Divine Of The King [Rewrite] ตอนที่ 7 | Nekopost.net 
NEKOPOST
การแสดงผล

Divine Of The King [Rewrite]

Ch.7 - Act 7 รหัสลับระหว่าง สามหญิงกับหนึ่งชาย


“เอาแหละเรามาวางแผนกันเถอะ”

 

โคเมย์พูดกับ อีวา ชิรายูกิ และแบล์ร โดยขณะที่ซิออนกำลังนอนเล่นลงบนโซฟาอันใหญ่ของห้องพัก

 

“ชั้นว่าพวกเธอคงรู้ความสามารถของคนในกลุ่มของพวกเธอดีนะ ชั้นจะไม่พูดอะไรมากนะ แค่ขอถามพวกเธอคิดว่าใครเป็นตัวอันตรายที่สุดในกลุ่มของพวกเธอกัน”

 

“ในกลุ่มชั้น ชั้นว่า แม็กเวล กับ เลโอนาโด อันตราย “

 

อีวาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับแหล่มองไปที่ซิออน แว๊บๆ

 

“ส่วนใน ทาเพสทรี ที่น่าห่วงที่สุดคือ นัตซึเมะ เพราะว่า...”

 

แบล์รพูดพร้อมกับหันหน้าไปทางซิออนที่กำลังหัวเราะเพราะจับแมวข้างหน้าต่างมาเล่นด้วยอยู่

 

“ทีมของเราเสียเปรียบที่ ไม่มีข้อมูลของทีม โพลาริส กับ  ไลท์ แบร์ริเออร์"

 

“คิกๆๆ”

 

โคเมย์ชักทนไม่ได้กับพฤติกรรมของซิออนทีละนิดๆ แต่ก็มีเหตุการณ์ที่ทำให้โคเมย์หายโกรธเป็นปริดทิ้ง เพราะว่า

 

“ถ้าจะให้ชั้นพูดนะ..."

ชายหนุ่มผู้ซึ่งกำลังเล่นกับแมวอยู่เอ่ยปากขึ้นมา

"คนที่อันตรายสำหรับชั้นนะ ทางทีมของ Wyvern ก็คือ เธอ... อีวา และเพื่อนของเธอ...ลีนาลี"

ขณะเดียวกันเขาก็ยกนิ้วขึ้นมานับพร้อมกับนึกหน้าของผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนอย่างช้าๆ

"หืม..ส่วนTapestry ก็คือเธอ..แบล์รและชิรายูกิ ส่วนทีมของชั้นก็ อลิส เออ ใช่ๆ ทาเคชิด้วย...ส่วนทีม โพลาริส ชั้นว่า โซระ โอโตเมะ และ โทมัส ที่เป็นตัวอันตราย และสุดท้ายไลท์ แบร์ริเออร์ มี โคมัสซึ ฟลังกา และ น่าจะระวังที่สุดเลยคือ ไอโอริน”

 

โคเมย์ถอนหายใจเบาๆในทางกลับกันทั้งสามคนที่เหลือกลับคิดว่า

 

(นายนั้นแหละ ซิออน อี ที่เป็นตัวอันตรายที่สุดในการแข่งขันครั้งนี้)

 

“ไหน ซีออนลองแจงความสามารถของแต่ละคนให้พวกเราฟังหน่อยซิ”

 

โคเมย์พูดหยอกซีออนให้ลองบอกความสามารถของรายชื่อของคนที่เขาไล่ออกมาจากปากของเขาให้โคเมย์ฟัง จากนั้นซิออกก็มองไปที่แบล์ร และก็พูดอย่างรวดเร็วว่า

 

“926191”

!!!

ทั้งสามคนฟังไม่ทัน ยกเว้น...แบลร์

พอเธอหันมามองหน้าซิออน ซึ่งเห็นเขากำลังยิ้มอยู่ ก็รีบเอามือมาปิดร่างกายของตัวเองอย่างรวดเร็ว ทั้งสามคนที่เหลือไม่เข้าใจทำไมเธอถึงทำอย่างนั้น

 

“ชื่อ แบล์ร แอล อายุ 21 ปี มีความสามารถทางการต่อสู้ระดับสูง เอิ่ม...ต้องพูดมากกว่านี้ไหม ถ้าพูดต่อมันอาจยาวนะ”

 

