมันก็ได้ " ลูเซียพูดขึ้น

ทันใดนั้นเขาก็วิ่งเข้าไปที่เจ้าบาโพเมทนั่น บาโพเมทง้างเคียวยักษ์ของมันแล้วฟาดลงไปที่ลูเซีย แต่ลูเซียหลบได้ เขาวิ่งเข้าไปประชิดตัวมันแล้วง้างคาต้าเพื่อจะโซนิกโบว์ แต่ทันใดนั้นเคียวยักษ์ของบาโพเมทก็ฟาดลงไปที่เขาในทันที มันเร็วมากความเร็วระดับนี้ไม่ใช่เล่นๆแล้ว ลูเซียเลือกที่จะกระโดดหลบไปด้านข้างถือเป็นทางเลือกที่ดี เพราะถ้าเค้าฝืนที่จะโจมตีต่อไปเค้าต้องโดนเคียวยักษ์นั่นเข้าเต็มๆแน่ ไวเปอร์เล็งธนูไปที่ บาโพเมท แล้วใช้ดับเบิลสต๊าฟ ยิงลูกธนูออกไป 2 ดอกพร้อมกันลูกธนูทั้ง 2 ดอกพุ่งไปปักที่เจ้าบาโพเมทอย่างจังแต่ด้วยขนาดตัวของมันลูกธนูแค่นี้ไม่ทำให้มันบาทเจ็บหนักได้ แต่ก็มากพอที่จะเบนความสนใจของมัน มันหันมาที่ไวเปอร์แล้วยิงลูกไฟสีดำพุ่งออกมา 5 ลูกติดกัน



Dark Strike !!!!


ลูกไฟพวกนี้มีลักษณะคล้ายๆลูกวิญญาน มันพุ่งตรงมาที่ไวเปอร์ด้วยความรวดเร็ว ทันใดนั้นไวเปอร์ก็ใช้ ฟาลคอน อาย ในทันที เค้าวิ่งหลบออกไปด้วยความรวดเร็วแต่ก็ไม่อาจที่จะรอดพ้นได้ แน่นอนเพราะว่าเวทๆนี้ก็เป็นเวทแบบล็อกเป้าเหมือนกัน

" เชอะ เวทล็อกเป้างั้นหรอ " ไวเปอร์พูดขึ้น จากนั้นเค้าก็เลือกที่จะหยุดวิ่งและตั้งหลัก เขาเอาแขนทั้ง 2 ข้างมาบังที่ใบหน้าขแงเขาไว้เหมือนกับการตั้งการ์ด ทันใดนั้นลูกไฟสีดำก็พุ่งเข้าใส่ที่ไวเปอร์อย่างจัง แรงระเบิดนั้นทำให้ฝุ่นคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ

" เห้ ไวเปอร์ เป็นอะไรเปล่า " ลูเซียตะโกนถามไวเปอร์ที่ยังอยู่ในกลุ่มควัน ซักพักควันพวกนั้นก็ค่อยๆจางลง ภาพที่เค้าเห็นก็คือไวเปอร์ยังคงยืนอยู่ เค้ายังยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าตั้งการ์ด

ใช่ การโจมตีนั้นไม่ได้ทำให้เค้าบาทเจ็บ ส่วนหนึ่งเพราะมาจากเวทมนต์ของลิเดีย แต่ถึงจะไม่ทำให้เขาบาทเจ็บมากแต่มันก็กลับเพื่มความโกรธของเขาแทน ไวเปอร์เอามือลงแววตาของเขาในตอนนี้เหมือนกับได้เห็นเหยื่อตัวใหญ่อยู่ตรงหน้า

" ชักจะมากไปแล้วนะแก ข้าโกรธแล้วนะเฟ้ย " ไวเปอร์พูดขึ้น จากนั้นเขาก็ใช้เวท อิมพูฟว์ คอนเซนเทชั่น ทำให้ความเร็วและความแรงในการยิงธนูของเขาเพื่มขึ้นมากจากนั้นไวเปอร์ก็ได้ร่ายเวทออกมา นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นไวเปอร์ร่ายเวท ปกติเวทของเขาจะสามารถใช้ได้โดยทันที แต่ทว่าเวทนี้คือเวทใหม่ที่เขาได้มาจากการเป็นเทพ


Wind Walker !!!

ทันใดนั้นที่เท้าของเขาก็มีแสงสีทองกระจายตัวออกมา ไวเปอร์ออกแรงวิ่งแค่เพียงนิดเดียวแต่ตัวของเขานั้นพุ่งไปได้ไกลมาก ใช่แล้วเวทนี้เป็นเวทที่ทำให้เขานั้นสามารถเคลื่อนที่ได้อย่างรวดเร็วเหมือนดั่งเช่นลม ไวเปอร์โจมตีใส่บาโพเมทโดยที่เคียวของพาโพเมทนั้นไม่อาจที่จะตอบโต้และโจมตีโดนไวเปอร์ได้เลย เจ้าบาโพเมทนั้นจะใช้เวทดาร์ค สไตร์ยิงไวเปอร์อีกครั้ง แต่ลูเซียและอาเทอร์ก็กระโดดเข้าไปโจมตีพร้อมๆกัน อาเทอร์กระโดดเข้าไปแล้วใช้แบช ใส่เจ้าบาโพเมท ลูเซียปรากฏตัวที่ด้านหลังเขากระโดดขึ้นไปแล้วใช้โซนิกโบว์ใส่ที่ด้านหลังของเจ้าบาโพเมททำให้มันบาทเจ็บมาก เจ้าบาโพเมทร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดทันใดนั้นมันก็ฟาดเคียวยักษ์ลงไปที่พื้นด้วยความแรง


Brandish Spear !!!!