ขณะที่โคเมย์กำลังจะบอกให้พูดต่อ แต่ซิออนก็ชิงพูดแทรกขึ้นมาว่า

 

“เพราะ เธอใส่สร้อยคอ ซิลเวอร์โรส(Silver rose)ซึ่งเป็นสร้อยคอประจำหน่วยอัศวินพิทักษ์องราชินีทาเพสทรี และ กำไลสีเขียวด้วย”

 

ชิรายูกิ กับ แบล์รต่างตกใจกับการวิเคราะห์ของซิออนว่าทำไมถึงแม่นยำได้เพียงนี้ ไม่เพียงเท่านั้น เขารู้ความลับของประเทศอย่างกำไลสีเขียวได้อย่างไร

 

“เอาละๆอย่าคิดมากซิ ชั้นไม่ได้เป็นศัตรูกับพวกเธอซะหน่อย อย่างที่ชั้นบอกไปหล่ะชั้นอยู่สาขาปกติไม่มีพลังพิเศษอะไรหรอกแค่ความจำ และการวิเคราะห์ ดีกว่าคนทั่วไปเท่านั้นเอง”

“และเราก็ต้องหาทางปกป้องนายด้วย เพราะ คิงของเราเป็นอย่างที่พูดแหละ ชั้นแค่ยืมเค้าเข้ากลุ่มมาให้ครบเท่านั้นแหละ”

 

ทุกคนดูวางใจลงมาก ยกเว้น ชิรายูกิ เพราะเธอยังเชื่อว่าซีออนสามารถใช้เวทย์มนต์ได้แต่เขาก็ไม่ใช้ เธอพยายามนึกเหตุผลว่าเป็นเพราะอะไร แต่ก็มีเสียงมาขัดจังหวะทะลายความคิดของชิรายูกิอย่างสิ้นเชิง

 

“905989”

 

ทันทีที่เขาพูดขึ้นมา ชิรายูกิรู้ตัวทันทีว่าเป็นตัวเลขที่เกี่ยวกับเธอ แต่ที่รีแอคชั่นเยอะกว่าเจ้าตัวคงจะเป็นแบล์ร เธอวิ่งมาบังชิรายูกิและดึงอีวา มาอยู่ด้านหลังของเธอและพูดขึ้นว่า

 

“มาตราที่ 12 บรรทัดที่ 3 เกี่ยวกับสิทธิสตรี...”

 

ซีออนก็พูดต่อขึ้นทันใด

 

“ข่มเหงรังแกสตรีโดยจงใจ ติดคุก 1-3 ปี เสียค่า ชดเชย 30000-50000 โกลด์  แล้วเธอจะพูดมาทำไม มีใครข่มเหงรังแกเธอหรอ ^^ ”

 

ซีออนยิ้มให้กับพวกสาวๆแต่โคเมย์ยังคงยืน งง อยู่ว่าทำไมเธอถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

 

“ชื่อ ชิรายูกิ เอช อายุ 18 ปี น้องเล็กของกลุ่ม มีความสามารถทางด้านการต่อสู้ระยะไกลกับการใช้จิต ระดับสูง แค่นี้พอละ ต่อไปก็ 855685 ...”

 

ในที่สุดอีวาก็รู้ตัวแล้วว่าซีออนกำลังพูดถึงอะไรอยู่ ในตอนนี้สามสาวก็รู้ซึ้งถึงความสามารถทางการวิเคราะห์อย่างแม่นยำของชายที่ชื่อว่า ซีออน อี อย่างแน่ชัดแล้ว อีวา ก็กระซิบเบาๆกับทั้งสองคนว่า

“ตรงไหม๊”

ทั้งสองคนกลืนน้ำลายพร้อมกับพยักหน้า

อื้ม!!!

(น่ากลัวที่สุด)

“ชื่อ อีวา อี อายุ 20 ปี หนึ่งในสิบของศิษย์ราชินีแห่งจอมเวท เอน เอม ความสามารถทางการใช้เวทระดับสูง ได้ฉายาในวงการว่า แอกเทอร์มินา วิช(แม่มดแห่งการทำลาย) โอเคนะ ทุกคนคงรู้ความสามารถของเพื่อนๆกันแล้วนะ อ้ะ ส่วนไอทึ่มที่ยืนงงอยู่และไม่สามารถแปลเลขประจำตัวที่ชั้นบอกไปได้ ชื่อว่า โคเมย์ เจ นักศึกษา ภาคพิเศษ สาขาด้านการรบ ควบสองตำแหน่งคือ กุนซือและครูเสดเดอร์ ธาตุประจำตัวคือ แสงสว่าง ส่วนชั้นชื่อว่า ซีออน อี นักศึกษาภาคปกติ สาขาอัลติเมตแอนจิเนียร์(รวมสาขาวิศวะ) ความสามารถพิเศษ คือ เล่นเครื่องดนตรีได้เกือบทุกชนิด อาหารที่ชอบก็ เนื้อย่าง สีที่ชอบคือสีดำ ทอง ส่วนน้ำหนักและส่วนสูงก็...”