ทันใดนั้นก็เกิดแรงระเบิดอย่างรุนแรงและมหาศาลขึ้นจากจุดๆนั้นที่เคียวฟาดลงไป อาเทอร์และลูเซียต่างก็กระเด็นออกมาจากแรงระเบิดนั้นด้วยความแรง พวกเขาต่างก็กระเด็นไปกระแทกกับผนังของห้องจนผิวของผนังนั้นแตกร้าว ลิเดียรีบใช้สกิวรักษาพวกเขาในทันที เจ้าบาโพเมทวิ่งเข้ามาและง้างเคียวใส่ลิเดีย แต่ก็ถูกสกัดไว้ได้ด้วยลูกธนูของไวเปอร์ จากนั้นไวเปอร์ก็ระดมยิงธนูใส่มันรัวๆด้วยความรวดเร็วเจ้าบาโพเมทเดินเซถอยหลังออกไปเนื่องจากการโจมตีที่รัวของไวเปอร์ แต่มันก็ไม่คิดที่จะหยุดโจมตี มันร่ายเวทดาร์คสไตร์พุ่งมาใส่ที่ลิเดีย แต่เสี้ยววินาทีนั้นก่อนที่ลูกบอลวิญญาณสีดำจะพุ่งเข้าไปถึงตัวของลิเดีย ลูเซียก็ได้กระโดดเขามาและใช้แผ่นหลังของเขารับพลังพวกนั้น ลูกไฟวิญญาณทั้ง 5 พุ่งเข้าไปใส่ที่แผ่นหลังของลูเซียอย่างจังติดต่อกันทั้ง 5 ลูกเสียงลูกบอลวิญญาณระเบิดดังออกมาไม่ขาดสาย แผ่นหลังของเขามีควันลอยออกมามากมาย ลิเดียรีบใช้เวทรักษาให้ลูเซียทันที ทันใดนั้นเจ้าบาโพเมทก็ง้างเคียวของมันแล้วฟาดลงไปที่ลูเซียอีกครั้งเป็นเวลาเดียวกับที่อาเทอร์วิ่งเข้ามา อาเทอร์ถ่ายพลังออร่าของเขาไปที่ดาบในทันที


Aura Blade !!!!


ทันใดนั้นก็มีออร่าสีแดงไหลออกมาจากดาบของเขามากมาย อาเทอร์ใช้ดาบที่ทรงพลังนั้นรับการโจมตีจากเคียวนั่นได้ทันเวลา แรงฟาดที่รุนแรงจากเคียวยักษ์นั่นปะทะกับดาบที่เพื่มออร่าเข้าไปจนแข็งแกร่งเกิดเป็นแรงระเบิดอย่างมหาศาลทั้งอาเทอร์และบาโพเมทต่างก็กระเด็นถอยหลังทั้งคู่ ถ้าหากว่าพวกเขานั้นยังซัดพลังโจมตีที่รุนแรงใส่กันแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ ไม่นานนักวิหารแห่งนี้คงจะทนต่อไปไม่ไหวและต้องพังทลายเพราะการต่อสู้ของพวกเขาเป็นแน่

" เห้ ลูเซีย ตอนที่นายล้มการ์มได้นายทำยังไงน่ะ " อาเทอร์ถามขึ้น

" ถึงการ์มมันจะตัวใหญ่แต่มันก็ยืนสี่ขานะ เพราะงั้นมันจึงมีจุดที่จะสามารถโจมตีได้เยอะ ไม่เหมือนกับเจ้านี่เลย เจ้านี่มันตัวใหญ่แถมยังสูงอีก " พูดจบลูเซียก็หันไปถามไวเปอร์

" ไวเปอร์ ถ้านายจะต้องล่าปีศาจตัวใหญ่ๆ นายจะทำยังไง "

" ก็วางกับดักซิเฟ้ย " ไวเปอร์ตอบพร้อมกับยิงธนูใส่บาโพเมทไปด้วย

" งั้นก็ใช้กับดักกับมันสิ " ลิเดียตะโกนกลับมา

" จะบ้าหรอ เจ้านี่มันไวมากแถมยังตัวโตซะขนาดนี้ กับดักเอามันไม่ไหวหรอกเฟ้ย "

" ชิ ไร้ประโยชน์จริงๆ " ลิเดียบ่นพึมพำ

" ข้าได้ยินนะเฟ้ยลิเดีย " ไวเปอร์ตะโกนกลับไปในขณะนั้น อาเทอร์ก็ได้พูดขึ้น

" งั้นเราลองโจมตีที่ขามันเป็นจุดเดียวดีไหมล่ะ ถ้าล้มมันลงได้ เราก็น่าจะโค่นมันได้ง่ายนะ " ทุกคนต่างก็เห็นพ้องต้องกัน

ทันใดนั้นไวเปอร์ก็ใช้ ดับเบิลสต๊าฟยิงธนู 2 ดอกไปที่ขาขวาของเจ้าบาโพเมท เจ้าบาโพเมทร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดมันหันไปทางไวเปอร์ ทันใดนั้นลูเซียก็เข้าไปถึงขาของเจ้าบาโพเมทด้วยความรวดเร็ว เค้ายกคาต้าที่ชุ่มไปด้วยพิษขึ้นแล้วใช้โซนิกโบว์ฟันไปที่ขาขวาของมันเช่นกัน การโจมตีครั้งนี้ถึงกับทำให้มันเข่าอ่อนลงแต่ก็ยังไม่ถึงกับล้มลงได้ ทันใดนั้นอาเทอร์ก็วิ่งเข้ามา เขากระโดดขึ้นและง้างดาบที่อัดแน่นไปด้วยออร่าจากเวทออร่าเบลด จากนั้นอาเทอร์ก็ใช้แบช ฟันลงไปที่ขาของมันอีกครั้ง คราวนี้เจ้าบาโพเมทถึงกับล้มลงไปที่พื้นและร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ทันใดนั้น อาเทอร์และลูเซียต่างก็กระโดดเข้าไปเพื่อที่จะโจมตีใส่มัน เสียววินาทีนั้นเจ้าบาโพเมทก็ฟาดเคียวของมันลงไปที่พื้นแล้วใช้ บรานดิสช์ สเปียร์สร้างแรงระเบิดทำให้พวกเขากระเด็นออกมาอีกครั้งลิเดียรีบใช้เวทรักษาให้อาเทอร์และลูเซียในทันที เจ้าบาโพเมทหันมาทางไวเปอร์แล้วใช้ ดาร์คสไตร์ยิงใส่ไวเปอร์ทันที ลูกบอลเหล่านั้นพุ่งตรงเข้าไปและสร้างความเสียหายให้กับไวเปอร์อย่างจัง เกิดเป็นแรงระเบิดอย่างต่อเนื่องทำให้ฝุ่นคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณ ไม่นานฝุ่นควันที่ตลบอบอวนไปทั่วทั้งห้องนั้นค่อยๆจางลง พวกเขาต่างก็ลุกขึ้นมาตั้งหลักอีกครั้ง แต่พวกเขาก็ต้องตกตะลึงในทันที เมื่อพวกเขาหันมองขึ้นไปบนเพดานของห้องๆนั้น ภาพที่พวกเขาเห็นก็คือสายฟ้าจำนวนมากกำลังก่อตัวกันที่เพดานของห้อง แสงสีฟ้าเข้มของสายฟ้าพวกนั้นมันทำให้ห้องแห่งนี้สว่างไสวไปทั่วทั้งห้อง

" ไม่จริงน่า เป็นไปไม่ได้ " อาเทอร์พูดขึ้น

" ทุกคนตั้งรับเอาไว้เร็ว " ลูเซียตะโกนออกมา

" งานนี้ชาไปทั้งตัวแน่ " ไวเปอร์พูดพร้อมกับตั้งการ์ดขึ้น

" เรดหาที่หลบดีๆล่ะ " ลิเดียตะโกนบอกเรดที่หลบอยู่ที่ไหนซักที่ในห้องแห่งนี้ ทันใดนั้น สายฟ้าจำนวนมหาศาลพวกนั้นก็รวมตัวกันเป็นขนาดใหญ่และผ่าลงมาที่กลางห้องนั้นทันที


Lord of Vermillion !!!!


เมื่อสายฟ้าขนาดมหึมานั่นฟาดลงมาที่พื้นทันใดนั้นก็เกิดแรงระเบิดขนาดหมาศาลขึ้นอีกทั้งสายฟ้าได้กระจายตัวออกอย่างรวดเร็วพวกมันวิ่งไปตามส่วนต่างๆของห้องและช็อตทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้น สายฟ้าต่างวิ่งไปตามลำตัวของพวกเขาและช็อตอย่างต่อเนื่อง พวกเขาต่างก็กัดฟันและพยายามทนต่อการโจมตีของเวทมนต์ที่ร้ายกาจของเจ้าบาโพเมทในครั้งนี้ สิ้นสุดการโจมตีนั้นทุกคนต่างก็ชาไปทั้งตัว พวกเขาแทบจะขยับไม่ได้

" บ้าน่ะ นี่มันมีเวทระดับนี้ด้วยหรอเนี้ย แบบนี้มันไม่ธรรมดาแล้วนะเฟ้ย " ไวเปอร์พูดขึ้น

" หลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยน มันคือ 1 ใน 3 มหาเวทมนต์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เวทสายพลังธรรมชาติ เหมือนกับ สตอมกัส ของเจ้าการ์ม ไม่น่าเชื่อเจ้านี่มันเป็นตัวอะไรกันแน่ " อาเทอร์พูดขึ้น

" ลิเดีย เจ้าไม่เป็นไรนะ " ลูเซียตะโกนถาม

" โอ้ย ชาไปทั้งตัวเลย " ลิเดียรีบใช้เวทมนต์รักษาพวกเขาในทันทีที่เรื่มขยับได้

ตามจริงพวกเขาควรจะบาทเจ็บมากกว่านี้แต่เพราะเวทมนต์ แอสซัพทิโอ้ ของลิเดียจึงทำให้พวกเขาได้รับบาทเจ็บแค่นิดหน่อยและชาไปทั้งตัวเท่านั้นอีกทั้งเวทมนต์ หลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยน ที่เจ้าบาโพเมทใช้ในครั้งนี้มันยังไม่ใช่พลังที่แท้จริง เนื่องจากว่าที่นี่เป็นห้องใต้ดินไม่สามารถที่จะดึงสายฟ้าจากธรรมชาติมาใช้ได้ ดังนั้นเจ้าบาโพเมทจึงต้องใช้พลังเวทหมาศาลในการสร้างสายฟ้านี้ขึ้น แต่ถึงมันจะรุนแรงได้ไม่เท่าของจริง แต่ขึ้นชื่อว่าสายฟ้ามันก็สร้างความเสียหายได้ไม่น้อยเหมือนกัน ถ้าหากว่าพวกเขาไม่มีพลังของเทพก็อาจจะถูกเจ้าบาโพเมทจัดการไปแล้ว แต่ถึงจะมีความแข็งแกร่งของเทพ ถ้าได้โดนสายฟ้าจากหลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยนที่แท้จริงแล้ว ไม่แน่พวกเขาก็อาจจะเสร็จเหมือนกัน เวทมนต์นี้จัดว่าอันตรายมาก ถึงสตอม กัส จะเป็น 1 ใน 3 มหาเวทมนต์ที่ยิ่งใหญ่เช่นเดียวกับหลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยนนี้ แต่ถ้าหากเทียบจากพลังทำลายของมันแล้ว สตอม กัส ก็ไม่อาจที่จะเทียบได้เลย ตอนนี้ทุกคนกำลังได้รับบาทเจ็บจากการโจมตีครั้งนี้ เจ้าบาโพเมทจึงฉวยโอกาศนี้ ฟันเคียวของมันลงไปที่ลิเดียอีกครั้ง อาเทอร์และลูเซียซึ่งเรื่มกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้งก็เข้ามากันไว้ในทันทีอาเทอร์ใช้ออร่าเบลดรับการโจมตีนั้นเอาไว้ ในขณะที่ลูเซียก็กระโดดขึ้นไปที่หน้าอกของเจ้าบาโพเมทแล้วใช้โซนิกโบว์ฟันเจ้าบาโพเมทจนมันเซถอยหลังออกไปอีก ไวเปอร์เห็นดังนั้นเค้าจึงยิงดับเบิล สต๊าฟเข้าไปที่ขาของมันทำให้เจ้าบาโพเมทล้มลงไปกับพื้น ทันใดนั้นอาเทอร์และ ลูเซียต่างก็วิ่งเข้าไปเพื่อที่จะฟันมันอีกครั้งแต่เสี้ยววินาทีนั้นสายฟ้าจากหลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยนก็ได้ผ่าลงมาอีกครั้ง ทำให้พวกเขานั้นเหมือนกับว่าถูกตรึงอยู่กับพื้นไม่สามารถที่จะขยับไปไหนได้ สายฟ้าพวกนี้ช็อตไปตามร่างกายของพวกเขาทำให้ทั่วทั้งตัวนั้นชาจนแทบจะขยับไม่ได้ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกนี่คือครั้งที่ 2 ที่พวกเขาโดนเวทหลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยน ตอนนี้แม้แต่จะก้าวขาพวกเค้าก็ไม่สามารถทำได้ เจ้าบาโพเมทจึงใช้เวท บรานดิสช์ สเปียร์ ฟาดเคียวลงไปที่พื้นระหว่างอาเทอร์และลูเซียอีกครั้งพวกเขาไม่สามารถที่จะกระโดดหลบได้เนื่องจากผลของสกิวหลอด ออฟ เวอร์มิลเลี่ยน ดังนั้นพวกเขาจึงต้องรับการโจมตีนี้เต็มๆ โดยไม่มีแม้แต่การป้องกันเบื่องต้น แรงระเบิดมหาศาลนั้นทำให้อาเทอร์ และลูเซียกระเด็นออกมาจากจุดๆนั้นอย่างแรง ลูเซียนั้นกระเด็นไปชนกับผนังด้วยความแรงจนทำให้ผนังนั้นเกิดรอยร้าวและแตกออกเป็นวงกว้าง ส่วนอาเทอร์นั้นกระเด็นไปยังแท่นที่ปักดาบสีขาวเล่มนั้นอยู่ ลิเดียกัดฟันและฝืนยกมือขึ้นเพื่อที่จะใช้เวทรักษาให้กับทุกคนโดยด่วน ทันใดนั้นเองเจ้าบาโพเมทก็ได้พุ่งเข้าไปที่อาเทอร์ มันยกเคียวขนาดมหึมาของมันขึ้นและฟาดลงไปที่อาเทอร์ ซึ่งในตอนนี้แม้จะเป็นแค่นิ้วมือ แต่อาเทอร์นั้นก็ไม่สามารถที่จะขยับได้เลย ลูเซียและไวเปอร์ต่างก็ตะโกนเรียกและพยายามที่จะเข้าไปช่วยอาเทอร์แต่ในตอนนี้สภาพของพวกเขานั้นก็ไม่ได้ต่างไปจากอาเทอร์เลย เคียวยักษ์เล่มนั้นฟันลงไปที่อาเทอร์อย่างรวดเร็วเสี้ยววินาทีนั้นก็มีเกราะแสงประหลาดปรากฏขึ้นมาบังการโจมตีของเจ้าบาโพเมทนั้นไม่ให้ฟันลงมายังแท่นหินนี้ใด้ เหตุการณ์นั้นต่างก็ทำให้ทุกคนถึงกับตะลึง ทันทีที่เคียวของเจ้าบาโพเมทนั้นฟันลงไปที่เกราะแสงนั่น มันก็ได้แตกและระเบิดออกมา คลื่นพลังนั้นทำให้เจ้าบาโพเมทล้มลงไปกับพื้นอย่างง่ายดาย ทั้งๆที่พวกเขานั้นโจมตีมันอย่างหนักหน่วงก็ยังยากที่จะทำให้มันล้มลงได้ แต่นี้เป็นแค่เพียงคลื่นดาบที่ไม่มีผู้ใช้ กลับทำให้เจ้าบาโพเมทถึงกับอ่อนแรงลงได้ ทันใดนั้นลูเซียก็ได้ตะโกนขึ้น