 

ทุกคนต่างอึ้งกับสิ่งที่ซีออนร่ายมาเกือบทั้งหมดและมองหน้ากันเองว่า ในกลุ่มเราก็เป็นพวกมีความสามารถกันหมดเลยนี่หว่า

 

“เอาแหละชั้นบอกที่พวกเธออยากรู้ไปหมดละนะ พวกเธอต้องพูดมาบ้างว่าใครอันตรายบ้างในสายตาพวกเธอ..”

 

แบล์รกำลังจะปริปากเริ่มพูดขึ้นมาแต่ถูกขัดว่า

 

“อ้ะๆๆ ไม่ใช่ชั้น ไปบอกเจ้ากุนซือนู้นจะได้ช่วยกันวางแผนทางด้านการรบ ส่วนตัวชั้นไม่ต้องเป็นห่วงเพราะสกิลการหลบหลีกจากอันตรายชั้นสูงมากที่สุดในกลุ่มแล้วหล่ะ ^^”

 

จากนั้นเขาก็หยุดพูดและกลับไปเล่นกับแมวต่อ และทำตัวเหมือนกับสิ่งที่เกิดในห้องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น โคเมย์ถอนหายใจ และพูดกับพวกสาวๆว่า

 

“เรามาวางแผนกันเถอะ ภายในสิบนาทีเราต้องทำให้มงกุฎของทีมอื่นหลุดออกจากหัวให้ได้ สิ่งที่เราจะต้องทำคือ ...”

 

ขณะที่โคเมย์กำลังสาธยายแผนการของเขาให้เหล่าสาวๆฟังแต่พวกเธอก็ฟังบ้างไม่ฟังบ้างเพราะว่าพอเขาพูดได้ซักสามประโยคก็มีเสียง คิกๆ ขึ้นมาบ้าง เมี้ยว ขึ้นมาบ้าง แต่โคเมย์ก็ไม่สนซีออนแล้วเขาก็บรรยายแผนการของเขาต่อ จนได้ข้อสรุปที่ลงตัว เวลาได้ผ่านไปแล้ว สิบนาที สาวเดินไปนั่งบนเก้าอี้ที่ทางอารีนาได้จัดเตรียมไว้พร้อมกับสั่งน้ำผลไม้เข้ามาดูดเพื่อความสดชื่นพร้อมกับแลตามองซีออนเป็นระยะๆ

และเขากำลังเดินอย่างอึดโรยเพื่อที่จะไปบอกซีออนว่าแผนของตนเป็นอย่างไรซีออนก็พูดว่า

 

“แผนของนายมีจุดบอดอยู่ 3 จุดใหญ่เลยรู้ไหม”

 

โคเมย์ชะงักเท้า ถอดหายใจและก็ยิ้มขึ้นมา ก่อนจะพูดว่า

 

“เอาหล่ะ ว่ามาชั้นพร้อมละ”

 

“จุดที่หนึ่ง…แผนด้านการโจมตี นายพลาดเรื่องความปลอดภัยของรูค เพราะรูคในสีของเรามีจุดเด่นทางด้านการโจมตีระยะไกลและสลายพลังเวท จึงจำเป็นต้องให้อยู่ใกล้ไนท์และคิงไว้

จุดที่สอง การตั้งรับของไนท์ที่อยู่กับคิง จะมีช่องโหว่ใหญ่ๆเลยนะ คือ ถ้าถูกรุมโจมตีจะไม่สามารถป้องกันคิงได้100เปอร์เซ็นต์

จุดสุดท้าย นายพลาดแล้วหล่ะ “

 

โคเมย์ยืนเกาหัวของตนและพูดต่อว่า

 

“ชั้นว่าข้อสุดท้ายนี้ไปอยู่ข้อหนึ่งจะดีกว่านะ...แล้ว”

 

“แล้ว?”