" อาเทอร์ ดึงดาบนั่นออกมาซะ พวกข้าจะช่วยถ่วงเวลาไว้ให้ "

" ดาบนี่น่ะหรอ เข้าใจแล้ว " ทันใดนั้นอาเทอร์ก็จับดาบเล่มนั้นและออกแรงดึงมันขึ้นมา ระหว่างนั้นไวเปอร์ก็ได้ระดมยิงไปที่เจ้าบาโพเมทลูเซียกระโดดเข้าไปแล้วใช้โซนิกโบว์ใส่มันอย่างต่อเนื่อง เจ้าบาโพเมทตอนนี้อ่อนแรงลงไปเนื่องจากพลังที่ปล่อยออกมาจากคลื่นดาบเมื่อกี้ มันเลยใช้ด้ามเคียวของมันทุบลงไปที่พื้นและใช้เวทในทันที


Vigor Explosion !!!!


ทันใดนั้นก็ได้มีออร่าสายฟ้าสาแดงปรากฏขึ้นรอบๆตัวของเจ้าบาโพเมท เวทนี้จะทำให้มันโจมตีได้แรงขึ้นอย่างมากมายนัก ในตอนนี้มันอันตรายสุดๆแล้ว มันพุ่งเข้าไปที่ลูเซียในทันที ทางด้านของอาเทอร์นั้นแม้เขาจะออกแรงดึงซักแค่ไหนหรือแม้แต่จะใช้พลังทั้งหมดเพื่อที่จะดึงมันออกมาแต่เจ้าดาบเล่มนี้ก็ไม่ขยับออกจากจุดเดิมเลยแม้แต่นิดเดียว อาเทอร์ออกแรงดึงมันจนกระทั่งมีเหงื่อออกมาทั่วทั้งตัว และเขาก็หอบออกมาด้วยความเหนื่อย

" บ้าจริง นี่ข้าออกแรงจนสุดกำลังแล้วนะเนี้ย ทำไมมันแน่นขนาดนี้นะ " อาเทอร์มองไปที่ดาบนั่น แล้วเค้าก็มองไปที่เพื่อนๆของเขาที่กำลังต่อสู้กับปีศาจร้ายเพื่อถ่วงเวลาให้เขาอยู่ จากนั้นอาเทอร์ก็ได้กำมือไปที่ด้ามดาบนั่นอีกครั้งด้วยความแน่น จากนั้นเข้าพูดออกมา

" ในตอนนี้เพื่อนของข้าต่างก็เสี่ยงตายเพื่อถ่วงเวลาให้กับข้า แต่ทว่าแค่ดาบเพียงเล่มเดียวข้ากลับดึงมันออกมาไม่ได้ ข้าคือ เฮมดอล องครักษ์ผู้ปกป้องแห่งโอดิน ไม่ใช่รึไง "

สิ้นเสียงนั้นแท่นหินที่ดาบนั่นปักอยู่ก็แตกออก ดาบสีขาวเล่มนั้นหลุดออกมาจากแท่นหินอย่างง่ายดายด้วยคำพูดแค่ประโยคเดียวของอาเทอร์และไม่ต้องออกแรงใดๆเลยแม้แต่น้อย ถึงมันจะเป็นเรื่องที่น่าตกใจซักเท่าไหร่แต่ในตอนนี้เขาไม่มีเวลาที่จะมาใช้ตกใจแล้ว ตอนนี้เขาต้องรีบไปช่วยเพื่อนของเขาก่อน ไวเปอร์ระดมยิงใส่เจ้าบาโพเมทรัวๆ ตอนนี้ทั้งตัวของเจ้าบาโพเมทนั้นมีแต่ลูกธนูของไวเปอร์ปักอยู่เต็มไปหมด มันหันหน้ามาทางไวเปอร์และร่ายเวท ดาร์คสไตร์ใส่ไวเปอร์อีกครั้ง ไวเปอร์ยกมือขึ้นมาป้องกันการโจมตีนั้นได้แต่ก็บาทเจ็บเอาเรื่องอยู่ เนื่องจากว่าเขาเองนั้นก็ถูกเวทนี้โจมตีหลายครั้งแล้ว ลิเดียรีบใช้เวทรักษาไวเปอร์ในทันที เจ้าบาโพเมทจึงหันมาที่ลิเดีย มันพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วพร้อมกับง้างเคียวของมันขึ้นแล้วฟาดลงไปที่ลิเดีย ทันใดนั้นลูเซียก็ได้กระโดดเข้ามา เขายกคาต้าขึ้นมาบังไว้ แต่ทว่าคาต้านั้นไม่ใช้อาวุธที่จะใช้ป้องกันการโจมตีแบบนี้ได้ขนาดของมันเล็กเกินไป มันเหมาะกับการลอบสังหารแค่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ที่ลูเซียใช้อาวุธนี้ทำหลายๆอย่างมาได้จนถึงป่านนี้ก็นับว่าเขาเป็นนักฆ่าที่ใช้คาต้าได้เก่งกาจมากแล้ว เคียวมหึมาของเจ้าบาโพเมทนั่นฟันลงมาที่ลิเดียและลูเซียอย่างแรง อีกทั้งเจ้าบาโพเมทมันยังมีเวท วิเกอร์ เอ็กโพลชั่นอยู่ด้วย การโจมตีครั้งนี้นับว่าเป็นอันตรายมาก เสี้ยววินาทีที่เคียวของเจ้าบาโพเมทกำลังจะฟาดลงมานั้นอาเทอร์ก็ได้พุ่งเข้ามาและใช้ดาบสีขาวเล่มนั้นรับการโจมตีของมันในทันที ทันทีที่ดาบสีขาวกับเคียวยักษ์นั่นปะทะกันนั้นก็ได้เกิดเป็นคลื่นพลังสีขาวระเบิดออกมาทำให้เจ้าบาโพเมทนั้นกระเด็นออกไปในทันที

ดูเหมือนกับว่าพลังของดาบเล่มนี้นั้นจะเป็นพลังที่ใช้ทำลายพวกปีศาจได้ แต่ทว่าแท้จริงแล้วดาบที่อาเทอร์ได้ครอบครองนั้นมันคือดาบศักสิทธิ์ในตำนาน เอ็กคาลิเบอร์ ( Excalibur ) ที่ด็อปเปอร์ตามหาอยู่นั่นเอง แต่ทว่าพวกเขานั้นไม่อาจที่จะรู้ได้ถึงชื่อและพลังของดาบ สิ่งที่พวกเขารู้ในตอนนี้ก็คือดาบสีขาวเล่มนี่มีพลังที่จะใช้ต่อสู้กับพวกปีศาจได้เท่านั้นเอง อาเทอร์กระโดดเข้าไปใส่เจ้าบาโพเมทและใช้แบชฟันลงไปในทันที เจ้าบาโพเมทใช้เคียวของมันรับการโจมตีไว้ แต่ทันทีที่ดาบเอ็กคาลิเบอร์ฟันไปที่เคียวยักษ์นั้น เคียวของเจ้าบาโพเมทก็เกิดร้าวขึ้นในทันทีที่ใช้รับการโจมตีของดาบเอ็กคาลิเบอร์ แท้จริงแล้วพลังของดาบเล่มนี้ไม่ใช่สามารถจัดการปีศาจได้ แต่ดาบเล่มนี้มีพลังที่น่ากลัวกว่านั้น พลังของมันก็คือการชำระล้างทุกสิ่งทุกอย่างที่มีพลังแห่งความมืด เพราะงั้นด็อปเปอร์ถึงได้กลัวดาบเล่มนี้มาก เพราะดาบเอ็กคาลิเบอร์เล่มนี้เล่มเดียวเท่านั้นที่จะสามารถชำระล้างพลังของ เทเลฟริ๊งได้ เรื่องๆนี้ไม่มีใครที่ล่วงรู้นอกจากด็อปเปอร์คนเดียวเท่านั้น เจ้าบาโพเมทไกล้ที่จะหมดแรงลงแล้วมันใช้พลังเฮือกสุดท้ายของมัน พุ่งเข้าไปใส่ลิเดียมันง้างเคียวของมันขึ้นแล้วฟันลงไปที่ลิเดีย แต่ลูเซียก็เข้ามารับการโจมตีนั้นไว้ด้วยคาต้าของเขา ในตอนนี้เคียวยักษ์ของบาโพเมทนั้นเกิดรอยร้าวมากขึ้นไปอีก อาเทอร์จึงรีบวิ่งเข้าไปยังเคียวของเจ้าบาโพเมท ลูเซียบอกให้ลิเดียรีบใช้เวทช่วยเหลือกับอาเทอร์ ทันใดนั้นลิเดียก็ได้ร่ายเวทขึ้นทันที