 

“อย่ามาตีหน้าเซ่อหน่อยเลย คำแนะนำหล่ะ "ท่าน รา ชา " "

 

“งั้นก็อืม...แปบนะ... อ่าคิดได้ละ”

 

(หัวนายมันต้องติดอะไรไว้แน่ๆเลยเนี่ย) 

ทุกๆคนในห้องคิดเหมือนกันอย่างไม่ต้องนั่งปรึกษาคุยกัน

 

“จัดขบวนแบบ ขุนแปดทิศ ดีกว่านะ”

 

โคเมย์กำลังใช้ความคิดอย่างหนักว่าขบวน ขุนแปดทิศ มันเป็นอย่างไรแต่ก็...

 

“ก็ง่ายๆแหละ แบบเกาะกลุ่ม ถ้าถูกโจมตีก็สามารถป้องกันได้เกือบ 100 เปอร์เซ็นต์ เมื่อจะโจมตีก็สามารถโจมตีได้ 100 เปอร์เซ็นต์เหมือนกัน  และคิงก็ไม่ต้องเหนื่อยหลบการโจมตีด้วยเห็นไหมมันดีขนาดไหน และมันมีข้อเสียเพียงข้อเดียวคือ ความเร็วในการเคลื่อนที่นั้นเอง...มันออกจะแปลกนะแต่ว่าเราไม่จำเป็นต้องวิ่งหาศัตรูหนิ รอให้มาหาสบายกว่าตั้งเยอะ เหมือนกับไอนั้นไง... ”

 

ทุกคนต่างตั้งใจฟังคำอธิบายของเขาแต่คำสุดท้ายที่ได้หลุดออกมาคือ

 

"เป็นลาสบอส รอผู้กล้ามาโค่นไง ฮ่าๆๆ"

(เอางั้นเลยเราะ!!!)

โคเมย์พูดไม่ออกเลย เพราะว่า ขุนแปดทิศ เป็นชื่อเขาพึ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก แต่จากการวิเคราะห์ด้านการรบแล้วเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุดของแผนทั้งหมดในตอนนี้และเขาก็พูดว่า

 

“เอาเป็นว่า ใช้วิธีนี้ก็ละกัน แผนที่ว่ากันไว้เอาไว้ใช้เป็นแผน บี เอานะ”

 

สามสาวลังเลก่อนจะตอบตกลงแต่ก็ไม่มีปากเสียงอะไรกัน ห้องอยู่ในความสงบอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมีเสียงประกาศดังขึ้นมา

 

“เอาละนะผู้เข้าแข่งขันทั้ง 7 ทีม เตรียมตัวเข้าสู้การแข่งขันได้ ผู้ที่ชนะ3ทีมสุดท้ายจะได้ผ่านเข้ารอบต่อไป การแข่งขันใช้เวลาทั้งหมด 70 นาที ผู้เข้าร่วม 35 คน 7ทีม การแข่งขันจะเริ่มขึ้นในอีก 10 ...”

 

“เอ้าพวกเราเตรียมตัวได้แล้ว การแข่งขันจะเริ่มละนะ”

 

9...8...

 

“เฮ้ย!มันจะเร็วไปแล้ว ซีออนมารวมกลุ่มเดียวนี้ !!!”

 

7…6…5…4…3…2…1… เริ่มได้

 

หลังจากเสียงเริ่มต้นดังขึ้นก็เกิดระเบิดขึ้นทันที

 

บรึ้มมมมม!!!

 

แบล์รใช้เท้าเตะเศษ...ผนังที่กระเดนมาที่ซีออนอย่างรวดเร็วโคเมย์ใช้หมัดต่อยออกไปเกิดกระแสลมวนพัดให้ฝุ่นหายไปจากห้องปรากฏว่า !!!

 

"สวัสดีครับ รูมเซอร์วิซ ครับ"

 

ปรากฏว่า ปีเตอร์ ดี ปรากฏตัวพร้อมกับแอลลี่ เอม ในห้องของพวกซีออน

 

“ซอนจัง ชั้นได้รับคำสั่งมาเก็บเธอหน่ะ”

 

“ชั้นว่าถึงไม่ได้รับมาก็จะมาให้ได้ใช่ไหม๊ละ เมสลี่”

 

End Act VII




NEKOPOST.NET