Impositio Manus !!!!


ลิเดียวร่ายเวทลงไปที่อาเทอร์เวทนี้จะช่วยเพื่มความแรงในการโจมตียิ่งขึ้น จากนั้นอาเทอร์ก็ใช้ออร่าเบลดเพื่อเพื่มความแรงให้กับดาบ นอกจากนี้อาเทอร์ก็ยังร่ายเวททับลงไปอีก


Concentration !!!!


เวทนี้ก็จะช่วยเพื่มความแม่นยำและพลังขึ้นอีกโดยแลกกับการป้องกันที่มี แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นที่จะป้องกันแล้ว อาเทอร์กระโดดเข้าไป เขาง้างดาบที่มีพลังมหาศาลขึ้นแล้วใช้แบชฟาดมันลงไปที่เคียวยักษ์ของเจ้าบาโพเมทนั่น ทันทีที่ดาบเอ็กคาลิเบอร์ฟาดลงไปนั้นเคียวของบาโพเมทก็ได้แตกกระจายออกเป็นเสียงๆในทันที เจ้าบาโพเมทกระเด็นถอยหลังออกไปอาเทอร์ไม่ปล่อยให้ทันตั้งหลักได้ เขาวิ่งตามไปแล้วกระโดดขึ้น เขาง้างดาบและใช้แบชฟันลงไปที่เจ้าบาโพเมทอย่างจัง ดาบเล่มนั้นฟันเข้าไปที่ลำตัวของเจ้าบาโพเมทเป็นทางยาวพาดลำตัว เลือดสีแดงของมันพุ่งกระเด็นออกมามากมาย การโจมตีนี้เป็นการปิดฉากการต่อสู้อย่างแท้จริง เจ้าบาโพเมทล้มลงไปกับพื้นดวงตาสีแดงของมันมอดดับลงไปในทันที พวกเขาโค่นมันลงได้แล้ว พวกเขาโค่นปีศาจจากนรกได้ โดยที่ไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไร ร่างของบาโพเมทค่อยๆกลายเป็นควันสีดำและแทรงลงไปใต้ดินอย่างรวดเร็ว ตอนนี้แม้แต่ร่างของมันก็ไม่เหลือทิ้งไว้อีกแล้ว

เหล่าปีศาจแพะจิ๋วที่ยังเหลืออยู่ในวิหารแห่งนั้นต่างก็วิ่งแตกตื่นและล้มตายกันจนหมด เรดค่อยๆกระโดดออกมาจากที่ซ่อน น่าแปลกที่เมื่อเวลาต่อสู้กันครั้งใดเจ้าโปริ่งตัวนี้มักจะไม่ได้รับอันตรายใดๆเลย ดูเหมือนว่าเรดจะชินกันพวกเขาแล้ว เมื่อมีการต่อสู้เกิดขึ้นเรดจะรู้ดีว่าควรจะทำยังไงและควรจะซ่อนตรงไหนไม่ให้โดนลูกหลง ลิเดียต่างก็ทยอยรักษาพวกเขาทีละคน

" เจ้าตัวบ้านี่มันเป็นตัวอะไรกันนะ เก่งชะมัดเลย แถมยังใช้มหาเวทมนต์ที่ยิ่งใหญ่นั่นได้อีกด้วย ขนาดอยู่ในห้องใต้ดินยังเจ็บขนาดนี้ ถ้าออกไปข้างนอกมีหวังพวกเราตายกันไปแล้ว "

ไวเปอร์พูดขึ้นมาในขณะที่ลิเดียกำลังรักษาแผลให้ ลูเซียเดินไปยังที่ๆเคยเป็นซากร่างของเจ้าบาโพเมททันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

" เห้ มาดูนี่สิ " ลูเซียพูดขึ้น ทุกคนต่างก็เดินมาดู แต่ทว่าพออาเทอร์ก้าวขาปุ้บ เค้าก็ล้มทั้งยืนในทันที ทุกคนต่างก็ตกใจลิเดียรีบใช้เวทรักษาอาเทอร์ในทันที แต่อาการของเขาก็ไม่ดีขึ้น

" อาเทอร์เจ้าเป็นอะไรเนี้ย " ลูเซียถามขึ้น

" ไม่รู้สิข้ารู้สึกหมดแรง ตั้งแต่ที่ได้จับดาบนั่นข้าก็รู้สึกเหมือนว่าต้องใช้พลังมหาศาลในการถือดาบนั่นเลย ตอนนี้ข้าไม่มีแรงแม้แต่จะกระดิกนิ้วเลย " อาเทอร์พูดออกมา

" เป็นดาบที่แข็งแกร่งแต่ก็ทำให้ผู้ใช้หมดเรี่ยวแรงงั้นหรอ นี่มันดาบ 2 คมชัดๆ " ไวเปอร์พูดขึ้น จากนั้นลูเซียก็เดินไปหยิบสิ่งที่คล้ายกับเขาแพะขึ้นมาแต่ถึงจะบอกว่าเป็นเขาแพะแต่มันก็ไม่ใช่ซะทีเดียวรูปร่างของมันเหมือนกับหมวกเหล็กที่ประดับเขาแพะเอาไว้มากกว่า แต่ถึงจะเป็นหมวกที่เหมือนกัยแค่ติดเขาแพไว้เล่น แต่ดูๆไปมันก็เป็นหมวกที่สวยงามและดูยิ่งใหญ่มาก ลูเซียหยิบหมวกใบนั้นขึ้นมา

" นี่มันหมวกงั้นหรอ แปลกแฮะ ตามปกติถ้าฆ่าปีศาจก็จะได้วัตถุดิบในการทำหมวกก็จริงเหมือนอย่างปีกของแองเจอริ่งแต่นี่มัน..หมวก " ลูเซียพูดขึ้นด้วยท่าทางงงๆ จากนั้นเข้าก็ถามต่อ

" ใครอยากจะใส่มันไหม "

" ข้าใส่หมวกบอยแคปของคุณปู่ข้าอยู่แล้ว " ไวเปอร์พูดขึ้น

" ข้าเองก็ไม่อยากใส่หรอกนะ " ลิเดียพูดต่อ

" อืมสำหรับข้า มันคงจะดูหนักและเกะกะนะ " ลูเซียพูดขึ้นจากนั้นเขาก็หันมาที่อาเทอร์

" เจ้าคงจะต้องใส่มันแล้วล่ะ อาเทอร์ "

" แต่ว่า พวกเราช่วยกันฆ่ามันนะ " อาเทอร์ตอบ

" แต่ว่าคนที่ฆ่ามันก็คือเจ้าไม่ใช่หรอ อีกอย่างถึงเจ้าจะเป็นคนที่ใส่ไว้แต่มันก็เป็นสัญลักษณ์แทนพวกเราด้วยว่าพวกเราได้ล้มไอ่ตัวที่เราไม่รู้จักแต่มันเก่งมากเมื่อกี้ด้วยนะ " ลูเซียพูดต่อ

" อืม เอางั้นก็ได้ข้าจะรับเอาไว้เอง " จากนั้นอาเทอร์ก็ได้ใส่หมวกเขาแพะนั่นไว้บนหัวโดนที่ไม่รู้เลยว่า หมวกนั่นมีชื่อเรียกว่า มาเจสติก โกส ( Majestic Goat ) มันคือสัญลักษณ์ของผู้ที่สามารถเอาชนะปีศาจบาโพเมทจากนรกได้ จากนั้นอาเทอร์ก็ได้เก็บดาบเอ็กคาลิเบอร์เอาไว้ที่หลัง ส่วนดาบเล่มเก่าของเขานั้นเก็บไว้ที่เอวอย่างเก่า ตอนนี้อาเทอร์มีดาบอยู่ 2 เล่มและหนึ่งในนั้นคือดาบศักสิทธิ์เอ็กคาลิเบอร์ที่ได้มาโดยบังเอิญ กับสัญลักษณ์แห่งการโค่นบาโพเมทที่ใส่อยู่บนหัวของเขา ลูเซียและไวเปอร์ต่างก็ช่วยกันแบกอาเทอร์เดินไปต่ามห้องต่างๆ มันไม่ง่ายเลยที่จะแบกคนที่ใส่ชุดเกราะไปทั้งตัวอย่างเขา แต่พวกเขาก็พยายามลากชายที่ไร้เรียวแรงนี้ไปตามห้องต่างจนในที่สุด พวกเขาก็ออกมาจากวิหารลวงตานั้น ทันทีที่พวกเขาก้าวออกมาเสียงๆแรกที่พวกเขาได้ยินก็คือเสียงของระฆังที่ดังก้องกังวาลไปทั่วทั้งบริเวณ มันคือสิ่งที่บ่งบอกว่า ตอนนี้พวกเขานั้น ได้กลับมาถึงยังเมืองพอนเทร่าแล้ว.......................


 

To be continued.........................

 




NEKOPOST.NET